Gênesis 47

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 La Josepɨ agaŋ nulɨdɨ vala vevɨla manɨgali agadɨ abami. Iadɨ iavaŋ agaŋ iadɨ isaima ani ani agɨlaŋ hula Kenan fɨli tɨbɨ agadɨ vala vehavalɨ uami. Nulɨdɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau akuaba akuaba ahuata likɨlavɨla vavehavalɨ uami. Ve Gosen fɨli tɨbɨ hɨniavadi uami.
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Hameŋ abavɨla Josepɨ agaŋ isagalinu human limu fɨhala agɨladɨ abɨci manɨgali agadɨ pɨŋ vehavɨmi.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Vehavɨci manɨgali agaŋ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ akɨ sibɨla vilalaŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ uavɨmi. Alaŋ aludɨ iagagali sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami hameŋ laci ala migɨlɨlalu uavɨmi.
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ Kenan fɨli tɨbɨ heŋ iahalɨ uavɨmi. Iahɨci humɨsɨ sabaŋ sipsipɨ nana hɨsɨŋ agaŋ apalɨ lɨci alaŋ fɨli tɨbɨ neŋ ilɨmiŋ hɨnibalu aba vehɨlu uavɨmi. Nama huaci aludɨ alialaŋ aba abɨnaŋ Gosen fɨli tɨbɨ hɨnivɨlu uavɨmi.
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Lɨhavɨci manɨgali agaŋ Josepɨ dɨ abami. Nadɨ iagana isaimahalina nama hula hɨniben aba ci vehavalɨ uami.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Isipɨ fɨli tɨbɨ neŋ fɨli mu huaci sɨbaŋ agadɨ igavɨla abɨnaŋ uavɨla heŋ hɨniavɨm uami. Nama nulɨdɨ Gosen fɨli tɨbɨ hɨnihɨni saŋ abɨnaŋ ha huaci heŋ ala hɨniavɨbali uami. Nadɨ isaimana agɨladɨ hulaŋ hɨhɨle igɨnaŋ sabaŋ bulɨmakau sabaŋ sipsipɨ migɨla migɨla hɨsɨŋ hɨji huaci daŋ hɨniavɨci uami. Ha abɨnaŋ iadɨ sabaŋ bulɨmakau sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ avi migɨlavɨm uami.
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Lɨci Josepɨ agaŋ iaganu Jekopɨ dɨ via manɨgali agadɨ pɨŋ uavɨmi. Uavɨla Jekopɨ agaŋ manɨgali agadɨ abami. Asɨ nadɨ huaci lamɨbali uami.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Lɨci manɨgali agaŋ abami. Nadɨ hualɨ vameŋ uami.
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Lɨci Jekopɨ abami. Iadɨ hualɨ 130 laci uami. Ha hutesɨ sɨbaŋ hɨma uami. Viaŋ vɨhɨlɨ akape igɨlan uami. Iadɨ iamɨlɨhali iauacagali fɨli neŋ hutesɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ hualɨ agɨlaŋ iadɨ hualɨ agɨladɨ lɨvalavɨmi uami.
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 La abami. Asɨ nadɨ huaci lamɨbali uami. Lavɨla vala vemi.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Lɨci Josepɨ agaŋ manɨgali agadɨ ciaŋ lubiahɨlavɨla iaganu dɨdaŋ isaimahalinu agɨladɨdaŋ ahɨliahuci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨniavɨmi. Hɨniavɨdaci Lamesesɨ haiabɨla agadɨ fɨli tɨbɨ agadɨ nulɨsaŋ igumi. Fɨli tɨbɨ igumi agaŋ nɨbu fɨli tɨbɨ mu mu agɨladɨ lɨvala fɨli tɨbɨ huaci sɨbaŋ hɨniadami.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Josepɨ agaŋ nudɨ iaganu isaimahalinu abinadinɨlu ninanadinɨlu agɨlasaŋ sɨmɨŋ sɨhɨvia sɨbaŋ mɨŋa hɨlihalahala lamadami.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ iahɨci fɨli tɨbɨ mu mu sɨmɨŋ apalɨ lɨmi. Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ Kenan fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ lɨhavɨmi.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Lavɨla sɨmɨŋ ulaŋ hekɨlɨ hekɨlɨ Josepɨ migɨladami agɨladɨ hɨvɨ halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ lavalava hɨnia nulɨdɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ fɨhalavɨmi. Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ via Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ ulaŋ hɨvɨ lamɨci hɨniavɨmi.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Hɨniavɨdaci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ Kenan fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ anɨm hɨlɨcɨ apalɨ lɨhavɨmi. Lɨhavɨci hulaŋ iamɨgali Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ Josepɨ dɨ pɨŋ uu abavɨmi. Alaŋ anɨm hɨlɨcɨ apalɨ uavɨmi. Alusaŋ sɨmɨŋ iguha uavɨmi. Hɨma lɨci nama igasulɨdanaŋ humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ lɨdaci alaŋ mɨgaifaifa hɨmɨbalu uavɨmi.
