Gênesis 27
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NTLH
1 Aisakɨ hadi hadi sɨbaŋ lɨci nudɨ lamɨgaŋ hɨfɨlɨ mɨgɨci akuaba akuaba ma igami. Lavɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ abɨci uavɨla nudɨ ninaŋ manɨgali Iso dɨ abɨci veci abami. Ninaŋ uami. Lɨci Iso agaŋ abami. Viaŋ nan hɨnidin uami.
1 Isaque já estava bem velho e havia ficado cego. Um dia ele chamou Esaú, o seu filho mais velho, e disse: — Meu filho! — Estou aqui, pai — respondeu ele.
2 Lɨci Aisakɨ abami. Viaŋ ci hadi hadi lin uami. Viaŋ ma igin uami. Abadɨhuba hɨmɨben uami.
2 O pai lhe disse: — Você está vendo que estou velho e um dia desses vou morrer.
3 Nadɨ hɨmi siaŋ viavɨla saua uha uami. Uavɨla iasaŋ sɨhɨm huliavɨla vaveha uami.
3 Pegue o seu arco e as suas flechas, vá até o campo e cace um animal.
4 Vave sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci viaŋ nana saŋ mavɨn hɨnilan hameŋ agɨladɨ hɨla iasaŋ vavenaŋ nɨlɨŋ uami. Lavɨla nadɨ sijaŋ huaci lamavɨla ala hɨmɨben uami.
4 Prepare uma comida saborosa, como eu gosto, e traga aqui para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção, antes de morrer.
5 Lɨci Iso agaŋ iaganu saŋ sɨhɨm viben aba saua umi.
5 Acontece que Rebeca escutou o que Isaque disse a Esaú. Por isso, quando ele saiu para caçar,
6 Igahɨla ua ninanu mu Jekopɨ dɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Viaŋ igahɨlɨdalɨŋ nadɨ iagana Aisakɨ agaŋ isana Iso dɨ nameŋ abi uami.
6 ela disse a Jacó: — Escutei agora mesmo uma conversa do seu pai com o seu irmão Esaú. O seu pai disse assim:
7 Sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨ hɨla vavenaŋ nɨlɨŋ aba abi uami. Navɨla Asɨ Iaue igɨdaci nadɨ sijaŋ huaci lamavɨla ala heŋ hɨmɨben aba abi uami.
7 “Vá caçar um animal e prepare uma comida saborosa para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção na presença de Deus, o Senhor , antes de morrer.”
8 Ninaŋ uami. Iadɨ ciaŋ sɨhɨvia igahɨlavɨla viaŋ abɨben agadɨ hameŋ laci lɨha uami.
8 Agora, meu filho — continuou Rebeca — escute bem e faça o que eu vou dizer.
9 Sabaŋ meme hɨniavɨlalɨ heŋ uavɨla sabaŋ meme ninaŋ hekɨlɨ hekɨlɨ huaci huaci ahica agɨladɨ viavɨla iadɨ pɨŋ vaveha uami. Vavenaŋ viaŋ sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci iagana nana saŋ mavɨn hɨnilalɨ hameŋ agɨladɨ hɨlɨben uami.
9 Vá ao lugar onde estão os nossos animais e traga dois cabritos dos melhores. Eu vou preparar uma comida saborosa, como o seu pai gosta,
10 Lɨlɨŋ via uavɨla iagana saŋ igunaŋ nɨbali uami. Navɨla nadɨ huaci lamavɨla ala hɨmam uami.
10 e você vai levá-la para ele comer. Depois o seu pai vai abençoar você, antes que ele morra.
11 Lɨci Jekopɨ agaŋ iamɨnu dɨ abami. Nama igɨlanaŋ uami. Iso nɨbu hadi mɨnɨ kuakua uami. Viaŋ hɨma uami.
11 Aí Jacó disse à mãe: — O meu irmão é muito peludo, e eu não.
12 Iavaŋ iadɨ hadipɨlɨ mɨŋaigavɨla abɨbali uami. Ha nama iadɨ analɨ akua abɨben aba lɨnaŋ aba abɨbali uami. La iadɨ sɨbɨlɨ igavɨla huaci ma lamɨbali uami.
12 Se o meu pai me apalpar e descobrir que sou eu, ele vai saber que eu estou tentando enganá-lo. Então ele vai me amaldiçoar em vez de me abençoar.
