Gênesis 29

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 La Jekopɨ agaŋ uavɨla hulaŋ iamɨgali uaiaŋ iahaiaha kɨlikɨli hɨsɨŋ agɨladɨ fɨli tɨbɨ heŋ umi.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e foi à terra do povo do oriente;
2 Ua mɨda hɨvɨ iahua lagulama igasula igɨci sabaŋ sipsipɨ ahica pam hɨdɨlɨ agɨlaŋ avɨli sɨmɨ tulɨ mikɨ heŋ mɨgalɨfɨlɨba hɨniavɨmi.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Sabaŋ sipsipɨ hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ ahuata veve mɨgudɨbavɨhadami. Mɨgudɨbalɨba hɨniavɨdaci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ lɨba agadɨ mɨŋalitapalavɨdaci udaci sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli igunavɨhadami. Sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ avɨli navɨdaci ci lɨdaci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ lɨba agadɨ cɨhu mɨŋalitapalavɨdaci vedaci avɨli sɨmɨ tulɨ agadɨ hafilamavɨhadami.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas; e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ mɨgalɨfɨlɨba hɨniavɨdaci Jekopɨ agaŋ hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨladɨ abitɨhami. Namɨlaŋ abeŋ hɨsɨŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ Halan haiabɨla hɨsɨŋ uavɨmi.
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Lɨhavɨci abami. Namɨlaŋ Naholɨ ajinu Laban dɨ igɨlalaŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ nudɨ igɨlalu uavɨmi.
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Lɨhavɨci cɨhu abami. Laban huaci hɨnidi uami. Lɨci abavɨmi. Nɨbu huaci hɨnidi uavɨmi. Igɨha uavɨmi. Leselɨ agaŋ nudɨ iaganu Laban dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨlaŋ hula vehavadi uavɨmi.
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Lɨhavɨci abami. I uami. Uaiaŋ hekɨlɨ vakala hɨnidi uami. Alaŋ uaiaŋ nameŋ hɨnidaci lɨhalɨha sabaŋ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨladɨ lua muji hɨvɨ ma lamɨlalu uami. Namɨlaŋ avɨli igunavɨla cɨhu via ulaŋ humɨsɨ navɨm uami.
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Lɨci hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨhadami agɨlaŋ abavɨmi. Eke uavɨmi. Alaŋ hameŋ ma lɨlalu uavɨmi. Sabaŋ sipsipɨ hɨdɨlɨ mu mu ahuata mɨgudɨbavɨdaci alaŋ lɨba agadɨ mɨŋalitapalɨdamɨli udaci sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli heŋ igunɨlalu uavɨmi.
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Hameŋ abavɨci Jekopɨ agaŋ nɨbɨlaŋ hula ciaŋ abɨdaci Leselɨ agaŋ vemi. Nɨbu iaganu dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨladɨ migɨladami sadaŋ nulɨdɨ likɨla vavemi.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Likɨla vave iahɨci igavɨla Jekopɨ agaŋ uavɨla lɨba avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ hɨnimi agadɨ mɨŋalitapalɨci umi. Lɨci nudɨ ahuanu Laban dɨ sabaŋ sipsipɨ agɨlasaŋ avɨli igunami.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Igunavɨla uavɨla ilɨha ilɨha hɨjɨŋalaŋala Leselɨ dɨ mɨhum iavami.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz e chorou.
12 Lavɨla Leselɨ dɨ abami. Viaŋ Lebeka dɨ ninaŋ uami. Iagana ha iadɨ ahuaŋ uami. Lɨci Leselɨ haŋɨla haŋɨla ua iaganu dɨ abami.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca; então ela correu, e o anunciou a seu pai.
13 Lɨci Laban agaŋ nudɨ inu vemi agadɨ ciaŋ igahɨlavɨla nudɨ pɨŋ haŋɨla haŋɨla uavɨla inu Jekopɨ dɨ mɨŋahubɨhaha nudɨ mɨhum iavami. La nudɨ ulaŋ hɨvɨ via uci Jekopɨ agaŋ akuaba akuaba iahami agɨladɨ Laban dɨ hɨvɨ sula fɨhalami.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa; e ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Sula fɨhalɨci Laban agaŋ abami. Amɨŋ sɨbaŋ uami. Viaŋ nadɨ iamɨna hula iavaŋ pabiŋ laci uami. Lɨci Jekopɨ agaŋ ahuanu hula avaŋ pabiŋ hɨnimi.
14 Então Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Jekopɨ agaŋ sibɨla vivi hɨnidaci avaŋ pabiŋ uci Laban agaŋ nudɨ abami. Nama iadɨ iui sɨbaŋ sadaŋ sibɨla havɨ havɨ vimɨnaŋ uami. Nama iadɨ abɨha uami. Sibɨla vivi hɨnidanaŋ viaŋ nasaŋ akɨakɨ iguben uami.
15 Depois disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Laban nɨbu nadi ahica daŋ hɨniadami. Lea ha Cimam. Leselɨ ha Iagɨvam.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o nome da menor Raquel.
17 Lea nɨbu mugaŋ lamɨgaŋ huaci tagɨlaŋ daŋ agadɨ ala Leselɨ nɨbu mugaŋ lamɨgaŋ huaci sɨbaŋ hɨniadami.
17 Lia tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Lɨci Jekopɨ agaŋ Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨniavɨla Laban dɨ abami. Viaŋ hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ nadɨ sibɨla vilɨŋ nadɨ nadi Leselɨ dɨ igunaŋ huaci sabivin uami.
