Gênesis 27

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aisakɨ hadi hadi sɨbaŋ lɨci nudɨ lamɨgaŋ hɨfɨlɨ mɨgɨci akuaba akuaba ma igami. Lavɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ abɨci uavɨla nudɨ ninaŋ manɨgali Iso dɨ abɨci veci abami. Ninaŋ uami. Lɨci Iso agaŋ abami. Viaŋ nan hɨnidin uami.
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Lɨci Aisakɨ abami. Viaŋ ci hadi hadi lin uami. Viaŋ ma igin uami. Abadɨhuba hɨmɨben uami.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Nadɨ hɨmi siaŋ viavɨla saua uha uami. Uavɨla iasaŋ sɨhɨm huliavɨla vaveha uami.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Vave sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci viaŋ nana saŋ mavɨn hɨnilan hameŋ agɨladɨ hɨla iasaŋ vavenaŋ nɨlɨŋ uami. Lavɨla nadɨ sijaŋ huaci lamavɨla ala hɨmɨben uami.
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Lɨci Iso agaŋ iaganu saŋ sɨhɨm viben aba saua umi.
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Igahɨla ua ninanu mu Jekopɨ dɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Viaŋ igahɨlɨdalɨŋ nadɨ iagana Aisakɨ agaŋ isana Iso dɨ nameŋ abi uami.
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 Sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨ hɨla vavenaŋ nɨlɨŋ aba abi uami. Navɨla Asɨ Iaue igɨdaci nadɨ sijaŋ huaci lamavɨla ala heŋ hɨmɨben aba abi uami.
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Ninaŋ uami. Iadɨ ciaŋ sɨhɨvia igahɨlavɨla viaŋ abɨben agadɨ hameŋ laci lɨha uami.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Sabaŋ meme hɨniavɨlalɨ heŋ uavɨla sabaŋ meme ninaŋ hekɨlɨ hekɨlɨ huaci huaci ahica agɨladɨ viavɨla iadɨ pɨŋ vaveha uami. Vavenaŋ viaŋ sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci iagana nana saŋ mavɨn hɨnilalɨ hameŋ agɨladɨ hɨlɨben uami.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Lɨlɨŋ via uavɨla iagana saŋ igunaŋ nɨbali uami. Navɨla nadɨ huaci lamavɨla ala hɨmam uami.
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Lɨci Jekopɨ agaŋ iamɨnu dɨ abami. Nama igɨlanaŋ uami. Iso nɨbu hadi mɨnɨ kuakua uami. Viaŋ hɨma uami.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Iavaŋ iadɨ hadipɨlɨ mɨŋaigavɨla abɨbali uami. Ha nama iadɨ analɨ akua abɨben aba lɨnaŋ aba abɨbali uami. La iadɨ sɨbɨlɨ igavɨla huaci ma lamɨbali uami.
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Lɨci iamɨnu agaŋ abami. Ninaŋ uami. Igahɨlɨmɨnaŋ uami. Viaŋ nukeŋ nasaŋ hɨji iguin sadaŋ nɨbu iadɨ sɨbɨlɨ igɨbali uami. Nama viaŋ abin hameŋ lɨha uami. Ua sabaŋ meme ahica ahica vaveha uami.
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Lɨci Jekopɨ ua sabaŋ meme ahica viavɨla iamɨnu dɨ pɨŋ vavemi. Vaveci sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci Jekopɨ iaganu nana saŋ mavɨn hɨniadami agɨladɨ hɨlami.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Hɨlanavɨla Iso dɨ hadi hɨlahɨla huaci huaci iamɨnu dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ viavɨla Jekopɨ dɨ hɨvɨ lamami.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Lamavɨla cɨhu sabaŋ meme sɨgɨtɨ agɨladɨ viavɨla Jekopɨ dɨ human agɨladɨ hɨvɨ hahami. La sugɨtaŋ hɨvɨ avi hahami.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Hahɨci ci lɨci sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci maci daŋ hɨlami agɨladɨ Jekopɨ saŋ igumi.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Iguci Jekopɨ agaŋ viavɨla ua iaganu dɨ abami. Iavaŋ uami. Lɨci iaganu abami. Ninaŋ viaŋ nan hɨnidin uami. Nama ani uami.
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Lɨci Jekopɨ abami. Viaŋ Iso nadɨ ninaŋ manɨgali uami. Akuaba akuaba abɨnaŋ agadɨ viaŋ ci sɨhuvin uami. Iaha sɨhɨm hɨhɨle vaven nagɨladɨ navɨla iadɨ huaci lamɨha uami.
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Lɨci Aisakɨ cɨhu abami. Ninaŋ uami. Sɨhɨm agadɨ akɨ la vivɨhenaŋ uami. Lɨci Jekopɨ abami. Nadɨ Asɨ Iaue agaŋ iadɨ ahɨliahuci sɨhɨm nagadɨ vivɨhen uami.
