Gênesis 42
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVI
1 Jekopɨ agaŋ ciaŋ hɨjɨ nameŋ agadɨ igahɨlami. Halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨniavadi aba abavɨdaci igahɨlami. Lavɨla ninadinu dɨ abami. Namɨlaŋ akɨ saŋ havɨ havɨ mɨgahɨnidalaŋ uami.
1 Quando Jacó soube que no Egito havia trigo, disse a seus filhos: "Por que estão aí olhando uns para os outros? "
2 Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ halɨha cahu uitɨ daŋ aba abavɨdaci igahɨlacin uami. Namɨlaŋ uavɨla alusaŋ halɨha cahu uitɨ limu hɨhɨle lavɨhalaŋ uami. Lava vavelaŋ alaŋ huaci nana hɨnibalu uami. Alaŋ humɨgaŋ saŋ hɨmavɨla haba hɨmɨmagalu uami.
2 Disse ainda: "Ouvi dizer que há trigo no Egito. Desçam até lá e comprem trigo para nós, para que possamos continuar vivos e não morramos de fome".
3 Lɨci Josepɨ isagalinu human limu limu fɨhala agɨlaŋ halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ lavɨbalu aba Kenan fɨli tɨbɨ valavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ saŋ uavɨmi.
3 Assim dez dos irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Agadɨ ala Jekopɨ agaŋ Josepɨ imanu Bejamin dɨ abamɨgɨlɨci nɨbɨlaŋ hula ma umi. Nɨbɨlaŋ hula uavɨla hɨmɨmɨdɨ aba nudɨ abamɨgɨlami.
4 Jacó não deixou que Benjamim, irmão de José, fosse com eles, temendo que algum mal lhe acontecesse.
5 Kenan fɨli tɨbɨ avi humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ iahami. Iahɨci hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ lavɨbalu aba Isipɨ fɨli tɨbɨ uavɨdaci Jekopɨ ninadinu agɨlaŋ avi nɨbɨlaŋ hula uavɨmi.
5 Os filhos de Israel estavam entre outros que também foram comprar trigo, por causa da fome na terra de Canaã.
6 Josepɨ nɨbu manɨgali hɨnihɨni Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨdaci hulaŋ iamɨgali fɨli tɨbɨ mu hɨsɨŋ mu hɨsɨŋ agɨlaŋ nudɨ pɨŋ veve halɨha cahu uitɨ lavavɨmi. Lɨhavɨdaci Josepɨ isagalinu agɨlaŋ vevɨla nudɨ pɨŋ iahavɨla nudɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba fɨli hɨvɨ sɨkasɨkan mɨgavɨla ipalavɨci mɨguavɨci ani valɨ hɨniavɨmi.
6 José era o governador do Egito e era ele que vendia trigo a todo o povo da terra. Por isso, quando os irmãos de José chegaram, curvaram-se diante dele, rosto em terra.
7 Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ isagalinu dɨ igavɨla hɨji hɨvɨ abami. Na iadɨ isagali ala uami. Agadɨ ala isagalinu dɨ ma iga iga me nulɨdɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ abami. Namɨlaŋ abeŋ hɨnia velaŋ uami. Lɨci nudɨ abavɨmi. Alaŋ Kenan fɨli tɨbɨ hɨnia sɨmɨŋ lavɨbalu aba velu uavɨmi.
7 José reconheceu os seus irmãos logo que os viu, mas agiu como se não os conhecesse, e lhes falou asperamente: "De onde vocês vêm? " Responderam eles: "Da terra de Canaã, para comprar comida".
8 Josepɨ agaŋ nudɨ isagalinu vehavɨmi agadɨ igami. Agadɨ ala hɨbɨŋ nudɨ ma igɨmaŋ lavɨla abavɨmi. Ha Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ mu uavɨmi.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ vaka anisɨhu igɨdaci isagalinu agɨlaŋ nusaŋ mɨgalɨfɨlɨbavɨmi agasaŋ igahɨlavɨla nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ hɨbɨ igalamalama hɨsɨŋ hulaŋ uami. Aludɨ fɨli tɨbɨ nagadɨ sɨbɨlɨ lamalama saŋ hɨbɨ igalamɨbalu aba velaŋ uami.
9 Lembrou-se então dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: "Vocês são espiões! Vieram para ver onde a nossa terra está desprotegida".
