Lucas 14
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARIB
1 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ alusɨsɨ mɨhiŋ mu hɨvɨ Jisasɨ agaŋ Falisi hɨdɨlɨ agɨladɨ manɨgali agadɨ ulaŋ uavɨla sɨmɨŋ nɨben aba lɨmi. Lɨci Falisi hɨdɨlɨ agɨlaŋ nɨbu akuaba lɨci igɨbalu aba migɨla migɨla hɨniavɨmi.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Hɨnia igavɨci hulaŋ mu hadipɨlɨ huhɨla valami agaŋ nɨbu avi Jisasɨ dɨ mikɨ hɨnimi.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Lɨci Jisasɨ agaŋ hulaŋ hɨhɨle ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igavɨhadami agɨladɨdaŋ Falisi hɨdɨlɨ agɨladɨdaŋ abitɨhami. Ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agaŋ alaŋ alusɨsɨ mɨhiŋ hɨvɨ hulaŋ hɨmuhɨmu daŋ agɨladɨ huaci lamalama saŋ abamɨgɨlɨlalɨ ua hɨma uami.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Hameŋ abitɨhɨci nɨbɨlaŋ ciaŋ ma abavɨmi. Lɨhavɨci Jisasɨ hulaŋ agadɨ mɨŋahihɨlavɨla abɨci umi.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Udaci nulɨdɨ abami. Naludɨ ninaŋ agaŋ avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ laguvila mɨguci huaci valɨlaŋ hɨnivi uami. Naludɨ sabaŋ bulɨmakau avi avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ laguvila mɨguci huaci valɨlaŋ hɨnivi uami. Alusɨsɨ mɨhiŋ hɨvɨ avi lɨhalɨha uavɨla mɨŋamagɨlɨlaŋ iahavɨvi uami.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Lɨci nɨbɨlaŋ Jisasɨ dɨ ciaŋ ma lalahuhe abavɨmi.
6 A isto nada puderam responder.
7 Lɨhavɨci Jisasɨ igasulɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ sɨmɨŋ hekɨlɨ nana saŋ mɨgahɨnihɨni hɨsɨŋ uvɨ huaci huaci agɨladɨ hɨvɨ mɨgahɨnihɨni saŋ pam lɨhavɨmi. Lɨhavɨdaci nulɨdɨ hɨve lama abami.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 — ausente —
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 — ausente —
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 — ausente —
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Hulaŋ nulɨdɨ nukeŋ ibi mɨŋaiahavɨci uami. Mufɨli Asɨ lɨci nɨbɨlaŋ ibi hekɨlɨ daŋ ma hɨniavɨbali uami. Hulaŋ nulɨdɨ nukeŋ ibi ma mɨŋaiahavɨci uami. Mufɨli Asɨ lɨci nɨbɨlaŋ ibi hekɨlɨ daŋ hɨniavɨbali uami.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Lavɨla Jisasɨ sɨmɨŋ iaganu agadɨ abami. Nama sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanavɨla nagɨlihalina huaci huaci agɨladɨdaŋ isaimahalina agɨladɨdaŋ abɨnaŋ vehavɨmɨdɨ uami. Nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨdaŋ nadɨ haiabɨla pam hɨsɨŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ hekɨlɨ daŋ agɨladɨdaŋ abɨnaŋ vehavɨmɨdɨ uami. Nama nulɨdɨ abɨnaŋ vevɨla nadɨ sɨmɨŋ navɨbali agasaŋ nasaŋ hɨbɨŋ hɨlanavɨbali uami.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Nama sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanavɨla hulaŋ akuaba akuaba apalɨ agɨladɨdaŋ hɨcɨ tɨmɨŋ human tɨmɨŋ agɨladɨdaŋ abɨnaŋ vehavɨm uami. Hɨcɨ sɨbɨlɨ agɨladɨdaŋ lamɨgaŋ sɨbɨlɨ agɨladɨdaŋ abɨnaŋ vehavɨm uami.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Hulaŋ iamɨgali hameŋ agɨlaŋ nasaŋ hɨbɨŋ ma hɨlanavɨbali uami. Hameŋ sadaŋ nama hɨjɨŋalɨbanaŋ uami. Hulaŋ iamɨgali Asɨ dɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlahɨla hɨmavɨlalɨ agɨlaŋ mufɨli cɨhu hɨhi iahavɨbali hadɨhu Asɨ nasaŋ hɨbɨŋ igubali uami.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Lɨci hulaŋ mu agaŋ sɨmɨŋ nana hɨniavɨla ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla iaha Jisasɨ dɨ abami. Asɨ hulaŋ iamɨgali likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni sɨmɨŋ nana hɨniavɨbali agɨlaŋ hɨjɨŋalavɨbali uami.