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Lɨci Aisakɨ Jekopɨ dɨ abami. Iadɨ mikɨ pɨŋ venaŋ nadɨ hadipɨlɨ mɨŋaigɨlɨŋ uami. Nama iadɨ ninaŋ Iso ua hɨma uami.
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Lɨci Jekopɨ iaganu dɨ mikɨ pɨŋ uci nudɨ hadipɨlɨ sɨhɨvia mɨŋaigavɨla abami. Nama Jekopɨ me ciaŋ abɨnaŋ uami. Agadɨ ala nadɨ human agɨladɨ mɨŋaigɨlɨŋ Iso dɨ human me hɨniavi uami.
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Jekopɨ dɨ human agɨladɨ iamɨnu agaŋ sabaŋ meme sɨgɨtɨ hɨvɨ hahɨci mɨnɨ kuakua Iso dɨ human mɨnɨ me hɨniavɨmi. Lɨci Aisakɨ agaŋ Jekopɨ nudɨ analɨ abami agadɨ ma igami. Lavɨla nudɨ huaci lamɨben aba lɨmi.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 La cɨhu nudɨ abitɨhami. Amɨŋ sɨbaŋ nama iadɨ ninaŋ Iso uami. Lɨci Jekopɨ abami. Iavaŋ viaŋ nukeŋ ala uami.
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Lɨci Aisakɨ abami. Sɨhɨm limu cɨkaŋ vavenaŋ navɨla nadɨ huaci lamɨben uami. Lɨci Jekopɨ Aisakɨ saŋ sɨhɨm igunami. La lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ agadɨ avi iguci nami.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Navɨla abami. Ninaŋ uami. Mikɨ neŋ vevɨla iadɨ mɨhum iavɨha uami.
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Lɨci Jekopɨ Aisakɨ dɨ mikɨ pɨŋ uavɨla nudɨ mɨhum iavami. Lɨci Aisakɨ agaŋ hɨdɨlɨ igɨben aba hadi hɨlahɨla Jekopɨ lama hɨdami agadɨ sɨmɨlaigɨci Iso dɨ hadi hɨsi iahami. Lɨci nudɨ huaci lamavɨla abami. Nadɨ hadi hɨsi ci igin uami. Iadɨ ninaŋ dɨ hadi hɨsi huaci nagaŋ Asɨ Iaue hualɨ mu huaci lamɨci hualabɨla hɨsɨŋ sɨmɨŋ mɨdɨ lɨhua hɨsi huaci iahɨlalɨ hameŋ iahi uami.
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Asɨ hamu cɨbɨ abɨci mɨgɨbali uami. La fɨli tɨbɨ nama hɨnibanaŋ agadɨ huaci lamɨci nadɨ hualabɨla agɨladɨ hɨvɨ sɨmɨŋ isabɨlaŋ huaci huaci iahavɨbali uami. Iahavɨdaci nama halɨha cahu uitɨ akape vibanaŋ uami. Lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ avi hekɨlɨ hekɨlɨ vibanaŋ uami.
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Hulaŋ iamɨgali haiabɨla mu hɨsɨŋ mu hɨsɨŋ agɨlaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hɨniavɨbali uami. Hulaŋ iamɨgali fɨli tɨbɨ mu hɨsɨŋ mu hɨsɨŋ agɨlaŋ nadɨ ibi mɨŋaiahɨben aba nadɨ mikɨ pɨŋ mɨgalɨfɨlɨbavɨbali uami. Nama manɨgali hɨnihɨni nadɨ imahalina agɨladɨ migɨlɨbanaŋ uami. Nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ nadɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨbali uami. Hulaŋ nama vɨhɨlɨ iga iga saŋ Asɨ dɨ abavɨci Asɨ lɨci nɨbɨlaŋ nukeŋ vɨhɨlɨ igavɨbali uami. Hulaŋ Asɨ nadɨ huaci lamalama saŋ abavɨci nulɨdɨ avi huaci lamɨbali uami.
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Aisakɨ agaŋ Jekopɨ dɨ huaci lamɨci umi. Udaci Jekopɨ isanu Iso cicɨ hɨdavɨla cɨhu vemi.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Vevɨla nɨbu avi sɨmɨŋ huaci hɨla iaganu saŋ vavemi. Vavevɨla abami. Iavaŋ uami. Iaha sɨhɨm hɨhɨle vaven nagɨladɨ navɨla iadɨ huaci lamɨha uami.
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Lɨci Aisakɨ abami. Nama ani uami. Lɨci Iso abami. Viaŋ Iso nadɨ ninaŋ manɨgali uami.
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Lɨci Aisakɨ agaŋ hekɨlɨ lɨdavalavala abami. Ani agaŋ sɨhɨm mu ifɨhɨma hɨla iasaŋ vaveiemi uami. Nama ma ve iahɨdanaŋ ci niemin uami. La viaŋ nudɨ ci huaci lamiemin uami. Huaci lamavɨla abiemin agaŋ hameŋ laci hɨnibali uami.
