Gênesis 44
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARIB
1 Navɨci ci lɨci Josepɨ agaŋ hulaŋ nudɨ ulaŋ migɨladami agadɨ abami. Halɨha cahu uitɨ nulɨdɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨvɨ hudɨnaŋ vɨhɨlɨ vameba vihavɨlalɨ hameŋ ala vihavɨm uami. La nulɨdɨ anɨm hɨlɨcɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨladɨ nulɨdɨ vaŋ muji heŋ hudɨha uami.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 La iadɨ hɨcɨhaŋ lɨba silɨva hɨvɨ vihavɨmi agadɨ nulɨdɨ imanɨlu dɨ vaŋ hɨvɨ hudɨha uami. Nudɨ anɨm hɨlɨcɨ halɨha cahu uitɨ lavɨben aba vavelɨ agadɨ avi hudɨha uami. Lɨci sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agaŋ Josepɨ abami hameŋ laci ala lɨmi.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Lɨci hɨniavɨci mɨŋalahɨci hulaŋ Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ Josepɨ isagalinu dɨdaŋ imanɨlu dɨdaŋ abɨci nulɨdɨ sabaŋ donɨki via cimɨdaŋ sɨbaŋ uavɨmi.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 — ausente —
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 — ausente —
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Lɨci hulaŋ Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ uavɨla nulɨdɨ pɨŋ iahavɨla Josepɨ abami hameŋ laci ala abami.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Lɨci nudɨ abavɨmi. Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Akɨ saŋ aludɨ ciaŋ sɨbɨlɨ hameŋ agadɨ abɨnaŋ uavɨmi. Alaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ hameŋ agadɨ ma sɨbaŋ vimalamɨlu uavɨmi. Alaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ uavɨmi.
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Nama igahanaŋ uavɨmi. Mu tɨbɨ alaŋ vevɨla halɨha cahu uitɨ lavavɨla Kenan fɨli tɨbɨ via ua hɨniavɨla igɨmɨli aludɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨlaŋ vaŋ muji hɨniavalɨ uavɨmi. Lɨhavɨci alaŋ cɨhu anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ vavevɨla abalamɨmɨli nama igahanaŋ uavɨmi. Alaŋ akɨ saŋ nadɨ manɨgali agadɨ lɨba silɨva lɨba golɨ agɨladɨ sɨgɨlɨ vibalu uavɨmi.
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Nama igɨnaŋ hɨcɨhaŋ agaŋ aniaba hulaŋ hula hɨnici ha nudɨ ifɨhɨmɨha uavɨmi. Lɨnaŋ alaŋ ahuata nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibalu uavɨmi.
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Lɨhavɨci Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ abami. Ha huaci uami. Viaŋ igɨlɨŋ hɨcɨhaŋ agaŋ hulaŋ mu dɨ hɨvɨ hɨnici ha nɨbu laci iadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibali uami. Namɨlaŋ limu hɨhɨle huaci ubalaŋ uami.
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Hameŋ abɨci nulɨdɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨladɨ fɨli mɨŋamɨga lamavɨhevɨla hivavɨmi.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Lɨhavɨci Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ nulɨdɨ vaŋ muji heŋ sɨhɨvia sɨbaŋ suhɨlami. Isanɨlu Cimegeŋ dɨ vaŋ heŋ hɨdɨlɨ maha suhɨla suhɨla via ua imanɨlu dɨ vaŋ sijaŋ suhɨlami. La hɨcɨhaŋ agadɨ igɨci imanɨlu Bejamin dɨ vaŋ hɨvɨ hɨnimi.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Lɨci hɨcɨhaŋ agadɨ igavɨla mavɨn hekɨlɨ lamavɨla nulɨdɨ hadi hɨlahɨla agɨladɨ mɨŋacɨkɨlavɨmi. Lavɨla nulɨdɨ vaŋ agɨladɨ sabaŋ donɨki sabɨ hɨvɨ lamavɨla cɨhu limu cimɨlavɨla Josepɨ dɨ haiabɨla vehavɨmi.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Vevɨla Juda agaŋ nudɨ isagalinu imahalinu hula Josepɨ dɨ ulaŋ ivoua igavɨci nɨbu heŋ hɨnimi. Lɨci mavɨn ciaŋ ciaŋ iguben aba Josepɨ dɨ hɨcɨ pɨŋ heŋ fɨli hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Lɨhavɨci Josepɨ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ akɨ saŋ hameŋ lɨlaŋ uami. Viaŋ akuaba akuaba sɨvɨla hɨniavɨlalɨ agɨladɨ hɨji hɨvɨ avi igɨlan agadɨ namɨlaŋ ma igɨlalaŋ uami.
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Hameŋ abɨci Juda agaŋ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Alaŋ nadɨ akɨ ubalu uami. Alaŋ akɨ me lavɨla ciaŋ hivɨmɨli aludɨ abɨbanaŋ uami. Namɨlaŋ hugɨ apalɨ aba abɨbanaŋ uami. Alaŋ vaka lusɨŋ sɨbɨlɨ viavɨla hugɨ daŋ hɨnilalu agadɨ Asɨ agaŋ ci haiabɨla lami uami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Hulaŋ nadɨ hɨcɨhaŋ daŋ agaŋ nɨbu laci nadɨ sibɨla hɨsɨŋ ma hɨnibali uami. Alaŋ ahuata avi nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibalu uami.
