Gênesis 47
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 La Josepɨ agaŋ nulɨdɨ vala vevɨla manɨgali agadɨ abami. Iadɨ iavaŋ agaŋ iadɨ isaima ani ani agɨlaŋ hula Kenan fɨli tɨbɨ agadɨ vala vehavalɨ uami. Nulɨdɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau akuaba akuaba ahuata likɨlavɨla vavehavalɨ uami. Ve Gosen fɨli tɨbɨ hɨniavadi uami.
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 Hameŋ abavɨla Josepɨ agaŋ isagalinu human limu fɨhala agɨladɨ abɨci manɨgali agadɨ pɨŋ vehavɨmi.
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Vehavɨci manɨgali agaŋ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ akɨ sibɨla vilalaŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ uavɨmi. Alaŋ aludɨ iagagali sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami hameŋ laci ala migɨlɨlalu uavɨmi.
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ Kenan fɨli tɨbɨ heŋ iahalɨ uavɨmi. Iahɨci humɨsɨ sabaŋ sipsipɨ nana hɨsɨŋ agaŋ apalɨ lɨci alaŋ fɨli tɨbɨ neŋ ilɨmiŋ hɨnibalu aba vehɨlu uavɨmi. Nama huaci aludɨ alialaŋ aba abɨnaŋ Gosen fɨli tɨbɨ hɨnivɨlu uavɨmi.
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Lɨhavɨci manɨgali agaŋ Josepɨ dɨ abami. Nadɨ iagana isaimahalina nama hula hɨniben aba ci vehavalɨ uami.
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 Isipɨ fɨli tɨbɨ neŋ fɨli mu huaci sɨbaŋ agadɨ igavɨla abɨnaŋ uavɨla heŋ hɨniavɨm uami. Nama nulɨdɨ Gosen fɨli tɨbɨ hɨnihɨni saŋ abɨnaŋ ha huaci heŋ ala hɨniavɨbali uami. Nadɨ isaimana agɨladɨ hulaŋ hɨhɨle igɨnaŋ sabaŋ bulɨmakau sabaŋ sipsipɨ migɨla migɨla hɨsɨŋ hɨji huaci daŋ hɨniavɨci uami. Ha abɨnaŋ iadɨ sabaŋ bulɨmakau sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ avi migɨlavɨm uami.
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Lɨci Josepɨ agaŋ iaganu Jekopɨ dɨ via manɨgali agadɨ pɨŋ uavɨmi. Uavɨla Jekopɨ agaŋ manɨgali agadɨ abami. Asɨ nadɨ huaci lamɨbali uami.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 Lɨci manɨgali agaŋ abami. Nadɨ hualɨ vameŋ uami.
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Lɨci Jekopɨ abami. Iadɨ hualɨ 130 laci uami. Ha hutesɨ sɨbaŋ hɨma uami. Viaŋ vɨhɨlɨ akape igɨlan uami. Iadɨ iamɨlɨhali iauacagali fɨli neŋ hutesɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ hualɨ agɨlaŋ iadɨ hualɨ agɨladɨ lɨvalavɨmi uami.
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 La abami. Asɨ nadɨ huaci lamɨbali uami. Lavɨla vala vemi.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Lɨci Josepɨ agaŋ manɨgali agadɨ ciaŋ lubiahɨlavɨla iaganu dɨdaŋ isaimahalinu agɨladɨdaŋ ahɨliahuci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨniavɨmi. Hɨniavɨdaci Lamesesɨ haiabɨla agadɨ fɨli tɨbɨ agadɨ nulɨsaŋ igumi. Fɨli tɨbɨ igumi agaŋ nɨbu fɨli tɨbɨ mu mu agɨladɨ lɨvala fɨli tɨbɨ huaci sɨbaŋ hɨniadami.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Josepɨ agaŋ nudɨ iaganu isaimahalinu abinadinɨlu ninanadinɨlu agɨlasaŋ sɨmɨŋ sɨhɨvia sɨbaŋ mɨŋa hɨlihalahala lamadami.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ iahɨci fɨli tɨbɨ mu mu sɨmɨŋ apalɨ lɨmi. Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ Kenan fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ lɨhavɨmi.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Lavɨla sɨmɨŋ ulaŋ hekɨlɨ hekɨlɨ Josepɨ migɨladami agɨladɨ hɨvɨ halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ lavalava hɨnia nulɨdɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ fɨhalavɨmi. Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ via Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ ulaŋ hɨvɨ lamɨci hɨniavɨmi.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Hɨniavɨdaci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ Kenan fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ anɨm hɨlɨcɨ apalɨ lɨhavɨmi. Lɨhavɨci hulaŋ iamɨgali Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ Josepɨ dɨ pɨŋ uu abavɨmi. Alaŋ anɨm hɨlɨcɨ apalɨ uavɨmi. Alusaŋ sɨmɨŋ iguha uavɨmi. Hɨma lɨci nama igasulɨdanaŋ humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ lɨdaci alaŋ mɨgaifaifa hɨmɨbalu uavɨmi.
