Gênesis 33

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jekopɨ agaŋ Penielɨ fipɨ agadɨ vala ua igɨci Iso agaŋ nudɨ hulaŋ 400 agɨlaŋ hula ahuata hameŋ vehavɨmi. Vehavɨdaci Jekopɨ agaŋ nudɨ ninanadi agɨladɨ abɨci uavɨla nulɨdɨ numɨgagalinɨlu agɨlaŋ hula hɨtɨŋ hɨtɨŋ lagulamavɨmi.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 Lagulamavɨdaci sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali ahica abinadinu me hɨniavɨhadami agɨladɨdaŋ nulɨdɨ ninadinɨlu agɨladɨdaŋ hali uu saŋ abami. La Lea dɨdaŋ nudɨ ninanadi agɨladɨdaŋ alɨhaŋ uu saŋ abami. Leselɨ dɨ Josepɨ dɨ sɨvɨ sɨbaŋ uu saŋ abami.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Lavɨla nɨbu nukeŋ hali umi. Hali uu isanu dɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨba nudɨ hali agadɨ fɨli hɨvɨ lɨbɨlɨvami. La cɨhu human limu fɨhala human limu pabiŋ cɨjɨŋ tɨbɨ hameŋ laci ala mɨgalɨfɨlɨba nudɨ hali agadɨ fɨli hɨvɨ lɨbɨlɨvami. Hameŋ lɨdɨŋ uavɨla isanu dɨ mikɨ mikɨ lɨmi.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Lɨdaci Iso agaŋ haŋɨla haŋɨla ve imanu Jekopɨ dɨ mɨŋa alahafiavɨla nudɨ mɨhum iavami. La cɨhu ahica hameŋ ilɨhavɨmi.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Lavɨla Iso agaŋ igoua igavɨla iamɨgali ninanadi agɨladɨ igavɨla Jekopɨ dɨ abitɨhami. Ha ani ani agɨlaŋ nama hula hɨniavi uami. Lɨci Jekopɨ abami. Viaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ uami. Asɨ agaŋ iasaŋ mavɨn hɨniavɨla ninanadi nagɨladɨ igumi uami.
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Lɨci sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali ahica abinadinu me hɨniavɨhadami agɨlaŋ nulɨdɨ ninadinɨlu agɨladɨ vave Iso dɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba ahuata hameŋ mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Lɨhavɨci Lea agaŋ nudɨ ninanadinu agɨlaŋ hula ve Iso dɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba mɨgalɨfɨlɨbavɨmi. Lɨhavɨci sijaŋ sɨbaŋ ha Josepɨ hula Leselɨ hula ve Iso dɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Lɨhavɨci Iso agaŋ Jekopɨ dɨ abami. Nama akɨ me hɨji lamavɨla abɨnaŋ sabaŋ sipsipɨ akuaba akuaba agɨladɨ vavehavɨci hɨbɨ cina igacin uami. Hameŋ abɨci Jekopɨ agaŋ nudɨ abami. Ha nama iadɨ igavɨla hɨjɨŋalɨbanaŋ aba akuaba akuaba agɨladɨ nasaŋ igulɨŋ via uavalɨ uami.
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Lɨci Iso agaŋ abami. Iadɨ ima uami. Viaŋ akuaba akuaba akape hanɨbuŋ uami. Akuaba akuaba nadɨ agadɨ cɨhu ala likɨlɨha uami.