10 Lɨci nudɨ abavɨmi. Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Ha hɨma uavɨmi. Alaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ uavɨmi. Alaŋ sɨmɨŋ lavɨbalu aba velu uavɨmi.
10 Eles responderam: "Não, meu senhor. Teus servos vieram comprar comida.
11 Alaŋ iavaŋ pabiŋ laci agɨlaŋ velu uavɨmi. Alaŋ hɨbɨ igalamalama hɨsɨŋ hulaŋ hɨma uavɨmi. Alaŋ ciaŋ amɨŋ aba aba hɨsɨŋ hulaŋ uavɨmi.
11 Todos nós somos filhos do mesmo pai. Teus servos são homens honestos, e não espiões".
12 Lɨhavɨci Josepɨ cɨhu nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ aludɨ fɨli tɨbɨ nagadɨ sɨbɨlɨ lamalama saŋ hɨbɨ igalamɨbalu aba velaŋ uami.
12 Mas José insistiu: "Não! Vocês vieram ver onde a nossa terra está desprotegida".
13 Lɨci abavɨmi. Alaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ uavɨmi. Isaima alaŋ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu ahica cɨjɨŋ uavɨmi. Aludɨ iavaŋ pabiŋ laci uavɨmi. Nɨbu Kenan fɨli tɨbɨ hɨnilalɨ uavɨmi. Aludɨ ima sijaŋ agaŋ aludɨ iavaŋ hula hɨnidaci vala vehɨlu uavɨmi. Aludɨ ima mu avi ci hɨmami uavɨmi.
13 E eles disseram: "Teus servos eram doze irmãos, todos filhos do mesmo pai, na terra de Canaã. O caçula está agora em casa com o pai, e o outro já morreu".
14 Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ cɨhu ala abami. Viaŋ naludɨ ci abin uami. Namɨlaŋ hɨbɨ igalamalama hɨsɨŋ hulaŋ uami.
14 José tornou a afirmar: "É como lhes falei: Vocês são espiões!
15 Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ ibi hɨvɨ viaŋ naludɨ abin uami. Naludɨ imanalu sijaŋ agaŋ ma ve iahɨci ha namɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ ma valavɨla ubalaŋ uami. Naludɨ imanalu sijaŋ agaŋ ve iahɨci igavɨla ha abɨben uami. Amɨŋ abavalɨ aba abɨben uami. La abɨlɨŋ naludɨ haiabɨla cɨhu ubalaŋ uami.
15 Vocês serão postos à prova: Juro pela vida do faraó que vocês não sairão daqui, enquanto o seu irmão caçula não vier para cá.
16 Naludɨ hulaŋ mu dɨ abɨlaŋ uavɨla imanalu sijaŋ agadɨ vavem uami. Limu hɨhɨle namɨlaŋ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ hɨnidalaŋ naludɨ ciaŋ agaŋ amɨŋ ua analɨ akua agadɨ hɨdɨlɨ igɨbalu uami. La naludɨ ciaŋ hɨdɨlɨ agadɨ igɨlɨŋ analɨ lɨci ha Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ ibi hɨvɨ viaŋ naludɨ amɨŋ abɨben uami. Namɨlaŋ hɨbɨ igalamalama hɨsɨŋ hulaŋ aba abɨben uami.
16 Mandem algum de vocês buscar o seu irmão enquanto os demais aguardam presos. Assim ficará provado se as suas palavras são verdadeiras ou não. Se não forem, juro pela vida do faraó que ficará confirmado que vocês são espiões! "
17 Josepɨ ciaŋ abɨci ci lɨci nulɨdɨ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ lamavɨci hɨniavɨdaci uaiaŋ pabiŋ umi.
17 E os deixou presos três dias.
18 Uaiaŋ pabiŋ uci Josepɨ agaŋ cɨhu abɨci vehavɨci nulɨdɨ abami. Viaŋ Asɨ saŋ lɨdavɨla nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnilan uami. Hameŋ sadaŋ iadɨ ciaŋ lubiahɨlavɨla ha huaci hɨnibalaŋ uami.
