Gênesis 44

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Navɨci ci lɨci Josepɨ agaŋ hulaŋ nudɨ ulaŋ migɨladami agadɨ abami. Halɨha cahu uitɨ nulɨdɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨvɨ hudɨnaŋ vɨhɨlɨ vameba vihavɨlalɨ hameŋ ala vihavɨm uami. La nulɨdɨ anɨm hɨlɨcɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨladɨ nulɨdɨ vaŋ muji heŋ hudɨha uami.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 La iadɨ hɨcɨhaŋ lɨba silɨva hɨvɨ vihavɨmi agadɨ nulɨdɨ imanɨlu dɨ vaŋ hɨvɨ hudɨha uami. Nudɨ anɨm hɨlɨcɨ halɨha cahu uitɨ lavɨben aba vavelɨ agadɨ avi hudɨha uami. Lɨci sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agaŋ Josepɨ abami hameŋ laci ala lɨmi.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Lɨci hɨniavɨci mɨŋalahɨci hulaŋ Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ Josepɨ isagalinu dɨdaŋ imanɨlu dɨdaŋ abɨci nulɨdɨ sabaŋ donɨki via cimɨdaŋ sɨbaŋ uavɨmi.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 — ausente —
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 — ausente —
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Lɨci hulaŋ Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ uavɨla nulɨdɨ pɨŋ iahavɨla Josepɨ abami hameŋ laci ala abami.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Lɨci nudɨ abavɨmi. Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Akɨ saŋ aludɨ ciaŋ sɨbɨlɨ hameŋ agadɨ abɨnaŋ uavɨmi. Alaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ hameŋ agadɨ ma sɨbaŋ vimalamɨlu uavɨmi. Alaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ uavɨmi.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Nama igahanaŋ uavɨmi. Mu tɨbɨ alaŋ vevɨla halɨha cahu uitɨ lavavɨla Kenan fɨli tɨbɨ via ua hɨniavɨla igɨmɨli aludɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨlaŋ vaŋ muji hɨniavalɨ uavɨmi. Lɨhavɨci alaŋ cɨhu anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ vavevɨla abalamɨmɨli nama igahanaŋ uavɨmi. Alaŋ akɨ saŋ nadɨ manɨgali agadɨ lɨba silɨva lɨba golɨ agɨladɨ sɨgɨlɨ vibalu uavɨmi.
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Nama igɨnaŋ hɨcɨhaŋ agaŋ aniaba hulaŋ hula hɨnici ha nudɨ ifɨhɨmɨha uavɨmi. Lɨnaŋ alaŋ ahuata nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibalu uavɨmi.
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Lɨhavɨci Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ abami. Ha huaci uami. Viaŋ igɨlɨŋ hɨcɨhaŋ agaŋ hulaŋ mu dɨ hɨvɨ hɨnici ha nɨbu laci iadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibali uami. Namɨlaŋ limu hɨhɨle huaci ubalaŋ uami.
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Hameŋ abɨci nulɨdɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨladɨ fɨli mɨŋamɨga lamavɨhevɨla hivavɨmi.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Lɨhavɨci Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ nulɨdɨ vaŋ muji heŋ sɨhɨvia sɨbaŋ suhɨlami. Isanɨlu Cimegeŋ dɨ vaŋ heŋ hɨdɨlɨ maha suhɨla suhɨla via ua imanɨlu dɨ vaŋ sijaŋ suhɨlami. La hɨcɨhaŋ agadɨ igɨci imanɨlu Bejamin dɨ vaŋ hɨvɨ hɨnimi.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Lɨci hɨcɨhaŋ agadɨ igavɨla mavɨn hekɨlɨ lamavɨla nulɨdɨ hadi hɨlahɨla agɨladɨ mɨŋacɨkɨlavɨmi. Lavɨla nulɨdɨ vaŋ agɨladɨ sabaŋ donɨki sabɨ hɨvɨ lamavɨla cɨhu limu cimɨlavɨla Josepɨ dɨ haiabɨla vehavɨmi.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Vevɨla Juda agaŋ nudɨ isagalinu imahalinu hula Josepɨ dɨ ulaŋ ivoua igavɨci nɨbu heŋ hɨnimi. Lɨci mavɨn ciaŋ ciaŋ iguben aba Josepɨ dɨ hɨcɨ pɨŋ heŋ fɨli hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Lɨhavɨci Josepɨ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ akɨ saŋ hameŋ lɨlaŋ uami. Viaŋ akuaba akuaba sɨvɨla hɨniavɨlalɨ agɨladɨ hɨji hɨvɨ avi igɨlan agadɨ namɨlaŋ ma igɨlalaŋ uami.
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Hameŋ abɨci Juda agaŋ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Alaŋ nadɨ akɨ ubalu uami. Alaŋ akɨ me lavɨla ciaŋ hivɨmɨli aludɨ abɨbanaŋ uami. Namɨlaŋ hugɨ apalɨ aba abɨbanaŋ uami. Alaŋ vaka lusɨŋ sɨbɨlɨ viavɨla hugɨ daŋ hɨnilalu agadɨ Asɨ agaŋ ci haiabɨla lami uami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Hulaŋ nadɨ hɨcɨhaŋ daŋ agaŋ nɨbu laci nadɨ sibɨla hɨsɨŋ ma hɨnibali uami. Alaŋ ahuata avi nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibalu uami.
