Gênesis 31

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Laban ninadinu agɨlaŋ Jekopɨ saŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ vivi abavɨhadami. Jekopɨ agaŋ aludɨ iavaŋ dɨ sabaŋ akuaba akuaba sɨkasɨkan viavɨla hɨnidaci iaha habɨlavɨdaci Jekopɨ nɨbu akuaba akuaba akape daŋ hɨnidi uavɨhadami. Hameŋ abavɨdaci Jekopɨ ciaŋ hɨjɨ agadɨ igahɨlami.
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 La igɨci Laban avi vaka nusaŋ mavɨn hɨniadami hameŋ ma lɨmi.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ Jekopɨ dɨ abami. Nama nadɨ iagana dɨ fɨli tɨbɨ heŋ uavɨla nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula hɨniha uami. Ua hɨnidanaŋ viaŋ nama hula hɨniben uami.
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Lɨci Jekopɨ agaŋ nudɨ sabaŋ sipsipɨ hɨniavɨmi heŋ hɨniavɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ abami. Uavɨla iadɨ iamɨgali ahica Leselɨ dɨdaŋ Lea dɨdaŋ abɨnaŋ ve iadɨ igavɨm uami.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Abɨci uci ve iahavɨci Jekopɨ abami. Viaŋ igɨlɨŋ naludɨ iaganalu vaka iasaŋ mavɨn hɨniadami hameŋ ma li uami. Agadɨ ala iadɨ iavaŋ dɨ Asɨ agaŋ viaŋ hula hɨni uami.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Viaŋ naludɨ iaganalu dɨ sibɨla agadɨ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ lagulamalama vilan uami.
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 Vidalɨŋ iasaŋ akuaba akuaba hekɨlɨ hekɨlɨ igu igu saŋ abalɨ agadɨ ala ma igualɨ uami. Sudɨme cɨki cɨki pam igualɨ uami. Human limu fɨhala human limu limu ahica limu ahica tɨbɨ hameŋ laci hameŋ laci lalɨ uami. Lɨci ala Asɨ agaŋ nudɨ abamɨgɨlɨci Laban iadɨ ma sɨbɨlɨ lamɨmaŋ uami.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Sebɨlɨ iadɨ abalɨ uami. Sibɨla vidanaŋ sabaŋ meme sihɨ daŋ sihɨ daŋ agɨladɨ nasaŋ pam iguben aba abalɨ uami. Hameŋ abɨci cɨhu sabaŋ meme ninaŋ sihɨ daŋ sihɨ daŋ laci huhɨlavalɨ uami. Lɨhavɨci cɨhu iadɨ abalɨ uami. Eke aba abalɨ uami. Sibɨla vidanaŋ sabaŋ meme lɨfɨleŋ sihɨ sihɨ daŋ agɨladɨ iguben aba abalɨ uami. Lɨci sabaŋ meme ninaŋ lɨfɨleŋ sihɨ sihɨ daŋ laci huhɨlavalɨ uami.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Asɨ agaŋ lɨci sabaŋ meme sihɨ daŋ sihɨ daŋ sabaŋ meme lɨfɨleŋ sihɨ sihɨ daŋ agɨladɨ laci huhɨlavalɨ uami. Lɨhavɨci sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme agɨlaŋ iadɨ laci hɨniavi uami.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 Sabaŋ meme agɨlaŋ ame iahuiahu hɨdavalɨ hadɨhu anisɨhu nameŋ igacin uami. Sabaŋ meme muŋaŋ mu sihɨ mu sihɨ daŋ agɨlaŋ laci sabaŋ meme mɨgenaŋ agɨladɨ ame iahuavɨdaci igacin uami.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Igɨdalɨŋ anisɨhu hɨvɨ ala Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ iadɨ abalɨ uami. Jekopɨ aba abalɨ uami. Lɨci viaŋ abacin uami. Viaŋ nan aba abacin uami.
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Lɨlɨŋ abalɨ uami. Igɨha aba abalɨ uami. Laban nadɨ akuaba akuaba lɨlalɨ agadɨ viaŋ ci igin aba abalɨ uami. Lavɨla viaŋ nukeŋ lɨlɨŋ sabaŋ meme muŋaŋ mu sihɨ mu sihɨ daŋ agɨlaŋ laci sabaŋ meme mɨgenaŋ agɨladɨ ame iahuavɨlalɨ aba abalɨ uami.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Asɨ viaŋ ala Betelɨ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ heŋ nadɨ pɨŋ iahamin aba abalɨ uami. Lɨlɨŋ nadɨ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ heŋ lɨba mu mɨŋaiaha lalɨlamamanaŋ aba abalɨ uami. Lavɨla kɨlɨ olivɨ agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ agadɨ lɨba sabɨ hɨvɨ mɨŋamɨjimanaŋ aba abalɨ uami. La ciaŋ mɨgua iadɨ abamanaŋ aba abalɨ uami. Iabi nama nadɨ akuaba akuaba viavɨla fɨli tɨbɨ nagadɨ valavɨla nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ hɨvɨ cɨhu uha aba abalɨ uami.