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Hameŋ abɨci Josepɨ abami. Ha hɨma sɨbaŋ uami. Viaŋ naludɨ hameŋ ma lɨben uami. Hulaŋ iadɨ hɨcɨhaŋ sɨgɨlɨ vimalami agaŋ nɨbu pam iadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibali uami. Namɨlaŋ limu hɨhɨle humɨgaŋ simɨ hɨniavɨla naludɨ iaganalu hɨnidi heŋ cɨhu uhalaŋ uami. Viaŋ namɨlaŋ hula ciaŋ apalɨ uami.
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Lɨci Juda agaŋ Josepɨ dɨ mikɨ pɨŋ uavɨla nudɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Iadɨ ciaŋ cɨki huaci igahɨlɨbanaŋ uami. Nama Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali me sɨbaŋ hɨninaŋ uami. Agadɨ ala nama iasaŋ igɨvɨ hɨnimɨnaŋ uami.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Vaka nama aludɨ nameŋ abahanaŋ uami. Naludɨ iaganalu hanɨbuŋ hɨnidi ua hɨma aba abahanaŋ uami. Naludɨ imanalu hanɨbuŋ hɨnidi ua hɨma aba abahanaŋ uami.
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Lɨnabɨla alaŋ abahɨlu uami. Aludɨ iavaŋ hadi hadi lavɨla hɨnidi aba abahɨlu uami. Aludɨ ima sijaŋ avi hanɨbuŋ hɨnidi aba abahɨlu uami. Aludɨ iavaŋ hadi hadi la hɨnidaci iamɨga ninaŋ agadɨ huhɨlami aba abahɨlu uami. Lavɨla nɨbu ninaŋ ahica daŋ hɨnimi aba abahɨlu uami. Lɨci isanu ci hɨmami aba abahɨlu uami. Hɨmɨci imanu pam hɨnidi aba abahɨlu uami. Hameŋ sadaŋ iaganu agaŋ ninaŋ sijaŋ agasaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ aba abahɨlu uami.
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Lɨmɨli nama aludɨ nameŋ abahanaŋ uami. Naludɨ imanalu dɨ vavelaŋ viaŋ nudɨ igɨben aba abahanaŋ uami.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Lɨnaŋ alaŋ nameŋ abahɨlu uami. Ninaŋ agaŋ iaganu dɨ ma valavɨla vebali aba abahɨlu uami. Iaganu dɨ vala veci ha iaganu ilɨhavɨla hɨmɨbali aba abahɨlu uami.
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Lɨmɨli nama nameŋ abahanaŋ uami. Namɨlaŋ naludɨ imanalu dɨ ma vavelaŋ ha viaŋ naludɨ cɨhu cɨhu ma igɨben aba abahanaŋ uami.
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Hulaŋ hekɨlɨ uami. Alaŋ nadɨ vala cɨhu uavɨla nadɨ ciaŋ agadɨ aludɨ iavaŋ dɨ abahɨlu uami. Nɨbu nadɨ sibɨla hɨsɨŋ uami.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 Lɨmɨli aludɨ nameŋ abalɨ uami. Namɨlaŋ cɨhu uavɨla alusaŋ sɨmɨŋ cɨki lavɨhalaŋ aba abalɨ uami.
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Lɨci abahɨlu uami. Alaŋ cɨhu ma ubalu aba abahɨlu uami. Aludɨ ima sijaŋ agaŋ alaŋ hula ma uci ha alaŋ hulaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨlalɨ agadɨ ma igɨbalu aba abahɨlu uami. Aludɨ ima sijaŋ agaŋ alaŋ hula uci ha alaŋ huaci ubalu aba abahɨlu uami.
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Lɨmɨli aludɨ iavaŋ agaŋ nameŋ abalɨ uami. Namɨlaŋ igɨlalaŋ aba abalɨ uami. Iadɨ iamɨgali Leselɨ agaŋ ninaŋ ahica sɨbaŋ huhɨlami aba abalɨ uami.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Iadɨ ninaŋ mu ci sɨvɨlami aba abalɨ uami. Akuaba sudɨ iŋam akua iava agɨcɨkɨlacɨkɨla nɨcivɨla viaŋ cɨhu nudɨ ma igɨlan aba abalɨ uami.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Namɨlaŋ cɨhu iadɨ ninaŋ mu nagadɨ viavɨla ataŋ via uben aba lɨdalaŋ aba abalɨ uami. Via ulabɨla hɨbɨ cina sɨbɨlɨ lɨci ha viaŋ nusaŋ mavɨn hekɨlɨ viben aba abalɨ uami. Viaŋ ci hadi hadi lin sadaŋ viaŋ nusaŋ vɨhɨlɨ iga iga hɨniavɨla hɨmɨben aba abalɨ uami.
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 — ausente —
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Viaŋ iavaŋ hula ciaŋ mɨguavɨla abacin uami. Ninaŋ agadɨ cɨhu ma vavevɨla ha viaŋ nama hula hugɨ daŋ hɨniben aba abacin uami. Hugɨ agaŋ ma sɨvɨlɨbali aba abacin uami. Hanɨbuŋ hanɨbuŋ hɨnibali aba abacin uami.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Hameŋ sadaŋ iadɨ valɨnaŋ viaŋ nudɨ uvɨsɨjiŋ viavɨla nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hɨnilɨŋ uami. Lɨlɨŋ nama nudɨ valɨnaŋ nudɨ isagalinu hɨhɨle agɨlaŋ hula uavɨm uami.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Ninaŋ nagaŋ viaŋ hula ma uci viaŋ iavaŋ dɨ pɨŋ ma uben uami. Viaŋ ulɨŋ vɨhɨlɨ iavaŋ dɨ hɨvɨ iahɨci igɨmagaŋ uami.
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.