Gênesis 39
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NAA
1 Isɨmaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ Josepɨ dɨ Isipɨ fɨli tɨbɨ via uavɨla mutɨŋ hɨvɨ lamavɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ mu Potifalɨ agaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibali aba anɨm hɨlɨcɨ hɨvɨ lavami. Potifalɨ nɨbu sagaŋ hali hɨsɨŋ hɨnihɨni abɨdaci nudɨ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ ulaŋ hekɨlɨ agadɨ migɨlavɨhadami.
1 José foi levado para o Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 — ausente —
2 O Senhor Deus estava com José, que veio a ser homem próspero e estava na casa de seu dono egípcio.
3 — ausente —
3 Potifar viu que o Senhor estava com José e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos.
4 Hɨniavɨdaci hɨjɨŋalavɨla abɨci Josepɨ agaŋ Potifalɨ dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ hɨniadami. Hɨnidaci ulaŋ akuaba akuaba sɨkasɨkan agɨladɨ Josepɨ migɨlɨbali aba nudɨ human hɨvɨ lamami.
4 Assim, José achou favor diante dos olhos de seu dono e o servia. E ele pôs José por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Lɨci Josepɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ hɨnidaci Asɨ Iaue agaŋ hɨdɨlɨ maha Potifalɨ dɨ ulaŋ pam hɨsɨŋ agɨladɨ huaci lamami. Asɨ Iaue agaŋ Josepɨ saŋ igahɨlavɨla Potifalɨ dɨ ulaŋ akuaba akuaba agɨladɨdaŋ sɨmɨŋ isabɨlaŋ hualabɨla hɨsɨŋ agɨladɨdaŋ huaci lamami.
5 E, desde que Potifar o fez mordomo de sua casa e encarregado de tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 Lɨci Potifalɨ abɨci Josepɨ agaŋ akuaba akuaba sɨkasɨkan agɨladɨ migɨlɨdaci nɨbu nukeŋ akuaba cɨki saŋ avi hɨji ma lamami. Nɨbu akuaba akuaba nana saŋ pam hɨji lamami.
6 Potifar confiou tudo o que tinha às mãos de José, de maneira que não se preocupava com nada, a não ser com o pão que comia. José tinha um belo porte e boa aparência.
7 Lɨci Potifalɨ abinu agaŋ Josepɨ dɨ mavɨn igavɨla nudɨ abami. Nama ve viaŋ hula hɨdɨha uami.
7 Assim, depois de algum tempo, a mulher de Potifar pôs os olhos em José e lhe disse: — Venha para a cama comigo.
8 Abɨci ala hɨma. Josepɨ agaŋ valavɨla nudɨ abami. Iadɨ manɨgali agaŋ akuaba akuaba ulaŋ neŋ hɨsɨŋ agɨladɨ migɨla migɨla saŋ iadɨ lɨbɨmɨŋalɨ uami. Lavɨla nudɨ akuaba akuaba agɨlasaŋ hɨji ma lamɨlalɨ uami.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu dono: — Escute! O meu senhor não se preocupa com nada do que existe nesta casa, porque eu estou aqui; tudo o que tem ele passou às minhas mãos.
9 Viaŋ manɨgali nɨbu nukeŋ me ala ulaŋ nagadɨ manɨgali hɨnilan uami. Nɨbu akuaba cɨki agasaŋ avi iadɨ ma abamɨgɨlalɨ uami. Agadɨ ala nama hula hɨdahɨda saŋ iadɨ abamɨgɨlalɨ uami. Nama nudɨ iamɨgali sadaŋ iadɨ abamɨgɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ nama hula lusɨŋ sɨbɨlɨ ma viben uami. Viaŋ hameŋ lɨlɨŋ Asɨ iadɨ igɨci viaŋ hugɨ daŋ hɨniben uami.
9 Não há ninguém nesta casa que esteja acima de mim. Ele não me vedou nada, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Lɨci uaiaŋ pabiŋ pabiŋ hɨvɨ iamɨgali agaŋ Josepɨ hula hɨdahɨda saŋ abitɨhadami. Abitɨhɨdaci Josepɨ agaŋ iamɨgali agadɨ sɨdaŋ ciaŋ ciaŋ agadɨ ma igahɨladami. La nɨbu hula ma hɨdadami. Nudɨ mikɨ pɨŋ avi ma uadami.
10 Ela falava com José todos os dias, mas ele não lhe dava ouvidos, recusando-se a ir para cama com ela e a ficar perto dela.
