Lucas 18
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 Lavɨla Jisasɨ nulɨdɨ abami. Uaiaŋ pabiŋ pabiŋ hɨvɨ namɨlaŋ Asɨ dɨ aba aba hɨnihalaŋ uami. Asɨ dɨ aba aba saŋ ihɨlu lavɨmɨlaŋ uami. Lavɨla hɨve lama abami.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Ciaŋ hihɨla hihɨla hɨsɨŋ hulaŋ mu agaŋ haiabɨla mu hɨvɨ hɨnivi uami. Nɨbu Asɨ saŋ ma lɨdɨvi uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ ma igahɨlɨvi uami.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Iamɨgali cido agaŋ avi haiabɨla heŋ hɨnivi uami. Nɨbu akape tɨbɨ ciaŋ hihɨla hihɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ pɨŋ uu nameŋ abɨvi uami. Nama iadɨ ahɨliahuavɨla hulaŋ iadɨ nagɨli lamɨlalɨ agadɨ ciaŋ hɨvɨ lamɨha aba abɨvi uami.
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Lɨci sebɨlɨ mɨse hulaŋ agaŋ iamɨgali agadɨ ma ahɨliahuvi uami. Lavɨla cɨhu hɨji igahɨlavɨla abɨvi uami. Viaŋ Asɨ saŋ ma lɨdɨlan aba abɨvi uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ ma igahɨlɨlan aba abɨvi uami.
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 Iamɨgali cido agaŋ akape tɨbɨ iasaŋ vɨhɨlɨ igulalɨ aba abɨvi uami. Viaŋ nudɨ ahɨliahuavɨla hulaŋ nudɨ nagɨli lamɨlalɨ agadɨ ciaŋ hɨvɨ lamɨben aba abɨvi uami. Viaŋ nudɨ ahɨliahuavɨla hulaŋ nudɨ nagɨli lamɨlalɨ agadɨ ciaŋ hɨvɨ ma lamɨlɨŋ aba abɨvi uami. Cɨhu cɨhu veve abɨdaci iadɨ ihɨlu lɨbali aba abɨvi uami.
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Hɨve lama aba fɨhalavɨla cɨhu hulaŋ iamɨgali agɨladɨ abami. Ciaŋ hihɨla hihɨla hɨsɨŋ hulaŋ agaŋ nɨbu sɨbɨlɨ uami. Agadɨ ala ciaŋ nɨbu abɨvi agasaŋ igahɨlɨhalaŋ uami.
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Hulaŋ iamɨgali Asɨ nukeŋ lɨbɨmɨŋami agɨlaŋ hɨfɨlɨ hɨfɨlɨ uaiadi uaiadi nudɨ abitɨhatɨha pam hɨniavɨci Asɨ nulɨdɨ ahɨliahubali uami. Asɨ dɨ abitɨhavɨci hutesɨ ma hɨniavɨla nulɨdɨ ahɨliahubali uami.
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Viaŋ naludɨ abadin agadɨ igahɨlɨhalaŋ uami. Asɨ nulɨdɨ lɨhalɨha ahɨliahubali uami. Agadɨ ala mufɨli Hulaŋ dɨ Ninaŋ fɨli neŋ vevɨla hulaŋ iamɨgali agɨladɨ igɨci nɨbɨlaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ apalɨ akua hɨniavɨbali uami.