13 Lɨci iamɨnu agaŋ abami. Ninaŋ uami. Igahɨlɨmɨnaŋ uami. Viaŋ nukeŋ nasaŋ hɨji iguin sadaŋ nɨbu iadɨ sɨbɨlɨ igɨbali uami. Nama viaŋ abin hameŋ lɨha uami. Ua sabaŋ meme ahica ahica vaveha uami.
13 Mas a mãe respondeu: — Nesse caso, que a maldição caia sobre mim, meu filho. Faça exatamente o que eu disse: vá e traga os cabritos para mim.
14 Lɨci Jekopɨ ua sabaŋ meme ahica viavɨla iamɨnu dɨ pɨŋ vavemi. Vaveci sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci Jekopɨ iaganu nana saŋ mavɨn hɨniadami agɨladɨ hɨlami.
14 Jacó foi, pegou os cabritos e os levou à mãe, e ela preparou uma comida saborosa, como Isaque gostava.
15 Hɨlanavɨla Iso dɨ hadi hɨlahɨla huaci huaci iamɨnu dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ viavɨla Jekopɨ dɨ hɨvɨ lamami.
15 Depois ela pegou a melhor roupa de Esaú, que estava guardada em casa, e com ela vestiu Jacó.
16 Lamavɨla cɨhu sabaŋ meme sɨgɨtɨ agɨladɨ viavɨla Jekopɨ dɨ human agɨladɨ hɨvɨ hahami. La sugɨtaŋ hɨvɨ avi hahami.
16 Com a pele dos cabritos ela cobriu as mãos e o pescoço de Jacó, que não tinha pelos.
17 Hahɨci ci lɨci sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci maci daŋ hɨlami agɨladɨ Jekopɨ saŋ igumi.
17 Depois entregou a Jacó a comida gostosa e o pão que ela havia feito.
18 Iguci Jekopɨ agaŋ viavɨla ua iaganu dɨ abami. Iavaŋ uami. Lɨci iaganu abami. Ninaŋ viaŋ nan hɨnidin uami. Nama ani uami.
18 Então Jacó foi até onde o pai estava e disse: — Pai! — Aqui estou — respondeu ele. — Quem é você, meu filho?
19 Lɨci Jekopɨ abami. Viaŋ Iso nadɨ ninaŋ manɨgali uami. Akuaba akuaba abɨnaŋ agadɨ viaŋ ci sɨhuvin uami. Iaha sɨhɨm hɨhɨle vaven nagɨladɨ navɨla iadɨ huaci lamɨha uami.
19 — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho — disse Jacó. — Já fiz o que o senhor mandou. Levante-se, por favor; sente-se, coma da carne do animal que cacei e depois me abençoe.
20 Lɨci Aisakɨ cɨhu abami. Ninaŋ uami. Sɨhɨm agadɨ akɨ la vivɨhenaŋ uami. Lɨci Jekopɨ abami. Nadɨ Asɨ Iaue agaŋ iadɨ ahɨliahuci sɨhɨm nagadɨ vivɨhen uami.
20 Aí Isaque perguntou: — Mas como foi que você achou a caça tão depressa, meu filho? Jacó respondeu: — O
21 Lɨci Aisakɨ Jekopɨ dɨ abami. Iadɨ mikɨ pɨŋ venaŋ nadɨ hadipɨlɨ mɨŋaigɨlɨŋ uami. Nama iadɨ ninaŋ Iso ua hɨma uami.
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto para que eu possa apalpar você. Assim vou saber se você é Esaú mesmo ou não.
22 Lɨci Jekopɨ iaganu dɨ mikɨ pɨŋ uci nudɨ hadipɨlɨ sɨhɨvia mɨŋaigavɨla abami. Nama Jekopɨ me ciaŋ abɨnaŋ uami. Agadɨ ala nadɨ human agɨladɨ mɨŋaigɨlɨŋ Iso dɨ human me hɨniavi uami.
22 Jacó chegou perto de Isaque, e ele o apalpou e disse: — A sua voz é a voz de Jacó, mas as mãos parecem as mãos de Esaú.