11 Lavɨla uaiaŋ mu hɨvɨ Josepɨ agaŋ nudɨ sibɨla viben aba uleŋ muji ivoumi. Uleŋ muji heŋ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ mu avi ma hɨnimi.
11 Aconteceu, porém, que, certo dia, José entrou na casa para fazer o seu serviço, e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Lɨci Potifalɨ abinu agaŋ Josepɨ dɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agadɨ mɨŋalɨvavɨla nudɨ abami. Nama ve viaŋ hula hɨdɨha uami. La iamɨgali agaŋ Josepɨ dɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agadɨ mɨŋasutavɨla mɨŋalɨva hɨnidaci haŋɨlavɨla ulaŋ agadɨ valavɨla ivavemi.
12 Então ela o pegou pela roupa e lhe disse: — Venha para a cama comigo. Ele, porém, deixando a roupa nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Iamɨgali agaŋ igɨci Josepɨ agaŋ nudɨ hadi hɨlahɨla agadɨ vala haŋɨla ivavemi.
13 Quando notou que José tinha fugido para fora, mas havia deixado a roupa nas mãos dela,
14 — ausente —
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: — Vejam! Meu marido nos trouxe este hebreu para nos humilhar. Ele entrou no meu quarto, querendo me levar para a cama, mas eu gritei bem alto.
15 — ausente —
15 Quando ele ouviu que eu levantava a voz e gritava, deixou a roupa ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Potifalɨ abinu agaŋ Josepɨ dɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agadɨ mɨŋalɨva hɨnidaci muŋanu agaŋ nudɨ ulaŋ hɨvɨ vemi.
16 Ela conservou junto de si a roupa de José, até que o dono dele voltasse para casa.
17 Veci sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ sulami hameŋ ala cɨhu muŋanu dɨ sulavɨla abami. Nama hulaŋ Ibɨlu ciaŋ hɨsɨŋ agadɨ vavenaŋ aludɨ ulaŋ hɨvɨ sibɨla vilalɨ agaŋ alusaŋ sɨhum hekɨlɨ iguiemi uami. Nɨbu viaŋ hula hɨdahɨda saŋ abiemi uami.
17 Então lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: — O escravo hebreu, que você nos trouxe, entrou no meu quarto para me humilhar.
18 Lɨci viaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agalɨlɨŋ nudɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agadɨ iadɨ pɨŋ valavɨla haŋɨla haiabɨla ivaveiemi uami.
18 Mas, quando levantei a voz e gritei, ele deixou a roupa ao meu lado e fugiu para fora.
19 Lɨci muŋanu agaŋ abinu dɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla igɨvɨ hekɨlɨ hɨnimi.
19 Quando o dono ouviu as palavras de sua mulher, que lhe disse: “Foi assim que o seu escravo me tratou”, ele ficou irado.
20 La sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨladɨ abɨci Josepɨ dɨ mɨŋalɨvavɨla via ua lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ lamavɨmi. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ hulaŋ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ lamɨben aba ulaŋ heŋ ala lamadami. Josepɨ dɨ avi lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ heŋ ala lamavɨmi.
20 E o dono de José o tomou e o lançou na prisão, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali José ficou na prisão.
21 Lamavɨci hɨnidaci Asɨ Iaue agaŋ Josepɨ hula hɨnihɨni nusaŋ mavɨn hɨniavɨla nudɨ huaci lamami. La Asɨ Iaue agaŋ lɨci hulaŋ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ migɨladami agaŋ Josepɨ dɨ igavɨla hɨjɨŋalami.
21 O Senhor , porém, estava com José, foi bondoso com ele e fez com que encontrasse favor aos olhos do carcereiro.
22 Lavɨla Josepɨ dɨ lɨbɨmɨŋɨci hɨmamɨgɨlɨ daŋ hɨnihɨni lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ agadɨdaŋ hulaŋ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ heŋ hɨniavɨhadami agɨladɨdaŋ migɨlami.
22 Este confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere. E José fazia tudo o que se devia fazer ali.
23 Asɨ Iaue agaŋ Josepɨ hula hɨniavɨla nudɨ ahɨliahumi. Lɨci akuaba akuaba sibɨla Josepɨ vimi agɨlaŋ huaci laci hɨniavɨmi. Lɨhavɨci hulaŋ lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ migɨladami agaŋ sibɨla vivi saŋ hɨji ma lamami.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que tinha sido entregue às mãos de José, porque o Senhor estava com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.