Gênesis 27
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NAA
1 Aisakɨ hadi hadi sɨbaŋ lɨci nudɨ lamɨgaŋ hɨfɨlɨ mɨgɨci akuaba akuaba ma igami. Lavɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agadɨ abɨci uavɨla nudɨ ninaŋ manɨgali Iso dɨ abɨci veci abami. Ninaŋ uami. Lɨci Iso agaŋ abami. Viaŋ nan hɨnidin uami.
1 Quando Isaque envelheceu e os seus olhos se enfraqueceram, a ponto de não mais poder ver, chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: — Meu filho! Esaú respondeu: — Aqui estou!
2 Lɨci Aisakɨ abami. Viaŋ ci hadi hadi lin uami. Viaŋ ma igin uami. Abadɨhuba hɨmɨben uami.
2 O pai lhe disse: — Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Nadɨ hɨmi siaŋ viavɨla saua uha uami. Uavɨla iasaŋ sɨhɨm huliavɨla vaveha uami.
3 Pegue agora as suas armas, a sua aljava e o seu arco, vá ao campo e apanhe para mim alguma caça.
4 Vave sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci viaŋ nana saŋ mavɨn hɨnilan hameŋ agɨladɨ hɨla iasaŋ vavenaŋ nɨlɨŋ uami. Lavɨla nadɨ sijaŋ huaci lamavɨla ala hɨmɨben uami.
4 Faça uma comida saborosa, como eu aprecio, e traga aqui para mim, para que eu coma e abençoe você antes que eu morra.
5 Lɨci Iso agaŋ iaganu saŋ sɨhɨm viben aba saua umi.
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Igahɨla ua ninanu mu Jekopɨ dɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Viaŋ igahɨlɨdalɨŋ nadɨ iagana Aisakɨ agaŋ isana Iso dɨ nameŋ abi uami.
6 Então Rebeca disse a Jacó, seu filho: — Ouvi seu pai falar com Esaú, o seu irmão. Ele disse:
7 Sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨ hɨla vavenaŋ nɨlɨŋ aba abi uami. Navɨla Asɨ Iaue igɨdaci nadɨ sijaŋ huaci lamavɨla ala heŋ hɨmɨben aba abi uami.
7 “Traga uma caça e faça uma comida saborosa para mim, para que eu coma e o abençoe na presença do Senhor , antes que eu morra.”
8 Ninaŋ uami. Iadɨ ciaŋ sɨhɨvia igahɨlavɨla viaŋ abɨben agadɨ hameŋ laci lɨha uami.
8 Agora, meu filho, escute as minhas palavras e faça o que lhe ordeno.
9 Sabaŋ meme hɨniavɨlalɨ heŋ uavɨla sabaŋ meme ninaŋ hekɨlɨ hekɨlɨ huaci huaci ahica agɨladɨ viavɨla iadɨ pɨŋ vaveha uami. Vavenaŋ viaŋ sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci iagana nana saŋ mavɨn hɨnilalɨ hameŋ agɨladɨ hɨlɨben uami.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois bons cabritos. Deles farei uma saborosa comida para o seu pai, como ele aprecia.
10 Lɨlɨŋ via uavɨla iagana saŋ igunaŋ nɨbali uami. Navɨla nadɨ huaci lamavɨla ala hɨmam uami.
10 Você a levará ao seu pai, para que a coma e o abençoe, antes que ele morra.
11 Lɨci Jekopɨ agaŋ iamɨnu dɨ abami. Nama igɨlanaŋ uami. Iso nɨbu hadi mɨnɨ kuakua uami. Viaŋ hɨma uami.
11 Mas Jacó disse a Rebeca, sua mãe: — Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem de pele lisa.
12 Iavaŋ iadɨ hadipɨlɨ mɨŋaigavɨla abɨbali uami. Ha nama iadɨ analɨ akua abɨben aba lɨnaŋ aba abɨbali uami. La iadɨ sɨbɨlɨ igavɨla huaci ma lamɨbali uami.
12 Se o meu pai me apalpar, passarei a ser visto por ele como zombador e trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Lɨci iamɨnu agaŋ abami. Ninaŋ uami. Igahɨlɨmɨnaŋ uami. Viaŋ nukeŋ nasaŋ hɨji iguin sadaŋ nɨbu iadɨ sɨbɨlɨ igɨbali uami. Nama viaŋ abin hameŋ lɨha uami. Ua sabaŋ meme ahica ahica vaveha uami.
13 A mãe respondeu: — Caia sobre mim essa maldição, meu filho. Faça somente o que eu digo: vá e traga os cabritos para mim.
14 Lɨci Jekopɨ ua sabaŋ meme ahica viavɨla iamɨnu dɨ pɨŋ vavemi. Vaveci sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci Jekopɨ iaganu nana saŋ mavɨn hɨniadami agɨladɨ hɨlami.
14 Ele foi, pegou os cabritos e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Hɨlanavɨla Iso dɨ hadi hɨlahɨla huaci huaci iamɨnu dɨ havɨlɨ ulaŋ hɨvɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ viavɨla Jekopɨ dɨ hɨvɨ lamami.
