Gênesis 37

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jekopɨ agaŋ Kenan fɨli tɨbɨ hɨniadami. Vaka iaganu Aisakɨ agaŋ fɨli tɨbɨ heŋ ala ihɨlɨŋ ve hɨniadami.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Jekopɨ ninadinu ajihalinu agɨladɨ ciaŋ nameŋ. Josepɨ nɨbu hulaŋ mɨnibɨlɨ. Nudɨ hualɨ lugɨlavɨci ua 17 iahami. Nɨbu nudɨ isagalinu hula sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ migɨlavɨhadami. Nudɨ isagalinu agɨlaŋ iaganɨlu dɨ abinadinu Bilɨha dɨ Celɨpa dɨ ninadinɨlu. Josepɨ agaŋ isagalinu agɨlaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ vihavɨmi agasaŋ uavɨla iaganɨlu dɨ sulami.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Jekopɨ dɨ ibi mu Isɨlaelɨ. Nɨbu hadi hadi hɨniavɨla nudɨ ninanu Josepɨ dɨ havami. Hameŋ sadaŋ nusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨniadami. Nudɨ ninadinu limu hɨhɨle agɨlasaŋ mavɨn hekɨlɨ hameŋ ma hɨniadami. Jekopɨ agaŋ hadi hɨlahɨla hutesɨ makaŋ daŋ huaci sɨbaŋ agadɨ hɨcavɨla ninanu Josepɨ saŋ igumi.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Iguci nudɨ isagalinu agɨlaŋ igavɨla nameŋ abavɨmi. Aludɨ iavaŋ agaŋ Josepɨ saŋ pam mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ uavɨmi. Alusaŋ mavɨn hekɨlɨ hameŋ ma hɨnilalɨ uavɨmi. Lavɨla Josepɨ saŋ igɨvɨ hekɨlɨ hɨniavɨla nudɨ ciaŋ huaci huaci ma abavɨmi.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 — ausente —
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 — ausente —
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 — ausente —
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Lavɨla abavɨmi. Nama manɨgali hɨnihɨni aludɨ migɨlɨben aba lɨnaŋ uavɨmi. Josepɨ anisɨhu iga iga sulɨdaci igahɨlavɨhadami agɨlasaŋ igɨvɨ hekɨlɨ sɨbaŋ hɨniavɨmi.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 La cɨhu mu tɨbɨ Josepɨ anisɨhu mu igami agadɨ isagalinu saŋ sulami. Viaŋ anisɨhu mu nameŋ agadɨ igiemin uami. Uaiaŋ hula avaŋ hula iadɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbavɨla hɨniavɨdaci igiemin uami. Lidɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu pabiŋ cɨjɨŋ agɨlaŋ avi iadɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbavɨla hɨniavɨdaci igiemin uami.
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 La anisɨhu agadɨ iaganɨlu dɨdaŋ isagalinu dɨdaŋ cɨhu ala sulami. Sulɨci iaganɨlu agaŋ igahɨlavɨla nudɨ abacabɨlavɨla abami. Ha akɨ me anisɨhu agadɨ igiemɨnaŋ uami. Nama hɨji nameŋ lamɨnaŋ uami. Iadɨ iamiagaŋ agɨlaŋ hula iadɨ isaimahali agɨlaŋ hula iadɨ ibi mɨŋaiahɨben aba ve fɨli hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbavɨbali aba igahɨlɨnaŋ uami.
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Lɨci isagalinu agɨlaŋ abasɨgɨlasɨgɨla imanɨlu saŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ vihavɨmi. Agadɨ ala iaganɨlu agaŋ Josepɨ anisɨhu igami agasaŋ hɨji lamalama hɨnimi.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Mu tɨbɨ Josepɨ dɨ isagalinu agɨlaŋ Sekem haiabɨla caba caba heŋ uavɨla hɨnihɨni iaganɨlu dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ migɨla migɨla hɨniavɨhadami.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Lɨhavɨdaci Isɨlaelɨ agaŋ Josepɨ dɨ nameŋ abami. Nadɨ isagalina agɨlaŋ Sekem haiabɨla caba caba heŋ hɨnihɨni sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ migɨla migɨla hɨniavadi uami. Nama uavɨla nulɨdɨ igɨha uami. Hameŋ abɨci Josepɨ agaŋ nudɨ abami. Ua igɨben uami.
