Gênesis 45

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Josepɨ agaŋ isaimahalinu agɨladɨ igɨci mavɨn lɨci amɨŋ ilɨhɨben aba lɨmi. Ilɨhɨben aba lavɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ abami. Namɨlaŋ iadɨ valavɨla haiabɨla ivouhalaŋ uami. Abɨci ivouavɨci isaimahalinu hula hɨtɨŋ hɨnihɨni abami. Viaŋ Josepɨ uami.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Lavɨla nɨbu ilɨhiŋ hekɨlɨ ilɨhami. Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ igahɨlavɨmi. Lɨhavɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ ulaŋ hɨvɨ hɨniavɨmi agɨlaŋ avi igahɨlavɨmi.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Josepɨ agaŋ isaimahalinu dɨ cɨhu ala abami. Viaŋ Josepɨ uami. Iadɨ iavaŋ huaci ala hɨnidi uami. Lɨci nɨbɨlaŋ i uavɨla ciaŋ ma abavɨmi.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Lɨhavɨci Josepɨ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ iadɨ mikɨ pɨŋ vehalaŋ uami. Lɨci nudɨ pɨŋ vehavɨci nulɨdɨ abami. Viaŋ Josepɨ uami. Viaŋ naludɨ isaimanalu uami. Vaka namɨlaŋ iadɨ mutɨŋ hɨvɨ lamɨlaŋ hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ iadɨ lavavɨmi uami. Lɨhavɨci viaŋ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ me hɨnidalɨŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ neŋ iadɨ vavehavɨmi uami.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Akuaba akuaba lɨmalaŋ agasaŋ igahɨlavɨla namɨlaŋ nukeŋ nukeŋ aba aba humɨgaŋ vɨhɨlɨ vimɨlaŋ uami. Asɨ agaŋ namɨlaŋ hɨmɨmɨlaŋ aba abavɨla nɨbu nukeŋ lɨci viaŋ mɨse hali vemin uami.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ fɨli neŋ hɨnidaci hualɨ ahica ci ualɨ uami. La cɨhu humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ agaŋ vakala hɨnidaci hualɨ human limu fɨhala ubali uami. Udaci hualɨ ma huliavɨbali uami. Sɨmɨŋ ma likɨlavɨbali uami.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Asɨ agaŋ lɨci naludɨ ahɨliahuiahu saŋ viaŋ mɨse hali vemin uami. Hameŋ sadaŋ namɨlaŋ sɨkasɨkan ma haba hɨma fɨhalɨbalaŋ uami. Asɨ agaŋ nudɨ vɨdɨvɨdɨŋ hekɨlɨ hɨvɨ naludɨ ahɨliahudaci huaci hɨnibalaŋ uami.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Iadɨ namɨlaŋ ma abɨlaŋ haiabɨla neŋ vemin uami. Asɨ agaŋ lɨci vemin uami. Nɨbu nukeŋ lɨci viaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ iaganu me hɨnilan uami. Viaŋ hulaŋ ibi daŋ hɨnihɨni hulaŋ iamɨgali nudɨ ulaŋ hɨvɨ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ migɨlɨlan uami. Isipɨ fɨli tɨbɨ avi migɨlɨlan uami.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 Namɨlaŋ lɨhalɨha aludɨ iavaŋ dɨ pɨŋ uavɨla abɨhalaŋ uami. Ninana Josepɨ abi aba abɨhalaŋ uami. Asɨ agaŋ lɨci viaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ sɨkasɨkan migɨlɨlan aba abi aba abɨhalaŋ uami. Hameŋ sadaŋ nama hutesɨ hɨnimɨnaŋ aba abi aba abɨhalaŋ uami. Lɨhalɨha veha aba abi aba abɨhalaŋ uami.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Vevɨla viaŋ hɨnilan mikɨ neŋ Gosen fɨli tɨbɨ hɨnibanaŋ aba abi aba abɨhalaŋ uami. Nama nadɨ ninanadina ajihalina agɨladɨdaŋ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau akuaba akuaba agɨladɨdaŋ via vevɨla fɨli tɨbɨ neŋ hɨnibalaŋ aba abi aba abɨhalaŋ uami.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Nama Gosen fɨli tɨbɨ ve hɨnidanaŋ viaŋ naludɨ migɨlɨben aba abi aba abɨhalaŋ uami. Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ iahalɨ agaŋ hɨnidaci hualɨ human limu fɨhala ubali aba abi aba abɨhalaŋ uami. Nama nadɨ ninanadina agɨlaŋ hula sɨhɨm sabaŋ akuaba akuaba agɨlaŋ hula humɨgaŋ saŋ hɨmɨmɨlaŋ aba abi aba abɨhalaŋ uami.
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Lavɨla Josepɨ agaŋ isaimahalinu dɨ abami. Namɨlaŋ iadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ ci igɨlaŋ uami. Viaŋ nukeŋ namɨlaŋ hula ciaŋ abadin uami. Iadɨ ima Bejamin avi iadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ ci igi uami.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Namɨlaŋ aludɨ iavaŋ dɨ pɨŋ uavɨla abɨhalaŋ uami. Josepɨ nɨbu Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨnihɨni ibi hekɨlɨ daŋ hɨnidi aba abɨhalaŋ uami. La akuaba akuaba igɨlaŋ agasaŋ avi nudɨ sulɨhalaŋ uami. Sula fɨhalavɨla nudɨ lɨhalɨha via vavehalaŋ uami.