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Lɨhavɨdaci Josepɨ abami. Anɨm hɨlɨcɨ naludɨ apalɨ lɨci uami. Namɨlaŋ sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ vavevave iasaŋ iguhalaŋ uami. Hameŋ lɨdalaŋ hɨbɨŋ nalusaŋ sɨmɨŋ iguben uami.
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Lɨci nulɨdɨ sabaŋ osɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau sabaŋ donɨki agɨladɨ vivi uavɨmi. Vivi uu Josepɨ saŋ iguavɨdaci hɨbɨŋ nulɨsaŋ sɨmɨŋ igumi. Hameŋ lɨhavɨdaci hualɨ agaŋ umi.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Lɨci hualɨ mu hɨvɨ cɨhu uavɨla Josepɨ dɨ abavɨmi. Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Alaŋ aludɨ vɨhɨlɨ agɨlasaŋ nadɨ ma mɨŋasɨvɨlɨbalu uavɨmi. Nama aludɨ anɨm hɨlɨcɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau akuaba akuaba agɨladɨ ci vi fɨhalahanaŋ uavɨmi. Alaŋ akuaba akuaba mu nasaŋ igu igu agaŋ apalɨ uavɨmi. Hameŋ sadaŋ nama aludɨ fɨli tɨbɨ agɨladɨ viben aba ha hulaŋ iamɨgali aludɨdaŋ sɨkasɨkan vibanaŋ uavɨmi.
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Nama aludɨ ma viavɨla ahɨliahunaŋ alaŋ sɨmɨŋ saŋ hɨmɨmɨli aludɨ fɨli tɨbɨ agɨlaŋ sɨbɨlɨ lɨhavɨbali uavɨmi. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ nukeŋ alusaŋ sɨmɨŋ igunɨdaci alaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ hɨnibalu uavɨmi. Hɨnidamɨli aludɨ fɨli tɨbɨ agɨladɨ avi vibali uavɨmi. Vici alusaŋ sɨmɨŋ uli igunaŋ alaŋ ma hɨmɨbalu uavɨmi. Alaŋ huaci hɨnimɨli fɨli tɨbɨ agɨlaŋ avi ma sɨbɨlɨ lɨhavɨbali uavɨmi.
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ lɨci hulaŋ iamɨgali Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ nulɨdɨ fɨli tɨbɨ agɨladɨ Josepɨ saŋ valavɨci nudɨ manɨgali saŋ lavami. Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ agaŋ manɨgali agadɨ fɨli tɨbɨ laci hɨnimi.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Josepɨ agaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan agɨladɨ abɨdaci nulɨdɨ fɨli tɨbɨ agɨladɨ valavala uu mu haiabɨla mu haiabɨla hɨvɨ hɨniavɨmi.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Mugɨluŋ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ fɨli tɨbɨ laci Josepɨ ma lavami. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ mugɨluŋ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ hulaŋ agɨlasaŋ anɨm hɨlɨcɨ igudaci sɨmɨŋ lavavɨhadami. Hameŋ sadaŋ nulɨdɨ fɨli tɨbɨ agadɨ lavalava saŋ ma abavɨmi.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ abami. Ci igɨlaŋ uami. Viaŋ naludɨdaŋ fɨli tɨbɨ naludɨ agɨladɨdaŋ lavɨlɨŋ manɨgali agadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ hɨnilaŋ uami. Sɨmɨŋ uli nan uami. Via ua hualabɨla hɨvɨ hulihalaŋ uami.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Lɨlaŋ sɨmɨŋ hualabɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ iaha mɨdɨ lɨhuavɨci viavɨla labɨla human limu fɨhala mɨguŋ lamɨhalaŋ uami. La pabiŋ mɨguŋ manɨgali saŋ iguhalaŋ uami. Limu ahica limu ahica mɨguŋ ha naludɨ nukeŋ uami. Lavɨla hɨhɨle cɨhu hulihuli saŋ lamɨhalaŋ uami. Hɨhɨle hɨnici ha naludɨ abinadinalu ninanadinalu ani ani agɨlaŋ hula nɨhalaŋ uami.