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ nameŋ abavɨhadami. Alaŋ Asɨ dɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlɨlalu uavɨhadami. Lɨdɨŋ hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ iga iga abavɨhadami. Nɨbɨlaŋ alaŋ me hɨma uavɨhadami. Nɨbɨlaŋ sɨbɨlɨ sɨbaŋ uavɨhadami. Lɨhavɨdaci Jisasɨ hulaŋ hameŋ agɨlasaŋ hɨve lama nameŋ abami.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 Hulaŋ ahica agɨlaŋ Asɨ dɨ abɨben aba nudɨ aŋam ulaŋ hekɨlɨ caba heŋ uavɨvi uami. Hulaŋ mu Falisi hɨdɨlɨ agaŋ uami. Mu nɨbu huban saŋ anɨm hɨlɨcɨ vilalɨ agaŋ uami.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Hulaŋ Falisi hɨdɨlɨ agaŋ lagulamavɨla hɨji hɨvɨ Asɨ dɨ abɨvi uami. Asɨ aba abɨvi uami. Viaŋ hulaŋ limu hɨhɨle me hɨma aba abɨvi uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ nadɨ huaci uin aba abɨvi uami. Hulaŋ hɨhɨle sɨgɨlɨ vihavɨlalɨ aba abɨvi uami. Nadɨ ciaŋ sɨhɨvia ma lubiahɨlavɨlalɨ aba abɨvi uami. Nulɨdɨ abinadinɨlu agɨladɨ valavala uu iamɨgali mu mu agɨladɨ sɨgɨlɨ vihavɨlalɨ aba abɨvi uami. Agadɨ ala viaŋ nukeŋ hɨma aba abɨvi uami. Viaŋ hulaŋ huban saŋ anɨm hɨlɨcɨ vilalɨ nagaŋ me hɨma aba abɨvi uami.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Viaŋ sɨmɨŋ valavala nadɨ aba aba hɨnilan aba abɨvi uami. Alusɨsɨ mɨhiŋ uci viaŋ uaiaŋ ahica hɨvɨ sɨmɨŋ valɨlan aba abɨvi uami. Cɨhu alusɨsɨ mɨhiŋ mu uci viaŋ hameŋ laci lɨlan aba abɨvi uami. Viaŋ akuaba akuaba agɨladɨ human limu limu fɨhala mɨguŋ lamɨlan aba abɨvi uami. Lamɨlɨŋ hɨniavɨdaci labɨlavɨla pabiŋ mɨguŋ nasaŋ igulan aba abɨvi uami.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Hulaŋ huban saŋ anɨm hɨlɨcɨ vilalɨ agaŋ nɨbu ataŋ lagulamɨvi uami. Nɨbu ma igaiahua igɨvi uami. Lavɨla mavɨn mɨŋamɨŋa abɨvi uami. Asɨ aba abɨvi uami. Viaŋ hulaŋ huaci hɨma aba abɨvi uami. Viaŋ hulaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ hɨsɨŋ aba abɨvi uami. Nama iasaŋ mavɨn hɨniavɨla iadɨ hugɨ hivɨha aba abɨvi uami.
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Lavɨla hulaŋ ahica agɨlaŋ nulɨdɨ ulaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ uavɨvi uami. Lavɨla cɨhu ala abami. Viaŋ naludɨ abadin agadɨ igahɨlɨhalaŋ uami. Asɨ igɨci hulaŋ huban saŋ anɨm hɨlɨcɨ vivi agaŋ nɨbu laci huaci hɨnivi uami. Asɨ agaŋ hulaŋ mu nudɨ nukeŋ ibi mɨŋaiahɨvi agadɨ igɨci huaci ma hɨnivi uami. Hulaŋ nulɨdɨ nukeŋ ibi mɨŋaiahavɨci uami. Mufɨli Asɨ lɨci nɨbɨlaŋ ibi hekɨlɨ daŋ ma hɨniavɨbali uami. Hulaŋ nulɨdɨ nukeŋ ibi ma mɨŋaiahavɨci uami. Mufɨli Asɨ lɨci nɨbɨlaŋ ibi hekɨlɨ daŋ hɨniavɨbali uami. Hulaŋ ahica agɨlaŋ Asɨ dɨ aba aba hɨniavɨvi uami.|alt="Two men at temple" src="JL016.jpg" size="col" copy="Lear" ref="18.10"
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nulɨdɨ ninanadi cɨki cɨki agɨladɨ Jisasɨ dɨ pɨŋ vavehavɨmi. Ninanadi amaŋ mumɨŋ hɨvɨ hɨniavɨmi agɨladɨ avi vavehavɨmi. Jisasɨ agaŋ nudɨ human agadɨ nulɨdɨ sabɨ hɨvɨ lamavɨla Asɨ dɨ abɨci Asɨ nulɨdɨ huaci lamɨbali aba nudɨ pɨŋ vavehavɨmi. Lɨhavɨdaci nudɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ abacabɨlavɨmi.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Lɨhavɨci Jisasɨ ninanadi cɨki cɨki agɨladɨ nudɨ pɨŋ veve saŋ abami. Lavɨla nudɨ hulemɨlɨ agɨladɨ abami. Namɨlaŋ valɨlaŋ ninanadi cɨki cɨki agɨlaŋ iadɨ pɨŋ vehavɨm uami. Nulɨdɨ abamɨgɨlɨmɨlaŋ uami. Asɨ agaŋ hulaŋ iamɨgali ninanadi cɨki cɨki me hɨnihɨni manɨgali dɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ likɨlɨbali uami. Likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨbali uami.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Viaŋ naludɨ amɨŋ abadin uami. Hulaŋ iamɨgali ninanadi cɨki cɨki me ma hɨniavɨlalɨ agɨlaŋ uami. Asɨ nulɨdɨ likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni saŋ ma hɨjɨŋalavɨbali uami. Hameŋ sadaŋ Asɨ nulɨdɨ ma likɨlɨbali uami. Lɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ ma sɨbaŋ hɨniavɨbali uami.