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Lɨci Jisasɨ abami. Hulaŋ mu sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanɨben aba lɨvi uami. Lavɨla hulaŋ iamɨgali akape ve sɨmɨŋ nana saŋ mɨhiŋ lamɨvi uami.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Lavɨla mɨhiŋ agadɨ hɨvɨ sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanavɨvi uami. Hɨlanavɨci ci lɨci nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ abɨvi uami. Uavɨla hulaŋ iamɨgali vaka abacin agɨladɨ iga iga nulɨdɨ nameŋ abɨha aba abɨvi uami. Ci hɨlana sɨhuva lamavɨci hɨniavadi aba abɨha aba abɨvi uami. Vehalaŋ aba abɨha aba abɨvi uami.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Abɨci ala hulaŋ agɨlaŋ iaha abavɨvi uami. Alaŋ ma ubalu aba abavɨvi uami. Hulaŋ mu agaŋ iaha abɨvi uami. Viaŋ hualabɨla mu lavacin agadɨ uavɨla igɨben aba abɨvi uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ ma akua uben aba abɨvi uami.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Lɨci cɨhu hulaŋ mu agaŋ avi iaha hameŋ ala abɨvi uami. Viaŋ sabaŋ bulɨmakau human limu limu fɨhala agɨladɨ lavacin aba abɨvi uami. Nulɨdɨ via udalɨŋ akuaba akuaba agɨladɨ magɨlavɨdaci nulɨdɨ vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ igɨben aba abɨvi uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ ma akua uben aba abɨvi uami.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Lɨci hulaŋ mu agaŋ avi iaha hameŋ laci ala abɨvi uami. Viaŋ malɨciŋ ala iamɨgali sabin aba abɨvi uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ ma uben aba abɨvi uami.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Lɨhavɨci sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agaŋ ciaŋ cɨhu vavevi uami. Vavevɨla manɨgali agadɨ abɨci igahɨlavɨla igɨvɨ daŋ hɨnivi uami. Igɨvɨ daŋ hɨnihɨni nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ abɨvi uami. Nama uvɨheha aba abɨvi uami. Haiabɨla nagadɨ hɨbɨ pɨlɨ hekɨlɨ hekɨlɨ heŋ uvɨheha aba abɨvi uami. Hɨbɨ pɨlɨ sudɨme cɨki cɨki heŋ avi uvɨheha aba abɨvi uami. Uu hulaŋ iamɨgali akuaba akuaba apalɨ agɨladɨ iga iga likɨlɨha aba abɨvi uami. Hɨcɨ tɨmɨŋ agɨladɨdaŋ human tɨmɨŋ agɨladɨdaŋ likɨla vaveha aba abɨvi uami. Lamɨgaŋ sɨbɨlɨ agɨladɨdaŋ hɨcɨ sɨbɨlɨ agɨladɨdaŋ likɨla vaveha aba abɨvi uami. Nulɨdɨ likɨlavɨla iadɨ ulaŋ hɨvɨ vaveha aba abɨvi uami.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Lɨci nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agaŋ hameŋ laci ala lɨvi uami. Lavɨla nudɨ manɨgali agadɨ abɨvi uami. Manɨgali aba abɨvi uami. Viaŋ nulɨdɨ ci likɨlavɨla vaven aba abɨvi uami. Nama abɨnaŋ hameŋ ala lin aba abɨvi uami. Agadɨ ala nadɨ ulaŋ ma mɨli aba abɨvi uami.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Lɨci nudɨ manɨgali agaŋ abɨvi uami. Nama haiabɨla hekɨlɨ nagadɨ valavɨla hɨbɨ pɨlɨ hekɨlɨ hekɨlɨ heŋ uha aba abɨvi uami. Hualabɨla agɨladɨ lua madɨŋ madɨŋ hɨbɨ heŋ avi uha aba abɨvi uami. Uavɨla hulaŋ iamɨgali agɨladɨ iga iga vɨdɨvɨdɨŋ abɨdanaŋ vehavɨm aba abɨvi uami. Vevɨla iadɨ sɨmɨŋ navɨm aba abɨvi uami. Iadɨ ulaŋ nagaŋ mɨlam aba abɨvi uami.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Viaŋ naludɨ abin aba abɨvi uami. Hulaŋ iamɨgali iadɨ pɨŋ veve saŋ abɨlɨŋ valaviemi agɨlaŋ iadɨ sɨmɨŋ suvɨli cɨki avi ma sɨbaŋ navɨbali aba abɨvi uami. Viaŋ sabaŋ bulɨmakau agɨladɨ via udalɨŋ akuaba akuaba agɨladɨ magɨlavɨdaci nulɨdɨ vɨdɨvɨdɨŋ agɨladɨ igɨben aba abɨvi uami.|alt="excuses for nto going to feast" src="GW095.jpg" size="span" copy="Wade" ref="14.19"
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Hulaŋ iamɨgali akape Jisasɨ hula hɨdavɨmi. Lɨhavɨci limu cimɨla nulɨdɨ abami.