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 — ausente —
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 — ausente —
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Asɨ agaŋ aludɨ iavaŋ dɨ akuaba akuaba agɨladɨ nasaŋ igumi ha aludɨ ninanadi agɨlaŋ hula vibalu uavɨmi. Asɨ nadɨ akuaba akuaba saŋ abalɨ agadɨ hameŋ laci ala lɨha uavɨmi.
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
17 Lɨhavɨci Jekopɨ agaŋ iaha nudɨ abinadinu nudɨ ninanadinu agɨladɨ vivi sabaŋ kamelɨ agɨladɨ sabɨ hɨvɨ lamami.
17 — ausente —
18 La nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ abɨci sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ Mesopotemia fɨli tɨbɨ hɨnihɨni vihadami agɨladɨ likɨla hali vehavɨmi. Akuaba akuaba hɨniavɨmi agɨladɨ avi viavɨla iaganu Aisakɨ dɨ igɨben aba Kenan fɨli tɨbɨ saŋ vehavɨmi.
18 — ausente —
19 Veben aba lɨhavɨdaci Laban agaŋ sabaŋ sipsipɨ mɨnɨ ihalahɨben aba umi. Ua hɨnidaci Leselɨ agaŋ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me iaganu dɨ ulaŋ migɨlavɨhadami agɨladɨ sɨgɨlɨ viavɨla vemi.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 — ausente —
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 — ausente —
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Jekopɨ ani ani agɨlaŋ haŋɨla vehavɨdaci uaiaŋ pabiŋ uci uaiaŋ mu hɨvɨ hulaŋ hɨhɨle ua Laban dɨ abavɨmi. Jekopɨ ci haŋɨla ualɨ uavɨmi.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 — ausente —
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 — ausente —
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Jekopɨ ani ani agɨlaŋ halu mu hɨvɨ havɨlɨ ulaŋ agɨladɨ hafia hɨniavɨdaci Laban agaŋ Gileatɨ fɨli tɨbɨ heŋ ala halu mu hɨvɨ hɨnia nulɨdɨ igoua igami. La nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula havɨlɨ ulaŋ heŋ hafiavɨmi.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 La Laban agaŋ Jekopɨ dɨ pɨŋ uavɨla abami. Nama akɨ hɨji viavɨla nɨfɨlɨ haŋɨlahanaŋ uami. Akɨ saŋ viaŋ ma igɨmaŋ lɨdalɨŋ iadɨ nadi ahica agɨladɨ sagaŋ lɨbavɨla vavevave me vavehanaŋ uami.
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Nama akɨ saŋ nɨfɨlɨ cɨki haŋɨlahanaŋ uami. Nama iadɨ vala veben aba iadɨ ma abahanaŋ uami. Nama iadɨ abahanaŋ padaŋ viaŋ iadɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ abɨlɨŋ hɨbɨmaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ ifu ifu sɨhɨ iahaiaha hɨniavɨci mɨŋalahɨci hɨjɨŋalaŋala hɨnidamɨli vevanaŋ uami.
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Iadɨ abahanaŋ padaŋ viaŋ iadɨ nanadi agɨladɨdaŋ iadɨ ajihali agɨladɨdaŋ mɨhum iavavɨla nulɨsaŋ lamulɨdalɨŋ vevanaŋ uami. Nama uava lusɨŋ sɨbaŋ vihanaŋ uami.
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Viaŋ naludɨ sɨbɨlɨ lamɨben aba velɨŋ ala hɨfɨlɨ nadɨ iagana dɨ Asɨ agaŋ iadɨ abiemi uami. Nama Jekopɨ dɨ abacabɨlɨmɨnaŋ aba abiemi uami.
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Nama nadɨ hɨvɨ veve saŋ mavɨn hɨniavɨla iadɨ vala vehanaŋ agadɨ ci igin uami. Agadɨ ala nama akɨ saŋ iadɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me iadɨ ulaŋ migɨlavɨlalɨ agɨladɨ sɨgɨlɨ vihanaŋ uami.
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Lɨci Jekopɨ abami. Nama nanadina dɨ cɨhu mɨŋamagɨla vibanaŋ akua aba abavɨla viaŋ nasaŋ lɨdavɨla nɨfɨlɨ haŋɨlacin uami.