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Lɨci Jekopɨ agaŋ nusaŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Nama iadɨ igavɨla hɨjɨŋalavɨla ha akuaba akuaba viaŋ nasaŋ iguacin agɨladɨ viha uami. Nama iadɨ igavɨla hɨjɨŋalɨnaŋ sadaŋ nadɨ mugaŋ lamɨgaŋ agadɨ igɨlɨŋ Asɨ dɨ mugaŋ lamɨgaŋ me sɨbaŋ hɨni uami.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Viaŋ nasaŋ akuaba akuaba iguacin agɨladɨ ha nama viha uami. Asɨ iadɨ huaci lamavɨla iasaŋ akuaba akuaba akape igumi uami. Hameŋ abavɨla Iso agaŋ akuaba akuaba agɨladɨ vim aba vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ hɨnimi. Lɨci Iso akuaba akuaba agɨladɨ vimi.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Viavɨla abami. Iabi alaŋ iaha umɨli uami. Viaŋ avi namɨlaŋ hula uben uami.
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Lɨci Jekopɨ agaŋ Iso dɨ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Ci igɨnaŋ uami. Ninanadi nagɨlaŋ vɨdɨvɨdɨŋ ma vihavi uami. Sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau akuaba akuaba ninaŋ daŋ ninaŋ daŋ agɨlaŋ avi vɨdɨvɨdɨŋ ma vihavi uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ nulɨsaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨladin uami. Alaŋ malamala via udamɨli sɨhɨm sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨlaŋ lɨhalɨha uavɨla ha uaiaŋ pabiŋ hɨvɨ laci ahuata hameŋ sɨkasɨkan haba hɨma fɨhalavɨbali akua uami.
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 Hulaŋ hekɨlɨ uami. Nama hali ajiavɨla udanaŋ viaŋ iadɨ sɨhɨm sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ likɨlavɨla iadɨ ninanadi agɨlaŋ hula sɨvɨ simɨsimɨ ubalu uami. Uavɨla nadɨ Seilɨ fɨli tɨbɨ heŋ igɨben uami.
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Lɨci Iso agaŋ abami. Viaŋ iadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ lɨbɨmɨŋavɨla abɨlɨŋ nama hula hɨniavɨbali uami. La naludɨ via sɨvɨ vehavɨbali uami. Lɨci Jekopɨ agaŋ nudɨ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Iasaŋ igahɨlɨmɨnaŋ uami. Nama iadɨ iga hɨjɨŋalavɨla abɨnaŋ agadɨ ci igin uami.
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Lɨci uaiaŋ heŋ ala Iso agaŋ iahavɨla cɨhu ala Seilɨ fɨli tɨbɨ saŋ umi.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Udaci Jekopɨ agaŋ iahavɨla Sukotɨ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ heŋ umi. Ua iahuavɨla nudɨ nukeŋ ulaŋ agadɨ hafiavɨla cɨhu sabaŋ bulɨmakau agɨlasaŋ avi cavaŋ ulaŋ cɨki cɨki hafimi. Hameŋ sadaŋ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ agadɨ ibi lamavɨla abavɨhadami. Sukotɨ uavɨhadami.
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Jekopɨ agaŋ Mesopotemia fɨli tɨbɨ hutesɨ hɨniadami agadɨ valavɨla cɨhu Sekem haiabɨla vemi. Huaci laci vemi. Sekem haiabɨla agaŋ nɨbu Kenan fɨli tɨbɨ hɨniadami. La Sekem haiabɨla mikɨ heŋ ala cɨhu havɨlɨ ulaŋ hafiavɨla hɨnimi.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Lavɨla fɨli tɨbɨ havɨlɨ ulaŋ hafia hɨniavɨmi agadɨ lavami. Fɨli tɨbɨ agadɨ viben aba anɨm hɨlɨcɨ 100 agɨladɨ fɨli iagagalinu Hamolɨ dɨ ninadinu agɨlasaŋ igumi. Hamolɨ dɨ ninaŋ mu agadɨ ibi Sekem.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Lavɨla Jekopɨ agaŋ sagalɨ hɨlahɨla hɨsɨŋ lɨba vadɨm agadɨ heŋ ibilami. Ibilavɨla vadɨm agadɨ ibi lamavɨla abami. Vadɨm nana Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ Asɨ saŋ sagalɨ hɨlahɨla hɨsɨŋ lɨba vadɨm uami.
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.