Lucas 14

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ alusɨsɨ mɨhiŋ mu hɨvɨ Jisasɨ agaŋ Falisi hɨdɨlɨ agɨladɨ manɨgali agadɨ ulaŋ uavɨla sɨmɨŋ nɨben aba lɨmi. Lɨci Falisi hɨdɨlɨ agɨlaŋ nɨbu akuaba lɨci igɨbalu aba migɨla migɨla hɨniavɨmi.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Hɨnia igavɨci hulaŋ mu hadipɨlɨ huhɨla valami agaŋ nɨbu avi Jisasɨ dɨ mikɨ hɨnimi.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Lɨci Jisasɨ agaŋ hulaŋ hɨhɨle ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igavɨhadami agɨladɨdaŋ Falisi hɨdɨlɨ agɨladɨdaŋ abitɨhami. Ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agaŋ alaŋ alusɨsɨ mɨhiŋ hɨvɨ hulaŋ hɨmuhɨmu daŋ agɨladɨ huaci lamalama saŋ abamɨgɨlɨlalɨ ua hɨma uami.
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Hameŋ abitɨhɨci nɨbɨlaŋ ciaŋ ma abavɨmi. Lɨhavɨci Jisasɨ hulaŋ agadɨ mɨŋahihɨlavɨla abɨci umi.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Udaci nulɨdɨ abami. Naludɨ ninaŋ agaŋ avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ laguvila mɨguci huaci valɨlaŋ hɨnivi uami. Naludɨ sabaŋ bulɨmakau avi avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ laguvila mɨguci huaci valɨlaŋ hɨnivi uami. Alusɨsɨ mɨhiŋ hɨvɨ avi lɨhalɨha uavɨla mɨŋamagɨlɨlaŋ iahavɨvi uami.
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Lɨci nɨbɨlaŋ Jisasɨ dɨ ciaŋ ma lalahuhe abavɨmi.
6 A isto nada puderam responder.
7 Lɨhavɨci Jisasɨ igasulɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ sɨmɨŋ hekɨlɨ nana saŋ mɨgahɨnihɨni hɨsɨŋ uvɨ huaci huaci agɨladɨ hɨvɨ mɨgahɨnihɨni saŋ pam lɨhavɨmi. Lɨhavɨdaci nulɨdɨ hɨve lama abami.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 — ausente —
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 — ausente —
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 — ausente —
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Hulaŋ nulɨdɨ nukeŋ ibi mɨŋaiahavɨci uami. Mufɨli Asɨ lɨci nɨbɨlaŋ ibi hekɨlɨ daŋ ma hɨniavɨbali uami. Hulaŋ nulɨdɨ nukeŋ ibi ma mɨŋaiahavɨci uami. Mufɨli Asɨ lɨci nɨbɨlaŋ ibi hekɨlɨ daŋ hɨniavɨbali uami.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Lavɨla Jisasɨ sɨmɨŋ iaganu agadɨ abami. Nama sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanavɨla nagɨlihalina huaci huaci agɨladɨdaŋ isaimahalina agɨladɨdaŋ abɨnaŋ vehavɨmɨdɨ uami. Nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨdaŋ nadɨ haiabɨla pam hɨsɨŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ hekɨlɨ daŋ agɨladɨdaŋ abɨnaŋ vehavɨmɨdɨ uami. Nama nulɨdɨ abɨnaŋ vevɨla nadɨ sɨmɨŋ navɨbali agasaŋ nasaŋ hɨbɨŋ hɨlanavɨbali uami.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Nama sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanavɨla hulaŋ akuaba akuaba apalɨ agɨladɨdaŋ hɨcɨ tɨmɨŋ human tɨmɨŋ agɨladɨdaŋ abɨnaŋ vehavɨm uami. Hɨcɨ sɨbɨlɨ agɨladɨdaŋ lamɨgaŋ sɨbɨlɨ agɨladɨdaŋ abɨnaŋ vehavɨm uami.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Hulaŋ iamɨgali hameŋ agɨlaŋ nasaŋ hɨbɨŋ ma hɨlanavɨbali uami. Hameŋ sadaŋ nama hɨjɨŋalɨbanaŋ uami. Hulaŋ iamɨgali Asɨ dɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlahɨla hɨmavɨlalɨ agɨlaŋ mufɨli cɨhu hɨhi iahavɨbali hadɨhu Asɨ nasaŋ hɨbɨŋ igubali uami.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Lɨci hulaŋ mu agaŋ sɨmɨŋ nana hɨniavɨla ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla iaha Jisasɨ dɨ abami. Asɨ hulaŋ iamɨgali likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni sɨmɨŋ nana hɨniavɨbali agɨlaŋ hɨjɨŋalavɨbali uami.