23 Jekopɨ dɨ human agɨladɨ iamɨnu agaŋ sabaŋ meme sɨgɨtɨ hɨvɨ hahɨci mɨnɨ kuakua Iso dɨ human mɨnɨ me hɨniavɨmi. Lɨci Aisakɨ agaŋ Jekopɨ nudɨ analɨ abami agadɨ ma igami. Lavɨla nudɨ huaci lamɨben aba lɨmi.
23 Assim, Isaque não reconheceu que era Jacó, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, e por isso ele o abençoou.
24 La cɨhu nudɨ abitɨhami. Amɨŋ sɨbaŋ nama iadɨ ninaŋ Iso uami. Lɨci Jekopɨ abami. Iavaŋ viaŋ nukeŋ ala uami.
24 Mas, antes de abençoá-lo, perguntou mais uma vez: — Você é mesmo o meu filho Esaú? — Sou, sim — respondeu Jacó.
25 Lɨci Aisakɨ abami. Sɨhɨm limu cɨkaŋ vavenaŋ navɨla nadɨ huaci lamɨben uami. Lɨci Jekopɨ Aisakɨ saŋ sɨhɨm igunami. La lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ agadɨ avi iguci nami.
25 Então o pai disse: — Traga a carne da caça para que eu coma. Depois eu o abençoarei. Jacó serviu a comida ao seu pai e também trouxe vinho. Isaque comeu, e bebeu,
26 Navɨla abami. Ninaŋ uami. Mikɨ neŋ vevɨla iadɨ mɨhum iavɨha uami.
26 e depois disse: — Venha cá, meu filho, e me dê um beijo.
27 Lɨci Jekopɨ Aisakɨ dɨ mikɨ pɨŋ uavɨla nudɨ mɨhum iavami. Lɨci Aisakɨ agaŋ hɨdɨlɨ igɨben aba hadi hɨlahɨla Jekopɨ lama hɨdami agadɨ sɨmɨlaigɨci Iso dɨ hadi hɨsi iahami. Lɨci nudɨ huaci lamavɨla abami. Nadɨ hadi hɨsi ci igin uami. Iadɨ ninaŋ dɨ hadi hɨsi huaci nagaŋ Asɨ Iaue hualɨ mu huaci lamɨci hualabɨla hɨsɨŋ sɨmɨŋ mɨdɨ lɨhua hɨsi huaci iahɨlalɨ hameŋ iahi uami.
27 Jacó chegou perto e beijou o pai. Quando sentiu o cheiro da roupa que Jacó estava usando, Isaque o abençoou e disse assim: “Ah! O cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo que o
28 Asɨ hamu cɨbɨ abɨci mɨgɨbali uami. La fɨli tɨbɨ nama hɨnibanaŋ agadɨ huaci lamɨci nadɨ hualabɨla agɨladɨ hɨvɨ sɨmɨŋ isabɨlaŋ huaci huaci iahavɨbali uami. Iahavɨdaci nama halɨha cahu uitɨ akape vibanaŋ uami. Lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ avi hekɨlɨ hekɨlɨ vibanaŋ uami.
28 Meu filho, que Deus lhe dê o orvalho do céu; que os seus campos produzam boas colheitas e fartura de trigo e vinho.
29 Hulaŋ iamɨgali haiabɨla mu hɨsɨŋ mu hɨsɨŋ agɨlaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hɨniavɨbali uami. Hulaŋ iamɨgali fɨli tɨbɨ mu hɨsɨŋ mu hɨsɨŋ agɨlaŋ nadɨ ibi mɨŋaiahɨben aba nadɨ mikɨ pɨŋ mɨgalɨfɨlɨbavɨbali uami. Nama manɨgali hɨnihɨni nadɨ imahalina agɨladɨ migɨlɨbanaŋ uami. Nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ nadɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨbali uami. Hulaŋ nama vɨhɨlɨ iga iga saŋ Asɨ dɨ abavɨci Asɨ lɨci nɨbɨlaŋ nukeŋ vɨhɨlɨ igavɨbali uami. Hulaŋ Asɨ nadɨ huaci lamalama saŋ abavɨci nulɨdɨ avi huaci lamɨbali uami.
29 Que nações sejam dominadas por você, e que você seja respeitado pelos povos. Que você mande nos seus parentes, e que os descendentes da sua mãe o tratem com respeito. Malditos sejam aqueles que o amaldiçoarem, e que sejam abençoados os que o abençoarem!”