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Lɨhavɨdaci Josepɨ abami. Anɨm hɨlɨcɨ naludɨ apalɨ lɨci uami. Namɨlaŋ sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ vavevave iasaŋ iguhalaŋ uami. Hameŋ lɨdalaŋ hɨbɨŋ nalusaŋ sɨmɨŋ iguben uami.
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Lɨci nulɨdɨ sabaŋ osɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau sabaŋ donɨki agɨladɨ vivi uavɨmi. Vivi uu Josepɨ saŋ iguavɨdaci hɨbɨŋ nulɨsaŋ sɨmɨŋ igumi. Hameŋ lɨhavɨdaci hualɨ agaŋ umi.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Lɨci hualɨ mu hɨvɨ cɨhu uavɨla Josepɨ dɨ abavɨmi. Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Alaŋ aludɨ vɨhɨlɨ agɨlasaŋ nadɨ ma mɨŋasɨvɨlɨbalu uavɨmi. Nama aludɨ anɨm hɨlɨcɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau akuaba akuaba agɨladɨ ci vi fɨhalahanaŋ uavɨmi. Alaŋ akuaba akuaba mu nasaŋ igu igu agaŋ apalɨ uavɨmi. Hameŋ sadaŋ nama aludɨ fɨli tɨbɨ agɨladɨ viben aba ha hulaŋ iamɨgali aludɨdaŋ sɨkasɨkan vibanaŋ uavɨmi.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Nama aludɨ ma viavɨla ahɨliahunaŋ alaŋ sɨmɨŋ saŋ hɨmɨmɨli aludɨ fɨli tɨbɨ agɨlaŋ sɨbɨlɨ lɨhavɨbali uavɨmi. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ nukeŋ alusaŋ sɨmɨŋ igunɨdaci alaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ hɨnibalu uavɨmi. Hɨnidamɨli aludɨ fɨli tɨbɨ agɨladɨ avi vibali uavɨmi. Vici alusaŋ sɨmɨŋ uli igunaŋ alaŋ ma hɨmɨbalu uavɨmi. Alaŋ huaci hɨnimɨli fɨli tɨbɨ agɨlaŋ avi ma sɨbɨlɨ lɨhavɨbali uavɨmi.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ lɨci hulaŋ iamɨgali Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ nulɨdɨ fɨli tɨbɨ agɨladɨ Josepɨ saŋ valavɨci nudɨ manɨgali saŋ lavami. Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ agaŋ manɨgali agadɨ fɨli tɨbɨ laci hɨnimi.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Josepɨ agaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan agɨladɨ abɨdaci nulɨdɨ fɨli tɨbɨ agɨladɨ valavala uu mu haiabɨla mu haiabɨla hɨvɨ hɨniavɨmi.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Mugɨluŋ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ fɨli tɨbɨ laci Josepɨ ma lavami. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ mugɨluŋ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ hulaŋ agɨlasaŋ anɨm hɨlɨcɨ igudaci sɨmɨŋ lavavɨhadami. Hameŋ sadaŋ nulɨdɨ fɨli tɨbɨ agadɨ lavalava saŋ ma abavɨmi.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ abami. Ci igɨlaŋ uami. Viaŋ naludɨdaŋ fɨli tɨbɨ naludɨ agɨladɨdaŋ lavɨlɨŋ manɨgali agadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ hɨnilaŋ uami. Sɨmɨŋ uli nan uami. Via ua hualabɨla hɨvɨ hulihalaŋ uami.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Lɨlaŋ sɨmɨŋ hualabɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ iaha mɨdɨ lɨhuavɨci viavɨla labɨla human limu fɨhala mɨguŋ lamɨhalaŋ uami. La pabiŋ mɨguŋ manɨgali saŋ iguhalaŋ uami. Limu ahica limu ahica mɨguŋ ha naludɨ nukeŋ uami. Lavɨla hɨhɨle cɨhu hulihuli saŋ lamɨhalaŋ uami. Hɨhɨle hɨnici ha naludɨ abinadinalu ninanadinalu ani ani agɨlaŋ hula nɨhalaŋ uami.
