Gênesis 3
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 Asɨ Iaue agaŋ sɨhɨm sabaŋ lahu akuaba akuaba agɨladɨ lamami hadɨhu sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ ilasɨsɨ hɨji daŋ ma hɨniavɨhadami. Lahu agaŋ pam nɨbu hameŋ hɨji daŋ hɨniadami. La mu tɨbɨ lahu agaŋ uavɨla iamɨgali agadɨ abitɨhami. Asɨ agaŋ hualabɨla hɨsɨŋ kɨlɨ nagɨladɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ naludɨ abamɨgɨla fɨhalalɨ uami.
1 A serpente era o mais astuto de todos os animais selvagens que o S enhor Deus havia criado. Certa vez, ela perguntou à mulher: “Deus realmente disse que vocês não devem comer do fruto de nenhuma das árvores do jardim?”.
2 Lɨci iamɨgali agaŋ abami. Eke uami. Kɨlɨ akape nagɨladɨ amɨŋ agɨladɨ huaci nɨbalu uami.
2 “Podemos comer do fruto das árvores do jardim”, respondeu a mulher.
3 Agadɨ ala kɨlɨ pabiŋ hualɨ alɨhaŋ hɨvɨ hɨnidi agasaŋ pam abamɨgɨlavɨla aludɨ abalɨ uami. Nudɨ amɨŋ agɨladɨ nɨmɨlaŋ aba abalɨ uami. Human hɨvɨ avi mɨŋaigɨmɨlaŋ aba abalɨ uami. Mɨŋaigavɨla ha namɨlaŋ hɨmɨbalaŋ aba abalɨ uami.
3 “É só do fruto da árvore que está no meio do jardim que não podemos comer. Deus disse: ‘Não comam e nem sequer toquem no fruto daquela árvore; se o fizerem, morrerão’.”
4 Lɨci lahu agaŋ abami. Eke uami. Ma hɨmɨbalaŋ uami.
4 “É claro que vocês não morrerão!”, a serpente respondeu à mulher.
5 Kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ navɨla hɨji hutesɨ vibalaŋ uami. Hɨji hutesɨ viavɨla igavɨla abɨbalaŋ uami. Ha huaci aba abɨbalaŋ uami. Ha sɨbɨlɨ aba abɨbalaŋ uami. Lavɨla Asɨ nukeŋ me hɨnibalaŋ uami. Hameŋ sadaŋ kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ abamɨgɨlalɨ uami.
5 “Deus sabe que, no momento em que comerem do fruto, seus olhos se abrirão e, como Deus, conhecerão o bem e o mal.”
6 Lɨci iamɨgali agaŋ kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ igɨci huaci sɨbaŋ hɨniavɨmi. La hɨji lamami. Kɨlɨ nagadɨ amɨŋ agɨladɨ huaci akua navin uami. Navɨla hɨji hutesɨ vivin akua uami. Lavɨla kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ ahɨlavɨla nami. Navɨla limu hɨhɨle muŋanu saŋ iguci nami.
6 A mulher viu que a árvore era linda e que seu fruto parecia delicioso, e desejou a sabedoria que ele lhe daria. Assim, tomou do fruto e o comeu. Depois, deu ao marido, que estava com ela, e ele também comeu.
7 Navɨla hɨji viavɨla abavɨmi. I uavɨmi. Alaŋ muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ hɨnidalu uavɨmi. Lavɨla kɨlɨ fikɨ asɨŋ agɨladɨ via hɨcavɨla havɨlɨ me lɨbavɨmi.Adam tamaŋ Asɨ dɨ ciaŋ lulavɨmi.|src="C-005.jpg" size="col" copy="NTM" ref="3.6"
7 Naquele momento, seus olhos se abriram, e eles perceberam que estavam nus. Por isso, costuraram folhas de figueira umas às outras para se cobrirem.
8 Lɨba hɨniavɨdaci hɨfɨlɨdaŋ lɨci Asɨ Iaue agaŋ hualabɨla heŋ vedaci nudɨ hɨcɨ sagɨliŋ agadɨ igahɨlavɨla Asɨ aludɨ igɨmɨdɨ uavɨla kɨlɨ pɨŋ hɨvɨ sɨvɨlavɨmi.
8 Quando soprava a brisa do entardecer, o homem e sua mulher ouviram o S enhor Deus caminhando pelo jardim e se esconderam dele entre as árvores.
9 Sɨvɨla hɨniavɨdaci Asɨ Iaue agaŋ hulaŋ agadɨ ulavɨla abami. Nama abeŋ hɨnidanaŋ uami.
9 Então o S enhor Deus chamou o homem e perguntou: “Onde você está?”.
10 Lɨci hulaŋ agaŋ abami. Nama vedanaŋ nadɨ hɨcɨ sagɨliŋ agadɨ igahɨla lɨdavɨla sɨvɨlin uami. Muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ hɨniavɨla sɨvɨlin uami.
10 Ele respondeu: “Ouvi que estavas andando pelo jardim e me escondi. Tive medo, pois eu estava nu”.
11 Lɨci abami. Nadɨ ani abɨci igavɨla abɨnaŋ uami. Viaŋ muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ hɨnin aba abɨnaŋ uami. Kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ abamɨgɨlacin agɨladɨ akua viavɨla nɨnaŋ uami.
11 “Quem lhe disse que você estava nu?”, perguntou Deus. “Você comeu do fruto da árvore que eu lhe ordenei que não comesse?”