30 Aisakɨ agaŋ Jekopɨ dɨ huaci lamɨci umi. Udaci Jekopɨ isanu Iso cicɨ hɨdavɨla cɨhu vemi.
30 Isaque acabou de dar a bênção, e Jacó ia saindo, quando Esaú chegou, vindo da caçada.
31 Vevɨla nɨbu avi sɨmɨŋ huaci hɨla iaganu saŋ vavemi. Vavevɨla abami. Iavaŋ uami. Iaha sɨhɨm hɨhɨle vaven nagɨladɨ navɨla iadɨ huaci lamɨha uami.
31 Ele também fez uma comida gostosa e levou para o pai. Aí disse: — Levante-se, por favor, coma da caça que eu matei e depois me abençoe.
32 Lɨci Aisakɨ abami. Nama ani uami. Lɨci Iso abami. Viaŋ Iso nadɨ ninaŋ manɨgali uami.
32 Então Isaque perguntou: — Quem é você? — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho.
33 Lɨci Aisakɨ agaŋ hekɨlɨ lɨdavalavala abami. Ani agaŋ sɨhɨm mu ifɨhɨma hɨla iasaŋ vaveiemi uami. Nama ma ve iahɨdanaŋ ci niemin uami. La viaŋ nudɨ ci huaci lamiemin uami. Huaci lamavɨla abiemin agaŋ hameŋ laci hɨnibali uami.
33 Isaque ficou agitado e começou a tremer muito. E disse: — Então quem foi que caçou um animal e trouxe para mim? Eu comi antes que você chegasse e dei àquele homem a minha bênção. Ele é quem será abençoado.
34 Lɨci Iso igahɨlavɨla humɨgaŋ vɨhɨlɨ viavɨla ilɨha ilɨha abami. Iavaŋ uami. Iadɨ avi huaci lamɨha uami.
34 Quando Esaú ouviu isso, deu um grito cheio de amargura e disse: — Meu pai, dê a sua bênção para mim também!
35 Lɨci Aisakɨ abami. Viaŋ nadɨ huaci lamalama saŋ abɨlɨŋ ala nadɨ imana agaŋ iadɨ analɨ abɨci nudɨ ci huaci lamiemin uami.
35 Porém Isaque respondeu: — O seu irmão veio, me enganou e ficou com a bênção que era sua.
36 Lɨci Iso abami. Iamɨga iadɨ mɨse huhɨlami uami. Agadɨ ala Jekopɨ ninaŋ manɨgali me iadɨ uvɨsɨjiŋ vilɨ uami. La cɨhu nama iadɨ huaci lamalama saŋ abiemɨnaŋ agadɨ ala nɨbu ve nadɨ analɨ abɨci nudɨ ci huaci lamiemɨnaŋ uami. Vaka ninaŋ magɨlasiŋ agadɨ akuaba akuaba agɨladɨ vilɨ hameŋ ala iabi avi liemi uami. Lɨci nudɨ ibi Jekopɨ agaŋ hulaŋ mu agaŋ hulaŋ mu dɨ hɨnikuavɨla nudɨ uvɨsɨjiŋ vivi ibi hɨni uami. Iavaŋ uami. Iadɨ avi huaci lamɨvanaŋ uami.
36 Esaú disse: — Esta é a segunda vez que ele me engana. Foi com razão que puseram nele o nome de Jacó . Primeiro ele me tirou os direitos de filho mais velho e agora tirou a bênção que era minha. Pai, será que o senhor não guardou nenhuma bênção para mim?
37 Lɨci Aisakɨ Iso dɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Viaŋ imana dɨ ci lɨbɨmɨŋin uami. Nɨbu nadɨ manɨgali hɨnibali uami. Nudɨ isaima agɨlaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hɨniavɨbali uami. Nɨbu halɨha cahu uitɨ akape daŋ hɨnibali uami. Lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ hekɨlɨ daŋ hɨnibali uami. Ninaŋ uami. Akɨakɨ mu agɨlaŋ hɨniavɨci nasaŋ avi igu igu saŋ nadɨ abɨben uami.
37 Isaque respondeu: — Eu já dei a Jacó autoridade sobre você e fiz com que todos os parentes de Jacó sejam escravos dele. Também disse que ele terá muito trigo e muito vinho. Agora não posso fazer nada por você, meu filho.
