Gênesis 32

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Laban udaci Jekopɨ agaŋ nudɨ hulemɨlɨ agɨlaŋ hula cɨhu vehavɨmi. Vehavɨdaci Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agɨlaŋ Jekopɨ dɨ pɨŋ hɨbɨ cina iahavɨmi.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Iahavɨci nulɨdɨ igavɨla hɨji nameŋ lamami. Nana Asɨ dɨ uu veve hɨnihɨni fipɨ uami. Hɨji hameŋ lamavɨla fipɨ agadɨ ibi lamavɨla abami. Mahanaim uami.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 — ausente —
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 — ausente —
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 — ausente —
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Ua abavɨla cɨhu hagaŋ vevɨla Jekopɨ dɨ abavɨmi. Alaŋ nadɨ ciaŋ agadɨ isana Iso saŋ via ua sulahɨlu agasaŋ nɨbu nadɨ hɨbɨ cina igɨben aba ci vedi uavɨmi. Hulaŋ 400 agɨlaŋ nɨbu hula vehavadi uavɨmi.
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Lɨhavɨci Jekopɨ agaŋ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla hekɨlɨ sɨbaŋ lɨdavɨla hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamami. Lavɨla nudɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ labɨlami. La nudɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme sabaŋ bulɨmakau sabaŋ kamelɨ agɨladɨ avi labɨlavɨla ahica mɨguŋ lamami. Lamɨci fipɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨniavɨmi.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Hɨniavɨdaci Jekopɨ agaŋ hɨji nameŋ lamami. Iso agaŋ ve sagaŋ mɨŋaiaha mu mɨguŋ agɨladɨ sɨbɨlɨ lamɨdaci mu mɨguŋ agɨlaŋ huaci haŋɨla uavɨbali uami.
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Lavɨla Asɨ dɨ abami. Asɨ nama iadɨ iauacaŋ Ebɨlam dɨ Asɨ uami. Nama iadɨ iavaŋ Aisakɨ dɨ Asɨ uami. Asɨ Iaue nama iadɨ nameŋ abahanaŋ uami. Nama nadɨ fɨli tɨbɨ hɨvɨ cɨhu uavɨla nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula hɨniha aba abahanaŋ uami. Ua hɨnidanaŋ viaŋ lɨlɨŋ nama huaci hɨnibanaŋ aba abahanaŋ uami.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Asɨ viaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ uami. Viaŋ hulaŋ huaci hɨma uami. Agadɨ ala nama iasaŋ mavɨn hɨniavɨla ciaŋ abahanaŋ hameŋ laci ala lɨhanaŋ uami. Vaka viaŋ akuaba akuaba apalɨ sɨbaŋ hɨniavɨla ua Jolɨdan avɨli agadɨ limu ivouavɨla Laban hula hɨniadamin uami. Viaŋ kɨlɨ lɨmɨ via hɨdahɨda hɨsɨŋ agadɨ pam mɨŋalɨvavɨla ivoumin uami. Agadɨ ala iabi viaŋ cɨhu hulaŋ iamɨgali akuaba akuaba ahica mɨguŋ lamin agɨladɨ likɨlavɨla cɨhu neŋ ven uami.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Asɨ uami. Viaŋ iadɨ isaŋ saŋ lɨdadin uami. Nɨbu vevɨla iadɨdaŋ iadɨ iamɨgali ninanadi agɨladɨdaŋ sɨkasɨkan sɨbɨlɨ lamɨbali aba lɨdadin uami. Nama iadɨ ahɨliahunaŋ iadɨ isaŋ Iso agaŋ iasaŋ sagaŋ ma vebali uami.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Nama iadɨ nameŋ abamanaŋ uami. Viaŋ lɨlɨŋ nama huaci hɨnibanaŋ aba abamanaŋ uami. Viaŋ hameŋ lɨlɨŋ nadɨ iamɨlɨhalina agɨlaŋ iaha habɨlavɨla avɨli hekɨlɨ hɨsɨŋ hacɨŋ hɨlɨcɨ me hɨniavɨdaci hulaŋ mu agaŋ lugɨlɨci ma ua iahubali aba abamanaŋ uami.