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Manɨgali mu agaŋ Jisasɨ dɨ abami. Iavaŋ nama huaci uami. Viaŋ akɨ lavɨla Asɨ dɨ haiabɨla uavɨla huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨnivin uami.
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Lɨci abami. Nama iadɨ akɨ saŋ nameŋ abɨnaŋ uami. Nama huaci aba abɨnaŋ uami. Asɨ pam nɨbu huaci uami.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Nama ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ igɨlanaŋ uami. Ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agaŋ nameŋ abami uami. Hulaŋ iamɨgali daŋ namɨlaŋ naludɨ abinadinalu agɨladɨ valavala uu iamɨgali mu mu agɨladɨ sɨgɨlɨ vimɨlaŋ aba abami uami. Iamɨgali hulaŋ daŋ namɨlaŋ naludɨ muŋanadinalu agɨladɨ valavala uu hulaŋ mu mu agɨladɨ sɨgɨlɨ vimɨlaŋ aba abami uami. Namɨlaŋ mu hulaŋ dɨ akuaba akuaba agɨladɨ avi sɨgɨlɨ vimɨlaŋ aba abami uami. Hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨladɨ ifɨhɨmɨmɨlaŋ aba abami uami. Namɨlaŋ analɨ ciaŋ aba aba mu hulaŋ dɨ ciaŋ hɨvɨ lamɨmɨlaŋ aba abami uami. Namɨlaŋ naludɨ iamiagagalinalu agɨladɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nulɨdɨ ciaŋ agɨladɨ lubiahɨlɨhalaŋ aba abami uami.
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Lɨci manɨgali agaŋ abami. Viaŋ vaka hulemɨlɨ cɨki hɨnihɨni ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ lubiahɨladamin uami. Iabi avi lubiahɨlɨlan uami.
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Lɨci Jisasɨ nudɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla abami. Ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ sɨkasɨkan agɨladɨ nama lubiahɨlɨlanaŋ uami. Agadɨ ala nama nameŋ agadɨ ma lɨlanaŋ uami. Nadɨ akuaba akuaba agɨladɨ viavɨla mutɨŋ hɨvɨ lamɨnaŋ lavavɨm uami. Lavavɨci anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ via labɨlavɨla hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle akuaba akuaba apalɨ agɨlasaŋ iguha uami. Nama hameŋ lavɨla akuaba akuaba huaci huaci Asɨ dɨ haiabɨla hɨniavɨlalɨ agɨladɨ vibanaŋ uami. Nadɨ akuaba akuaba agɨladɨ hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ igu fɨhalavɨla ve viaŋ hula hɨdɨha uami.
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Lɨci nudɨ akuaba akuaba huaci huaci akape sɨbaŋ hɨniavɨmi agɨlasaŋ igahɨlavɨla ma hɨjɨŋalami.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Lɨci Jisasɨ igavɨla hulaŋ anɨm hɨlɨcɨ akuaba akuaba akape daŋ agɨlasaŋ abami. Hulaŋ akuaba akuaba huaci huaci daŋ agɨlaŋ uami. Asɨ nulɨdɨ likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni saŋ vɨhɨlɨfavɨbali uami.
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Lavɨla Jisasɨ hɨve lama sabaŋ kamelɨ agasaŋ abami. Havɨlɨ hɨcahɨca hɨsɨŋ henaŋ agadɨ haca agaŋ nɨbu sudɨme cɨki sɨbaŋ uami. Sabaŋ kamelɨ nɨbu hekɨlɨ sɨbaŋ uami. Agadɨ ala nɨbu havɨlɨ hɨcahɨca hɨsɨŋ henaŋ agadɨ haca heŋ huaci ivouvi uami. Ivo ivo saŋ ma vɨhɨlɨfɨvi uami. Hulaŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ daŋ agɨlaŋ Asɨ nulɨdɨ likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni saŋ vɨhɨlɨfavɨbali uami.
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Lɨci Jisasɨ dɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla abavɨmi. Hameŋ lɨci hulaŋ mu Asɨ dɨ haiabɨla uavɨla huaci hameŋ laci hameŋ laci ma hɨnibali uavɨmi.
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Lɨhavɨci nulɨdɨ abami. Hulaŋ igavɨdaci akuaba akuaba agɨlaŋ halu me hɨniavɨlalɨ uami. Agadɨ ala Asɨ igɨdaci akuaba akuaba agɨlaŋ halu me ma hɨniavɨlalɨ uami.
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Lɨci Pita abami. Ci igɨnaŋ uami. Alaŋ aludɨ akuaba akuaba agɨladɨ vala vevɨla nama hula hɨdɨlalu uami.
