Gênesis 33

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jekopɨ agaŋ Penielɨ fipɨ agadɨ vala ua igɨci Iso agaŋ nudɨ hulaŋ 400 agɨlaŋ hula ahuata hameŋ vehavɨmi. Vehavɨdaci Jekopɨ agaŋ nudɨ ninanadi agɨladɨ abɨci uavɨla nulɨdɨ numɨgagalinɨlu agɨlaŋ hula hɨtɨŋ hɨtɨŋ lagulamavɨmi.
1 Quando Jacó ergueu os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então repartiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Lagulamavɨdaci sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali ahica abinadinu me hɨniavɨhadami agɨladɨdaŋ nulɨdɨ ninadinɨlu agɨladɨdaŋ hali uu saŋ abami. La Lea dɨdaŋ nudɨ ninanadi agɨladɨdaŋ alɨhaŋ uu saŋ abami. Leselɨ dɨ Josepɨ dɨ sɨvɨ sɨbaŋ uu saŋ abami.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por último.
3 Lavɨla nɨbu nukeŋ hali umi. Hali uu isanu dɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨba nudɨ hali agadɨ fɨli hɨvɨ lɨbɨlɨvami. La cɨhu human limu fɨhala human limu pabiŋ cɨjɨŋ tɨbɨ hameŋ laci ala mɨgalɨfɨlɨba nudɨ hali agadɨ fɨli hɨvɨ lɨbɨlɨvami. Hameŋ lɨdɨŋ uavɨla isanu dɨ mikɨ mikɨ lɨmi.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se em terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Lɨdaci Iso agaŋ haŋɨla haŋɨla ve imanu Jekopɨ dɨ mɨŋa alahafiavɨla nudɨ mɨhum iavami. La cɨhu ahica hameŋ ilɨhavɨmi.
4 Então Esaú correu ao encontro dele e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço dele e o beijou; e choraram.
5 Lavɨla Iso agaŋ igoua igavɨla iamɨgali ninanadi agɨladɨ igavɨla Jekopɨ dɨ abitɨhami. Ha ani ani agɨlaŋ nama hula hɨniavi uami. Lɨci Jekopɨ abami. Viaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ uami. Asɨ agaŋ iasaŋ mavɨn hɨniavɨla ninanadi nagɨladɨ igumi uami.
5 Daí, levantando os olhos, Esaú viu as mulheres e os meninos e disse: — Quem são estes que estão com você? Jacó respondeu: — Os filhos com que Deus agraciou este seu servo.
6 Lɨci sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali ahica abinadinu me hɨniavɨhadami agɨlaŋ nulɨdɨ ninadinɨlu agɨladɨ vave Iso dɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba ahuata hameŋ mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
6 Então se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Lɨhavɨci Lea agaŋ nudɨ ninanadinu agɨlaŋ hula ve Iso dɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba mɨgalɨfɨlɨbavɨmi. Lɨhavɨci sijaŋ sɨbaŋ ha Josepɨ hula Leselɨ hula ve Iso dɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram. Por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Lɨhavɨci Iso agaŋ Jekopɨ dɨ abami. Nama akɨ me hɨji lamavɨla abɨnaŋ sabaŋ sipsipɨ akuaba akuaba agɨladɨ vavehavɨci hɨbɨ cina igacin uami. Hameŋ abɨci Jekopɨ agaŋ nudɨ abami. Ha nama iadɨ igavɨla hɨjɨŋalɨbanaŋ aba akuaba akuaba agɨladɨ nasaŋ igulɨŋ via uavalɨ uami.
8 Esaú perguntou: — Qual é o seu propósito com todos esses grupos que encontrei? Jacó respondeu: — É para obter favor na presença de meu senhor.
9 Lɨci Iso agaŋ abami. Iadɨ ima uami. Viaŋ akuaba akuaba akape hanɨbuŋ uami. Akuaba akuaba nadɨ agadɨ cɨhu ala likɨlɨha uami.
9 Então Esaú disse: — Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarde o que você tem.
10 Lɨci Jekopɨ agaŋ nusaŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Nama iadɨ igavɨla hɨjɨŋalavɨla ha akuaba akuaba viaŋ nasaŋ iguacin agɨladɨ viha uami. Nama iadɨ igavɨla hɨjɨŋalɨnaŋ sadaŋ nadɨ mugaŋ lamɨgaŋ agadɨ igɨlɨŋ Asɨ dɨ mugaŋ lamɨgaŋ me sɨbaŋ hɨni uami.
10 Mas Jacó insistiu: — Não recuse. Se alcancei favor na sua presença, peço que aceite o meu presente, porque ver o seu rosto é como contemplar o semblante de Deus; e você me acolheu tão bem.