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 La hɨnici mɨŋalahɨci sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ isanu Iso saŋ sagalɨ me iguben aba lugɨla lugɨla lɨbɨmɨŋamɨŋa umi.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Sabaŋ meme mɨgenaŋ 200 agɨladɨ lɨbɨmɨŋami. Sabaŋ meme muŋaŋ 20 agɨladɨ lɨbɨmɨŋami. Sabaŋ sipsipɨ mɨgenaŋ 200 agɨladɨ lɨbɨmɨŋami. Sabaŋ sipsipɨ muŋaŋ 20 agɨladɨ lɨbɨmɨŋami.
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 Lavɨla sabaŋ kamelɨ mɨgenaŋ ninaŋ daŋ 30 agɨladɨ lɨbɨmɨŋami. Sabaŋ bulɨmakau mɨgenaŋ 40 agɨladɨ lɨbɨmɨŋami. Sabaŋ bulɨmakau muŋaŋ 10 agɨladɨ lɨbɨmɨŋami. Sabaŋ donɨki mɨgenaŋ 20 agɨladɨ lɨbɨmɨŋami. Sabaŋ donɨki muŋaŋ 10 agɨladɨ lɨbɨmɨŋami.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Lavɨla cɨhu nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨlaŋ sabaŋ hɨdɨlɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨladɨ migɨlavɨbali aba lɨbɨmɨŋamɨŋa uavɨla nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ sabaŋ hɨdɨlɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨladɨ likɨlavɨla hali uhalaŋ uami. Sabaŋ mu mɨguŋ agɨlaŋ mu mɨguŋ agɨladɨ mikɨ mikɨ uu pam hafala hafala hɨdavɨmɨdɨ uami.
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Lavɨla sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ mu hali uben aba lɨmi agadɨ abami. Iadɨ isaŋ Iso agaŋ ve nadɨ hɨbɨ cina igavɨla nadɨ nameŋ akua abitɨhɨbali uami. Nama ani dɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ aba abɨbali akua uami. Nama abeŋ uadanaŋ aba abɨbali akua uami. Sabaŋ mɨguŋ hana ani dɨ aba abɨbali akua uami.
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Hameŋ abitɨhɨci ha nameŋ abɨha uami. Sabaŋ mɨguŋ nana ha nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ Jekopɨ dɨ aba abɨha uami. Nɨbu nudɨ hulaŋ hekɨlɨ nasaŋ sagalɨ me iguci vaven aba abɨha uami. Jekopɨ nukeŋ nɨbu aludɨ sɨvɨ vedi aba abɨha uami.
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Lavɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ sabaŋ hɨdɨlɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ migɨla migɨla hɨsɨŋ mu agadɨ sɨvɨ uben aba lɨhavɨmi agɨladɨ abami. Namɨlaŋ avi Iso dɨ igavɨla ciaŋ hameŋ agadɨ laci abɨhalaŋ uami.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 La ciaŋ mu agadɨ avi abɨhalaŋ uami. Ci igɨnaŋ aba abɨhalaŋ uami. Nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ Jekopɨ nɨbu aludɨ sɨvɨ vedi aba abɨhalaŋ uami. Jekopɨ agaŋ hɨji nameŋ lamami. Viaŋ nusaŋ akuaba akuaba nagɨladɨ sagalɨ me igulɨŋ nudɨ sagaŋ hɨji agadɨ huaci valɨbali akua uami. Viaŋ hameŋ lɨlɨŋ iadɨ igavɨla iasaŋ mavɨn hɨnibali akua uami.
