Gênesis 3
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NAA
1 Asɨ Iaue agaŋ sɨhɨm sabaŋ lahu akuaba akuaba agɨladɨ lamami hadɨhu sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ ilasɨsɨ hɨji daŋ ma hɨniavɨhadami. Lahu agaŋ pam nɨbu hameŋ hɨji daŋ hɨniadami. La mu tɨbɨ lahu agaŋ uavɨla iamɨgali agadɨ abitɨhami. Asɨ agaŋ hualabɨla hɨsɨŋ kɨlɨ nagɨladɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ naludɨ abamɨgɨla fɨhalalɨ uami.
1 Mas a serpente, mais astuta que todos os animais selvagens que o Senhor Deus tinha feito, disse à mulher: — É verdade que Deus disse: “Não comam do fruto de nenhuma árvore do jardim”?
2 Lɨci iamɨgali agaŋ abami. Eke uami. Kɨlɨ akape nagɨladɨ amɨŋ agɨladɨ huaci nɨbalu uami.
2 A mulher respondeu à serpente: — Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 Agadɨ ala kɨlɨ pabiŋ hualɨ alɨhaŋ hɨvɨ hɨnidi agasaŋ pam abamɨgɨlavɨla aludɨ abalɨ uami. Nudɨ amɨŋ agɨladɨ nɨmɨlaŋ aba abalɨ uami. Human hɨvɨ avi mɨŋaigɨmɨlaŋ aba abalɨ uami. Mɨŋaigavɨla ha namɨlaŋ hɨmɨbalaŋ aba abalɨ uami.
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, Deus disse: “Vocês não devem comer dele, nem tocar nele, para que não venham a morrer.”
4 Lɨci lahu agaŋ abami. Eke uami. Ma hɨmɨbalaŋ uami.
4 Então a serpente disse à mulher: — É certo que vocês não morrerão.
5 Kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ navɨla hɨji hutesɨ vibalaŋ uami. Hɨji hutesɨ viavɨla igavɨla abɨbalaŋ uami. Ha huaci aba abɨbalaŋ uami. Ha sɨbɨlɨ aba abɨbalaŋ uami. Lavɨla Asɨ nukeŋ me hɨnibalaŋ uami. Hameŋ sadaŋ kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ abamɨgɨlalɨ uami.
5 Porque Deus sabe que, no dia em que dele comerem, os olhos de vocês se abrirão e, como Deus, vocês serão conhecedores do bem e do mal.
6 Lɨci iamɨgali agaŋ kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ igɨci huaci sɨbaŋ hɨniavɨmi. La hɨji lamami. Kɨlɨ nagadɨ amɨŋ agɨladɨ huaci akua navin uami. Navɨla hɨji hutesɨ vivin akua uami. Lavɨla kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ ahɨlavɨla nami. Navɨla limu hɨhɨle muŋanu saŋ iguci nami.
6 Vendo a mulher que a árvore era boa para se comer, agradável aos olhos e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto e comeu; e deu também ao marido, e ele comeu.
7 Navɨla hɨji viavɨla abavɨmi. I uavɨmi. Alaŋ muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ hɨnidalu uavɨmi. Lavɨla kɨlɨ fikɨ asɨŋ agɨladɨ via hɨcavɨla havɨlɨ me lɨbavɨmi.Adam tamaŋ Asɨ dɨ ciaŋ lulavɨmi.|src="C-005.jpg" size="col" copy="NTM" ref="3.6"
7 Então os olhos de ambos se abriram; e, percebendo que estavam nus, costuraram folhas de figueira e fizeram cintas para si.
8 Lɨba hɨniavɨdaci hɨfɨlɨdaŋ lɨci Asɨ Iaue agaŋ hualabɨla heŋ vedaci nudɨ hɨcɨ sagɨliŋ agadɨ igahɨlavɨla Asɨ aludɨ igɨmɨdɨ uavɨla kɨlɨ pɨŋ hɨvɨ sɨvɨlavɨmi.
8 Ao ouvirem a voz do Senhor Deus, que andava no jardim quando soprava o vento suave da tarde, o homem e a sua mulher se esconderam da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Sɨvɨla hɨniavɨdaci Asɨ Iaue agaŋ hulaŋ agadɨ ulavɨla abami. Nama abeŋ hɨnidanaŋ uami.
9 E o Senhor Deus chamou o homem e lhe perguntou: — Onde você está?
10 Lɨci hulaŋ agaŋ abami. Nama vedanaŋ nadɨ hɨcɨ sagɨliŋ agadɨ igahɨla lɨdavɨla sɨvɨlin uami. Muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ hɨniavɨla sɨvɨlin uami.
10 Ele respondeu: — Ouvi a tua voz no jardim, e, porque estava nu, tive medo, e me escondi.
11 Lɨci abami. Nadɨ ani abɨci igavɨla abɨnaŋ uami. Viaŋ muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ hɨnin aba abɨnaŋ uami. Kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ abamɨgɨlacin agɨladɨ akua viavɨla nɨnaŋ uami.
11 Deus perguntou: — Quem lhe disse que você estava nu? Você comeu da árvore da qual ordenei que não comesse?
12 Lɨci abami. Iamɨgali iasaŋ iguahanaŋ nagaŋ nɨbu ahɨla via iguci nin uami.
12 Então o homem disse: — A mulher que me deste para estar comigo, ela me deu da árvore, e eu comi.
13 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ iamɨgali agadɨ abami. Iamɨgali nama akɨ lɨnaŋ uami. Lɨci abami. Lahu agaŋ iadɨ ilasɨci nin uami.
