Gênesis 29
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs BKJ
1 La Jekopɨ agaŋ uavɨla hulaŋ iamɨgali uaiaŋ iahaiaha kɨlikɨli hɨsɨŋ agɨladɨ fɨli tɨbɨ heŋ umi.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Ua mɨda hɨvɨ iahua lagulama igasula igɨci sabaŋ sipsipɨ ahica pam hɨdɨlɨ agɨlaŋ avɨli sɨmɨ tulɨ mikɨ heŋ mɨgalɨfɨlɨba hɨniavɨmi.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Sabaŋ sipsipɨ hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ ahuata veve mɨgudɨbavɨhadami. Mɨgudɨbalɨba hɨniavɨdaci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ lɨba agadɨ mɨŋalitapalavɨdaci udaci sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli igunavɨhadami. Sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ avɨli navɨdaci ci lɨdaci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ lɨba agadɨ cɨhu mɨŋalitapalavɨdaci vedaci avɨli sɨmɨ tulɨ agadɨ hafilamavɨhadami.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ mɨgalɨfɨlɨba hɨniavɨdaci Jekopɨ agaŋ hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨladɨ abitɨhami. Namɨlaŋ abeŋ hɨsɨŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ Halan haiabɨla hɨsɨŋ uavɨmi.
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Lɨhavɨci abami. Namɨlaŋ Naholɨ ajinu Laban dɨ igɨlalaŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ nudɨ igɨlalu uavɨmi.
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Lɨhavɨci cɨhu abami. Laban huaci hɨnidi uami. Lɨci abavɨmi. Nɨbu huaci hɨnidi uavɨmi. Igɨha uavɨmi. Leselɨ agaŋ nudɨ iaganu Laban dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ hula vehavadi uavɨmi.
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Lɨhavɨci abami. I uami. Uaiaŋ hekɨlɨ vakala hɨnidi uami. Alaŋ uaiaŋ nameŋ hɨnidaci lɨhalɨha sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ lua muji hɨvɨ ma lamɨlalu uami. Namɨlaŋ avɨli igunavɨla cɨhu via ulaŋ humɨsɨ navɨm uami.
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Lɨci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ abavɨmi. Eke uavɨmi. Alaŋ hameŋ ma lɨlalu uavɨmi. Sabaŋ sipsipɨ hɨdɨlɨ mu mu ahuata mɨgudɨbavɨdaci alaŋ lɨba agadɨ mɨŋalitapalɨdamɨli udaci sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli heŋ igunɨlalu uavɨmi.
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Hameŋ abavɨci Jekopɨ agaŋ nɨbɨlaŋ hula ciaŋ abɨdaci Leselɨ agaŋ vemi. Nɨbu iaganu dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ migɨladami sadaŋ nulɨdɨ likɨla vavemi.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Likɨla vave iahɨci igavɨla Jekopɨ agaŋ uavɨla lɨba avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ hɨnimi agadɨ mɨŋalitapalɨci umi. Lɨci nudɨ ahuanu Laban dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli igunami.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Igunavɨla uavɨla ilɨha ilɨha hɨjɨŋalaŋala Leselɨ dɨ mɨhum iavami.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Lavɨla Leselɨ dɨ abami. Viaŋ Lebeka dɨ ninaŋ uami. Iagana ha iadɨ ahuaŋ uami. Lɨci Leselɨ haŋɨla haŋɨla ua iaganu dɨ abami.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Lɨci Laban agaŋ nudɨ inu vemi agadɨ ciaŋ igahɨlavɨla nudɨ pɨŋ haŋɨla haŋɨla uavɨla inu Jekopɨ dɨ mɨŋahubɨhaha nudɨ mɨhum iavami. La nudɨ ulaŋ hɨvɨ via uci Jekopɨ agaŋ akuaba akuaba iahami agɨladɨ Laban dɨ hɨvɨ sula fɨhalami.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Sula fɨhalɨci Laban agaŋ abami. Amɨŋ sɨbaŋ uami. Viaŋ nadɨ iamɨna hula iavaŋ pabiŋ laci uami. Lɨci Jekopɨ agaŋ ahuanu hula avaŋ pabiŋ hɨnimi.
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Jekopɨ agaŋ sibɨla vivi hɨnidaci avaŋ pabiŋ uci Laban agaŋ nudɨ abami. Nama iadɨ iui sɨbaŋ sadaŋ sibɨla havɨ havɨ vimɨnaŋ uami. Nama iadɨ abɨha uami. Sibɨla vivi hɨnidanaŋ viaŋ nasaŋ akɨakɨ iguben uami.