38 Lɨci Iso agaŋ iaganu dɨ abitɨhami. Iavaŋ uami. Nama ninadina dɨ pabiŋ tɨbɨ laci huaci lamɨvanaŋ uami. Iadɨ avi huaci lamɨha uami. Hameŋ abavɨla cɨhu hekɨlɨ ilɨhami.
38 Porém Esaú insistiu: — Será que o senhor tem só uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E começou a chorar alto.
39 Lɨci Aisakɨ nudɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Nadɨ haiabɨla fɨli huaci ma hɨnibali uami. Hamu cɨbɨ nadɨ hualabɨla hɨvɨ ma mɨgɨbali uami.
39 Então Isaque disse: “Você viverá longe de terras boas e longe do orvalho que cai do céu.
40 Nama sɨmɨŋ nana huaci mɨgahɨnihɨni saŋ puia hutesɨ hɨvɨ sagaŋ hɨdɨbanaŋ uami. La imana dɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibanaŋ uami. Agadɨ ala mufɨli nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni saŋ valavɨla nudɨ lɨvalɨnaŋ nɨbu nadɨ manɨgali ma hɨnibali uami.
40 Você viverá pela sua espada e será empregado do seu irmão. Porém, quando você se revoltar, se livrará dele.”
41 Lɨci Iso agaŋ iaganu Jekopɨ dɨ huaci lamami agasaŋ igahɨlɨci nudɨ igɨvɨ lɨmi. Lɨci hɨji nameŋ lamami. Iadɨ iavaŋ amɨŋ ci hɨmɨbali uami. Hɨmɨci alaŋ ilɨhɨbalu uami. Ilɨhɨmɨli ci lɨci viaŋ Jekopɨ dɨ ifɨhɨmɨben uami.
41 Esaú ficou com ódio de Jacó porque o seu pai tinha dado a ele a bênção. Então pensou assim: “O meu pai vai morrer logo. Quando acabarem os dias de luto, vou matar o meu irmão.”
42 Hɨji hameŋ lamavɨla abɨci hulaŋ limu hɨhɨle igahɨlavɨla uavɨla Lebeka dɨ abavɨmi. Lɨhavɨci Lebeka agaŋ hulaŋ mu dɨ abɨci uavɨla Jekopɨ dɨ abɨci veci abami. Igahɨlɨha uami. Nama isana Iso dɨ uvɨsɨjiŋ vinaŋ agasaŋ nudɨ igɨvɨ hɨma sɨbaŋ lɨci nadɨ ifɨhɨmuhɨmu saŋ abi uami. Nadɨ ifɨhɨmuhɨmu hɨji agaŋ muji hɨnidaci sabɨ pam simɨ hɨnidi uami.
42 Rebeca ficou sabendo do plano de Esaú e mandou chamar Jacó. Ela disse: — Escute aqui! O seu irmão Esaú está planejando se vingar de você; ele quer matá-lo.
43 Ninaŋ uami. Viaŋ abɨben hameŋ lɨha uami. Nama iahavɨla haŋɨla ua iadɨ amu Laban hula Halan haiabɨla hɨniha uami.
43 Por isso, meu filho, preste atenção. Vá agora mesmo para a casa de Labão, o meu irmão, que mora em Harã.
44 — ausente —
44 Fique algum tempo lá com ele, até que passe o ódio do seu irmão,
45 — ausente —
45 e ele esqueça aquilo que você lhe fez. Nessa ocasião eu mandarei alguém para trazer você de volta. Não quero perder os meus dois filhos num dia só!
46 La hɨnia Lebeka agaŋ Aisakɨ dɨ abami. Iso agaŋ iamɨgali Hitɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sabici viaŋ vɨhɨlɨ igɨlan uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ Jekopɨ avi iamɨgali Hitɨ hɨdɨlɨ fɨli tɨbɨ neŋ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ vivi saŋ valin uami. Iamɨgali Hitɨ hɨdɨlɨ agadɨ sabici viaŋ huaci ma hɨniben uami.
46 Depois Rebeca foi falar com Isaque e disse: — Estou aborrecida da vida por causa dessas mulheres heteias com quem Esaú casou. Se Jacó também casar com uma dessas heteias, será melhor que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.