Gênesis 44

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Navɨci ci lɨci Josepɨ agaŋ hulaŋ nudɨ ulaŋ migɨladami agadɨ abami. Halɨha cahu uitɨ nulɨdɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨvɨ hudɨnaŋ vɨhɨlɨ vameba vihavɨlalɨ hameŋ ala vihavɨm uami. La nulɨdɨ anɨm hɨlɨcɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨladɨ nulɨdɨ vaŋ muji heŋ hudɨha uami.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 La iadɨ hɨcɨhaŋ lɨba silɨva hɨvɨ vihavɨmi agadɨ nulɨdɨ imanɨlu dɨ vaŋ hɨvɨ hudɨha uami. Nudɨ anɨm hɨlɨcɨ halɨha cahu uitɨ lavɨben aba vavelɨ agadɨ avi hudɨha uami. Lɨci sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agaŋ Josepɨ abami hameŋ laci ala lɨmi.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Lɨci hɨniavɨci mɨŋalahɨci hulaŋ Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ Josepɨ isagalinu dɨdaŋ imanɨlu dɨdaŋ abɨci nulɨdɨ sabaŋ donɨki via cimɨdaŋ sɨbaŋ uavɨmi.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 — ausente —
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 — ausente —
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Lɨci hulaŋ Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ uavɨla nulɨdɨ pɨŋ iahavɨla Josepɨ abami hameŋ laci ala abami.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Lɨci nudɨ abavɨmi. Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Akɨ saŋ aludɨ ciaŋ sɨbɨlɨ hameŋ agadɨ abɨnaŋ uavɨmi. Alaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ hameŋ agadɨ ma sɨbaŋ vimalamɨlu uavɨmi. Alaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ uavɨmi.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Nama igahanaŋ uavɨmi. Mu tɨbɨ alaŋ vevɨla halɨha cahu uitɨ lavavɨla Kenan fɨli tɨbɨ via ua hɨniavɨla igɨmɨli aludɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨlaŋ vaŋ muji hɨniavalɨ uavɨmi. Lɨhavɨci alaŋ cɨhu anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ vavevɨla abalamɨmɨli nama igahanaŋ uavɨmi. Alaŋ akɨ saŋ nadɨ manɨgali agadɨ lɨba silɨva lɨba golɨ agɨladɨ sɨgɨlɨ vibalu uavɨmi.
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Nama igɨnaŋ hɨcɨhaŋ agaŋ aniaba hulaŋ hula hɨnici ha nudɨ ifɨhɨmɨha uavɨmi. Lɨnaŋ alaŋ ahuata nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibalu uavɨmi.
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Lɨhavɨci Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ abami. Ha huaci uami. Viaŋ igɨlɨŋ hɨcɨhaŋ agaŋ hulaŋ mu dɨ hɨvɨ hɨnici ha nɨbu laci iadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibali uami. Namɨlaŋ limu hɨhɨle huaci ubalaŋ uami.
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Hameŋ abɨci nulɨdɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨladɨ fɨli mɨŋamɨga lamavɨhevɨla hivavɨmi.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Lɨhavɨci Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ nulɨdɨ vaŋ muji heŋ sɨhɨvia sɨbaŋ suhɨlami. Isanɨlu Cimegeŋ dɨ vaŋ heŋ hɨdɨlɨ maha suhɨla suhɨla via ua imanɨlu dɨ vaŋ sijaŋ suhɨlami. La hɨcɨhaŋ agadɨ igɨci imanɨlu Bejamin dɨ vaŋ hɨvɨ hɨnimi.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Lɨci hɨcɨhaŋ agadɨ igavɨla mavɨn hekɨlɨ lamavɨla nulɨdɨ hadi hɨlahɨla agɨladɨ mɨŋacɨkɨlavɨmi. Lavɨla nulɨdɨ vaŋ agɨladɨ sabaŋ donɨki sabɨ hɨvɨ lamavɨla cɨhu limu cimɨlavɨla Josepɨ dɨ haiabɨla vehavɨmi.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Vevɨla Juda agaŋ nudɨ isagalinu imahalinu hula Josepɨ dɨ ulaŋ ivoua igavɨci nɨbu heŋ hɨnimi. Lɨci mavɨn ciaŋ ciaŋ iguben aba Josepɨ dɨ hɨcɨ pɨŋ heŋ fɨli hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Lɨhavɨci Josepɨ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ akɨ saŋ hameŋ lɨlaŋ uami. Viaŋ akuaba akuaba sɨvɨla hɨniavɨlalɨ agɨladɨ hɨji hɨvɨ avi igɨlan agadɨ namɨlaŋ ma igɨlalaŋ uami.
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Hameŋ abɨci Juda agaŋ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Alaŋ nadɨ akɨ ubalu uami. Alaŋ akɨ me lavɨla ciaŋ hivɨmɨli aludɨ abɨbanaŋ uami. Namɨlaŋ hugɨ apalɨ aba abɨbanaŋ uami. Alaŋ vaka lusɨŋ sɨbɨlɨ viavɨla hugɨ daŋ hɨnilalu agadɨ Asɨ agaŋ ci haiabɨla lami uami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Hulaŋ nadɨ hɨcɨhaŋ daŋ agaŋ nɨbu laci nadɨ sibɨla hɨsɨŋ ma hɨnibali uami. Alaŋ ahuata avi nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibalu uami.
