Gênesis 31
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVI
1 Laban ninadinu agɨlaŋ Jekopɨ saŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ vivi abavɨhadami. Jekopɨ agaŋ aludɨ iavaŋ dɨ sabaŋ akuaba akuaba sɨkasɨkan viavɨla hɨnidaci iaha habɨlavɨdaci Jekopɨ nɨbu akuaba akuaba akape daŋ hɨnidi uavɨhadami. Hameŋ abavɨdaci Jekopɨ ciaŋ hɨjɨ agadɨ igahɨlami.
1 Jacó, porém, ouviu falar que os filhos de Labão estavam dizendo: "Jacó tomou tudo que o nosso pai tinha e juntou toda a sua riqueza à custa do nosso pai".
2 La igɨci Laban avi vaka nusaŋ mavɨn hɨniadami hameŋ ma lɨmi.
2 E Jacó percebeu que a atitude de Labão para com ele já não era a mesma de antes.
3 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ Jekopɨ dɨ abami. Nama nadɨ iagana dɨ fɨli tɨbɨ heŋ uavɨla nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula hɨniha uami. Ua hɨnidanaŋ viaŋ nama hula hɨniben uami.
3 E o Senhor disse a Jacó: "Volte para a terra de seus pais e de seus parentes, e eu estarei com você".
4 Lɨci Jekopɨ agaŋ nudɨ sabaŋ sipsipɨ hɨniavɨmi heŋ hɨniavɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ abami. Uavɨla iadɨ iamɨgali ahica Leselɨ dɨdaŋ Lea dɨdaŋ abɨnaŋ ve iadɨ igavɨm uami.
4 Então Jacó mandou chamar Raquel e Lia para virem ao campo onde estavam os seus rebanhos,
5 Abɨci uci ve iahavɨci Jekopɨ abami. Viaŋ igɨlɨŋ naludɨ iaganalu vaka iasaŋ mavɨn hɨniadami hameŋ ma li uami. Agadɨ ala iadɨ iavaŋ dɨ Asɨ agaŋ viaŋ hula hɨni uami.
5 e lhes disse: "Vejo que a atitude do seu pai para comigo não é mais a mesma, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Viaŋ naludɨ iaganalu dɨ sibɨla agadɨ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ lagulamalama vilan uami.
6 Vocês sabem que trabalhei para seu pai com todo o empenho,
7 Vidalɨŋ iasaŋ akuaba akuaba hekɨlɨ hekɨlɨ igu igu saŋ abalɨ agadɨ ala ma igualɨ uami. Sudɨme cɨki cɨki pam igualɨ uami. Human limu fɨhala human limu limu ahica limu ahica tɨbɨ hameŋ laci hameŋ laci lalɨ uami. Lɨci ala Asɨ agaŋ nudɨ abamɨgɨlɨci Laban iadɨ ma sɨbɨlɨ lamɨmaŋ uami.
7 mas ele tem me feito de tolo, mudando o meu salário dez vezes. Contudo, Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Sebɨlɨ iadɨ abalɨ uami. Sibɨla vidanaŋ sabaŋ meme sihɨ daŋ sihɨ daŋ agɨladɨ nasaŋ pam iguben aba abalɨ uami. Hameŋ abɨci cɨhu sabaŋ meme ninaŋ sihɨ daŋ sihɨ daŋ laci huhɨlavalɨ uami. Lɨhavɨci cɨhu iadɨ abalɨ uami. Eke aba abalɨ uami. Sibɨla vidanaŋ sabaŋ meme lɨfɨleŋ sihɨ sihɨ daŋ agɨladɨ iguben aba abalɨ uami. Lɨci sabaŋ meme ninaŋ lɨfɨleŋ sihɨ sihɨ daŋ laci huhɨlavalɨ uami.
8 Se ele dizia: ‘As crias salpicadas serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes salpicados; e se ele dizia: ‘As que têm listras serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes com listras.
9 Asɨ agaŋ lɨci sabaŋ meme sihɨ daŋ sihɨ daŋ sabaŋ meme lɨfɨleŋ sihɨ sihɨ daŋ agɨladɨ laci huhɨlavalɨ uami. Lɨhavɨci sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme agɨlaŋ iadɨ laci hɨniavi uami.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos de seu pai e os deu a mim.