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Lɨci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ abavɨmi. Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Nama aludɨ ahɨliahuahanaŋ sadaŋ alaŋ huaci hɨnibalu uavɨmi. Nama aludɨ igavɨla hɨjɨŋalɨnaŋ ha alaŋ manɨgali agadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ hɨnibalu uavɨmi.
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨla abami. Sɨmɨŋ hualabɨla hɨsɨŋ mɨdɨ lɨhuci viavɨla hulaŋ iamɨgali ahuata labɨla human limu fɨhala mɨguŋ lamavɨbali uami. La pabiŋ mɨguŋ manɨgali saŋ iguavɨbali uami. Ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨla abami agaŋ hameŋ laci hɨniadami. Mugɨluŋ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ fɨli tɨbɨ laci manɨgali agaŋ ma vimi.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ ua hɨniavɨla fɨli agadɨ limu tɨbɨ vihavɨmi. Fɨli tɨbɨ vihavɨmi agadɨ ibi Gosen. Lavɨla ninanadi akape huhɨlavɨci iaha habɨla hɨdɨlɨ hekɨlɨ hɨniavɨmi.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Jekopɨ agaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨnidaci hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu fɨhala hɨcɨ limu ahica cɨjɨŋ umi. Lɨci nudɨ hualɨ agadɨ lugɨlavɨci ua 147 iahami.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Jekopɨ agaŋ amɨŋ ci hɨmɨben aba lavɨla ninanu Josepɨ dɨ ulɨci veci abami. Nama iasaŋ hɨjɨŋalavɨla ha ciaŋ mɨguben aba nadɨ human agadɨ iadɨ lagiŋ lɨhu hɨvɨ lamɨnaŋ vem uami. Lamɨnaŋ veci ciaŋ mɨguavɨla abɨha uami. Iadɨ iavaŋ saŋ hɨjɨŋalavɨla akuaba akuaba agɨladɨ amɨŋ sɨbaŋ lɨben aba abɨha uami. Viaŋ nudɨ huaci lamɨben aba abɨha uami. La nɨbu hɨmɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ ma mava hudɨben aba abɨha uami.
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 Lavɨla abami. Viaŋ hɨmɨlɨŋ iadɨ amɨŋ agaŋ uavɨla iadɨ iamɨlɨhali dɨ amɨŋ hɨniavɨlalɨ heŋ hɨnidaci nama iadɨ valɨ agadɨ viavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ valavɨla uha uami. Uavɨla iadɨ iamɨlɨhali dɨ mava hudavɨhadami heŋ ala mava hudɨha uami. Lɨci Josepɨ abami. Nama abɨnaŋ hameŋ laci ala lɨben uami.
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 Lɨci Jekopɨ cɨhu abami. Nama hɨvɨ hekɨlɨ aba abavɨla abɨha uami. Akuaba akuaba nama abɨnaŋ hameŋ sɨbaŋ lɨben aba abɨha uami. Lɨci Josepɨ agaŋ hɨvɨ hekɨlɨ aba abavɨla abami. Viaŋ amɨŋ sɨbaŋ nama abɨnaŋ hameŋ ala lɨben uami. Lɨci Jekopɨ agaŋ Josepɨ saŋ hɨjɨŋalaŋala nudɨ hali agadɨ lɨbuhɨla ani hɨsɨva hɨsɨva hɨsɨŋ vadɨm mɨgahɨnimi agadɨ sabɨ heŋ lamami.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.