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Hameŋ abɨci Josepɨ abami. Ha hɨma sɨbaŋ uami. Viaŋ naludɨ hameŋ ma lɨben uami. Hulaŋ iadɨ hɨcɨhaŋ sɨgɨlɨ vimalami agaŋ nɨbu pam iadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibali uami. Namɨlaŋ limu hɨhɨle humɨgaŋ simɨ hɨniavɨla naludɨ iaganalu hɨnidi heŋ cɨhu uhalaŋ uami. Viaŋ namɨlaŋ hula ciaŋ apalɨ uami.
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Lɨci Juda agaŋ Josepɨ dɨ mikɨ pɨŋ uavɨla nudɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Iadɨ ciaŋ cɨki huaci igahɨlɨbanaŋ uami. Nama Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali me sɨbaŋ hɨninaŋ uami. Agadɨ ala nama iasaŋ igɨvɨ hɨnimɨnaŋ uami.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Vaka nama aludɨ nameŋ abahanaŋ uami. Naludɨ iaganalu hanɨbuŋ hɨnidi ua hɨma aba abahanaŋ uami. Naludɨ imanalu hanɨbuŋ hɨnidi ua hɨma aba abahanaŋ uami.
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Lɨnabɨla alaŋ abahɨlu uami. Aludɨ iavaŋ hadi hadi lavɨla hɨnidi aba abahɨlu uami. Aludɨ ima sijaŋ avi hanɨbuŋ hɨnidi aba abahɨlu uami. Aludɨ iavaŋ hadi hadi la hɨnidaci iamɨga ninaŋ agadɨ huhɨlami aba abahɨlu uami. Lavɨla nɨbu ninaŋ ahica daŋ hɨnimi aba abahɨlu uami. Lɨci isanu ci hɨmami aba abahɨlu uami. Hɨmɨci imanu pam hɨnidi aba abahɨlu uami. Hameŋ sadaŋ iaganu agaŋ ninaŋ sijaŋ agasaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ aba abahɨlu uami.
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Lɨmɨli nama aludɨ nameŋ abahanaŋ uami. Naludɨ imanalu dɨ vavelaŋ viaŋ nudɨ igɨben aba abahanaŋ uami.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Lɨnaŋ alaŋ nameŋ abahɨlu uami. Ninaŋ agaŋ iaganu dɨ ma valavɨla vebali aba abahɨlu uami. Iaganu dɨ vala veci ha iaganu ilɨhavɨla hɨmɨbali aba abahɨlu uami.
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Lɨmɨli nama nameŋ abahanaŋ uami. Namɨlaŋ naludɨ imanalu dɨ ma vavelaŋ ha viaŋ naludɨ cɨhu cɨhu ma igɨben aba abahanaŋ uami.
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Hulaŋ hekɨlɨ uami. Alaŋ nadɨ vala cɨhu uavɨla nadɨ ciaŋ agadɨ aludɨ iavaŋ dɨ abahɨlu uami. Nɨbu nadɨ sibɨla hɨsɨŋ uami.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Lɨmɨli aludɨ nameŋ abalɨ uami. Namɨlaŋ cɨhu uavɨla alusaŋ sɨmɨŋ cɨki lavɨhalaŋ aba abalɨ uami.
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Lɨci abahɨlu uami. Alaŋ cɨhu ma ubalu aba abahɨlu uami. Aludɨ ima sijaŋ agaŋ alaŋ hula ma uci ha alaŋ hulaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨlalɨ agadɨ ma igɨbalu aba abahɨlu uami. Aludɨ ima sijaŋ agaŋ alaŋ hula uci ha alaŋ huaci ubalu aba abahɨlu uami.
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Lɨmɨli aludɨ iavaŋ agaŋ nameŋ abalɨ uami. Namɨlaŋ igɨlalaŋ aba abalɨ uami. Iadɨ iamɨgali Leselɨ agaŋ ninaŋ ahica sɨbaŋ huhɨlami aba abalɨ uami.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Iadɨ ninaŋ mu ci sɨvɨlami aba abalɨ uami. Akuaba sudɨ iŋam akua iava agɨcɨkɨlacɨkɨla nɨcivɨla viaŋ cɨhu nudɨ ma igɨlan aba abalɨ uami.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Namɨlaŋ cɨhu iadɨ ninaŋ mu nagadɨ viavɨla ataŋ via uben aba lɨdalaŋ aba abalɨ uami. Via ulabɨla hɨbɨ cina sɨbɨlɨ lɨci ha viaŋ nusaŋ mavɨn hekɨlɨ viben aba abalɨ uami. Viaŋ ci hadi hadi lin sadaŋ viaŋ nusaŋ vɨhɨlɨ iga iga hɨniavɨla hɨmɨben aba abalɨ uami.
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 — ausente —
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 — ausente —
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Viaŋ iavaŋ hula ciaŋ mɨguavɨla abacin uami. Ninaŋ agadɨ cɨhu ma vavevɨla ha viaŋ nama hula hugɨ daŋ hɨniben aba abacin uami. Hugɨ agaŋ ma sɨvɨlɨbali aba abacin uami. Hanɨbuŋ hanɨbuŋ hɨnibali aba abacin uami.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Hameŋ sadaŋ iadɨ valɨnaŋ viaŋ nudɨ uvɨsɨjiŋ viavɨla nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hɨnilɨŋ uami. Lɨlɨŋ nama nudɨ valɨnaŋ nudɨ isagalinu hɨhɨle agɨlaŋ hula uavɨm uami.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Ninaŋ nagaŋ viaŋ hula ma uci viaŋ iavaŋ dɨ pɨŋ ma uben uami. Viaŋ ulɨŋ vɨhɨlɨ iavaŋ dɨ hɨvɨ iahɨci igɨmagaŋ uami.
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.