Gênesis 3
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARIB
1 Asɨ Iaue agaŋ sɨhɨm sabaŋ lahu akuaba akuaba agɨladɨ lamami hadɨhu sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ ilasɨsɨ hɨji daŋ ma hɨniavɨhadami. Lahu agaŋ pam nɨbu hameŋ hɨji daŋ hɨniadami. La mu tɨbɨ lahu agaŋ uavɨla iamɨgali agadɨ abitɨhami. Asɨ agaŋ hualabɨla hɨsɨŋ kɨlɨ nagɨladɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ naludɨ abamɨgɨla fɨhalalɨ uami.
1 Ora, a serpente era o mais astuto de todos os animais do campo, que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Lɨci iamɨgali agaŋ abami. Eke uami. Kɨlɨ akape nagɨladɨ amɨŋ agɨladɨ huaci nɨbalu uami.
2 Respondeu a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 Agadɨ ala kɨlɨ pabiŋ hualɨ alɨhaŋ hɨvɨ hɨnidi agasaŋ pam abamɨgɨlavɨla aludɨ abalɨ uami. Nudɨ amɨŋ agɨladɨ nɨmɨlaŋ aba abalɨ uami. Human hɨvɨ avi mɨŋaigɨmɨlaŋ aba abalɨ uami. Mɨŋaigavɨla ha namɨlaŋ hɨmɨbalaŋ aba abalɨ uami.
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 Lɨci lahu agaŋ abami. Eke uami. Ma hɨmɨbalaŋ uami.
4 Disse a serpente à mulher: Certamente não morrereis.
5 Kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ navɨla hɨji hutesɨ vibalaŋ uami. Hɨji hutesɨ viavɨla igavɨla abɨbalaŋ uami. Ha huaci aba abɨbalaŋ uami. Ha sɨbɨlɨ aba abɨbalaŋ uami. Lavɨla Asɨ nukeŋ me hɨnibalaŋ uami. Hameŋ sadaŋ kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ abamɨgɨlalɨ uami.
5 Porque Deus sabe que no dia em que comerdes desse fruto, vossos olhos se abrirão, e sereis como Deus, conhecendo o bem e o mal.
6 Lɨci iamɨgali agaŋ kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ igɨci huaci sɨbaŋ hɨniavɨmi. La hɨji lamami. Kɨlɨ nagadɨ amɨŋ agɨladɨ huaci akua navin uami. Navɨla hɨji hutesɨ vivin akua uami. Lavɨla kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ ahɨlavɨla nami. Navɨla limu hɨhɨle muŋanu saŋ iguci nami.
6 Então, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, comeu, e deu a seu marido, e ele também comeu.
7 Navɨla hɨji viavɨla abavɨmi. I uavɨmi. Alaŋ muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ hɨnidalu uavɨmi. Lavɨla kɨlɨ fikɨ asɨŋ agɨladɨ via hɨcavɨla havɨlɨ me lɨbavɨmi.Adam tamaŋ Asɨ dɨ ciaŋ lulavɨmi.|src="C-005.jpg" size="col" copy="NTM" ref="3.6"
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; pelo que coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Lɨba hɨniavɨdaci hɨfɨlɨdaŋ lɨci Asɨ Iaue agaŋ hualabɨla heŋ vedaci nudɨ hɨcɨ sagɨliŋ agadɨ igahɨlavɨla Asɨ aludɨ igɨmɨdɨ uavɨla kɨlɨ pɨŋ hɨvɨ sɨvɨlavɨmi.
8 E, ouvindo a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim à tardinha, esconderam-se o homem e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Sɨvɨla hɨniavɨdaci Asɨ Iaue agaŋ hulaŋ agadɨ ulavɨla abami. Nama abeŋ hɨnidanaŋ uami.
9 Mas chamou o Senhor Deus ao homem, e perguntou-lhe: Onde estás?
10 Lɨci hulaŋ agaŋ abami. Nama vedanaŋ nadɨ hɨcɨ sagɨliŋ agadɨ igahɨla lɨdavɨla sɨvɨlin uami. Muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ hɨniavɨla sɨvɨlin uami.
10 Respondeu-lhe o homem: Ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque estava nu; e escondi-me.
11 Lɨci abami. Nadɨ ani abɨci igavɨla abɨnaŋ uami. Viaŋ muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ hɨnin aba abɨnaŋ uami. Kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ abamɨgɨlacin agɨladɨ akua viavɨla nɨnaŋ uami.
11 Deus perguntou-lhe mais: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Lɨci abami. Iamɨgali iasaŋ iguahanaŋ nagaŋ nɨbu ahɨla via iguci nin uami.