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Lɨci iaganɨlu agaŋ cɨhu abami. Nadɨ isagalina dɨ ua igɨha uami. Huaci hɨniavi ua hɨma ua uami. Sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ avi igɨha uami. Nɨbɨlaŋ avi huaci laci hɨniavi ua hɨma ua uami. Ua igavɨla cɨhu ve iadɨ abɨnaŋ igahɨlɨlɨŋ uami. Hameŋ abɨci Hebɨlon fɨli abɨlɨ agadɨ valavɨla Sekem haiabɨla caba caba umi.
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Uavɨla isagalinu dɨ heŋ suhɨla suhɨla hɨdɨdaci hulaŋ mu agaŋ ve nudɨ igavɨla abitɨhami. Nama akɨ suhɨla suhɨla uu veve hɨdadanaŋ uami.
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Lɨci Josepɨ agaŋ abami. Viaŋ iadɨ isagali agɨladɨ suhɨla suhɨla hɨdadin uami. Nɨbɨlaŋ abeba hɨnihɨni nulɨdɨ sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ migɨla migɨla hɨniavadi agadɨ iadɨ huaci abɨnaŋ igavin uami.
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Lɨci hulaŋ agaŋ nudɨ abami. Nɨbɨlaŋ neŋ ci valavɨla uavalɨ uami. Alaŋ Dotan haiabɨla ubalu aba abavɨci igahɨlacin uami. Lɨci Josepɨ agaŋ isagalinu agɨladɨ sɨvɨ uavɨla nulɨdɨ Dotan haiabɨla caba caba heŋ igami.
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 La ataŋ vakala udaci isagalinu agɨlaŋ igavɨla nudɨ ifɨhɨmuhɨmu saŋ abaigahɨlavɨmi.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Abaigahɨlahɨla nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ nameŋ abavɨmi. Igɨhalaŋ uavɨmi. Anisɨhu iga iga hɨsɨŋ hulaŋ agaŋ ci vedi uavɨmi.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Alialaŋ uavɨmi. Ifɨhɨmavɨla valɨ agadɨ via sɨmɨ tulɨ hɨvɨ havalɨmɨli mɨgum uavɨmi. La nameŋ abɨmɨli uavɨmi. Sudɨ iŋam iava na fɨhalalɨ aba abɨmɨli uavɨmi. Hameŋ lɨmɨli anisɨhu iga iga abɨlalɨ agɨlaŋ ma iahavɨbali uavɨmi.
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 — ausente —
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 — ausente —
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Josepɨ agaŋ isagalinu dɨ pɨŋ uci nudɨ mɨŋalɨvavɨmi. Lavɨla nudɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ makaŋ daŋ huaci sɨbaŋ iaganɨlu igumi agadɨ mɨŋahubɨla vihavɨmi.
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 La nudɨ mɨŋa via uavɨla sɨmɨ tulɨ avɨli apalɨ heŋ havalavɨci mɨgumi.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Havalavɨci mɨguci mɨgahɨnia sɨmɨŋ nana hɨniavɨmi. Nana hɨnia igavɨci Isɨmaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ nulɨdɨ sabaŋ kamelɨ agɨladɨ likɨlavɨla vehavɨmi. Gileatɨ fɨli tɨbɨ kɨlikɨli heŋ hɨniavɨla vehavɨmi. Isipɨ fɨli tɨbɨ uavɨla akuaba akuaba huaci huaci anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ hekɨlɨ hɨsɨŋ agɨladɨ mutɨŋ lamɨben aba via vehavɨmi. Kɨlɨ mɨlɨm hɨsi huaci huaci daŋ agɨladɨdaŋ akuaba akuaba ikupi hɨsi huaci huaci daŋ agɨladɨdaŋ viavɨla vehavɨmi. Cihu savu me mu agadɨ ibi mea uavɨhadami. Nudɨ avi viavɨla vehavɨmi.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Vehavɨdaci Juda agaŋ nudɨ isagalinu imahalinu agɨladɨ abami. Alaŋ aludɨ ima dɨ ifɨhɨma sɨvɨlalɨbavɨla ha alaŋ akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨ ma vibalu uami.
