Gênesis 29

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 La Jekopɨ agaŋ uavɨla hulaŋ iamɨgali uaiaŋ iahaiaha kɨlikɨli hɨsɨŋ agɨladɨ fɨli tɨbɨ heŋ umi.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Ua mɨda hɨvɨ iahua lagulama igasula igɨci sabaŋ sipsipɨ ahica pam hɨdɨlɨ agɨlaŋ avɨli sɨmɨ tulɨ mikɨ heŋ mɨgalɨfɨlɨba hɨniavɨmi.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Sabaŋ sipsipɨ hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ ahuata veve mɨgudɨbavɨhadami. Mɨgudɨbalɨba hɨniavɨdaci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ lɨba agadɨ mɨŋalitapalavɨdaci udaci sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli igunavɨhadami. Sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ avɨli navɨdaci ci lɨdaci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ lɨba agadɨ cɨhu mɨŋalitapalavɨdaci vedaci avɨli sɨmɨ tulɨ agadɨ hafilamavɨhadami.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ mɨgalɨfɨlɨba hɨniavɨdaci Jekopɨ agaŋ hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨladɨ abitɨhami. Namɨlaŋ abeŋ hɨsɨŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ Halan haiabɨla hɨsɨŋ uavɨmi.
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Lɨhavɨci abami. Namɨlaŋ Naholɨ ajinu Laban dɨ igɨlalaŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ nudɨ igɨlalu uavɨmi.
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Lɨhavɨci cɨhu abami. Laban huaci hɨnidi uami. Lɨci abavɨmi. Nɨbu huaci hɨnidi uavɨmi. Igɨha uavɨmi. Leselɨ agaŋ nudɨ iaganu Laban dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ hula vehavadi uavɨmi.
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Lɨhavɨci abami. I uami. Uaiaŋ hekɨlɨ vakala hɨnidi uami. Alaŋ uaiaŋ nameŋ hɨnidaci lɨhalɨha sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ lua muji hɨvɨ ma lamɨlalu uami. Namɨlaŋ avɨli igunavɨla cɨhu via ulaŋ humɨsɨ navɨm uami.
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Lɨci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ abavɨmi. Eke uavɨmi. Alaŋ hameŋ ma lɨlalu uavɨmi. Sabaŋ sipsipɨ hɨdɨlɨ mu mu ahuata mɨgudɨbavɨdaci alaŋ lɨba agadɨ mɨŋalitapalɨdamɨli udaci sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli heŋ igunɨlalu uavɨmi.
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Hameŋ abavɨci Jekopɨ agaŋ nɨbɨlaŋ hula ciaŋ abɨdaci Leselɨ agaŋ vemi. Nɨbu iaganu dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ migɨladami sadaŋ nulɨdɨ likɨla vavemi.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Likɨla vave iahɨci igavɨla Jekopɨ agaŋ uavɨla lɨba avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ hɨnimi agadɨ mɨŋalitapalɨci umi. Lɨci nudɨ ahuanu Laban dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli igunami.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Igunavɨla uavɨla ilɨha ilɨha hɨjɨŋalaŋala Leselɨ dɨ mɨhum iavami.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Lavɨla Leselɨ dɨ abami. Viaŋ Lebeka dɨ ninaŋ uami. Iagana ha iadɨ ahuaŋ uami. Lɨci Leselɨ haŋɨla haŋɨla ua iaganu dɨ abami.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Lɨci Laban agaŋ nudɨ inu vemi agadɨ ciaŋ igahɨlavɨla nudɨ pɨŋ haŋɨla haŋɨla uavɨla inu Jekopɨ dɨ mɨŋahubɨhaha nudɨ mɨhum iavami. La nudɨ ulaŋ hɨvɨ via uci Jekopɨ agaŋ akuaba akuaba iahami agɨladɨ Laban dɨ hɨvɨ sula fɨhalami.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Sula fɨhalɨci Laban agaŋ abami. Amɨŋ sɨbaŋ uami. Viaŋ nadɨ iamɨna hula iavaŋ pabiŋ laci uami. Lɨci Jekopɨ agaŋ ahuanu hula avaŋ pabiŋ hɨnimi.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Jekopɨ agaŋ sibɨla vivi hɨnidaci avaŋ pabiŋ uci Laban agaŋ nudɨ abami. Nama iadɨ iui sɨbaŋ sadaŋ sibɨla havɨ havɨ vimɨnaŋ uami. Nama iadɨ abɨha uami. Sibɨla vivi hɨnidanaŋ viaŋ nasaŋ akɨakɨ iguben uami.