12 Ao que respondeu o homem: A mulher que me deste por companheira deu-me a árvore, e eu comi.
13 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ iamɨgali agadɨ abami. Iamɨgali nama akɨ lɨnaŋ uami. Lɨci abami. Lahu agaŋ iadɨ ilasɨci nin uami.
13 Perguntou o Senhor Deus à mulher: Que é isto que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente enganou-me, e eu comi.
14 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ lahu agadɨ abami. Nama lusɨŋ sɨbɨlɨ vinaŋ sadaŋ nama vɨhɨlɨ igɨbanaŋ uami. Sɨhɨm sabaŋ uleŋ hɨsɨŋ saua hɨsɨŋ vɨhɨlɨ hameŋ agadɨ ma igavɨbali uami. Nama pam vɨhɨlɨ hekɨlɨ igɨbanaŋ uami. Humɨgaŋ hɨvɨ pam magɨla magɨla hɨdɨbanaŋ uami. Humɨgaŋ hɨvɨ magɨla magɨla fɨli ibɨlɨ nana hɨdɨbanaŋ uami. Mufɨli mufɨli avi hameŋ laci magɨla magɨla hɨdɨbanaŋ uami.
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás tu dentre todos os animais domésticos, e dentre todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Viaŋ abɨlɨŋ iamɨgali agaŋ nadɨ nagɨli lamɨbali uami. Nudɨ iamɨlɨhalinu agɨlaŋ avi nadɨ iamɨlɨhalina agɨladɨ nagɨli lamavɨbali uami. Iamɨlɨhalinu agɨlaŋ nadɨ hali lagucabɨlavɨdaci nama nulɨdɨ hɨcɨ sulɨm agɨladɨ iavɨbanaŋ uami.
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua descendência e a sua descendência; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Lavɨla iamɨgali agadɨ abami. Nama ninanadi humɨgaŋ daŋ hɨnidanaŋ viaŋ abɨlɨŋ ninanadi viben aba avɨha avɨha hekɨlɨ igɨbanaŋ uami. Agadɨ ala muŋana dɨ ma valɨbanaŋ uami. Nusaŋ pam hacihaci lɨbanaŋ uami. Nɨbu nadɨ manɨgali hɨnibali uami.
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a dor da tua conceição; em dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Lavɨla hulaŋ agadɨ avi abami. Nama abina dɨ ciaŋ igahɨlavɨla kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ abamɨgɨlacin agɨladɨ nɨnaŋ sadaŋ fɨli nagadɨ lɨlɨŋ sɨbɨlɨ lɨbali uami. Sɨbɨlɨ lɨci mufɨli mufɨli sibɨla hekɨlɨ hekɨlɨ fɨli neŋ vivi avɨha avɨha iga iga sɨmɨŋ vivi nɨbanaŋ uami.
17 E ao homem disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei dizendo: Não comerás dela; maldita é a terra por tua causa; em fadiga comerás dela todos os dias da tua vida.
18 — ausente —
18 Ela te produzirá espinhos e abrolhos; e comerás das ervas do campo.
19 — ausente —
19 Do suor do teu rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, porque dela foste tomado; porquanto és pó, e ao pó tornarás.
20 Adam agaŋ abinu ninanadi huhɨlɨci iaha habɨla hulaŋ iamɨgali akape hɨniavɨbali agasaŋ igahɨlavɨla nudɨ ibi lamavɨla abami. Ivɨ uami.
20 Chamou Adão à sua mulher Eva, porque era a mãe de todos os viventes.
21 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ sabaŋ sipsipɨ sɨgɨtɨ viavɨla Adam tamaŋ saŋ iguci havɨlɨ me lɨbavɨmi.
21 E o Senhor Deus fez túnicas de peles para Adão e sua mulher, e os vestiu.
22 Lɨhavɨci Asɨ Iaue agaŋ abami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hɨji hutesɨ viavɨla viaŋ me ci hɨniavi uami. La igavɨla nameŋ abavi uami. Ha huaci aba abavi uami. Ha sɨbɨlɨ aba abavi uami. Lavɨla huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨnihɨni hɨsɨŋ kɨlɨ agadɨ pɨŋ vehavɨmɨdɨ uami. Vevɨla amɨŋ agɨladɨ ahɨla navɨla hualɨ mu mu hameŋ laci hameŋ laci hɨniavɨmɨdɨ uami.
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tem tornado como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Ora, não suceda que estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente.
23 — ausente —
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 — ausente —
24 E havendo lançado fora o homem, pôs ao oriente do jardim do Éden os querubins, e uma espada flamejante que se volvia por todos os lados, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.