12 Lɨci abami. Iamɨgali iasaŋ iguahanaŋ nagaŋ nɨbu ahɨla via iguci nin uami.
12 O homem respondeu: “Foi a mulher que me deste! Ela me ofereceu do fruto, e eu comi”.
13 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ iamɨgali agadɨ abami. Iamɨgali nama akɨ lɨnaŋ uami. Lɨci abami. Lahu agaŋ iadɨ ilasɨci nin uami.
13 Então o S enhor Deus perguntou à mulher: “O que foi que você fez?”. “A serpente me enganou”, respondeu a mulher. “Foi por isso que comi do fruto.”
14 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ lahu agadɨ abami. Nama lusɨŋ sɨbɨlɨ vinaŋ sadaŋ nama vɨhɨlɨ igɨbanaŋ uami. Sɨhɨm sabaŋ uleŋ hɨsɨŋ saua hɨsɨŋ vɨhɨlɨ hameŋ agadɨ ma igavɨbali uami. Nama pam vɨhɨlɨ hekɨlɨ igɨbanaŋ uami. Humɨgaŋ hɨvɨ pam magɨla magɨla hɨdɨbanaŋ uami. Humɨgaŋ hɨvɨ magɨla magɨla fɨli ibɨlɨ nana hɨdɨbanaŋ uami. Mufɨli mufɨli avi hameŋ laci magɨla magɨla hɨdɨbanaŋ uami.
14 Então o S enhor Deus disse à serpente: “Uma vez que fez isso, maldita é você entre todos os animais, domésticos e selvagens. Você se arrastará sobre o próprio ventre, rastejará no pó enquanto viver.
15 Viaŋ abɨlɨŋ iamɨgali agaŋ nadɨ nagɨli lamɨbali uami. Nudɨ iamɨlɨhalinu agɨlaŋ avi nadɨ iamɨlɨhalina agɨladɨ nagɨli lamavɨbali uami. Iamɨlɨhalinu agɨlaŋ nadɨ hali lagucabɨlavɨdaci nama nulɨdɨ hɨcɨ sulɨm agɨladɨ iavɨbanaŋ uami.
15 Farei que haja inimizade entre você e a mulher, e entre a sua descendência e o descendente dela. Ele lhe ferirá e você lhe ferirá o calcanhar”.
16 Lavɨla iamɨgali agadɨ abami. Nama ninanadi humɨgaŋ daŋ hɨnidanaŋ viaŋ abɨlɨŋ ninanadi viben aba avɨha avɨha hekɨlɨ igɨbanaŋ uami. Agadɨ ala muŋana dɨ ma valɨbanaŋ uami. Nusaŋ pam hacihaci lɨbanaŋ uami. Nɨbu nadɨ manɨgali hɨnibali uami.
16 À mulher ele disse: “Farei mais intensas as dores de sua gravidez, e com dor você dará à luz. Seu desejo será para seu marido, e ele a dominará”.
17 Lavɨla hulaŋ agadɨ avi abami. Nama abina dɨ ciaŋ igahɨlavɨla kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ abamɨgɨlacin agɨladɨ nɨnaŋ sadaŋ fɨli nagadɨ lɨlɨŋ sɨbɨlɨ lɨbali uami. Sɨbɨlɨ lɨci mufɨli mufɨli sibɨla hekɨlɨ hekɨlɨ fɨli neŋ vivi avɨha avɨha iga iga sɨmɨŋ vivi nɨbanaŋ uami.
17 E ao homem ele disse: “Uma vez que você deu ouvidos à sua mulher e comeu da árvore cujo fruto ordenei que não comesse, maldita é a terra por sua causa; por toda a vida, terá muito trabalho para tirar da terra seu sustento.
18 — ausente —
18 Ela produzirá espinhos e ervas daninhas, mas você comerá de seus frutos e grãos.
19 — ausente —
19 Com o suor do rosto você obterá alimento, até que volte à terra da qual foi formado. Pois você foi feito do pó, e ao pó voltará”.
20 Adam agaŋ abinu ninanadi huhɨlɨci iaha habɨla hulaŋ iamɨgali akape hɨniavɨbali agasaŋ igahɨlavɨla nudɨ ibi lamavɨla abami. Ivɨ uami.
20 O homem, Adão, deu à sua mulher o nome de Eva, pois ela seria a mãe de toda a humanidade.
21 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ sabaŋ sipsipɨ sɨgɨtɨ viavɨla Adam tamaŋ saŋ iguci havɨlɨ me lɨbavɨmi.
21 E o S enhor Deus fez roupas de peles de animais para Adão e sua mulher.
22 Lɨhavɨci Asɨ Iaue agaŋ abami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hɨji hutesɨ viavɨla viaŋ me ci hɨniavi uami. La igavɨla nameŋ abavi uami. Ha huaci aba abavi uami. Ha sɨbɨlɨ aba abavi uami. Lavɨla huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨnihɨni hɨsɨŋ kɨlɨ agadɨ pɨŋ vehavɨmɨdɨ uami. Vevɨla amɨŋ agɨladɨ ahɨla navɨla hualɨ mu mu hameŋ laci hameŋ laci hɨniavɨmɨdɨ uami.
22 Então o S enhor Deus disse: “Vejam, agora os seres humanos se tornaram semelhantes a nós, pois conhecem o bem e o mal. Se eles tomarem do fruto da árvore da vida e dele comerem, viverão para sempre”.
23 — ausente —
23 Para impedir que isso acontecesse, o S enhor Deus os expulsou do jardim do Éden, e Adão passou a cultivar a terra da qual tinha sido formado.
24 — ausente —
24 Depois de expulsá-los, colocou querubins a leste do jardim do Éden e uma espada flamejante que se movia de um lado para o outro, a fim de guardar o caminho até a árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.