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Lɨci Jisasɨ abami. Hulaŋ mu sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanɨben aba lɨvi uami. Lavɨla hulaŋ iamɨgali akape ve sɨmɨŋ nana saŋ mɨhiŋ lamɨvi uami.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Lavɨla mɨhiŋ agadɨ hɨvɨ sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanavɨvi uami. Hɨlanavɨci ci lɨci nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ abɨvi uami. Uavɨla hulaŋ iamɨgali vaka abacin agɨladɨ iga iga nulɨdɨ nameŋ abɨha aba abɨvi uami. Ci hɨlana sɨhuva lamavɨci hɨniavadi aba abɨha aba abɨvi uami. Vehalaŋ aba abɨha aba abɨvi uami.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Abɨci ala hulaŋ agɨlaŋ iaha abavɨvi uami. Alaŋ ma ubalu aba abavɨvi uami. Hulaŋ mu agaŋ iaha abɨvi uami. Viaŋ hualabɨla mu lavacin agadɨ uavɨla igɨben aba abɨvi uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ ma akua uben aba abɨvi uami.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Lɨci cɨhu hulaŋ mu agaŋ avi iaha hameŋ ala abɨvi uami. Viaŋ sabaŋ bulɨmakau human limu limu fɨhala agɨladɨ lavacin aba abɨvi uami. Nulɨdɨ via udalɨŋ akuaba akuaba agɨladɨ magɨlavɨdaci nulɨdɨ vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ igɨben aba abɨvi uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ ma akua uben aba abɨvi uami.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Lɨci hulaŋ mu agaŋ avi iaha hameŋ laci ala abɨvi uami. Viaŋ malɨciŋ ala iamɨgali sabin aba abɨvi uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ ma uben aba abɨvi uami.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Lɨhavɨci sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agaŋ ciaŋ cɨhu vavevi uami. Vavevɨla manɨgali agadɨ abɨci igahɨlavɨla igɨvɨ daŋ hɨnivi uami. Igɨvɨ daŋ hɨnihɨni nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ abɨvi uami. Nama uvɨheha aba abɨvi uami. Haiabɨla nagadɨ hɨbɨ pɨlɨ hekɨlɨ hekɨlɨ heŋ uvɨheha aba abɨvi uami. Hɨbɨ pɨlɨ sudɨme cɨki cɨki heŋ avi uvɨheha aba abɨvi uami. Uu hulaŋ iamɨgali akuaba akuaba apalɨ agɨladɨ iga iga likɨlɨha aba abɨvi uami. Hɨcɨ tɨmɨŋ agɨladɨdaŋ human tɨmɨŋ agɨladɨdaŋ likɨla vaveha aba abɨvi uami. Lamɨgaŋ sɨbɨlɨ agɨladɨdaŋ hɨcɨ sɨbɨlɨ agɨladɨdaŋ likɨla vaveha aba abɨvi uami. Nulɨdɨ likɨlavɨla iadɨ ulaŋ hɨvɨ vaveha aba abɨvi uami.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Lɨci nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agaŋ hameŋ laci ala lɨvi uami. Lavɨla nudɨ manɨgali agadɨ abɨvi uami. Manɨgali aba abɨvi uami. Viaŋ nulɨdɨ ci likɨlavɨla vaven aba abɨvi uami. Nama abɨnaŋ hameŋ ala lin aba abɨvi uami. Agadɨ ala nadɨ ulaŋ ma mɨli aba abɨvi uami.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Lɨci nudɨ manɨgali agaŋ abɨvi uami. Nama haiabɨla hekɨlɨ nagadɨ valavɨla hɨbɨ pɨlɨ hekɨlɨ hekɨlɨ heŋ uha aba abɨvi uami. Hualabɨla agɨladɨ lua madɨŋ madɨŋ hɨbɨ heŋ avi uha aba abɨvi uami. Uavɨla hulaŋ iamɨgali agɨladɨ iga iga vɨdɨvɨdɨŋ abɨdanaŋ vehavɨm aba abɨvi uami. Vevɨla iadɨ sɨmɨŋ navɨm aba abɨvi uami. Iadɨ ulaŋ nagaŋ mɨlam aba abɨvi uami.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Viaŋ naludɨ abin aba abɨvi uami. Hulaŋ iamɨgali iadɨ pɨŋ veve saŋ abɨlɨŋ valaviemi agɨlaŋ iadɨ sɨmɨŋ suvɨli cɨki avi ma sɨbaŋ navɨbali aba abɨvi uami. Viaŋ sabaŋ bulɨmakau agɨladɨ via udalɨŋ akuaba akuaba agɨladɨ magɨlavɨdaci nulɨdɨ vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ igɨben aba abɨvi uami.|alt="excuses for nto going to feast" src="GW095.jpg" size="span" copy="Wade" ref="14.19"
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Hulaŋ iamɨgali akape Jisasɨ hula hɨdavɨmi. Lɨhavɨci limu cimɨla nulɨdɨ abami.
