Gênesis 29

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 La Jekopɨ agaŋ uavɨla hulaŋ iamɨgali uaiaŋ iahaiaha kɨlikɨli hɨsɨŋ agɨladɨ fɨli tɨbɨ heŋ umi.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Ua mɨda hɨvɨ iahua lagulama igasula igɨci sabaŋ sipsipɨ ahica pam hɨdɨlɨ agɨlaŋ avɨli sɨmɨ tulɨ mikɨ heŋ mɨgalɨfɨlɨba hɨniavɨmi.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Sabaŋ sipsipɨ hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ ahuata veve mɨgudɨbavɨhadami. Mɨgudɨbalɨba hɨniavɨdaci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ lɨba agadɨ mɨŋalitapalavɨdaci udaci sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli igunavɨhadami. Sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ avɨli navɨdaci ci lɨdaci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ lɨba agadɨ cɨhu mɨŋalitapalavɨdaci vedaci avɨli sɨmɨ tulɨ agadɨ hafilamavɨhadami.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ mɨgalɨfɨlɨba hɨniavɨdaci Jekopɨ agaŋ hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨladɨ abitɨhami. Namɨlaŋ abeŋ hɨsɨŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ Halan haiabɨla hɨsɨŋ uavɨmi.
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Lɨhavɨci abami. Namɨlaŋ Naholɨ ajinu Laban dɨ igɨlalaŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ nudɨ igɨlalu uavɨmi.
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Lɨhavɨci cɨhu abami. Laban huaci hɨnidi uami. Lɨci abavɨmi. Nɨbu huaci hɨnidi uavɨmi. Igɨha uavɨmi. Leselɨ agaŋ nudɨ iaganu Laban dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ hula vehavadi uavɨmi.
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Lɨhavɨci abami. I uami. Uaiaŋ hekɨlɨ vakala hɨnidi uami. Alaŋ uaiaŋ nameŋ hɨnidaci lɨhalɨha sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ lua muji hɨvɨ ma lamɨlalu uami. Namɨlaŋ avɨli igunavɨla cɨhu via ulaŋ humɨsɨ navɨm uami.
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Lɨci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ abavɨmi. Eke uavɨmi. Alaŋ hameŋ ma lɨlalu uavɨmi. Sabaŋ sipsipɨ hɨdɨlɨ mu mu ahuata mɨgudɨbavɨdaci alaŋ lɨba agadɨ mɨŋalitapalɨdamɨli udaci sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli heŋ igunɨlalu uavɨmi.
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Hameŋ abavɨci Jekopɨ agaŋ nɨbɨlaŋ hula ciaŋ abɨdaci Leselɨ agaŋ vemi. Nɨbu iaganu dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ migɨladami sadaŋ nulɨdɨ likɨla vavemi.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Likɨla vave iahɨci igavɨla Jekopɨ agaŋ uavɨla lɨba avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ hɨnimi agadɨ mɨŋalitapalɨci umi. Lɨci nudɨ ahuanu Laban dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli igunami.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Igunavɨla uavɨla ilɨha ilɨha hɨjɨŋalaŋala Leselɨ dɨ mɨhum iavami.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Lavɨla Leselɨ dɨ abami. Viaŋ Lebeka dɨ ninaŋ uami. Iagana ha iadɨ ahuaŋ uami. Lɨci Leselɨ haŋɨla haŋɨla ua iaganu dɨ abami.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Lɨci Laban agaŋ nudɨ inu vemi agadɨ ciaŋ igahɨlavɨla nudɨ pɨŋ haŋɨla haŋɨla uavɨla inu Jekopɨ dɨ mɨŋahubɨhaha nudɨ mɨhum iavami. La nudɨ ulaŋ hɨvɨ via uci Jekopɨ agaŋ akuaba akuaba iahami agɨladɨ Laban dɨ hɨvɨ sula fɨhalami.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Sula fɨhalɨci Laban agaŋ abami. Amɨŋ sɨbaŋ uami. Viaŋ nadɨ iamɨna hula iavaŋ pabiŋ laci uami. Lɨci Jekopɨ agaŋ ahuanu hula avaŋ pabiŋ hɨnimi.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Jekopɨ agaŋ sibɨla vivi hɨnidaci avaŋ pabiŋ uci Laban agaŋ nudɨ abami. Nama iadɨ iui sɨbaŋ sadaŋ sibɨla havɨ havɨ vimɨnaŋ uami. Nama iadɨ abɨha uami. Sibɨla vivi hɨnidanaŋ viaŋ nasaŋ akɨakɨ iguben uami.