18 No terceiro dia, José lhes disse: "Eu tenho temor de Deus. Se querem salvar suas vidas, façam o seguinte:
19 Namɨlaŋ ciaŋ amɨŋ aba aba hɨsɨŋ hulaŋ lɨci ha naludɨ hulaŋ mu lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨniahalaŋ heŋ valɨlaŋ hɨnim uami. Hɨnidaci limu hɨhɨle namɨlaŋ halɨha cahu uitɨ lavahalaŋ agɨladɨ naludɨ ninanadinalu abinadinalu ani ani agɨlaŋ humɨgaŋ saŋ hɨmahɨma hɨniavadi agɨlasaŋ via uhalaŋ uami.
19 Se vocês são homens honestos, deixem um dos seus irmãos aqui na prisão, enquanto os demais voltam, levando trigo para matar a fome das suas famílias.
20 Lavɨla naludɨ imanalu sijaŋ agadɨ iadɨ pɨŋ vavehalaŋ uami. Hameŋ lɨlaŋ abɨben uami. Namɨlaŋ ciaŋ amɨŋ laci abɨlalaŋ aba abɨben uami. Namɨlaŋ hameŋ lavɨla ma hɨmɨbalaŋ uami. Lɨci Josepɨ dɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla abavɨmi. Ha huaci uavɨmi.
20 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que se comprovem as suas palavras e vocês não tenham que morrer".
21 La nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ abavɨmi. Amɨŋ sɨbaŋ alaŋ aludɨ ima dɨ sɨbɨlɨ lamamɨlu sadaŋ alaŋ hugɨ daŋ hɨnilu uavɨmi. Nɨbu ilɨha ilɨha agala agala nudɨ vivi saŋ aludɨ abɨdaci ala alaŋ nudɨ ciaŋ igahɨlavɨla ma vimɨlu uavɨmi. Alaŋ nudɨ sɨbɨlɨ lamamɨlu agasaŋ iabi alaŋ vɨhɨlɨ igadalu uavɨmi.
21 Eles se prontificaram a fazer isso e disseram uns aos outros: "Certamente estamos sendo punidos pelo que fizemos a nosso irmão. Vimos como ele estava angustiado, quando nos implorava por sua vida, mas não lhe demos ouvidos; por isso nos sobreveio esta angústia".
22 Lɨhavɨci Luben agaŋ abami. Viaŋ naludɨ abamin uami. Hulaŋ cɨki agadɨ sɨbɨlɨ lamɨmɨlaŋ aba abamin uami. Abɨlɨŋ ala namɨlaŋ iadɨ ciaŋ agadɨ ma igahɨlamalaŋ uami. Nɨbu hɨmami agasaŋ alaŋ avi vɨhɨlɨ nagadɨ igadalu uami.
22 Rúben respondeu: "Eu não lhes disse que não maltratassem o menino? Mas vocês não quiseram me ouvir! Agora teremos que prestar contas do seu sangue".
23 Isagalinu agɨlaŋ Josepɨ agaŋ aludɨ ciaŋ ma igahɨladi aba Ibɨlu ciaŋ hɨvɨ abavɨmi. Josepɨ agaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ ciaŋ sɨbaŋ hɨvɨ nudɨ isagalinu hula abɨdaci hulaŋ mu Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agaŋ nulɨdɨ ciaŋ agɨladɨ limu cimɨla cimɨla abami.
23 Eles, porém, não sabiam que José podia compreendê-los, pois ele lhes falava por meio de um intérprete.
24 Josepɨ isagalinu agɨlaŋ Ibɨlu ciaŋ hɨvɨ abavɨdaci nulɨdɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla nulɨdɨ vala uavɨla ilɨhami. Ilɨhɨci ci lɨci cɨhu vevɨla nulɨdɨ cɨhu cɨhu abami. La nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ abɨci Simeon dɨ mɨŋalɨvavɨla mɨŋamagɨla via nudɨ hɨcɨ human lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ hahavɨdaci isagalinu agɨlaŋ igasulasula hɨniavɨmi.
24 Nisso José retirou-se e começou a chorar, mas logo depois voltou e conversou de novo com eles. Então escolheu Simeão e mandou acorrentá-lo diante deles.
25 Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ abɨci nudɨ ciaŋ lubiahɨlavɨla isagalinu dɨ vaŋ heŋ halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ hudavɨmi. Lavɨla nulɨdɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ avi nulɨdɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨvɨ hudavɨmi. La sɨmɨŋ hɨbɨ cina nana saŋ avi nulɨsaŋ iguavɨmi.