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Isɨmaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ mutɨŋ hɨvɨ lamɨmɨli lavavɨci nulɨdɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ hɨnim uami. Alaŋ iavaŋ pabiŋ laci sadaŋ nudɨ sɨbɨlɨ lamɨmagalu uami. Lɨci nudɨ isagalinu imahalinu agɨlaŋ nudɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla abavɨmi. Ha huaci uavɨmi.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Josepɨ dɨ isagalinu agɨlaŋ ciaŋ aba aba hɨniavɨdaci Midian hɨdɨlɨ anɨm hɨlɨcɨ sibɨla vivi mutɨŋ lavavɨhadami agɨlaŋ vehavɨmi. Vehavɨci Josepɨ sɨmɨ tulɨ hɨvɨ hɨnimi agadɨ magɨlavɨci iahɨci mutɨŋ hɨvɨ lamavɨmi. Lamavɨci Isɨmaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ lɨba silɨva hɨvɨ lavavɨmi. Lɨba silɨva human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu fɨhala agɨladɨ hɨvɨ lavavɨmi. Lavavɨci nulɨdɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ hɨnimi. Lɨci nudɨ viavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ uavɨmi.Josepɨ isagalinu agɨlaŋ nudɨ mutɨŋ hɨvɨ lamavɨmi.|src="C-021.jpg" size="col" copy="NTM" ref="37.28"
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Lɨhavɨci Luben agaŋ vevɨla sɨmɨ tulɨ agadɨ igamɨgua igɨci apalɨ. Josepɨ sɨmɨ tulɨ heŋ ma hɨnimi. Lɨci Luben agaŋ Josepɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ viavɨla iaha nudɨ nukeŋ hadi hɨlahɨla hutesɨ agadɨ mɨŋacɨkɨlami.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 La uavɨla nudɨ imahalinu agɨladɨ abami. Viaŋ ve igɨlɨŋ Josepɨ sɨmɨ tulɨ hɨvɨ ma hɨni uami. I uami. Viaŋ akɨ lɨben uami.
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 — ausente —
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 — ausente —
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Lɨhavɨci iaganɨlu agaŋ hadi hɨlahɨla hutesɨ agadɨ igavɨla abami. Na iadɨ ninaŋ Josepɨ dɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ uami. Sudɨ iŋam akua iava agɨcɨkɨlacɨkɨla na fɨhalalɨ uami.
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 La ninanu Josepɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ viavɨla nudɨ nukeŋ hadi hɨlahɨla hutesɨ agadɨ mɨŋacɨkɨlami. Mɨŋacɨkɨlavɨla hadi hɨlahɨla hasɨ mavɨn vivi ilɨha ilɨha hɨsɨŋ agadɨ ahualavɨla ninanu saŋ mavɨn vivi ilɨha ilɨha mɨhiŋ akape hɨnimi.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Lɨci nudɨ ninanadinu agɨlaŋ iaganɨlu dɨ mavɨn ifɨmɨgubalu aba lɨhavɨmi ala hɨma. Nulɨdɨ ciaŋ agadɨ ma sɨbaŋ igahɨlami. La nulɨdɨ nameŋ abami. Viaŋ nusaŋ mavɨn vivi ilɨha ilɨha hɨnia hɨmɨben uami. Hameŋ abavɨla mavɨn vivi ilɨha ilɨha pam hɨnimi.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Midian hɨdɨlɨ agɨlaŋ Josepɨ dɨ via ua mutɨŋ lamavɨci Potifalɨ agaŋ lavɨci nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ hɨniadami. Potifalɨ nɨbu sagaŋ hali hɨsɨŋ hɨnihɨni abɨdaci nudɨ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ ulaŋ hekɨlɨ agadɨ migɨlavɨhadami.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.