10 Sabaŋ meme agɨlaŋ ame iahuiahu hɨdavalɨ hadɨhu anisɨhu nameŋ igacin uami. Sabaŋ meme muŋaŋ mu sihɨ mu sihɨ daŋ agɨlaŋ laci sabaŋ meme mɨgenaŋ agɨladɨ ame iahuavɨdaci igacin uami.
10 "Na época do acasalamento, tive um sonho em que olhei e vi que os machos que fecundavam o rebanho tinham listras, eram salpicados e malhados.
11 Igɨdalɨŋ anisɨhu hɨvɨ ala Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ iadɨ abalɨ uami. Jekopɨ aba abalɨ uami. Lɨci viaŋ abacin uami. Viaŋ nan aba abacin uami.
11 O anjo de Deus me disse no sonho: ‘Jacó! ’ Eu respondi: ‘Eis-me aqui! ’
12 Lɨlɨŋ abalɨ uami. Igɨha aba abalɨ uami. Laban nadɨ akuaba akuaba lɨlalɨ agadɨ viaŋ ci igin aba abalɨ uami. Lavɨla viaŋ nukeŋ lɨlɨŋ sabaŋ meme muŋaŋ mu sihɨ mu sihɨ daŋ agɨlaŋ laci sabaŋ meme mɨgenaŋ agɨladɨ ame iahuavɨlalɨ aba abalɨ uami.
12 Então ele disse: ‘Olhe e veja que todos os machos que fecundam o rebanho têm listras, são salpicados e malhados, porque tenho visto tudo o que Labão lhe fez.
13 Asɨ viaŋ ala Betelɨ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ heŋ nadɨ pɨŋ iahamin aba abalɨ uami. Lɨlɨŋ nadɨ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ heŋ lɨba mu mɨŋaiaha lalɨlamamanaŋ aba abalɨ uami. Lavɨla kɨlɨ olivɨ agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ agadɨ lɨba sabɨ hɨvɨ mɨŋamɨjimanaŋ aba abalɨ uami. La ciaŋ mɨgua iadɨ abamanaŋ aba abalɨ uami. Iabi nama nadɨ akuaba akuaba viavɨla fɨli tɨbɨ nagadɨ valavɨla nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ hɨvɨ cɨhu uha aba abalɨ uami.
13 Sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna e me fez um voto. Saia agora desta terra e volte para a sua terra natal’ ".
14 — ausente —
14 Raquel e Lia disseram a Jacó: "Temos ainda parte na herança dos bens de nosso pai?
15 — ausente —
15 Não nos trata ele como estrangeiras? Não apenas nos vendeu como também gastou tudo o que foi pago por nós!
16 Asɨ agaŋ aludɨ iavaŋ dɨ akuaba akuaba agɨladɨ nasaŋ igumi ha aludɨ ninanadi agɨlaŋ hula vibalu uavɨmi. Asɨ nadɨ akuaba akuaba saŋ abalɨ agadɨ hameŋ laci ala lɨha uavɨmi.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos. Portanto, faça tudo quanto Deus lhe ordenou".
17 Lɨhavɨci Jekopɨ agaŋ iaha nudɨ abinadinu nudɨ ninanadinu agɨladɨ vivi sabaŋ kamelɨ agɨladɨ sabɨ hɨvɨ lamami.
17 Então Jacó ajudou seus filhos e suas mulheres a montar nos camelos,
18 La nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ abɨci sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ Mesopotemia fɨli tɨbɨ hɨnihɨni vihadami agɨladɨ likɨla hali vehavɨmi. Akuaba akuaba hɨniavɨmi agɨladɨ avi viavɨla iaganu Aisakɨ dɨ igɨben aba Kenan fɨli tɨbɨ saŋ vehavɨmi.
18 e conduziu todo o seu rebanho, junto com todos os bens que havia acumulado em Padã-Arã, para ir à terra de Canaã, à casa de seu pai Isaque.
19 Veben aba lɨhavɨdaci Laban agaŋ sabaŋ sipsipɨ mɨnɨ ihalahɨben aba umi. Ua hɨnidaci Leselɨ agaŋ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me iaganu dɨ ulaŋ migɨlavɨhadami agɨladɨ sɨgɨlɨ viavɨla vemi.
