Gênesis 33

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jekopɨ agaŋ Penielɨ fipɨ agadɨ vala ua igɨci Iso agaŋ nudɨ hulaŋ 400 agɨlaŋ hula ahuata hameŋ vehavɨmi. Vehavɨdaci Jekopɨ agaŋ nudɨ ninanadi agɨladɨ abɨci uavɨla nulɨdɨ numɨgagalinɨlu agɨlaŋ hula hɨtɨŋ hɨtɨŋ lagulamavɨmi.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Lagulamavɨdaci sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali ahica abinadinu me hɨniavɨhadami agɨladɨdaŋ nulɨdɨ ninadinɨlu agɨladɨdaŋ hali uu saŋ abami. La Lea dɨdaŋ nudɨ ninanadi agɨladɨdaŋ alɨhaŋ uu saŋ abami. Leselɨ dɨ Josepɨ dɨ sɨvɨ sɨbaŋ uu saŋ abami.
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 Lavɨla nɨbu nukeŋ hali umi. Hali uu isanu dɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨba nudɨ hali agadɨ fɨli hɨvɨ lɨbɨlɨvami. La cɨhu human limu fɨhala human limu pabiŋ cɨjɨŋ tɨbɨ hameŋ laci ala mɨgalɨfɨlɨba nudɨ hali agadɨ fɨli hɨvɨ lɨbɨlɨvami. Hameŋ lɨdɨŋ uavɨla isanu dɨ mikɨ mikɨ lɨmi.
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Lɨdaci Iso agaŋ haŋɨla haŋɨla ve imanu Jekopɨ dɨ mɨŋa alahafiavɨla nudɨ mɨhum iavami. La cɨhu ahica hameŋ ilɨhavɨmi.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Lavɨla Iso agaŋ igoua igavɨla iamɨgali ninanadi agɨladɨ igavɨla Jekopɨ dɨ abitɨhami. Ha ani ani agɨlaŋ nama hula hɨniavi uami. Lɨci Jekopɨ abami. Viaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ uami. Asɨ agaŋ iasaŋ mavɨn hɨniavɨla ninanadi nagɨladɨ igumi uami.
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 Lɨci sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali ahica abinadinu me hɨniavɨhadami agɨlaŋ nulɨdɨ ninadinɨlu agɨladɨ vave Iso dɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba ahuata hameŋ mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 Lɨhavɨci Lea agaŋ nudɨ ninanadinu agɨlaŋ hula ve Iso dɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba mɨgalɨfɨlɨbavɨmi. Lɨhavɨci sijaŋ sɨbaŋ ha Josepɨ hula Leselɨ hula ve Iso dɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Lɨhavɨci Iso agaŋ Jekopɨ dɨ abami. Nama akɨ me hɨji lamavɨla abɨnaŋ sabaŋ sipsipɨ akuaba akuaba agɨladɨ vavehavɨci hɨbɨ cina igacin uami. Hameŋ abɨci Jekopɨ agaŋ nudɨ abami. Ha nama iadɨ igavɨla hɨjɨŋalɨbanaŋ aba akuaba akuaba agɨladɨ nasaŋ igulɨŋ via uavalɨ uami.
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 Lɨci Iso agaŋ abami. Iadɨ ima uami. Viaŋ akuaba akuaba akape hanɨbuŋ uami. Akuaba akuaba nadɨ agadɨ cɨhu ala likɨlɨha uami.
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Lɨci Jekopɨ agaŋ nusaŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Nama iadɨ igavɨla hɨjɨŋalavɨla ha akuaba akuaba viaŋ nasaŋ iguacin agɨladɨ viha uami. Nama iadɨ igavɨla hɨjɨŋalɨnaŋ sadaŋ nadɨ mugaŋ lamɨgaŋ agadɨ igɨlɨŋ Asɨ dɨ mugaŋ lamɨgaŋ me sɨbaŋ hɨni uami.