13 Então o Senhor Deus disse à mulher: — Que é isso que você fez? A mulher respondeu: — A serpente me enganou, e eu comi.
14 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ lahu agadɨ abami. Nama lusɨŋ sɨbɨlɨ vinaŋ sadaŋ nama vɨhɨlɨ igɨbanaŋ uami. Sɨhɨm sabaŋ uleŋ hɨsɨŋ saua hɨsɨŋ vɨhɨlɨ hameŋ agadɨ ma igavɨbali uami. Nama pam vɨhɨlɨ hekɨlɨ igɨbanaŋ uami. Humɨgaŋ hɨvɨ pam magɨla magɨla hɨdɨbanaŋ uami. Humɨgaŋ hɨvɨ magɨla magɨla fɨli ibɨlɨ nana hɨdɨbanaŋ uami. Mufɨli mufɨli avi hameŋ laci magɨla magɨla hɨdɨbanaŋ uami.
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: — Por causa do que você fez, você é maldita entre todos os animais domésticos e entre todos os animais selvagens. Você rastejará sobre o seu ventre e comerá pó todos os dias da sua vida.
15 Viaŋ abɨlɨŋ iamɨgali agaŋ nadɨ nagɨli lamɨbali uami. Nudɨ iamɨlɨhalinu agɨlaŋ avi nadɨ iamɨlɨhalina agɨladɨ nagɨli lamavɨbali uami. Iamɨlɨhalinu agɨlaŋ nadɨ hali lagucabɨlavɨdaci nama nulɨdɨ hɨcɨ sulɨm agɨladɨ iavɨbanaŋ uami.
15 Porei inimizade entre você e a mulher, entre a sua descendência e o descendente dela. Este lhe ferirá a cabeça, e você lhe ferirá o calcanhar.
16 Lavɨla iamɨgali agadɨ abami. Nama ninanadi humɨgaŋ daŋ hɨnidanaŋ viaŋ abɨlɨŋ ninanadi viben aba avɨha avɨha hekɨlɨ igɨbanaŋ uami. Agadɨ ala muŋana dɨ ma valɨbanaŋ uami. Nusaŋ pam hacihaci lɨbanaŋ uami. Nɨbu nadɨ manɨgali hɨnibali uami.
16 E à mulher ele disse: — Aumentarei em muito os seus sofrimentos na gravidez; com dor você dará à luz filhos. O seu desejo será para o seu marido, e ele a governará.
17 Lavɨla hulaŋ agadɨ avi abami. Nama abina dɨ ciaŋ igahɨlavɨla kɨlɨ agadɨ amɨŋ agɨladɨ nana saŋ abamɨgɨlacin agɨladɨ nɨnaŋ sadaŋ fɨli nagadɨ lɨlɨŋ sɨbɨlɨ lɨbali uami. Sɨbɨlɨ lɨci mufɨli mufɨli sibɨla hekɨlɨ hekɨlɨ fɨli neŋ vivi avɨha avɨha iga iga sɨmɨŋ vivi nɨbanaŋ uami.
17 E a Adão disse: — Por ter dado ouvidos à voz de sua mulher e comido da árvore que eu havia ordenado que não comesse, maldita é a terra por sua causa; em fadigas você obterá dela o sustento durante os dias de sua vida.
18 — ausente —
18 Ela produzirá também espinhos e ervas daninhas, e você comerá a erva do campo.
19 — ausente —
19 No suor do seu rosto você comerá o seu pão, até que volte à terra, pois dela você foi formado; porque você é pó, e ao pó voltará.
20 Adam agaŋ abinu ninanadi huhɨlɨci iaha habɨla hulaŋ iamɨgali akape hɨniavɨbali agasaŋ igahɨlavɨla nudɨ ibi lamavɨla abami. Ivɨ uami.
20 E o homem deu à sua mulher o nome de Eva, por ser a mãe de todos os seres humanos.
21 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ sabaŋ sipsipɨ sɨgɨtɨ viavɨla Adam tamaŋ saŋ iguci havɨlɨ me lɨbavɨmi.
21 O Senhor Deus fez roupas de peles, com as quais vestiu Adão e sua mulher.
22 Lɨhavɨci Asɨ Iaue agaŋ abami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hɨji hutesɨ viavɨla viaŋ me ci hɨniavi uami. La igavɨla nameŋ abavi uami. Ha huaci aba abavi uami. Ha sɨbɨlɨ aba abavi uami. Lavɨla huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨnihɨni hɨsɨŋ kɨlɨ agadɨ pɨŋ vehavɨmɨdɨ uami. Vevɨla amɨŋ agɨladɨ ahɨla navɨla hualɨ mu mu hameŋ laci hameŋ laci hɨniavɨmɨdɨ uami.
22 Então o Senhor Deus disse: — Eis que o homem se tornou como um de nós, conhecedor do bem e do mal. É preciso impedir que estenda a mão, tome também da árvore da vida, coma e viva eternamente.
23 — ausente —
23 Por isso o Senhor Deus o lançou fora do jardim do Éden, para cultivar a terra da qual havia sido tomado.
24 — ausente —
24 E, depois de lançar fora o homem, Deus colocou querubins a leste do jardim do Éden e uma espada flamejante que se movia em todas as direções, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.