19 Enquanto Labão tinha saído para tosquiar suas ovelhas, Raquel roubou de seu pai os ídolos do clã.
20 — ausente —
20 Foi assim que Jacó enganou a Labão, o arameu, fugindo sem lhe dizer nada.
21 — ausente —
21 Ele fugiu com tudo o que tinha e, atravessando o Eufrates, foi para os montes de Gileade.
22 Jekopɨ ani ani agɨlaŋ haŋɨla vehavɨdaci uaiaŋ pabiŋ uci uaiaŋ mu hɨvɨ hulaŋ hɨhɨle ua Laban dɨ abavɨmi. Jekopɨ ci haŋɨla ualɨ uavɨmi.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó tinha fugido.
23 — ausente —
23 Tomando consigo os homens de sua família, perseguiu Jacó por sete dias e o alcançou nos montes de Gileade.
24 — ausente —
24 Então, de noite, Deus veio em sonho a Labão, o arameu, e o advertiu: "Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças".
25 Jekopɨ ani ani agɨlaŋ halu mu hɨvɨ havɨlɨ ulaŋ agɨladɨ hafia hɨniavɨdaci Laban agaŋ Gileatɨ fɨli tɨbɨ heŋ ala halu mu hɨvɨ hɨnia nulɨdɨ igoua igami. La nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula havɨlɨ ulaŋ heŋ hafiavɨmi.
25 Labão alcançou Jacó, que estava acampado nos montes de Gileade. Então Labão e os homens se acamparam ali também.
26 La Laban agaŋ Jekopɨ dɨ pɨŋ uavɨla abami. Nama akɨ hɨji viavɨla nɨfɨlɨ haŋɨlahanaŋ uami. Akɨ saŋ viaŋ ma igɨmaŋ lɨdalɨŋ iadɨ nadi ahica agɨladɨ sagaŋ lɨbavɨla vavevave me vavehanaŋ uami.
26 Ele perguntou a Jacó: "Que foi que você fez? Não só me enganou como também raptou minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Nama akɨ saŋ nɨfɨlɨ cɨki haŋɨlahanaŋ uami. Nama iadɨ vala veben aba iadɨ ma abahanaŋ uami. Nama iadɨ abahanaŋ padaŋ viaŋ iadɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ abɨlɨŋ hɨbɨmaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ ifu ifu sɨhɨ iahaiaha hɨniavɨci mɨŋalahɨci hɨjɨŋalaŋala hɨnidamɨli vevanaŋ uami.
27 Por que você me enganou, fugindo em segredo, sem avisar-me? Eu teria celebrado a sua partida com alegria e cantos, ao som dos tamborins e das harpas.
28 Iadɨ abahanaŋ padaŋ viaŋ iadɨ nanadi agɨladɨdaŋ iadɨ ajihali agɨladɨdaŋ mɨhum iavavɨla nulɨsaŋ lamulɨdalɨŋ vevanaŋ uami. Nama uava lusɨŋ sɨbaŋ vihanaŋ uami.
28 Você sequer me deixou beijar meus netos e minhas filhas para despedir-me deles. Você foi insensato.
29 Viaŋ naludɨ sɨbɨlɨ lamɨben aba velɨŋ ala hɨfɨlɨ nadɨ iagana dɨ Asɨ agaŋ iadɨ abiemi uami. Nama Jekopɨ dɨ abacabɨlɨmɨnaŋ aba abiemi uami.
29 Tenho poder para prejudicá-los; mas, na noite passada, o Deus do pai de vocês me advertiu: ‘Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças’.
30 Nama nadɨ hɨvɨ veve saŋ mavɨn hɨniavɨla iadɨ vala vehanaŋ agadɨ ci igin uami. Agadɨ ala nama akɨ saŋ iadɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me iadɨ ulaŋ migɨlavɨlalɨ agɨladɨ sɨgɨlɨ vihanaŋ uami.
30 Agora, se você partiu porque tinha saudade da casa de seu pai, por que roubou meus deuses? "
31 Lɨci Jekopɨ abami. Nama nanadina dɨ cɨhu mɨŋamagɨla vibanaŋ akua aba abavɨla viaŋ nasaŋ lɨdavɨla nɨfɨlɨ haŋɨlacin uami.