25 Em seguida, José deu ordem para que enchessem de trigo suas bagagens, devolvessem a prata de cada um deles, colocando-a nas bagagens, e lhes dessem mantimentos para a viagem. E assim foi feito.
26 Lɨhavɨci Josepɨ dɨ isagalinu agɨlaŋ nulɨdɨ halɨha cahu uitɨ vaŋ agɨladɨ vivi sabaŋ donɨki sabɨ hɨvɨ lamavɨla uavɨmi.
26 Eles puseram a carga de trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Uavɨla hɨbɨ cina ani hɨniben aba havɨlɨ ulaŋ hafiavɨmi. Lavɨla nulɨdɨ hulaŋ mu agaŋ nudɨ sabaŋ donɨki saŋ igunɨben aba sɨmɨŋ vaŋ agadɨ hivami. Hivavɨla igɨci nudɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨlaŋ vaŋ muji halɨha cahu uitɨ sabɨ heŋ hɨniavɨmi.
27 No lugar onde pararam para pernoitar, um deles abriu a bagagem para pegar forragem para o seu jumento e viu a prata na boca da bagagem.
28 Lɨhavɨci limu hɨhɨle agɨladɨ abami. Igɨhalaŋ uami. Halɨha cahu uitɨ laviemin agadɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ cɨhu ala halɨha cahu uitɨ vaŋ hɨvɨ hudaviemi uami. Hameŋ abɨci ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla i uavɨmi. Lavɨla hekɨlɨ lɨdalɨda nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ hɨbɨŋ hɨbɨŋ abitɨhatɨha abavɨmi. Asɨ agaŋ aludɨ akuaba lɨben aba li uavɨmi.
28 E disse a seus irmãos: "Devolveram a minha prata. Está aqui em minha bagagem". Seus corações se encheram de pavor e, tremendo, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus fez conosco? "
29 Hameŋ abavɨla ua Kenan fɨli tɨbɨ iahuavɨla akuaba akuaba iahavɨci igavɨmi agɨlasaŋ iaganɨlu Jekopɨ dɨ abavɨmi.
29 Ao chegarem à casa de seu pai Jacó, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨlalɨ agaŋ aludɨ vɨdɨvɨdɨŋ lɨbɨmɨgumɨgu abalɨ uavɨmi. Namɨlaŋ fɨli tɨbɨ nagadɨ igalamalama saŋ velaŋ aba abalɨ uavɨmi.
30 "O homem que governa aquele país falou asperamente conosco e nos tratou como espiões da terra.
31 Lɨci alaŋ nudɨ abahɨlu uavɨmi. Alaŋ ciaŋ amɨŋ aba aba hɨsɨŋ hulaŋ aba abahɨlu uavɨmi. Alaŋ hɨbɨ igalamalama hɨsɨŋ hulaŋ hɨma aba abahɨlu uavɨmi.
31 Mas nós lhe asseguramos que somos homens honestos e não espiões.
32 Alaŋ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu ahica cɨjɨŋ isaima alaŋ hulaŋ pabiŋ dɨ ninaŋ laci aba abahɨlu uavɨmi. Agadɨ ala aludɨ ima mu ci hɨmami aba abahɨlu uavɨmi. Ima mu sijaŋ sɨbaŋ agaŋ Kenan fɨli tɨbɨ aludɨ iavaŋ hula hɨnidi aba abahɨlu uavɨmi.
32 Dissemos também que éramos doze irmãos, filhos do mesmo pai, e que um já havia morrido e que o caçula estava com o nosso pai, em Canaã.
33 Hameŋ abɨmɨli Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨlalɨ agaŋ cɨhu aludɨ abalɨ uavɨmi. Iadɨ ciaŋ lubiahɨlɨlaŋ ha naludɨ abɨben aba abalɨ uavɨmi. Namɨlaŋ ciaŋ amɨŋ aba aba hɨsɨŋ hulaŋ aba abɨben aba abalɨ uavɨmi. Naludɨ hulaŋ mu viaŋ hula hɨnidaci namɨlaŋ limu hɨhɨle naludɨ halɨha cahu uitɨ vaŋ viavɨla naludɨ abinadinalu ninanadinalu ani ani humɨgaŋ saŋ hɨmahɨma hɨniavadi agɨlasaŋ via uhalaŋ aba abalɨ uavɨmi.
