Gênesis 31

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Laban ninadinu agɨlaŋ Jekopɨ saŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ vivi abavɨhadami. Jekopɨ agaŋ aludɨ iavaŋ dɨ sabaŋ akuaba akuaba sɨkasɨkan viavɨla hɨnidaci iaha habɨlavɨdaci Jekopɨ nɨbu akuaba akuaba akape daŋ hɨnidi uavɨhadami. Hameŋ abavɨdaci Jekopɨ ciaŋ hɨjɨ agadɨ igahɨlami.
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 La igɨci Laban avi vaka nusaŋ mavɨn hɨniadami hameŋ ma lɨmi.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ Jekopɨ dɨ abami. Nama nadɨ iagana dɨ fɨli tɨbɨ heŋ uavɨla nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula hɨniha uami. Ua hɨnidanaŋ viaŋ nama hula hɨniben uami.
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 Lɨci Jekopɨ agaŋ nudɨ sabaŋ sipsipɨ hɨniavɨmi heŋ hɨniavɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ abami. Uavɨla iadɨ iamɨgali ahica Leselɨ dɨdaŋ Lea dɨdaŋ abɨnaŋ ve iadɨ igavɨm uami.
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Abɨci uci ve iahavɨci Jekopɨ abami. Viaŋ igɨlɨŋ naludɨ iaganalu vaka iasaŋ mavɨn hɨniadami hameŋ ma li uami. Agadɨ ala iadɨ iavaŋ dɨ Asɨ agaŋ viaŋ hula hɨni uami.
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Viaŋ naludɨ iaganalu dɨ sibɨla agadɨ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ lagulamalama vilan uami.
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 Vidalɨŋ iasaŋ akuaba akuaba hekɨlɨ hekɨlɨ igu igu saŋ abalɨ agadɨ ala ma igualɨ uami. Sudɨme cɨki cɨki pam igualɨ uami. Human limu fɨhala human limu limu ahica limu ahica tɨbɨ hameŋ laci hameŋ laci lalɨ uami. Lɨci ala Asɨ agaŋ nudɨ abamɨgɨlɨci Laban iadɨ ma sɨbɨlɨ lamɨmaŋ uami.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Sebɨlɨ iadɨ abalɨ uami. Sibɨla vidanaŋ sabaŋ meme sihɨ daŋ sihɨ daŋ agɨladɨ nasaŋ pam iguben aba abalɨ uami. Hameŋ abɨci cɨhu sabaŋ meme ninaŋ sihɨ daŋ sihɨ daŋ laci huhɨlavalɨ uami. Lɨhavɨci cɨhu iadɨ abalɨ uami. Eke aba abalɨ uami. Sibɨla vidanaŋ sabaŋ meme lɨfɨleŋ sihɨ sihɨ daŋ agɨladɨ iguben aba abalɨ uami. Lɨci sabaŋ meme ninaŋ lɨfɨleŋ sihɨ sihɨ daŋ laci huhɨlavalɨ uami.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 Asɨ agaŋ lɨci sabaŋ meme sihɨ daŋ sihɨ daŋ sabaŋ meme lɨfɨleŋ sihɨ sihɨ daŋ agɨladɨ laci huhɨlavalɨ uami. Lɨhavɨci sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme agɨlaŋ iadɨ laci hɨniavi uami.
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 Sabaŋ meme agɨlaŋ ame iahuiahu hɨdavalɨ hadɨhu anisɨhu nameŋ igacin uami. Sabaŋ meme muŋaŋ mu sihɨ mu sihɨ daŋ agɨlaŋ laci sabaŋ meme mɨgenaŋ agɨladɨ ame iahuavɨdaci igacin uami.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Igɨdalɨŋ anisɨhu hɨvɨ ala Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ iadɨ abalɨ uami. Jekopɨ aba abalɨ uami. Lɨci viaŋ abacin uami. Viaŋ nan aba abacin uami.