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laban nɨbu nadi ahica daŋ hɨniadami. Lea ha Cimam. Leselɨ ha Iagɨvam.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Lea nɨbu mugaŋ lamɨgaŋ huaci tagɨlaŋ daŋ agadɨ ala Leselɨ nɨbu mugaŋ lamɨgaŋ huaci sɨbaŋ hɨniadami.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Lɨci Jekopɨ agaŋ Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨniavɨla Laban dɨ abami. Viaŋ hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ nadɨ sibɨla vilɨŋ nadɨ nadi Leselɨ dɨ igunaŋ huaci sabivin uami.
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Lɨci Laban agaŋ abami. Ha huaci uami. Viaŋ nudɨ nasaŋ iguben uami. Hulaŋ mu saŋ ma iguben uami. Nama viaŋ hula hɨniha uami.
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Lɨci Jekopɨ Leselɨ dɨ viben aba hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ sibɨla vivi hɨnimi. Jekopɨ Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnimi sadaŋ hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agadɨ igɨci uaiaŋ akape me ma hɨnimi.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agaŋ uci Jekopɨ agaŋ Laban dɨ abami. Sibɨla ci fɨhalin uami. Nadina dɨ iasaŋ igunaŋ sabilɨŋ uami.
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Lɨci Laban agaŋ sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanami. La hulaŋ iamɨgali ahuata haiabɨla heŋ hɨsɨŋ agɨladɨ abɨci ve navɨmi.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Nana hɨniavɨdaci hɨfɨlɨ lɨci Laban agaŋ Lea dɨ via ua uvɨ Jekopɨ ani hɨniadami heŋ lamami. Lɨci Jekopɨ Lea hula hɨnimi.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 Vaka Laban agaŋ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali mu agadɨ Lea saŋ igumi. Nudɨ ibi Celɨpa.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Jekopɨ agaŋ Lea hula hɨniavɨla cimɨdaŋ iahavɨla iamɨgali nɨbu hula hɨnimi agadɨ igavɨla i uami. Iamɨgali na Leselɨ hɨma uami. Na Lea uami. La ua Laban dɨ abami. Nama akɨ saŋ iadɨ hameŋ lɨmalamɨnaŋ uami. Viaŋ Leselɨ dɨ vivi saŋ nadɨ sibɨla agadɨ vivi hɨnilan uami. Nama iadɨ akɨ saŋ analɨ abahanaŋ uami.
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Lɨci Laban abami. Eke uami. Alaŋ nameŋ lɨlalu uami. Cimam agaŋ mɨse muŋaŋ iahuci Iagɨvam agaŋ sɨvɨ muŋaŋ iahulalɨ uami.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Lea hula hɨnidanaŋ uaiaŋ human limu fɨhala uci sɨmɨŋ hekɨlɨ nɨmɨli ci lɨci ha alaŋ Leselɨ dɨ avi nasaŋ igubalu uami. Igumɨli hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ sibɨla cɨhu vivi hɨnibanaŋ uami.
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Lɨci Jekopɨ agaŋ Laban dɨ ciaŋ agadɨ lubiahɨlavɨla hameŋ laci ala lɨmi. Sɨmɨŋ hekɨlɨ navɨmi agaŋ ci lɨci Laban agaŋ Leselɨ dɨ Jekopɨ saŋ iguci sabimi.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 Vaka Laban agaŋ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali mu agadɨ Leselɨ saŋ igumi. Nudɨ ibi Bilɨha.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Jekopɨ agaŋ Leselɨ hula hɨnimi. La Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnimi. Lea saŋ ma mavɨn hɨnimi. Lavɨla Jekopɨ agaŋ Laban dɨ sibɨla agadɨ vivi hɨnidaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ umi.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 — ausente —
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 — ausente —
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Asɨ Iaue igɨci iadɨ hulaŋ agaŋ iasaŋ mavɨn ma hɨnimaŋ lɨci iasaŋ ninaŋ mu cɨhu igui uami. Lavɨla ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Simeon uami.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Viaŋ iadɨ hulaŋ saŋ ninaŋ ahica ci huhɨlacin uami. La iabi ninaŋ nagadɨ huhɨlin uami. Lɨlɨŋ nɨbu iadɨ igavɨla viaŋ hula humɨgaŋ pam hɨnibali uami. Lavɨla ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Livai uami.
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Iabi Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahɨben uami. La ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Juda uami. Lavɨla cɨhu cɨhu humɨgaŋ ma ahɨlɨmaŋ.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.