31 Jacó respondeu a Labão: "Tive medo, pois pensei que você tiraria suas filhas de mim à força.
32 Nama igɨnaŋ aniaba hulaŋ mu viaŋ hula vehavalɨ agaŋ nadɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ vavelɨ lɨci ha nudɨ ifɨhɨmɨha uami. Aludɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ igasulavɨdaci nama ve akuaba akuaba nagɨladɨ igɨha uami. La igɨnaŋ nadɨ akuaba hɨnici ha viha uami. Leselɨ agaŋ iaganu dɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ sɨgɨlɨ vimi agadɨ Jekopɨ ma igami.
32 Quanto aos seus deuses, quem for encontrado com eles não ficará vivo. Na presença dos nossos parentes, veja você mesmo se está aqui comigo qualquer coisa que lhe pertença, e, se estiver, leve-a de volta". Ora, Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Lɨci Laban agaŋ Jekopɨ dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ ivouavɨla kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ suhɨlami. La cɨhu Lea dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ ivoua suhɨlami. Sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali ahica agɨladɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ avi ivoua suhɨlami. Suhɨla suhɨla hɨdami ala nudɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ ma igami. La nulɨdɨ havɨlɨ ulaŋ vala ua Leselɨ dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ ivoumi.
33 Então Labão entrou na tenda de Jacó, e nas tendas de Lia e de suas duas servas, mas nada encontrou. Depois de sair da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Leselɨ agaŋ iaganu dɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ sabaŋ kamelɨ sabɨ lama mɨgahɨnihɨni hɨsɨŋ agadɨ hɨvɨ sɨvɨla lamami. La nudɨ sabɨ hɨvɨ mɨgahɨnimi. Laban akuaba akuaba agɨladɨ mɨŋasuhɨlasuhɨla hɨdami ala nudɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ ma igami.
34 Raquel tinha colocado os ídolos dentro da sela do seu camelo e estava sentada em cima. Labão vasculhou toda a tenda, mas nada encontrou.
35 Lɨci Leselɨ agaŋ iaganu dɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Iavaŋ uami. Iadɨ abacabɨlɨmɨnaŋ uami. Viaŋ husɨŋ hɨbɨ hɨnin sadaŋ ma iaha lagulamɨben uami. Lɨci Laban akuaba akuaba agɨladɨ suhɨlami ala nudɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ ma igami.
35 Raquel disse ao pai: "Não se irrite, meu senhor, por não poder me levantar em sua presença, pois estou com o fluxo das mulheres". Ele procurou os ídolos, mas não os encontrou.
36 Lɨci Jekopɨ dɨ igɨvɨ lɨci Laban dɨ abacabɨlavɨla abami. Viaŋ akɨ lusɨŋ sɨbɨlɨ viavɨla hugɨ daŋ hɨnilɨŋ nama iadɨ sɨvɨ lahua vehanaŋ uami.
36 Jacó ficou irado e queixou-se a Labão: "Qual foi meu crime? Que pecado cometi para que você me persiga furiosamente?
37 Iadɨ akuaba akuaba hɨniavi heŋ suhɨla igɨnaŋ nadɨ akuaba hɨnici via haiabɨla lamɨha uami. Lɨnaŋ iadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula aludɨ ciaŋ agadɨ hihɨlavɨci igɨmɨli uami. Ani dɨ ciaŋ agaŋ amɨŋ hɨnibali uami. Ani dɨ ciaŋ agaŋ analɨ hɨnibali uami.
37 Você já vasculhou tudo o que me pertence. Encontrou algo que lhe pertença? Então coloque tudo aqui na frente dos meus parentes e dos seus, e que eles julguem entre nós dois.
38 Viaŋ hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu fɨhala nama hula hɨniadamin uami. Hɨnihɨni nadɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme agɨladɨ migɨlɨdalɨŋ ninaŋ huaci huaci laci huhɨlavɨhadami uami. Viaŋ nadɨ sabaŋ sipsipɨ muŋaŋ mu ma sɨbaŋ nadamin uami.
38 "Vinte anos estive com você. Suas ovelhas e cabras nunca abortaram, e jamais comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Akuaba akuaba saua hɨsɨŋ agɨlaŋ ve nadɨ sabaŋ sipsipɨ ua sabaŋ meme mu agɨhɨmavɨci nasaŋ ma vave abalamadamin uami. Viaŋ nukeŋ hɨbɨŋ nasaŋ iguadamin uami. Hɨfɨlɨ hɨfɨlɨ uaiadi uaiadi hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ nadɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme sɨgɨlɨ vivi uavɨdaci hɨbɨŋ igu igu saŋ iadɨ abadamɨnaŋ uami.