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Lɨlɨŋ abalɨ uami. Igɨha aba abalɨ uami. Laban nadɨ akuaba akuaba lɨlalɨ agadɨ viaŋ ci igin aba abalɨ uami. Lavɨla viaŋ nukeŋ lɨlɨŋ sabaŋ meme muŋaŋ mu sihɨ mu sihɨ daŋ agɨlaŋ laci sabaŋ meme mɨgenaŋ agɨladɨ ame iahuavɨlalɨ aba abalɨ uami.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Asɨ viaŋ ala Betelɨ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ heŋ nadɨ pɨŋ iahamin aba abalɨ uami. Lɨlɨŋ nadɨ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ hɨbɨlɨ mɨgiŋ fipɨ heŋ lɨba mu mɨŋaiaha lalɨlamamanaŋ aba abalɨ uami. Lavɨla kɨlɨ olivɨ agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ agadɨ lɨba sabɨ hɨvɨ mɨŋamɨjimanaŋ aba abalɨ uami. La ciaŋ mɨgua iadɨ abamanaŋ aba abalɨ uami. Iabi nama nadɨ akuaba akuaba viavɨla fɨli tɨbɨ nagadɨ valavɨla nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ hɨvɨ cɨhu uha aba abalɨ uami.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 — ausente —
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 — ausente —
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Asɨ agaŋ aludɨ iavaŋ dɨ akuaba akuaba agɨladɨ nasaŋ igumi ha aludɨ ninanadi agɨlaŋ hula vibalu uavɨmi. Asɨ nadɨ akuaba akuaba saŋ abalɨ agadɨ hameŋ laci ala lɨha uavɨmi.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 Lɨhavɨci Jekopɨ agaŋ iaha nudɨ abinadinu nudɨ ninanadinu agɨladɨ vivi sabaŋ kamelɨ agɨladɨ sabɨ hɨvɨ lamami.
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 La nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ abɨci sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ Mesopotemia fɨli tɨbɨ hɨnihɨni vihadami agɨladɨ likɨla hali vehavɨmi. Akuaba akuaba hɨniavɨmi agɨladɨ avi viavɨla iaganu Aisakɨ dɨ igɨben aba Kenan fɨli tɨbɨ saŋ vehavɨmi.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Veben aba lɨhavɨdaci Laban agaŋ sabaŋ sipsipɨ mɨnɨ ihalahɨben aba umi. Ua hɨnidaci Leselɨ agaŋ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me iaganu dɨ ulaŋ migɨlavɨhadami agɨladɨ sɨgɨlɨ viavɨla vemi.
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 — ausente —
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 — ausente —
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Jekopɨ ani ani agɨlaŋ haŋɨla vehavɨdaci uaiaŋ pabiŋ uci uaiaŋ mu hɨvɨ hulaŋ hɨhɨle ua Laban dɨ abavɨmi. Jekopɨ ci haŋɨla ualɨ uavɨmi.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 — ausente —
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 — ausente —
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 Jekopɨ ani ani agɨlaŋ halu mu hɨvɨ havɨlɨ ulaŋ agɨladɨ hafia hɨniavɨdaci Laban agaŋ Gileatɨ fɨli tɨbɨ heŋ ala halu mu hɨvɨ hɨnia nulɨdɨ igoua igami. La nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula havɨlɨ ulaŋ heŋ hafiavɨmi.
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 La Laban agaŋ Jekopɨ dɨ pɨŋ uavɨla abami. Nama akɨ hɨji viavɨla nɨfɨlɨ haŋɨlahanaŋ uami. Akɨ saŋ viaŋ ma igɨmaŋ lɨdalɨŋ iadɨ nadi ahica agɨladɨ sagaŋ lɨbavɨla vavevave me vavehanaŋ uami.
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Nama akɨ saŋ nɨfɨlɨ cɨki haŋɨlahanaŋ uami. Nama iadɨ vala veben aba iadɨ ma abahanaŋ uami. Nama iadɨ abahanaŋ padaŋ viaŋ iadɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ abɨlɨŋ hɨbɨmaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ ifu ifu sɨhɨ iahaiaha hɨniavɨci mɨŋalahɨci hɨjɨŋalaŋala hɨnidamɨli vevanaŋ uami.
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Iadɨ abahanaŋ padaŋ viaŋ iadɨ nanadi agɨladɨdaŋ iadɨ ajihali agɨladɨdaŋ mɨhum iavavɨla nulɨsaŋ lamulɨdalɨŋ vevanaŋ uami. Nama uava lusɨŋ sɨbaŋ vihanaŋ uami.
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Viaŋ naludɨ sɨbɨlɨ lamɨben aba velɨŋ ala hɨfɨlɨ nadɨ iagana dɨ Asɨ agaŋ iadɨ abiemi uami. Nama Jekopɨ dɨ abacabɨlɨmɨnaŋ aba abiemi uami.
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 Nama nadɨ hɨvɨ veve saŋ mavɨn hɨniavɨla iadɨ vala vehanaŋ agadɨ ci igin uami. Agadɨ ala nama akɨ saŋ iadɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me iadɨ ulaŋ migɨlavɨlalɨ agɨladɨ sɨgɨlɨ vihanaŋ uami.
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 Lɨci Jekopɨ abami. Nama nanadina dɨ cɨhu mɨŋamagɨla vibanaŋ akua aba abavɨla viaŋ nasaŋ lɨdavɨla nɨfɨlɨ haŋɨlacin uami.