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Lɨci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ abavɨmi. Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Nama aludɨ ahɨliahuahanaŋ sadaŋ alaŋ huaci hɨnibalu uavɨmi. Nama aludɨ igavɨla hɨjɨŋalɨnaŋ ha alaŋ manɨgali agadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ hɨnibalu uavɨmi.
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨla abami. Sɨmɨŋ hualabɨla hɨsɨŋ mɨdɨ lɨhuci viavɨla hulaŋ iamɨgali ahuata labɨla human limu fɨhala mɨguŋ lamavɨbali uami. La pabiŋ mɨguŋ manɨgali saŋ iguavɨbali uami. Ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨla abami agaŋ hameŋ laci hɨniadami. Mugɨluŋ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ fɨli tɨbɨ laci manɨgali agaŋ ma vimi.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ ua hɨniavɨla fɨli agadɨ limu tɨbɨ vihavɨmi. Fɨli tɨbɨ vihavɨmi agadɨ ibi Gosen. Lavɨla ninanadi akape huhɨlavɨci iaha habɨla hɨdɨlɨ hekɨlɨ hɨniavɨmi.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Jekopɨ agaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨnidaci hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu fɨhala hɨcɨ limu ahica cɨjɨŋ umi. Lɨci nudɨ hualɨ agadɨ lugɨlavɨci ua 147 iahami.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Jekopɨ agaŋ amɨŋ ci hɨmɨben aba lavɨla ninanu Josepɨ dɨ ulɨci veci abami. Nama iasaŋ hɨjɨŋalavɨla ha ciaŋ mɨguben aba nadɨ human agadɨ iadɨ lagiŋ lɨhu hɨvɨ lamɨnaŋ vem uami. Lamɨnaŋ veci ciaŋ mɨguavɨla abɨha uami. Iadɨ iavaŋ saŋ hɨjɨŋalavɨla akuaba akuaba agɨladɨ amɨŋ sɨbaŋ lɨben aba abɨha uami. Viaŋ nudɨ huaci lamɨben aba abɨha uami. La nɨbu hɨmɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ ma mava hudɨben aba abɨha uami.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Lavɨla abami. Viaŋ hɨmɨlɨŋ iadɨ amɨŋ agaŋ uavɨla iadɨ iamɨlɨhali dɨ amɨŋ hɨniavɨlalɨ heŋ hɨnidaci nama iadɨ valɨ agadɨ viavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ valavɨla uha uami. Uavɨla iadɨ iamɨlɨhali dɨ mava hudavɨhadami heŋ ala mava hudɨha uami. Lɨci Josepɨ abami. Nama abɨnaŋ hameŋ laci ala lɨben uami.
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Lɨci Jekopɨ cɨhu abami. Nama hɨvɨ hekɨlɨ aba abavɨla abɨha uami. Akuaba akuaba nama abɨnaŋ hameŋ sɨbaŋ lɨben aba abɨha uami. Lɨci Josepɨ agaŋ hɨvɨ hekɨlɨ aba abavɨla abami. Viaŋ amɨŋ sɨbaŋ nama abɨnaŋ hameŋ ala lɨben uami. Lɨci Jekopɨ agaŋ Josepɨ saŋ hɨjɨŋalaŋala nudɨ hali agadɨ lɨbuhɨla ani hɨsɨva hɨsɨva hɨsɨŋ vadɨm mɨgahɨnimi agadɨ sabɨ heŋ lamami.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.