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Nama igɨnaŋ aniaba hulaŋ mu viaŋ hula vehavalɨ agaŋ nadɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ vavelɨ lɨci ha nudɨ ifɨhɨmɨha uami. Aludɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ igasulavɨdaci nama ve akuaba akuaba nagɨladɨ igɨha uami. La igɨnaŋ nadɨ akuaba hɨnici ha viha uami. Leselɨ agaŋ iaganu dɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ sɨgɨlɨ vimi agadɨ Jekopɨ ma igami.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Lɨci Laban agaŋ Jekopɨ dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ ivouavɨla kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ suhɨlami. La cɨhu Lea dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ ivoua suhɨlami. Sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali ahica agɨladɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ avi ivoua suhɨlami. Suhɨla suhɨla hɨdami ala nudɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ ma igami. La nulɨdɨ havɨlɨ ulaŋ vala ua Leselɨ dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ ivoumi.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 Leselɨ agaŋ iaganu dɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ sabaŋ kamelɨ sabɨ lama mɨgahɨnihɨni hɨsɨŋ agadɨ hɨvɨ sɨvɨla lamami. La nudɨ sabɨ hɨvɨ mɨgahɨnimi. Laban akuaba akuaba agɨladɨ mɨŋasuhɨlasuhɨla hɨdami ala nudɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ ma igami.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Lɨci Leselɨ agaŋ iaganu dɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Iavaŋ uami. Iadɨ abacabɨlɨmɨnaŋ uami. Viaŋ husɨŋ hɨbɨ hɨnin sadaŋ ma iaha lagulamɨben uami. Lɨci Laban akuaba akuaba agɨladɨ suhɨlami ala nudɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ ma igami.
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Lɨci Jekopɨ dɨ igɨvɨ lɨci Laban dɨ abacabɨlavɨla abami. Viaŋ akɨ lusɨŋ sɨbɨlɨ viavɨla hugɨ daŋ hɨnilɨŋ nama iadɨ sɨvɨ lahua vehanaŋ uami.
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Iadɨ akuaba akuaba hɨniavi heŋ suhɨla igɨnaŋ nadɨ akuaba hɨnici via haiabɨla lamɨha uami. Lɨnaŋ iadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula aludɨ ciaŋ agadɨ hihɨlavɨci igɨmɨli uami. Ani dɨ ciaŋ agaŋ amɨŋ hɨnibali uami. Ani dɨ ciaŋ agaŋ analɨ hɨnibali uami.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 Viaŋ hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu fɨhala nama hula hɨniadamin uami. Hɨnihɨni nadɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme agɨladɨ migɨlɨdalɨŋ ninaŋ huaci huaci laci huhɨlavɨhadami uami. Viaŋ nadɨ sabaŋ sipsipɨ muŋaŋ mu ma sɨbaŋ nadamin uami.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Akuaba akuaba saua hɨsɨŋ agɨlaŋ ve nadɨ sabaŋ sipsipɨ ua sabaŋ meme mu agɨhɨmavɨci nasaŋ ma vave abalamadamin uami. Viaŋ nukeŋ hɨbɨŋ nasaŋ iguadamin uami. Hɨfɨlɨ hɨfɨlɨ uaiadi uaiadi hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ nadɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme sɨgɨlɨ vivi uavɨdaci hɨbɨŋ igu igu saŋ iadɨ abadamɨnaŋ uami.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Akape tɨbɨ iadɨ uaiaŋ hɨlacabɨladami uami. Akape tɨbɨ hɨfɨlɨ hɨvɨ iadɨ vumɨli lɨdaci ani sɨhɨvia ma hɨsɨvadamin uami.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Viaŋ nadɨ nadi ahica agɨladɨ vivi saŋ sibɨla vidalɨŋ hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu ahica limu ahica cɨjɨŋ umi uami. La sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme vivi saŋ sibɨla vidalɨŋ hualɨ human limu fɨhala human limu pabiŋ cɨjɨŋ umi uami. Akuaba akuaba agɨladɨ vivi saŋ viaŋ hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu fɨhala nama hula hɨnihɨni sibɨla agadɨ vihadamin uami. Vivi hɨnidalɨŋ human limu limu fɨhala tɨbɨ akuaba akuaba igu igu saŋ abadamɨnaŋ agadɨ ma iguadamɨnaŋ uami.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Iadɨ iavaŋ Aisakɨ agaŋ Ebɨlam dɨ Asɨ agasaŋ lɨdavɨla nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniadami uami. Nudɨ Asɨ agaŋ iadɨ ma migɨlɨmaŋ lɨci ha nama iadɨ lahunaŋ havɨ sɨbaŋ vevin uami. Agadɨ ala Asɨ agaŋ viaŋ sibɨla vivi vɨhɨlɨ igadamin agadɨ ci igami sadaŋ hɨfɨlɨ anisɨhu hɨvɨ nasaŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ iguiemi uami.