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Laban nɨbu nadi ahica daŋ hɨniadami. Lea ha Cimam. Leselɨ ha Iagɨvam.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Lea nɨbu mugaŋ lamɨgaŋ huaci tagɨlaŋ daŋ agadɨ ala Leselɨ nɨbu mugaŋ lamɨgaŋ huaci sɨbaŋ hɨniadami.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Lɨci Jekopɨ agaŋ Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨniavɨla Laban dɨ abami. Viaŋ hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ nadɨ sibɨla vilɨŋ nadɨ nadi Leselɨ dɨ igunaŋ huaci sabivin uami.
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Lɨci Laban agaŋ abami. Ha huaci uami. Viaŋ nudɨ nasaŋ iguben uami. Hulaŋ mu saŋ ma iguben uami. Nama viaŋ hula hɨniha uami.
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Lɨci Jekopɨ Leselɨ dɨ viben aba hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ sibɨla vivi hɨnimi. Jekopɨ Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnimi sadaŋ hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agadɨ igɨci uaiaŋ akape me ma hɨnimi.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agaŋ uci Jekopɨ agaŋ Laban dɨ abami. Sibɨla ci fɨhalin uami. Nadina dɨ iasaŋ igunaŋ sabilɨŋ uami.
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Lɨci Laban agaŋ sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanami. La hulaŋ iamɨgali ahuata haiabɨla heŋ hɨsɨŋ agɨladɨ abɨci ve navɨmi.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Nana hɨniavɨdaci hɨfɨlɨ lɨci Laban agaŋ Lea dɨ via ua uvɨ Jekopɨ ani hɨniadami heŋ lamami. Lɨci Jekopɨ Lea hula hɨnimi.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Vaka Laban agaŋ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali mu agadɨ Lea saŋ igumi. Nudɨ ibi Celɨpa.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Jekopɨ agaŋ Lea hula hɨniavɨla cimɨdaŋ iahavɨla iamɨgali nɨbu hula hɨnimi agadɨ igavɨla i uami. Iamɨgali na Leselɨ hɨma uami. Na Lea uami. La ua Laban dɨ abami. Nama akɨ saŋ iadɨ hameŋ lɨmalamɨnaŋ uami. Viaŋ Leselɨ dɨ vivi saŋ nadɨ sibɨla agadɨ vivi hɨnilan uami. Nama iadɨ akɨ saŋ analɨ abahanaŋ uami.
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Lɨci Laban abami. Eke uami. Alaŋ nameŋ lɨlalu uami. Cimam agaŋ mɨse muŋaŋ iahuci Iagɨvam agaŋ sɨvɨ muŋaŋ iahulalɨ uami.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Lea hula hɨnidanaŋ uaiaŋ human limu fɨhala uci sɨmɨŋ hekɨlɨ nɨmɨli ci lɨci ha alaŋ Leselɨ dɨ avi nasaŋ igubalu uami. Igumɨli hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ sibɨla cɨhu vivi hɨnibanaŋ uami.
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Lɨci Jekopɨ agaŋ Laban dɨ ciaŋ agadɨ lubiahɨlavɨla hameŋ laci ala lɨmi. Sɨmɨŋ hekɨlɨ navɨmi agaŋ ci lɨci Laban agaŋ Leselɨ dɨ Jekopɨ saŋ iguci sabimi.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Vaka Laban agaŋ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali mu agadɨ Leselɨ saŋ igumi. Nudɨ ibi Bilɨha.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Jekopɨ agaŋ Leselɨ hula hɨnimi. La Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnimi. Lea saŋ ma mavɨn hɨnimi. Lavɨla Jekopɨ agaŋ Laban dɨ sibɨla agadɨ vivi hɨnidaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ umi.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 — ausente —
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 — ausente —
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Asɨ Iaue igɨci iadɨ hulaŋ agaŋ iasaŋ mavɨn ma hɨnimaŋ lɨci iasaŋ ninaŋ mu cɨhu igui uami. Lavɨla ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Simeon uami.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Viaŋ iadɨ hulaŋ saŋ ninaŋ ahica ci huhɨlacin uami. La iabi ninaŋ nagadɨ huhɨlin uami. Lɨlɨŋ nɨbu iadɨ igavɨla viaŋ hula humɨgaŋ pam hɨnibali uami. Lavɨla ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Livai uami.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Iabi Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahɨben uami. La ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Juda uami. Lavɨla cɨhu cɨhu humɨgaŋ ma ahɨlɨmaŋ.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.