39 Eu nunca levava a você os animais despedaçados por feras; eu mesmo assumia o prejuízo. E você pedia contas de todo animal roubado de dia ou de noite.
40 Akape tɨbɨ iadɨ uaiaŋ hɨlacabɨladami uami. Akape tɨbɨ hɨfɨlɨ hɨvɨ iadɨ vumɨli lɨdaci ani sɨhɨvia ma hɨsɨvadamin uami.
40 O calor me consumia de dia, e o frio, de noite, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Viaŋ nadɨ nadi ahica agɨladɨ vivi saŋ sibɨla vidalɨŋ hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu ahica limu ahica cɨjɨŋ umi uami. La sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme vivi saŋ sibɨla vidalɨŋ hualɨ human limu fɨhala human limu pabiŋ cɨjɨŋ umi uami. Akuaba akuaba agɨladɨ vivi saŋ viaŋ hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu fɨhala nama hula hɨnihɨni sibɨla agadɨ vihadamin uami. Vivi hɨnidalɨŋ human limu limu fɨhala tɨbɨ akuaba akuaba igu igu saŋ abadamɨnaŋ agadɨ ma iguadamɨnaŋ uami.
41 Foi assim nos vinte anos em que fiquei em sua casa. Trabalhei para você catorze anos em troca de suas duas filhas e seis anos por seus rebanhos, e dez vezes você alterou o meu salário.
42 Iadɨ iavaŋ Aisakɨ agaŋ Ebɨlam dɨ Asɨ agasaŋ lɨdavɨla nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniadami uami. Nudɨ Asɨ agaŋ iadɨ ma migɨlɨmaŋ lɨci ha nama iadɨ lahunaŋ havɨ sɨbaŋ vevin uami. Agadɨ ala Asɨ agaŋ viaŋ sibɨla vivi vɨhɨlɨ igadamin agadɨ ci igami sadaŋ hɨfɨlɨ anisɨhu hɨvɨ nasaŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ iguiemi uami.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Temor de Isaque, não estivesse comigo, certamente você me despediria de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e, na noite passada, ele manifestou a sua decisão".
43 Lɨci Laban abami. Iamɨgali ahica nana iadɨ nanadi uami. Nulɨdɨ ninanadinɨlu hana iadɨ ala uami. Sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme hana avi iadɨ ala uami. Akuaba akuaba neŋ igadanaŋ ha iadɨ laci uami. Akɨ lavɨla iadɨ nanadi ahica agɨladɨdaŋ nulɨdɨ ninanadinɨlu agɨladɨdaŋ abamɨgɨlavin uami.
43 Labão respondeu a Jacó: "As mulheres são minhas filhas, os filhos são meus, os rebanhos são meus. Tudo o que você vê é meu. Que posso fazer por essas minhas filhas ou pelos filhos que delas nasceram?
44 Alia uami. Alaŋ ahica ciaŋ mɨguavɨla abɨmɨli uami. Hameŋ lavɨla alaŋ ciaŋ mɨguavɨla abɨbalu agasaŋ igahɨlahɨla hɨnibalu uami.
44 Façamos agora, eu e você, um acordo que sirva de testemunho entre nós dois".
45 Lɨci Jekopɨ agaŋ ciaŋ mɨguavɨla abɨben aba lɨhavɨmi agadɨ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ lɨba hutesɨ agadɨ mɨŋaiaha lalɨlamami.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a colocou de pé como coluna.
46 Lavɨla nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ abami. Lɨba kum kum agɨladɨ likɨla vave mɨgudɨbɨhalaŋ uami. Lɨci lɨba kum kum agɨladɨ likɨlavɨla vave mɨgudɨbavɨci hɨniavɨdaci lɨba kum kum mɨguŋ agadɨ mikɨ heŋ ahuata mɨgahɨnihɨni sɨmɨŋ navɨmi.
46 E disse aos seus parentes: "Juntem algumas pedras". Eles apanharam pedras e as amontoaram. Depois comeram ali, ao lado do monte de pedras.