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Hameŋ abɨci Josepɨ abami. Ha hɨma sɨbaŋ uami. Viaŋ naludɨ hameŋ ma lɨben uami. Hulaŋ iadɨ hɨcɨhaŋ sɨgɨlɨ vimalami agaŋ nɨbu pam iadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibali uami. Namɨlaŋ limu hɨhɨle humɨgaŋ simɨ hɨniavɨla naludɨ iaganalu hɨnidi heŋ cɨhu uhalaŋ uami. Viaŋ namɨlaŋ hula ciaŋ apalɨ uami.
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Lɨci Juda agaŋ Josepɨ dɨ mikɨ pɨŋ uavɨla nudɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Iadɨ ciaŋ cɨki huaci igahɨlɨbanaŋ uami. Nama Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali me sɨbaŋ hɨninaŋ uami. Agadɨ ala nama iasaŋ igɨvɨ hɨnimɨnaŋ uami.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Vaka nama aludɨ nameŋ abahanaŋ uami. Naludɨ iaganalu hanɨbuŋ hɨnidi ua hɨma aba abahanaŋ uami. Naludɨ imanalu hanɨbuŋ hɨnidi ua hɨma aba abahanaŋ uami.
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Lɨnabɨla alaŋ abahɨlu uami. Aludɨ iavaŋ hadi hadi lavɨla hɨnidi aba abahɨlu uami. Aludɨ ima sijaŋ avi hanɨbuŋ hɨnidi aba abahɨlu uami. Aludɨ iavaŋ hadi hadi la hɨnidaci iamɨga ninaŋ agadɨ huhɨlami aba abahɨlu uami. Lavɨla nɨbu ninaŋ ahica daŋ hɨnimi aba abahɨlu uami. Lɨci isanu ci hɨmami aba abahɨlu uami. Hɨmɨci imanu pam hɨnidi aba abahɨlu uami. Hameŋ sadaŋ iaganu agaŋ ninaŋ sijaŋ agasaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ aba abahɨlu uami.
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Lɨmɨli nama aludɨ nameŋ abahanaŋ uami. Naludɨ imanalu dɨ vavelaŋ viaŋ nudɨ igɨben aba abahanaŋ uami.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Lɨnaŋ alaŋ nameŋ abahɨlu uami. Ninaŋ agaŋ iaganu dɨ ma valavɨla vebali aba abahɨlu uami. Iaganu dɨ vala veci ha iaganu ilɨhavɨla hɨmɨbali aba abahɨlu uami.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Lɨmɨli nama nameŋ abahanaŋ uami. Namɨlaŋ naludɨ imanalu dɨ ma vavelaŋ ha viaŋ naludɨ cɨhu cɨhu ma igɨben aba abahanaŋ uami.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Hulaŋ hekɨlɨ uami. Alaŋ nadɨ vala cɨhu uavɨla nadɨ ciaŋ agadɨ aludɨ iavaŋ dɨ abahɨlu uami. Nɨbu nadɨ sibɨla hɨsɨŋ uami.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Lɨmɨli aludɨ nameŋ abalɨ uami. Namɨlaŋ cɨhu uavɨla alusaŋ sɨmɨŋ cɨki lavɨhalaŋ aba abalɨ uami.
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Lɨci abahɨlu uami. Alaŋ cɨhu ma ubalu aba abahɨlu uami. Aludɨ ima sijaŋ agaŋ alaŋ hula ma uci ha alaŋ hulaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨlalɨ agadɨ ma igɨbalu aba abahɨlu uami. Aludɨ ima sijaŋ agaŋ alaŋ hula uci ha alaŋ huaci ubalu aba abahɨlu uami.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Lɨmɨli aludɨ iavaŋ agaŋ nameŋ abalɨ uami. Namɨlaŋ igɨlalaŋ aba abalɨ uami. Iadɨ iamɨgali Leselɨ agaŋ ninaŋ ahica sɨbaŋ huhɨlami aba abalɨ uami.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Iadɨ ninaŋ mu ci sɨvɨlami aba abalɨ uami. Akuaba sudɨ iŋam akua iava agɨcɨkɨlacɨkɨla nɨcivɨla viaŋ cɨhu nudɨ ma igɨlan aba abalɨ uami.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Namɨlaŋ cɨhu iadɨ ninaŋ mu nagadɨ viavɨla ataŋ via uben aba lɨdalaŋ aba abalɨ uami. Via ulabɨla hɨbɨ cina sɨbɨlɨ lɨci ha viaŋ nusaŋ mavɨn hekɨlɨ viben aba abalɨ uami. Viaŋ ci hadi hadi lin sadaŋ viaŋ nusaŋ vɨhɨlɨ iga iga hɨniavɨla hɨmɨben aba abalɨ uami.
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
32 Viaŋ iavaŋ hula ciaŋ mɨguavɨla abacin uami. Ninaŋ agadɨ cɨhu ma vavevɨla ha viaŋ nama hula hugɨ daŋ hɨniben aba abacin uami. Hugɨ agaŋ ma sɨvɨlɨbali aba abacin uami. Hanɨbuŋ hanɨbuŋ hɨnibali aba abacin uami.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Hameŋ sadaŋ iadɨ valɨnaŋ viaŋ nudɨ uvɨsɨjiŋ viavɨla nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hɨnilɨŋ uami. Lɨlɨŋ nama nudɨ valɨnaŋ nudɨ isagalinu hɨhɨle agɨlaŋ hula uavɨm uami.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Ninaŋ nagaŋ viaŋ hula ma uci viaŋ iavaŋ dɨ pɨŋ ma uben uami. Viaŋ ulɨŋ vɨhɨlɨ iavaŋ dɨ hɨvɨ iahɨci igɨmagaŋ uami.
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.