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Hameŋ abɨci nulɨdɨ abami. Viaŋ naludɨ amɨŋ abadin uami. Hulaŋ limu hɨhɨle Asɨ hulaŋ iamɨgali likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨbali agasaŋ igahɨlavɨla uami. Nulɨdɨ iamɨgali isaima iamiagaŋ ninanadi ulaŋ akuaba akuaba agɨladɨ valavala uavɨlalɨ uami.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 Hulaŋ iamɨgali hameŋ agɨlaŋ fɨli neŋ vakala hɨniavɨdaci uami. Asɨ nulɨsaŋ akuaba akuaba huaci huaci akape agɨladɨ igubali uami. Lɨci akuaba akuaba vihavɨbali agɨlaŋ akuaba akuaba valavala uavɨlalɨ agɨladɨ lɨvalavɨbali uami. Mufɨli avi Asɨ dɨ haiabɨla uavɨla huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨniavɨbali uami.
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Lavɨla Jisasɨ hulaŋ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu ahica cɨjɨŋ lɨbɨmɨŋami agɨladɨ via uavɨla nulɨdɨ pam abami. Ci igɨlaŋ uami. Alaŋ Jelusalem haiabɨla uadalu uami. Vaka sɨbaŋ Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ Hulaŋ dɨ Ninaŋ agasaŋ abavɨla manasɨŋ hɨvɨ lɨbavɨmi uami. Akuaba akuaba saŋ abavɨmi agɨlaŋ hameŋ laci ala lɨhavɨbali uami.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Nɨbɨlaŋ nudɨ mɨŋalɨvavɨla hulaŋ hɨdɨlɨ mu mu agɨladɨ human hɨvɨ lamavɨbali uami. Lɨhavɨci nudɨ abacuvacuva sɨbɨlɨ lamalama sɨbu lamavɨbali uami.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Lavɨla nudɨ vɨgɨlavɨla ifɨhɨmavɨbali uami. Ifɨhɨmavɨci hɨmavɨla anihuliŋ me hɨvɨ cɨhu hɨhi iahɨbali uami.
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Hameŋ abɨci nudɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ ciaŋ hɨdɨlɨ agadɨ sɨhɨvia ma igahɨlavɨmi. Ciaŋ hɨdɨlɨ agaŋ sɨvɨlavɨla hɨnimi sadaŋ ma igahɨlavɨmi.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Lavɨla Jisasɨ Jeliko haiabɨla mikɨ umi. Udaci hulaŋ mu lamɨgaŋ sɨbɨlɨ agaŋ Jeliko haiabɨla agadɨ hɨbɨ pɨlɨ caba heŋ mɨgahɨnihɨni anɨm hɨlɨcɨ igu igu saŋ aba aba hɨnimi.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Aba aba hɨnia igahɨlɨdaci hulaŋ iamɨgali akape vehavɨmi. Veve lɨvala lɨvala uavɨdaci abitɨhami. Hana akɨ lɨhavadi uami.
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Lɨci abavɨmi. Jisasɨ Nasaletɨ haiabɨla hɨsɨŋ agaŋ vedi uavɨmi.
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Lɨhavɨci hulaŋ lamɨgaŋ sɨbɨlɨ agaŋ ulavɨla abami. Jisasɨ uami. Nama Devitɨ dɨ iamɨlɨnu uami. Iasaŋ mavɨn hɨniavɨla iadɨ huaci lamɨha uami.
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Lɨci hulaŋ iamɨgali hali vehavɨmi agɨlaŋ nudɨ abacabɨlavɨmi. Nama ciaŋ valɨha uavɨmi. Hameŋ abavɨci ala ciaŋ ma valami. Nɨbu vɨdɨvɨdɨŋ ula ula abami. Nama Devitɨ dɨ iamɨlɨnu uami. Iasaŋ mavɨn hɨnia iadɨ huaci lamɨha uami.
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Lɨci Jisasɨ lagulamavɨla abami. Uavɨla hulaŋ lamɨgaŋ sɨbɨlɨ agadɨ iadɨ pɨŋ vavehalaŋ uami. Lɨci ua viavɨla Jisasɨ dɨ pɨŋ vavehavɨmi. Vavehavɨci nudɨ abitɨhami.
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 Viaŋ nadɨ akɨ lɨben agasaŋ abɨnaŋ uami. Lɨci abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Iadɨ lamɨgaŋ huaci lamɨnaŋ igasulasula saŋ abadin uami.
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Lɨci abami. Nama hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨnaŋ sadaŋ cɨhu igasulɨbanaŋ uami.
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Hameŋ abɨci cɨhu igasulami. Lavɨla Asɨ dɨ ibi mɨŋaiahaiaha Jisasɨ hula uavɨmi. Uavɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nudɨ iga iga nɨbɨlaŋ avi Asɨ dɨ ibi mɨŋaiahavɨmi.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.