47 Navɨci ci lɨci Laban agaŋ lɨba kum kum mɨguŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Jegalɨsahaduta uami. Lɨci Jekopɨ avi ibi lamavɨla abami. Galetɨ uami.
47 Labão o chamou Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou Galeede.
48 Lɨci Laban abami. Lɨba kum kum mɨguŋ nagaŋ alaŋ ciaŋ mɨguavɨla abalu agasaŋ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ hɨnibali uami. Lavɨla nɨbu avi ibi hameŋ laci ala lamavɨla abami. Galetɨ uami.
48 Labão disse: "Este monte de pedras é uma testemunha entre mim e você, no dia de hoje". Por isso foi chamado Galeede.
49 La cɨhu abami. Alaŋ ahica hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨnidamɨli Asɨ Iaue aludɨ igɨbali uami. Hameŋ abavɨla lɨba kum kum mɨguŋ agadɨ ibi mu avi lamavɨla abami. Misɨpa uami.
49 Foi também chamado Mispá, porque ele declarou: "Que o Senhor nos vigie, a mim e a você, quando estivermos separados um do outro.
50 Lavɨla Jekopɨ dɨ abami. Nama iadɨ nanadi dɨ sɨbɨlɨ lamavɨla ha hɨji nameŋ lamɨha uami. Laban iadɨ ma igi agadɨ ala Asɨ iadɨ igi aba abɨha uami. Iamɨgali mu sabiavɨla avi hameŋ laci ala abɨha uami. Laban iadɨ ma igi agadɨ ala Asɨ iadɨ igi aba abɨha uami.
50 Se você maltratar minhas filhas ou menosprezá-las, tomando outras mulheres além delas, ainda que ninguém saiba, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você".
51 Igɨha uami. Lɨba hutesɨ daŋ lɨba kum kum mɨguŋ daŋ fipɨ nama hɨnibanaŋ agadɨ fipɨ viaŋ hɨniben nagadɨ alɨhaŋ heŋ mɨgudɨbin uami.
51 Disse ainda Labão a Jacó: "Aqui estão este monte de pedras e esta coluna que coloquei entre mim e você.
52 Lɨba hutesɨ agaŋ lɨba kum kum mɨguŋ agaŋ alaŋ ciaŋ mɨguavɨla valɨ lamalu agadɨ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ hɨniavɨbali uami. Viaŋ nadɨ sɨbɨlɨ lamɨben aba uavɨla valɨ nagadɨ ma lɨvalɨben uami. Nama avi iadɨ sɨbɨlɨ lamɨben aba vevɨla valɨ nagadɨ ma lɨvalɨbanaŋ uami.
52 São testemunhas de que não passarei para o lado de lá para prejudicá-lo, nem você passará para o lado de cá para prejudicar-me.
53 Alaŋ ahica hɨnimɨli vɨhɨlɨ iahɨci aludɨ iauacagali Ebɨlam dɨ Naholɨ dɨ Asɨ agaŋ aludɨ ciaŋ hihɨlɨbali uami. Jekopɨ iaganu Aisakɨ agaŋ Asɨ saŋ ala lɨdavɨla nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniadami. Lɨci Jekopɨ agaŋ Asɨ dɨ ibi hɨvɨ abami. Hɨvɨ hekɨlɨ uami. Viaŋ hameŋ ma lɨben uami.
53 Que o Deus de Abraão, o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós". Então Jacó fez um juramento em nome do Temor de seu pai Isaque.
54 La iahua halu heŋ Asɨ saŋ sagalɨ iguben aba sabaŋ sipsipɨ ifɨhɨmavɨla hɨlami. Lavɨla nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ ulɨci vevɨla maci daŋ sɨhɨm hɨlɨcɨ limu cɨkaŋ agɨladɨdaŋ navɨmi. Navɨla hɨfɨlɨ halu heŋ ala ani hɨsɨvavɨmi.
54 Ofereceu um sacrifício no monte e chamou os parentes que lá estavam para uma refeição. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 La cimɨdaŋ sɨbaŋ Laban agaŋ iaha nanadinu agɨladɨdaŋ ajihalinu agɨladɨdaŋ mɨhum iavami. La lamulavɨla nulɨdɨ vala nudɨ hɨvɨ cɨhu umi.
55 Na manhã seguinte, Labão beijou seus netos e suas filhas e os abençoou, e depois voltou para a sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.