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Nama igɨnaŋ aniaba hulaŋ mu viaŋ hula vehavalɨ agaŋ nadɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ vavelɨ lɨci ha nudɨ ifɨhɨmɨha uami. Aludɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ igasulavɨdaci nama ve akuaba akuaba nagɨladɨ igɨha uami. La igɨnaŋ nadɨ akuaba hɨnici ha viha uami. Leselɨ agaŋ iaganu dɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ sɨgɨlɨ vimi agadɨ Jekopɨ ma igami.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Lɨci Laban agaŋ Jekopɨ dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ ivouavɨla kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ suhɨlami. La cɨhu Lea dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ ivoua suhɨlami. Sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali ahica agɨladɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ avi ivoua suhɨlami. Suhɨla suhɨla hɨdami ala nudɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ ma igami. La nulɨdɨ havɨlɨ ulaŋ vala ua Leselɨ dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ ivoumi.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Leselɨ agaŋ iaganu dɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ sabaŋ kamelɨ sabɨ lama mɨgahɨnihɨni hɨsɨŋ agadɨ hɨvɨ sɨvɨla lamami. La nudɨ sabɨ hɨvɨ mɨgahɨnimi. Laban akuaba akuaba agɨladɨ mɨŋasuhɨlasuhɨla hɨdami ala nudɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ ma igami.
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Lɨci Leselɨ agaŋ iaganu dɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Iavaŋ uami. Iadɨ abacabɨlɨmɨnaŋ uami. Viaŋ husɨŋ hɨbɨ hɨnin sadaŋ ma iaha lagulamɨben uami. Lɨci Laban akuaba akuaba agɨladɨ suhɨlami ala nudɨ kɨlɨ cɨkaŋ mugɨluŋ mugaŋ lamɨgaŋ me agɨladɨ ma igami.
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 Lɨci Jekopɨ dɨ igɨvɨ lɨci Laban dɨ abacabɨlavɨla abami. Viaŋ akɨ lusɨŋ sɨbɨlɨ viavɨla hugɨ daŋ hɨnilɨŋ nama iadɨ sɨvɨ lahua vehanaŋ uami.
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 Iadɨ akuaba akuaba hɨniavi heŋ suhɨla igɨnaŋ nadɨ akuaba hɨnici via haiabɨla lamɨha uami. Lɨnaŋ iadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula aludɨ ciaŋ agadɨ hihɨlavɨci igɨmɨli uami. Ani dɨ ciaŋ agaŋ amɨŋ hɨnibali uami. Ani dɨ ciaŋ agaŋ analɨ hɨnibali uami.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 Viaŋ hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu fɨhala nama hula hɨniadamin uami. Hɨnihɨni nadɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme agɨladɨ migɨlɨdalɨŋ ninaŋ huaci huaci laci huhɨlavɨhadami uami. Viaŋ nadɨ sabaŋ sipsipɨ muŋaŋ mu ma sɨbaŋ nadamin uami.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Akuaba akuaba saua hɨsɨŋ agɨlaŋ ve nadɨ sabaŋ sipsipɨ ua sabaŋ meme mu agɨhɨmavɨci nasaŋ ma vave abalamadamin uami. Viaŋ nukeŋ hɨbɨŋ nasaŋ iguadamin uami. Hɨfɨlɨ hɨfɨlɨ uaiadi uaiadi hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ nadɨ sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme sɨgɨlɨ vivi uavɨdaci hɨbɨŋ igu igu saŋ iadɨ abadamɨnaŋ uami.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Akape tɨbɨ iadɨ uaiaŋ hɨlacabɨladami uami. Akape tɨbɨ hɨfɨlɨ hɨvɨ iadɨ vumɨli lɨdaci ani sɨhɨvia ma hɨsɨvadamin uami.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Viaŋ nadɨ nadi ahica agɨladɨ vivi saŋ sibɨla vidalɨŋ hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu ahica limu ahica cɨjɨŋ umi uami. La sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme vivi saŋ sibɨla vidalɨŋ hualɨ human limu fɨhala human limu pabiŋ cɨjɨŋ umi uami. Akuaba akuaba agɨladɨ vivi saŋ viaŋ hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu fɨhala nama hula hɨnihɨni sibɨla agadɨ vihadamin uami. Vivi hɨnidalɨŋ human limu limu fɨhala tɨbɨ akuaba akuaba igu igu saŋ abadamɨnaŋ agadɨ ma iguadamɨnaŋ uami.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Iadɨ iavaŋ Aisakɨ agaŋ Ebɨlam dɨ Asɨ agasaŋ lɨdavɨla nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniadami uami. Nudɨ Asɨ agaŋ iadɨ ma migɨlɨmaŋ lɨci ha nama iadɨ lahunaŋ havɨ sɨbaŋ vevin uami. Agadɨ ala Asɨ agaŋ viaŋ sibɨla vivi vɨhɨlɨ igadamin agadɨ ci igami sadaŋ hɨfɨlɨ anisɨhu hɨvɨ nasaŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ iguiemi uami.