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Lavɨla sabaŋ agɨladɨ Iso saŋ sagalɨ me iguci ahɨla via hali uavɨdaci nɨbu heŋ ala hɨnidaci hɨfɨlɨ lɨmi.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Lɨci hɨfɨlɨ heŋ ala nɨbu iaha nudɨ iamɨgali ahica agɨladɨdaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali ahica abinadinu me hɨniavɨhadami agɨladɨdaŋ viavɨla uavɨmi. Nudɨ ninaŋ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu pabiŋ cɨjɨŋ agɨladɨ avi viavɨla uavɨmi. Uavɨla Jabokɨ avɨli agadɨ mɨgulamavɨla limu ivouavɨmi.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Ivoua nulɨdɨ lamavɨla nɨbu cɨhu hagaŋ ivavemi. Ivavevɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨladɨ abɨci nudɨ akuaba akuaba agɨladɨ ahɨla via uavɨla Jabokɨ avɨli agadɨ mɨgulama ivouavɨmi.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Ivoua hɨniavɨdaci nɨbu hɨtɨŋ sɨbaŋ limu neŋ hɨnimi. Hɨnidaci hɨfɨlɨ hulaŋ mu agaŋ ve nɨbu hula sagaŋ lɨbalɨba havɨ hɨbɨŋ hɨbɨŋ mɨŋahubɨhahavɨla mɨŋamigɨlamigɨla hɨniavɨmi. Lɨhavɨdaci fɨli mɨŋalahɨben aba lɨmi.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Sagaŋ lɨbalɨba hɨnihɨni hulaŋ agaŋ hɨji nameŋ lamami. Viaŋ nudɨ ma lɨvalɨben uami. La Jekopɨ dɨ akakuŋ henaŋ lagiŋ hɨdɨlɨ agadɨ ifɨcikɨvɨci lauala vemi.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Sagaŋ lɨbalɨba via ua hulaŋ agaŋ Jekopɨ dɨ abami. Fɨli ci mɨŋalahɨben aba ladi uami. Nama iadɨ valɨnaŋ viaŋ ulɨŋ akua uami. Lɨci abami. Nama iadɨ huaci lamɨnaŋ ha nadɨ huaci valɨlɨŋ ubanaŋ uami.
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Lɨci hulaŋ agaŋ Jekopɨ dɨ abitɨhami. Nadɨ ibi ani uami. Lɨci abami. Iadɨ ibi Jekopɨ uami.
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Lɨci hulaŋ agaŋ abami. Nama hulaŋ sɨbaŋ agɨlaŋ hula sagaŋ me lɨbavɨla nulɨdɨ lɨvalɨlanaŋ uami. Malɨciŋ avi nama Asɨ hula sagaŋ lɨbavɨla nudɨ ci lɨvalɨnaŋ sadaŋ Jekopɨ ibi agaŋ nadɨ hɨvɨ cɨhu cɨhu ma hɨnibali uami. Nadɨ ibi sebɨlɨ ha Isɨlaelɨ uami.
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Lɨci Jekopɨ agaŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Nama nadɨ ibi agadɨ iasaŋ abɨnaŋ igahɨlɨlɨŋ uami. Lɨci nudɨ abami. Nama akɨ saŋ iadɨ ibi agadɨ igahɨlahɨla saŋ abitɨhɨnaŋ uami. La iaha Jekopɨ dɨ huaci lamami.
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Lɨci Jekopɨ agaŋ abami. Viaŋ Asɨ dɨ mugaŋ lamɨgaŋ ci igin uami. Agadɨ ala viaŋ ma hɨmin uami. Hameŋ abavɨla fipɨ agadɨ ibi lamavɨla abami. Penielɨ uami.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Lavɨla hɨnici uaiaŋ iahɨdaci Penielɨ fipɨ agadɨ valavɨla umi. Agadɨ ala nudɨ akakuŋ henaŋ lagiŋ hɨdɨlɨ agadɨ ifɨcikɨvami sadaŋ lidɨŋ lagulagu umi.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Jekopɨ dɨ akakuŋ ifɨcikɨvami agasaŋ igahɨlahɨla Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ sɨhɨm vɨhɨn vɨhɨn akakuŋ henaŋ lagiŋ hɨdɨlɨ hɨvɨ hɨniadami agadɨ ma navɨhadami.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.