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 Hulaŋ mu iadɨ pɨŋ veben aba nudɨ iamiaganu abinu ninanadinu agɨlasaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ agaŋ uami. Nɨbu viaŋ hula hɨnihɨni saŋ mavɨn hekɨlɨ ma hɨnilalɨ uami. Hameŋ sadaŋ nɨbu iadɨ hulemɨlɨ ma hɨnibali uami. Nudɨ isagalinu imahalinu nanadinu humɨgaŋ pam agɨlasaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ agaŋ uami. Nɨbu viaŋ hula hɨnihɨni saŋ mavɨn hekɨlɨ ma hɨnilalɨ uami. Hameŋ sadaŋ nɨbu iadɨ hulemɨlɨ ma hɨnibali uami. Hulaŋ mu nudɨ nukeŋ hadipɨlɨ huaci hɨnihɨni agasaŋ pam igahɨlɨlalɨ agaŋ uami. Nɨbu iasaŋ ma igahɨlɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ nɨbu iadɨ hulemɨlɨ ma hɨnibali uami.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Hulaŋ mu vɨhɨlɨ havahava viaŋ hula hɨdahɨda saŋ valɨlalɨ agaŋ uami. Nɨbu iadɨ hulemɨlɨ ma hɨnibali uami.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Naludɨ hulaŋ mu agaŋ ulaŋ hɨvɨ hekɨlɨ mavɨben aba sebɨlɨ mɨse nɨbu mɨgahɨniavɨla hɨji igahɨlahɨla hɨnivi uami. Anɨm hɨlɨcɨ nagɨladɨ hɨvɨ ulaŋ nagadɨ huaci fɨhalavin ua hɨma aba igahɨlahɨla hɨnivi uami.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Hɨji sɨhɨvia ma igahɨlɨmaŋ lavɨla hɨdɨlɨ maha ulaŋ mavɨvi uami. Mavɨci mɨguvi agadɨ ala anɨm hɨlɨcɨ saŋ tɨbɨ mɨgavɨla ulaŋ agadɨ lɨhalɨha ma fɨhalɨvi uami. Hameŋ lɨci hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ ulaŋ agadɨ iga iga nudɨ abacuvacuva nameŋ abavɨvi uami.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Hulaŋ nagaŋ vɨdɨvɨdɨŋ daŋ hɨniavɨla fɨhalɨbavɨla me ulaŋ nagadɨ mavɨci mɨgualɨ aba abavɨvi uami.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Lavɨla cɨhu ala abami. Manɨgali mu agaŋ manɨgali mu agaŋ hula sagaŋ lɨbalɨba saŋ hɨji igahɨlɨvi uami. Nɨbu sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ 10,000 daŋ hɨnivi uami. Manɨgali mu agaŋ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ 20,000 daŋ hɨnivi uami. Hameŋ sadaŋ manɨgali sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ 10,000 daŋ hɨnivi agaŋ mɨgahɨnia hɨji sɨhɨvia igahɨlahɨla hɨnivi uami. Viaŋ nɨbu hula sagaŋ lɨbavɨla nudɨ lɨvalɨben ua aba abɨvi uami. Nɨbu viaŋ hula sagaŋ lɨbavɨla iadɨ lɨvalavɨla nɨbu iadɨ uvɨsɨjiŋ vibali akua aba abɨvi uami.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Hɨji hameŋ igahɨlɨci hɨma lɨci nulɨdɨ nagɨli lamavɨvi agɨlaŋ ataŋ tagɨlaŋ daŋ hɨniavɨdaci nudɨ hulemɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨci uavɨvi uami. Uavɨla nulɨdɨ nagɨli lamalama hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ abamɨgɨlavɨci sagaŋ agadɨ valavɨvi uami.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ciaŋ abin agasaŋ igahɨlɨhalaŋ uami. Akuaba akuaba agɨladɨ ma vala fɨhalavɨla ha namɨlaŋ iadɨ hulemɨlɨ ma hɨnibalaŋ uami.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Lavɨla Jisasɨ cɨhu abami. Lulɨm nɨbu huaci sɨbaŋ uami. Agadɨ ala lulɨm agaŋ sɨdaŋ apalɨ lavɨla cɨhu huaci ma lɨlalɨ uami. Lulɨm hameŋ agaŋ nɨbu sibɨla apalɨ uami.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Lulɨm hameŋ agadɨ ma via ua hualabɨla hɨvɨ lamavɨvi uami. Lulɨm hameŋ agadɨ sabaŋ su daŋ pam lamavɨla via ua hualabɨla hɨvɨ ma lamavɨvi uami. Lulɨm hameŋ agaŋ sɨbɨlɨ lɨci sɨmum lɨbɨ hɨvɨ mɨŋamɨjiavɨci uvi uami. Hulaŋ iamɨgali hɨji daŋ lɨci ciaŋ nagadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igahɨlavɨm uami.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.