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 Viaŋ nasaŋ akuaba akuaba iguacin agɨladɨ ha nama viha uami. Asɨ iadɨ huaci lamavɨla iasaŋ akuaba akuaba akape igumi uami. Hameŋ abavɨla Iso agaŋ akuaba akuaba agɨladɨ vim aba vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ hɨnimi. Lɨci Iso akuaba akuaba agɨladɨ vimi.
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 Viavɨla abami. Iabi alaŋ iaha umɨli uami. Viaŋ avi namɨlaŋ hula uben uami.
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 Lɨci Jekopɨ agaŋ Iso dɨ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Ci igɨnaŋ uami. Ninanadi nagɨlaŋ vɨdɨvɨdɨŋ ma vihavi uami. Sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau akuaba akuaba ninaŋ daŋ ninaŋ daŋ agɨlaŋ avi vɨdɨvɨdɨŋ ma vihavi uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ nulɨsaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨladin uami. Alaŋ malamala via udamɨli sɨhɨm sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨlaŋ lɨhalɨha uavɨla ha uaiaŋ pabiŋ hɨvɨ laci ahuata hameŋ sɨkasɨkan haba hɨma fɨhalavɨbali akua uami.
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 Hulaŋ hekɨlɨ uami. Nama hali ajiavɨla udanaŋ viaŋ iadɨ sɨhɨm sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ likɨlavɨla iadɨ ninanadi agɨlaŋ hula sɨvɨ simɨsimɨ ubalu uami. Uavɨla nadɨ Seilɨ fɨli tɨbɨ heŋ igɨben uami.
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Lɨci Iso agaŋ abami. Viaŋ iadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ lɨbɨmɨŋavɨla abɨlɨŋ nama hula hɨniavɨbali uami. La naludɨ via sɨvɨ vehavɨbali uami. Lɨci Jekopɨ agaŋ nudɨ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Iasaŋ igahɨlɨmɨnaŋ uami. Nama iadɨ iga hɨjɨŋalavɨla abɨnaŋ agadɨ ci igin uami.
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 Lɨci uaiaŋ heŋ ala Iso agaŋ iahavɨla cɨhu ala Seilɨ fɨli tɨbɨ saŋ umi.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Udaci Jekopɨ agaŋ iahavɨla Sukotɨ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ heŋ umi. Ua iahuavɨla nudɨ nukeŋ ulaŋ agadɨ hafiavɨla cɨhu sabaŋ bulɨmakau agɨlasaŋ avi cavaŋ ulaŋ cɨki cɨki hafimi. Hameŋ sadaŋ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ agadɨ ibi lamavɨla abavɨhadami. Sukotɨ uavɨhadami.
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 Jekopɨ agaŋ Mesopotemia fɨli tɨbɨ hutesɨ hɨniadami agadɨ valavɨla cɨhu Sekem haiabɨla vemi. Huaci laci vemi. Sekem haiabɨla agaŋ nɨbu Kenan fɨli tɨbɨ hɨniadami. La Sekem haiabɨla mikɨ heŋ ala cɨhu havɨlɨ ulaŋ hafiavɨla hɨnimi.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Lavɨla fɨli tɨbɨ havɨlɨ ulaŋ hafia hɨniavɨmi agadɨ lavami. Fɨli tɨbɨ agadɨ viben aba anɨm hɨlɨcɨ 100 agɨladɨ fɨli iagagalinu Hamolɨ dɨ ninadinu agɨlasaŋ igumi. Hamolɨ dɨ ninaŋ mu agadɨ ibi Sekem.
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Lavɨla Jekopɨ agaŋ sagalɨ hɨlahɨla hɨsɨŋ lɨba vadɨm agadɨ heŋ ibilami. Ibilavɨla vadɨm agadɨ ibi lamavɨla abami. Vadɨm nana Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ Asɨ saŋ sagalɨ hɨlahɨla hɨsɨŋ lɨba vadɨm uami.
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.