11 Viaŋ nasaŋ akuaba akuaba iguacin agɨladɨ ha nama viha uami. Asɨ iadɨ huaci lamavɨla iasaŋ akuaba akuaba akape igumi uami. Hameŋ abavɨla Iso agaŋ akuaba akuaba agɨladɨ vim aba vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ hɨnimi. Lɨci Iso akuaba akuaba agɨladɨ vimi.
11 Portanto, aceite o meu presente, que eu lhe trouxe. Porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E insistiu com ele, até que o aceitou.
12 Viavɨla abami. Iabi alaŋ iaha umɨli uami. Viaŋ avi namɨlaŋ hula uben uami.
12 Então Esaú disse: — Vamos partir e seguir viagem. Eu irei à sua frente.
13 Lɨci Jekopɨ agaŋ Iso dɨ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Ci igɨnaŋ uami. Ninanadi nagɨlaŋ vɨdɨvɨdɨŋ ma vihavi uami. Sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau akuaba akuaba ninaŋ daŋ ninaŋ daŋ agɨlaŋ avi vɨdɨvɨdɨŋ ma vihavi uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ nulɨsaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨladin uami. Alaŋ malamala via udamɨli sɨhɨm sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨlaŋ lɨhalɨha uavɨla ha uaiaŋ pabiŋ hɨvɨ laci ahuata hameŋ sɨkasɨkan haba hɨma fɨhalavɨbali akua uami.
13 Porém Jacó lhe disse: — Meu senhor sabe que estes meninos são fracos, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite. Se forçados a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Hulaŋ hekɨlɨ uami. Nama hali ajiavɨla udanaŋ viaŋ iadɨ sɨhɨm sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ likɨlavɨla iadɨ ninanadi agɨlaŋ hula sɨvɨ simɨsimɨ ubalu uami. Uavɨla nadɨ Seilɨ fɨli tɨbɨ heŋ igɨben uami.
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei aos poucos, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Lɨci Iso agaŋ abami. Viaŋ iadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ lɨbɨmɨŋavɨla abɨlɨŋ nama hula hɨniavɨbali uami. La naludɨ via sɨvɨ vehavɨbali uami. Lɨci Jekopɨ agaŋ nudɨ abami. Hulaŋ hekɨlɨ uami. Iasaŋ igahɨlɨmɨnaŋ uami. Nama iadɨ iga hɨjɨŋalavɨla abɨnaŋ agadɨ ci igin uami.
15 Esaú respondeu: — Então permita que eu deixe com você alguns dessa gente que está comigo. Jacó respondeu: — Para quê? Basta que eu alcance favor aos olhos de meu senhor.
16 Lɨci uaiaŋ heŋ ala Iso agaŋ iahavɨla cɨhu ala Seilɨ fɨli tɨbɨ saŋ umi.
16 Assim, naquele dia Esaú voltou para Seir, pelo caminho por onde tinha vindo.
17 Udaci Jekopɨ agaŋ iahavɨla Sukotɨ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ heŋ umi. Ua iahuavɨla nudɨ nukeŋ ulaŋ agadɨ hafiavɨla cɨhu sabaŋ bulɨmakau agɨlasaŋ avi cavaŋ ulaŋ cɨki cɨki hafimi. Hameŋ sadaŋ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ agadɨ ibi lamavɨla abavɨhadami. Sukotɨ uavɨhadami.
17 E Jacó foi para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez cabanas para o seu gado. Por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Jekopɨ agaŋ Mesopotemia fɨli tɨbɨ hutesɨ hɨniadami agadɨ valavɨla cɨhu Sekem haiabɨla vemi. Huaci laci vemi. Sekem haiabɨla agaŋ nɨbu Kenan fɨli tɨbɨ hɨniadami. La Sekem haiabɨla mikɨ heŋ ala cɨhu havɨlɨ ulaŋ hafiavɨla hɨnimi.
18 Voltando de Padã-Arã, Jacó chegou são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Lavɨla fɨli tɨbɨ havɨlɨ ulaŋ hafia hɨniavɨmi agadɨ lavami. Fɨli tɨbɨ agadɨ viben aba anɨm hɨlɨcɨ 100 agɨladɨ fɨli iagagalinu Hamolɨ dɨ ninadinu agɨlasaŋ igumi. Hamolɨ dɨ ninaŋ mu agadɨ ibi Sekem.
19 A parte do campo, onde tinha armado a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Lavɨla Jekopɨ agaŋ sagalɨ hɨlahɨla hɨsɨŋ lɨba vadɨm agadɨ heŋ ibilami. Ibilavɨla vadɨm agadɨ ibi lamavɨla abami. Vadɨm nana Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ Asɨ saŋ sagalɨ hɨlahɨla hɨsɨŋ lɨba vadɨm uami.
20 E levantou ali um altar e lhe deu o nome de “Deus, o Deus de Israel”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.