33 "Então o homem que governa aquele país nos disse: ‘Vejamos se vocês são honestos: um dos seus irmãos ficará aqui comigo, e os outros poderão voltar e levar mantimentos para matar a fome das suas famílias.
34 Lavɨla cɨhu naludɨ imanalu sijaŋ agadɨ iadɨ pɨŋ vavehalaŋ aba abalɨ uavɨmi. Hameŋ lɨlaŋ viaŋ abɨben aba abalɨ uavɨmi. Ha namɨlaŋ hɨbɨ igalamalama hɨsɨŋ hulaŋ hɨma aba abɨben aba abalɨ uavɨmi. Namɨlaŋ ciaŋ amɨŋ aba aba hɨsɨŋ hulaŋ aba abɨben aba abalɨ uavɨmi. La naludɨ imanalu dɨ nalusaŋ cɨhu igulɨŋ ha fɨli tɨbɨ neŋ uu veve hɨdahɨda mutɨŋ akuaba akuaba viben aba huaci hɨdɨbalaŋ aba abalɨ uavɨmi.
34 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que eu comprove que vocês não são espiões, mas sim, homens honestos. Então lhes devolverei o irmão e os autorizarei a fazer negócios nesta terra’ ".
35 Hameŋ abavɨci ci lɨci nulɨdɨ halɨha cahu uitɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨladɨ mɨŋamɨjiavɨci mɨgami. Lɨci igavɨci nulɨdɨ anɨm hɨlɨcɨ vaŋ halɨha cahu uitɨ vaŋ muji hɨniavɨmi agɨlaŋ avi mɨgavɨmi. Lɨhavɨci iaganɨlu avi anɨm hɨlɨcɨ vaŋ agɨladɨ igami. Lavɨla i uavɨla lɨdavɨmi.
35 Ao esvaziarem as bagagens, dentro da bagagem de cada um estava a sua bolsa cheia de prata. Quando eles e seu pai viram as bolsas cheias de prata, ficaram com medo.
36 Lavɨla iaganɨlu Jekopɨ agaŋ abami. Namɨlaŋ ala lɨlaŋ iadɨ ninaŋ ahica agɨlaŋ viaŋ hula ma hɨniavi uami. Josepɨ ci hɨmami uami. Simeon avi alaŋ hula ma hɨni uami. La cɨhu Bejamin dɨ viavɨla iadɨ valavɨla ataŋ uben aba lɨlaŋ uami. Vɨhɨlɨ hameŋ agadɨ asi ma igadamin uami.
36 E disse-lhes seu pai Jacó: "Vocês estão tirando meus filhos de mim! Já fiquei sem José, agora sem Simeão e ainda querem levar Benjamim. Tudo está contra mim! "
37 Lɨci Luben agaŋ iaganu dɨ abami. Valɨnaŋ viaŋ nukeŋ Bejamin dɨ sɨhɨvia migɨla migɨla via uavɨla cɨhu vave nadɨ pɨŋ lamɨben uami. Ma vavelɨŋ ha iadɨ ninaŋ ahica agɨladɨ huaci hɨbɨŋ ifɨhɨmɨbanaŋ uami.
37 Então Rúben disse ao pai: "Podes matar meus dois filhos se eu não o trouxer de volta. Deixa-o aos meus cuidados, e eu o trarei".
38 Lɨci Jekopɨ abami. Iadɨ ninaŋ nagaŋ namɨlaŋ hula ma ubali uami. Nudɨ isanu humɨgaŋ pam Josepɨ hɨmɨci nɨbu hɨtɨŋ cɨki hɨnilalɨ uami. Via ulaŋ hɨbɨ cina nudɨ hɨvɨ vɨhɨlɨ iahɨmɨdɨ uami. Nudɨ hɨvɨ vɨhɨlɨ iahɨci ha viaŋ ci hadi hadi sɨbaŋ lin sadaŋ viaŋ ilɨha ilɨha hɨniavɨla hɨmɨben uami.
38 Mas o pai respondeu: "Meu filho não descerá com vocês; seu irmão está morto, e ele é o único que resta. Se qualquer mal lhe acontecer na viagem que estão por fazer, vocês farão estes meus cabelos brancos descerem à sepultura com tristeza".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.