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 Hulaŋ mu iadɨ pɨŋ veben aba nudɨ iamiaganu abinu ninanadinu agɨlasaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ agaŋ uami. Nɨbu viaŋ hula hɨnihɨni saŋ mavɨn hekɨlɨ ma hɨnilalɨ uami. Hameŋ sadaŋ nɨbu iadɨ hulemɨlɨ ma hɨnibali uami. Nudɨ isagalinu imahalinu nanadinu humɨgaŋ pam agɨlasaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ agaŋ uami. Nɨbu viaŋ hula hɨnihɨni saŋ mavɨn hekɨlɨ ma hɨnilalɨ uami. Hameŋ sadaŋ nɨbu iadɨ hulemɨlɨ ma hɨnibali uami. Hulaŋ mu nudɨ nukeŋ hadipɨlɨ huaci hɨnihɨni agasaŋ pam igahɨlɨlalɨ agaŋ uami. Nɨbu iasaŋ ma igahɨlɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ nɨbu iadɨ hulemɨlɨ ma hɨnibali uami.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Hulaŋ mu vɨhɨlɨ havahava viaŋ hula hɨdahɨda saŋ valɨlalɨ agaŋ uami. Nɨbu iadɨ hulemɨlɨ ma hɨnibali uami.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Naludɨ hulaŋ mu agaŋ ulaŋ hɨvɨ hekɨlɨ mavɨben aba sebɨlɨ mɨse nɨbu mɨgahɨniavɨla hɨji igahɨlahɨla hɨnivi uami. Anɨm hɨlɨcɨ nagɨladɨ hɨvɨ ulaŋ nagadɨ huaci fɨhalavin ua hɨma aba igahɨlahɨla hɨnivi uami.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Hɨji sɨhɨvia ma igahɨlɨmaŋ lavɨla hɨdɨlɨ maha ulaŋ mavɨvi uami. Mavɨci mɨguvi agadɨ ala anɨm hɨlɨcɨ saŋ tɨbɨ mɨgavɨla ulaŋ agadɨ lɨhalɨha ma fɨhalɨvi uami. Hameŋ lɨci hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ ulaŋ agadɨ iga iga nudɨ abacuvacuva nameŋ abavɨvi uami.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Hulaŋ nagaŋ vɨdɨvɨdɨŋ daŋ hɨniavɨla fɨhalɨbavɨla me ulaŋ nagadɨ mavɨci mɨgualɨ aba abavɨvi uami.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Lavɨla cɨhu ala abami. Manɨgali mu agaŋ manɨgali mu agaŋ hula sagaŋ lɨbalɨba saŋ hɨji igahɨlɨvi uami. Nɨbu sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ 10,000 daŋ hɨnivi uami. Manɨgali mu agaŋ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ 20,000 daŋ hɨnivi uami. Hameŋ sadaŋ manɨgali sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ 10,000 daŋ hɨnivi agaŋ mɨgahɨnia hɨji sɨhɨvia igahɨlahɨla hɨnivi uami. Viaŋ nɨbu hula sagaŋ lɨbavɨla nudɨ lɨvalɨben ua aba abɨvi uami. Nɨbu viaŋ hula sagaŋ lɨbavɨla iadɨ lɨvalavɨla nɨbu iadɨ uvɨsɨjiŋ vibali akua aba abɨvi uami.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Hɨji hameŋ igahɨlɨci hɨma lɨci nulɨdɨ nagɨli lamavɨvi agɨlaŋ ataŋ tagɨlaŋ daŋ hɨniavɨdaci nudɨ hulemɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨci uavɨvi uami. Uavɨla nulɨdɨ nagɨli lamalama hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ abamɨgɨlavɨci sagaŋ agadɨ valavɨvi uami.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ciaŋ abin agasaŋ igahɨlɨhalaŋ uami. Akuaba akuaba agɨladɨ ma vala fɨhalavɨla ha namɨlaŋ iadɨ hulemɨlɨ ma hɨnibalaŋ uami.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Lavɨla Jisasɨ cɨhu abami. Lulɨm nɨbu huaci sɨbaŋ uami. Agadɨ ala lulɨm agaŋ sɨdaŋ apalɨ lavɨla cɨhu huaci ma lɨlalɨ uami. Lulɨm hameŋ agaŋ nɨbu sibɨla apalɨ uami.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Lulɨm hameŋ agadɨ ma via ua hualabɨla hɨvɨ lamavɨvi uami. Lulɨm hameŋ agadɨ sabaŋ su daŋ pam lamavɨla via ua hualabɨla hɨvɨ ma lamavɨvi uami. Lulɨm hameŋ agaŋ sɨbɨlɨ lɨci sɨmum lɨbɨ hɨvɨ mɨŋamɨjiavɨci uvi uami. Hulaŋ iamɨgali hɨji daŋ lɨci ciaŋ nagadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igahɨlavɨm uami.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.