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Laban nɨbu nadi ahica daŋ hɨniadami. Lea ha Cimam. Leselɨ ha Iagɨvam.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Lea nɨbu mugaŋ lamɨgaŋ huaci tagɨlaŋ daŋ agadɨ ala Leselɨ nɨbu mugaŋ lamɨgaŋ huaci sɨbaŋ hɨniadami.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Lɨci Jekopɨ agaŋ Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨniavɨla Laban dɨ abami. Viaŋ hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ nadɨ sibɨla vilɨŋ nadɨ nadi Leselɨ dɨ igunaŋ huaci sabivin uami.
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Lɨci Laban agaŋ abami. Ha huaci uami. Viaŋ nudɨ nasaŋ iguben uami. Hulaŋ mu saŋ ma iguben uami. Nama viaŋ hula hɨniha uami.
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Lɨci Jekopɨ Leselɨ dɨ viben aba hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ sibɨla vivi hɨnimi. Jekopɨ Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnimi sadaŋ hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agadɨ igɨci uaiaŋ akape me ma hɨnimi.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agaŋ uci Jekopɨ agaŋ Laban dɨ abami. Sibɨla ci fɨhalin uami. Nadina dɨ iasaŋ igunaŋ sabilɨŋ uami.
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Lɨci Laban agaŋ sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanami. La hulaŋ iamɨgali ahuata haiabɨla heŋ hɨsɨŋ agɨladɨ abɨci ve navɨmi.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Nana hɨniavɨdaci hɨfɨlɨ lɨci Laban agaŋ Lea dɨ via ua uvɨ Jekopɨ ani hɨniadami heŋ lamami. Lɨci Jekopɨ Lea hula hɨnimi.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Vaka Laban agaŋ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali mu agadɨ Lea saŋ igumi. Nudɨ ibi Celɨpa.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Jekopɨ agaŋ Lea hula hɨniavɨla cimɨdaŋ iahavɨla iamɨgali nɨbu hula hɨnimi agadɨ igavɨla i uami. Iamɨgali na Leselɨ hɨma uami. Na Lea uami. La ua Laban dɨ abami. Nama akɨ saŋ iadɨ hameŋ lɨmalamɨnaŋ uami. Viaŋ Leselɨ dɨ vivi saŋ nadɨ sibɨla agadɨ vivi hɨnilan uami. Nama iadɨ akɨ saŋ analɨ abahanaŋ uami.
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Lɨci Laban abami. Eke uami. Alaŋ nameŋ lɨlalu uami. Cimam agaŋ mɨse muŋaŋ iahuci Iagɨvam agaŋ sɨvɨ muŋaŋ iahulalɨ uami.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Lea hula hɨnidanaŋ uaiaŋ human limu fɨhala uci sɨmɨŋ hekɨlɨ nɨmɨli ci lɨci ha alaŋ Leselɨ dɨ avi nasaŋ igubalu uami. Igumɨli hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ sibɨla cɨhu vivi hɨnibanaŋ uami.
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Lɨci Jekopɨ agaŋ Laban dɨ ciaŋ agadɨ lubiahɨlavɨla hameŋ laci ala lɨmi. Sɨmɨŋ hekɨlɨ navɨmi agaŋ ci lɨci Laban agaŋ Leselɨ dɨ Jekopɨ saŋ iguci sabimi.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Vaka Laban agaŋ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali mu agadɨ Leselɨ saŋ igumi. Nudɨ ibi Bilɨha.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Jekopɨ agaŋ Leselɨ hula hɨnimi. La Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnimi. Lea saŋ ma mavɨn hɨnimi. Lavɨla Jekopɨ agaŋ Laban dɨ sibɨla agadɨ vivi hɨnidaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ umi.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 — ausente —
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 — ausente —
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Asɨ Iaue igɨci iadɨ hulaŋ agaŋ iasaŋ mavɨn ma hɨnimaŋ lɨci iasaŋ ninaŋ mu cɨhu igui uami. Lavɨla ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Simeon uami.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Viaŋ iadɨ hulaŋ saŋ ninaŋ ahica ci huhɨlacin uami. La iabi ninaŋ nagadɨ huhɨlin uami. Lɨlɨŋ nɨbu iadɨ igavɨla viaŋ hula humɨgaŋ pam hɨnibali uami. Lavɨla ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Livai uami.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Iabi Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahɨben uami. La ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Juda uami. Lavɨla cɨhu cɨhu humɨgaŋ ma ahɨlɨmaŋ.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.