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Lɨci Laban abami. Iamɨgali ahica nana iadɨ nanadi uami. Nulɨdɨ ninanadinɨlu hana iadɨ ala uami. Sabaŋ sipsipɨ sabaŋ meme hana avi iadɨ ala uami. Akuaba akuaba neŋ igadanaŋ ha iadɨ laci uami. Akɨ lavɨla iadɨ nanadi ahica agɨladɨdaŋ nulɨdɨ ninanadinɨlu agɨladɨdaŋ abamɨgɨlavin uami.
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Alia uami. Alaŋ ahica ciaŋ mɨguavɨla abɨmɨli uami. Hameŋ lavɨla alaŋ ciaŋ mɨguavɨla abɨbalu agasaŋ igahɨlahɨla hɨnibalu uami.
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 Lɨci Jekopɨ agaŋ ciaŋ mɨguavɨla abɨben aba lɨhavɨmi agadɨ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ lɨba hutesɨ agadɨ mɨŋaiaha lalɨlamami.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Lavɨla nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ abami. Lɨba kum kum agɨladɨ likɨla vave mɨgudɨbɨhalaŋ uami. Lɨci lɨba kum kum agɨladɨ likɨlavɨla vave mɨgudɨbavɨci hɨniavɨdaci lɨba kum kum mɨguŋ agadɨ mikɨ heŋ ahuata mɨgahɨnihɨni sɨmɨŋ navɨmi.
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Navɨci ci lɨci Laban agaŋ lɨba kum kum mɨguŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Jegalɨsahaduta uami. Lɨci Jekopɨ avi ibi lamavɨla abami. Galetɨ uami.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 Lɨci Laban abami. Lɨba kum kum mɨguŋ nagaŋ alaŋ ciaŋ mɨguavɨla abalu agasaŋ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ hɨnibali uami. Lavɨla nɨbu avi ibi hameŋ laci ala lamavɨla abami. Galetɨ uami.
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 La cɨhu abami. Alaŋ ahica hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨnidamɨli Asɨ Iaue aludɨ igɨbali uami. Hameŋ abavɨla lɨba kum kum mɨguŋ agadɨ ibi mu avi lamavɨla abami. Misɨpa uami.
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Lavɨla Jekopɨ dɨ abami. Nama iadɨ nanadi dɨ sɨbɨlɨ lamavɨla ha hɨji nameŋ lamɨha uami. Laban iadɨ ma igi agadɨ ala Asɨ iadɨ igi aba abɨha uami. Iamɨgali mu sabiavɨla avi hameŋ laci ala abɨha uami. Laban iadɨ ma igi agadɨ ala Asɨ iadɨ igi aba abɨha uami.
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 Igɨha uami. Lɨba hutesɨ daŋ lɨba kum kum mɨguŋ daŋ fipɨ nama hɨnibanaŋ agadɨ fipɨ viaŋ hɨniben nagadɨ alɨhaŋ heŋ mɨgudɨbin uami.
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 Lɨba hutesɨ agaŋ lɨba kum kum mɨguŋ agaŋ alaŋ ciaŋ mɨguavɨla valɨ lamalu agadɨ hɨji mɨŋaiahaiaha saŋ hɨniavɨbali uami. Viaŋ nadɨ sɨbɨlɨ lamɨben aba uavɨla valɨ nagadɨ ma lɨvalɨben uami. Nama avi iadɨ sɨbɨlɨ lamɨben aba vevɨla valɨ nagadɨ ma lɨvalɨbanaŋ uami.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Alaŋ ahica hɨnimɨli vɨhɨlɨ iahɨci aludɨ iauacagali Ebɨlam dɨ Naholɨ dɨ Asɨ agaŋ aludɨ ciaŋ hihɨlɨbali uami. Jekopɨ iaganu Aisakɨ agaŋ Asɨ saŋ ala lɨdavɨla nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniadami. Lɨci Jekopɨ agaŋ Asɨ dɨ ibi hɨvɨ abami. Hɨvɨ hekɨlɨ uami. Viaŋ hameŋ ma lɨben uami.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 La iahua halu heŋ Asɨ saŋ sagalɨ iguben aba sabaŋ sipsipɨ ifɨhɨmavɨla hɨlami. Lavɨla nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ ulɨci vevɨla maci daŋ sɨhɨm hɨlɨcɨ limu cɨkaŋ agɨladɨdaŋ navɨmi. Navɨla hɨfɨlɨ halu heŋ ala ani hɨsɨvavɨmi.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 La cimɨdaŋ sɨbaŋ Laban agaŋ iaha nanadinu agɨladɨdaŋ ajihalinu agɨladɨdaŋ mɨhum iavami. La lamulavɨla nulɨdɨ vala nudɨ hɨvɨ cɨhu umi.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.