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Hameŋ abavɨla imanu Bejamin dɨ mɨŋalɨva hɨnihɨni ilɨhami. Lɨdaci imanu Bejamin avi ilɨhami.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Lɨci Josepɨ agaŋ ilɨha ilɨha nudɨ isagalinu agɨladɨ mɨhum iavaiava umi. Lɨci nɨbu hula heŋ ciaŋ sulavɨmi.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ Josepɨ dɨ isaimahalinu agɨlaŋ ve Josepɨ hula hɨniavɨmi agadɨ ciaŋ igahɨlami. Lavɨla hulaŋ nusaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨlaŋ hula hɨjɨŋalavɨmi.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Hɨjɨŋalavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ Josepɨ dɨ abami. Nadɨ isaimahalina dɨ abɨnaŋ nulɨdɨ vaŋ maku akuaba akuaba hihɨlavɨla via sabaŋ donɨki sabɨ hɨvɨ lamavɨla Kenan fɨli tɨbɨ cɨhu uavɨm uami.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Uavɨla nulɨdɨ abinadinɨlu agɨladɨdaŋ ninanadinɨlu agɨladɨdaŋ via vehavɨm uami. Naludɨ iaganalu agadɨ avi viavɨla iadɨ pɨŋ cɨhu vehavɨm uami. Vehavɨci viaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ nagadɨ limu tɨbɨ huaci sɨbaŋ agadɨ igavɨla nulɨsaŋ iguben uami. Lavɨla nulɨsaŋ sɨmɨŋ huaci huaci neŋ hɨsɨŋ agɨladɨ igudalɨŋ nana hɨniavɨbali uami.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Nulɨdɨ abɨnaŋ sabaŋ osɨ magɨla magɨla hɨsɨŋ vadɨm Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ via uavɨla nulɨdɨ abinadinɨlu ninanadinɨlu agɨladɨ viavɨla vehavɨm uami. Naludɨ iaganalu agadɨ avi viavɨla vehavɨm uami.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Nulɨdɨ akuaba akuaba Kenan fɨli tɨbɨ hɨniavɨdaci vala vehavɨbali agasaŋ hɨji igahɨlavɨmɨdɨ uami. Viaŋ nulɨsaŋ akuaba akuaba huaci huaci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ iguben uami.
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Lɨci Jekopɨ dɨ ninadinu agɨlaŋ manɨgali abami hameŋ laci ala lɨhavɨmi. Josepɨ agaŋ manɨgali agadɨ ciaŋ lubiahɨlavɨla nulɨsaŋ sabaŋ osɨ magɨla magɨla hɨsɨŋ vadɨm agɨladɨ igumi. La sɨmɨŋ limu hɨhɨle hɨbɨ cina nana saŋ avi igumi.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 La isagalinu hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨlasaŋ hadi hɨlahɨla pabiŋ lɨdɨŋ pabiŋ lɨdɨŋ igumi. La Bejamin saŋ hadi hɨlahɨla human limu fɨhala agɨladɨdaŋ lɨba silɨva 300 agɨladɨdaŋ igumi.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Lavɨla Josepɨ agaŋ akuaba akuaba huaci huaci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ viavɨla iaganɨlu saŋ via uavɨbali aba sabaŋ donɨki muŋaŋ human limu limu fɨhala agɨladɨ sabɨ hɨvɨ lamami. La halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ agɨladɨ viavɨla maci viavɨla akuaba akuaba sɨmɨŋ huaci huaci heŋ hɨsɨŋ agɨladɨ viavɨla sabaŋ donɨki mɨgenaŋ human limu limu fɨhala agɨladɨ sabɨ hɨvɨ lamami. Iaganu hɨbɨ cina nana veve saŋ avi lamami.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Lavɨla Josepɨ agaŋ isaimahalinu dɨ abɨci akuaba akuaba agɨladɨ via uavɨmi. Uavɨdaci abami. Namɨlaŋ nukeŋ nukeŋ lamacilacila umɨlaŋ uami.
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Lɨci isaimahalinu agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ valavɨla iaganɨlu Jekopɨ Kenan fɨli tɨbɨ hɨnimi heŋ ua iahuavɨmi.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Ua iahuavɨla nudɨ abavɨmi. Josepɨ ma hɨmami uavɨmi. Nɨbu hɨhi hanɨbuŋ hɨnihɨni Isipɨ fɨli tɨbɨ sɨkasɨkan agadɨ migɨladi uavɨmi. Lɨhavɨci ciaŋ agadɨ igahɨlɨci nudɨ hɨji tɨmɨŋ tɨmɨŋ lɨmi. Lɨci nɨbu nulɨdɨ ciaŋ agasaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ ma lamami.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Lɨci akuaba akuaba ciaŋ Josepɨ abami agɨladɨ iaganɨlu dɨ sulavɨmi. Lɨhavɨci sabaŋ osɨ magɨla magɨla hɨsɨŋ vadɨm nudɨ viavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ via uu saŋ vavehavɨmi agɨladɨ igami. Igɨci nudɨ hɨji heŋ toveci igahɨlami.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 La Jekopɨ agaŋ abami. Amɨŋ ala uami. Iadɨ ninaŋ hɨhi hanɨbuŋ hɨnidi uami. Viaŋ uavɨla nudɨ igavɨla heŋ huaci hɨmɨben uami.
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.