18 E Jacó amava a Raquel, e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Lɨci Laban agaŋ abami. Ha huaci uami. Viaŋ nudɨ nasaŋ iguben uami. Hulaŋ mu saŋ ma iguben uami. Nama viaŋ hula hɨniha uami.
19 Então disse Labão: Melhor é que eu a dê a ti, do que eu a dê a outro homem; fica comigo.
20 Lɨci Jekopɨ Leselɨ dɨ viben aba hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ sibɨla vivi hɨnimi. Jekopɨ Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnimi sadaŋ hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agadɨ igɨci uaiaŋ akape me ma hɨnimi.
20 Assim serviu Jacó sete anos por Raquel; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ agaŋ uci Jekopɨ agaŋ Laban dɨ abami. Sibɨla ci fɨhalin uami. Nadina dɨ iasaŋ igunaŋ sabilɨŋ uami.
21 E disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu me case com ela.
22 Lɨci Laban agaŋ sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanami. La hulaŋ iamɨgali ahuata haiabɨla heŋ hɨsɨŋ agɨladɨ abɨci ve navɨmi.
22 Então reuniu Labão a todos os homens daquele lugar, e fez um banquete.
23 Nana hɨniavɨdaci hɨfɨlɨ lɨci Laban agaŋ Lea dɨ via ua uvɨ Jekopɨ ani hɨniadami heŋ lamami. Lɨci Jekopɨ Lea hula hɨnimi.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Lia, sua filha, e trouxe-a a Jacó que a possuiu.
24 Vaka Laban agaŋ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali mu agadɨ Lea saŋ igumi. Nudɨ ibi Celɨpa.
24 E Labão deu sua serva Zilpa a Lia, sua filha, por serva.
25 Jekopɨ agaŋ Lea hula hɨniavɨla cimɨdaŋ iahavɨla iamɨgali nɨbu hula hɨnimi agadɨ igavɨla i uami. Iamɨgali na Leselɨ hɨma uami. Na Lea uami. La ua Laban dɨ abami. Nama akɨ saŋ iadɨ hameŋ lɨmalamɨnaŋ uami. Viaŋ Leselɨ dɨ vivi saŋ nadɨ sibɨla agadɨ vivi hɨnilan uami. Nama iadɨ akɨ saŋ analɨ abahanaŋ uami.
25 E aconteceu que pela manhã, viu que era Lia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Lɨci Laban abami. Eke uami. Alaŋ nameŋ lɨlalu uami. Cimam agaŋ mɨse muŋaŋ iahuci Iagɨvam agaŋ sɨvɨ muŋaŋ iahulalɨ uami.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Lea hula hɨnidanaŋ uaiaŋ human limu fɨhala uci sɨmɨŋ hekɨlɨ nɨmɨli ci lɨci ha alaŋ Leselɨ dɨ avi nasaŋ igubalu uami. Igumɨli hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ sibɨla cɨhu vivi hɨnibanaŋ uami.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos comigo servires.
28 Lɨci Jekopɨ agaŋ Laban dɨ ciaŋ agadɨ lubiahɨlavɨla hameŋ laci ala lɨmi. Sɨmɨŋ hekɨlɨ navɨmi agaŋ ci lɨci Laban agaŋ Leselɨ dɨ Jekopɨ saŋ iguci sabimi.
28 E Jacó fez assim, e cumpriu a semana de Lia; então lhe deu por mulher Raquel sua filha.
29 Vaka Laban agaŋ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali mu agadɨ Leselɨ saŋ igumi. Nudɨ ibi Bilɨha.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Jekopɨ agaŋ Leselɨ hula hɨnimi. La Leselɨ saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnimi. Lea saŋ ma mavɨn hɨnimi. Lavɨla Jekopɨ agaŋ Laban dɨ sibɨla agadɨ vivi hɨnidaci hualɨ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ umi.
30 E possuiu também a Raquel, e amou também a Raquel mais do que a Lia e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 — ausente —
31 Vendo, pois, o Senhor que Lia era desprezada, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 — ausente —
32 E concebeu Lia, e deu à luz um filho, e chamou-o Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição, por isso agora me amará o meu marido.
33 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Asɨ Iaue igɨci iadɨ hulaŋ agaŋ iasaŋ mavɨn ma hɨnimaŋ lɨci iasaŋ ninaŋ mu cɨhu igui uami. Lavɨla ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Simeon uami.
33 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, e deu-me também este. E chamou-o Simeão.
34 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Viaŋ iadɨ hulaŋ saŋ ninaŋ ahica ci huhɨlacin uami. La iabi ninaŋ nagadɨ huhɨlin uami. Lɨlɨŋ nɨbu iadɨ igavɨla viaŋ hula humɨgaŋ pam hɨnibali uami. Lavɨla ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Livai uami.
34 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Por isso chamou-o Levi.
35 La cɨhu humɨgaŋ ahɨla ninaŋ mu huhɨlavɨla abami. Iabi Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahɨben uami. La ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Juda uami. Lavɨla cɨhu cɨhu humɨgaŋ ma ahɨlɨmaŋ.
35 E concebeu outra vez e deu à luz um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso chamou-o Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.