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Lɨci Laban abami. Iamɨgali ahica nana iadɨ nanadi uami. Nulɨdɨ ninanadinɨlu hana iadɨ ala uami. Sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme hana avi iadɨ ala uami. Akuaba akuaba neŋ igadanaŋ ha iadɨ laci uami. Akɨ lavɨla iadɨ nanadi ahica agɨladɨdaŋ nulɨdɨ ninanadinɨlu agɨladɨdaŋ abamɨgɨlavin uami.
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Alia uami. Alaŋ ahica ciaŋ mɨguavɨla abɨmɨli uami. Hameŋ lavɨla alaŋ ciaŋ mɨguavɨla abɨbalu agasaŋ igahɨlahɨla hɨnibalu uami.
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Lɨci Jekopɨ agaŋ ciaŋ mɨguavɨla abɨben aba lɨhavɨmi agadɨ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ lɨba hutesɨ agadɨ mɨŋaiaha lalɨlamami.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Lavɨla nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ abami. Lɨba kum kum agɨladɨ likɨla vave mɨgudɨbɨhalaŋ uami. Lɨci lɨba kum kum agɨladɨ likɨlavɨla vave mɨgudɨbavɨci hɨniavɨdaci lɨba kum kum mɨguŋ agadɨ mikɨ heŋ ahuata mɨgahɨnihɨni sɨmɨŋ navɨmi.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Navɨci ci lɨci Laban agaŋ lɨba kum kum mɨguŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Jegalɨsahaduta uami. Lɨci Jekopɨ avi ibi lamavɨla abami. Galetɨ uami.
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Lɨci Laban abami. Lɨba kum kum mɨguŋ nagaŋ alaŋ ciaŋ mɨguavɨla abalu agasaŋ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ hɨnibali uami. Lavɨla nɨbu avi ibi hameŋ laci ala lamavɨla abami. Galetɨ uami.
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 La cɨhu abami. Alaŋ ahica hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨnidamɨli Asɨ Iaue aludɨ igɨbali uami. Hameŋ abavɨla lɨba kum kum mɨguŋ agadɨ ibi mu avi lamavɨla abami. Misɨpa uami.
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Lavɨla Jekopɨ dɨ abami. Nama iadɨ nanadi dɨ sɨbɨlɨ lamavɨla ha hɨji nameŋ lamɨha uami. Laban iadɨ ma igi agadɨ ala Asɨ iadɨ igi aba abɨha uami. Iamɨgali mu sabiavɨla avi hameŋ laci ala abɨha uami. Laban iadɨ ma igi agadɨ ala Asɨ iadɨ igi aba abɨha uami.
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 Igɨha uami. Lɨba hutesɨ daŋ lɨba kum kum mɨguŋ daŋ fipɨ nama hɨnibanaŋ agadɨ fipɨ viaŋ hɨniben nagadɨ alɨhaŋ heŋ mɨgudɨbin uami.
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 Lɨba hutesɨ agaŋ lɨba kum kum mɨguŋ agaŋ alaŋ ciaŋ mɨguavɨla valɨ lamalu agadɨ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ hɨniavɨbali uami. Viaŋ nadɨ sɨbɨlɨ lamɨben aba uavɨla valɨ nagadɨ ma lɨvalɨben uami. Nama avi iadɨ sɨbɨlɨ lamɨben aba vevɨla valɨ nagadɨ ma lɨvalɨbanaŋ uami.
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Alaŋ ahica hɨnimɨli vɨhɨlɨ iahɨci aludɨ iauacagali Ebɨlam dɨ Naholɨ dɨ Asɨ agaŋ aludɨ ciaŋ hihɨlɨbali uami. Jekopɨ iaganu Aisakɨ agaŋ Asɨ saŋ ala lɨdavɨla nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniadami. Lɨci Jekopɨ agaŋ Asɨ dɨ ibi hɨvɨ abami. Hɨvɨ hekɨlɨ uami. Viaŋ hameŋ ma lɨben uami.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 La iahua halu heŋ Asɨ saŋ sagalɨ iguben aba sabaŋ sipsipɨ ifɨhɨmavɨla hɨlami. Lavɨla nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ ulɨci vevɨla maci daŋ sɨhɨm hɨlɨcɨ limu cɨkaŋ agɨladɨdaŋ navɨmi. Navɨla hɨfɨlɨ halu heŋ ala ani hɨsɨvavɨmi.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 La cimɨdaŋ sɨbaŋ Laban agaŋ iaha nanadinu agɨladɨdaŋ ajihalinu agɨladɨdaŋ mɨhum iavami. La lamulavɨla nulɨdɨ vala nudɨ hɨvɨ cɨhu umi.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.