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Lɨci Iso igahɨlavɨla humɨgaŋ vɨhɨlɨ viavɨla ilɨha ilɨha abami. Iavaŋ uami. Iadɨ avi huaci lamɨha uami.
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Lɨci Aisakɨ abami. Viaŋ nadɨ huaci lamalama saŋ abɨlɨŋ ala nadɨ imana agaŋ iadɨ analɨ abɨci nudɨ ci huaci lamiemin uami.
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Lɨci Iso abami. Iamɨga iadɨ mɨse huhɨlami uami. Agadɨ ala Jekopɨ ninaŋ manɨgali me iadɨ uvɨsɨjiŋ vilɨ uami. La cɨhu nama iadɨ huaci lamalama saŋ abiemɨnaŋ agadɨ ala nɨbu ve nadɨ analɨ abɨci nudɨ ci huaci lamiemɨnaŋ uami. Vaka ninaŋ magɨlasiŋ agadɨ akuaba akuaba agɨladɨ vilɨ hameŋ ala iabi avi liemi uami. Lɨci nudɨ ibi Jekopɨ agaŋ hulaŋ mu agaŋ hulaŋ mu dɨ hɨnikuavɨla nudɨ uvɨsɨjiŋ vivi ibi hɨni uami. Iavaŋ uami. Iadɨ avi huaci lamɨvanaŋ uami.
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Lɨci Aisakɨ Iso dɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Viaŋ imana dɨ ci lɨbɨmɨŋin uami. Nɨbu nadɨ manɨgali hɨnibali uami. Nudɨ isaima agɨlaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hɨniavɨbali uami. Nɨbu halɨha cahu uitɨ akape daŋ hɨnibali uami. Lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ hekɨlɨ daŋ hɨnibali uami. Ninaŋ uami. Akɨakɨ mu agɨlaŋ hɨniavɨci nasaŋ avi igu igu saŋ nadɨ abɨben uami.
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Lɨci Iso agaŋ iaganu dɨ abitɨhami. Iavaŋ uami. Nama ninadina dɨ pabiŋ tɨbɨ laci huaci lamɨvanaŋ uami. Iadɨ avi huaci lamɨha uami. Hameŋ abavɨla cɨhu hekɨlɨ ilɨhami.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Lɨci Aisakɨ nudɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Nadɨ haiabɨla fɨli huaci ma hɨnibali uami. Hamu cɨbɨ nadɨ hualabɨla hɨvɨ ma mɨgɨbali uami.
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Nama sɨmɨŋ nana huaci mɨgahɨnihɨni saŋ puia hutesɨ hɨvɨ sagaŋ hɨdɨbanaŋ uami. La imana dɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibanaŋ uami. Agadɨ ala mufɨli nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni saŋ valavɨla nudɨ lɨvalɨnaŋ nɨbu nadɨ manɨgali ma hɨnibali uami.
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Lɨci Iso agaŋ iaganu Jekopɨ dɨ huaci lamami agasaŋ igahɨlɨci nudɨ igɨvɨ lɨmi. Lɨci hɨji nameŋ lamami. Iadɨ iavaŋ amɨŋ ci hɨmɨbali uami. Hɨmɨci alaŋ ilɨhɨbalu uami. Ilɨhɨmɨli ci lɨci viaŋ Jekopɨ dɨ ifɨhɨmɨben uami.
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Hɨji hameŋ lamavɨla abɨci hulaŋ limu hɨhɨle igahɨlavɨla uavɨla Lebeka dɨ abavɨmi. Lɨhavɨci Lebeka agaŋ hulaŋ mu dɨ abɨci uavɨla Jekopɨ dɨ abɨci veci abami. Igahɨlɨha uami. Nama isana Iso dɨ uvɨsɨjiŋ vinaŋ agasaŋ nudɨ igɨvɨ hɨma sɨbaŋ lɨci nadɨ ifɨhɨmuhɨmu saŋ abi uami. Nadɨ ifɨhɨmuhɨmu hɨji agaŋ muji hɨnidaci sabɨ pam simɨ hɨnidi uami.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Ninaŋ uami. Viaŋ abɨben hameŋ lɨha uami. Nama iahavɨla haŋɨla ua iadɨ amu Laban hula Halan haiabɨla hɨniha uami.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 — ausente —
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 — ausente —
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 La hɨnia Lebeka agaŋ Aisakɨ dɨ abami. Iso agaŋ iamɨgali Hitɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sabici viaŋ vɨhɨlɨ igɨlan uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ Jekopɨ avi iamɨgali Hitɨ hɨdɨlɨ fɨli tɨbɨ neŋ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ vivi saŋ valin uami. Iamɨgali Hitɨ hɨdɨlɨ agadɨ sabici viaŋ huaci ma hɨniben uami.
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.