15 Depois, Rebeca pegou a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu Jacó, seu filho mais novo.
16 Lamavɨla cɨhu sabaŋ meme sɨgɨtɨ agɨladɨ viavɨla Jekopɨ dɨ human agɨladɨ hɨvɨ hahami. La sugɨtaŋ hɨvɨ avi hahami.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Hahɨci ci lɨci sɨhɨm akuaba akuaba huaci huaci maci daŋ hɨlami agɨladɨ Jekopɨ saŋ igumi.
17 Então entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Iguci Jekopɨ agaŋ viavɨla ua iaganu dɨ abami. Iavaŋ uami. Lɨci iaganu abami. Ninaŋ viaŋ nan hɨnidin uami. Nama ani uami.
18 Jacó foi a seu pai e disse: — Meu pai! Ele respondeu: — Fale! Quem é você, meu filho?
19 Lɨci Jekopɨ abami. Viaŋ Iso nadɨ ninaŋ manɨgali uami. Akuaba akuaba abɨnaŋ agadɨ viaŋ ci sɨhuvin uami. Iaha sɨhɨm hɨhɨle vaven nagɨladɨ navɨla iadɨ huaci lamɨha uami.
19 Jacó respondeu a seu pai: — Sou Esaú, seu filho primogênito. Fiz o que o senhor ordenou. Levante-se, por favor; sente-se e coma da minha caça, para que depois o senhor me abençoe.
20 Lɨci Aisakɨ cɨhu abami. Ninaŋ uami. Sɨhɨm agadɨ akɨ la vivɨhenaŋ uami. Lɨci Jekopɨ abami. Nadɨ Asɨ Iaue agaŋ iadɨ ahɨliahuci sɨhɨm nagadɨ vivɨhen uami.
20 Isaque perguntou a seu filho: — Como foi que você conseguiu achar a caça tão depressa, meu filho? Ele respondeu: — Porque o
21 Lɨci Aisakɨ Jekopɨ dɨ abami. Iadɨ mikɨ pɨŋ venaŋ nadɨ hadipɨlɨ mɨŋaigɨlɨŋ uami. Nama iadɨ ninaŋ Iso ua hɨma uami.
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto, para que eu o apalpe, meu filho, e veja se você é meu filho Esaú ou não.
22 Lɨci Jekopɨ iaganu dɨ mikɨ pɨŋ uci nudɨ hadipɨlɨ sɨhɨvia mɨŋaigavɨla abami. Nama Jekopɨ me ciaŋ abɨnaŋ uami. Agadɨ ala nadɨ human agɨladɨ mɨŋaigɨlɨŋ Iso dɨ human me hɨniavi uami.
22 Jacó se aproximou de Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: — A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú.
23 Jekopɨ dɨ human agɨladɨ iamɨnu agaŋ sabaŋ meme sɨgɨtɨ hɨvɨ hahɨci mɨnɨ kuakua Iso dɨ human mɨnɨ me hɨniavɨmi. Lɨci Aisakɨ agaŋ Jekopɨ nudɨ analɨ abami agadɨ ma igami. Lavɨla nudɨ huaci lamɨben aba lɨmi.
23 E não o reconheceu, porque as mãos realmente estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 La cɨhu nudɨ abitɨhami. Amɨŋ sɨbaŋ nama iadɨ ninaŋ Iso uami. Lɨci Jekopɨ abami. Iavaŋ viaŋ nukeŋ ala uami.
24 Então perguntou: — Você é mesmo o meu filho Esaú? Ele respondeu: — Eu sou.
25 Lɨci Aisakɨ abami. Sɨhɨm limu cɨkaŋ vavenaŋ navɨla nadɨ huaci lamɨben uami. Lɨci Jekopɨ Aisakɨ saŋ sɨhɨm igunami. La lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ agadɨ avi iguci nami.
25 Então disse: — Traga isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho e o abençoe. Jacó a levou até ele e o pai comeu. Trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Navɨla abami. Ninaŋ uami. Mikɨ neŋ vevɨla iadɨ mɨhum iavɨha uami.
26 Então Isaque, seu pai, lhe disse: — Venha cá e me dê um beijo, meu filho.
27 Lɨci Jekopɨ Aisakɨ dɨ mikɨ pɨŋ uavɨla nudɨ mɨhum iavami. Lɨci Aisakɨ agaŋ hɨdɨlɨ igɨben aba hadi hɨlahɨla Jekopɨ lama hɨdami agadɨ sɨmɨlaigɨci Iso dɨ hadi hɨsi iahami. Lɨci nudɨ huaci lamavɨla abami. Nadɨ hadi hɨsi ci igin uami. Iadɨ ninaŋ dɨ hadi hɨsi huaci nagaŋ Asɨ Iaue hualɨ mu huaci lamɨci hualabɨla hɨsɨŋ sɨmɨŋ mɨdɨ lɨhua hɨsi huaci iahɨlalɨ hameŋ iahi uami.
27 Ele se aproximou e o beijou. Então o pai aspirou o cheiro da roupa dele e o abençoou. Ele disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Asɨ hamu cɨbɨ abɨci mɨgɨbali uami. La fɨli tɨbɨ nama hɨnibanaŋ agadɨ huaci lamɨci nadɨ hualabɨla agɨladɨ hɨvɨ sɨmɨŋ isabɨlaŋ huaci huaci iahavɨbali uami. Iahavɨdaci nama halɨha cahu uitɨ akape vibanaŋ uami. Lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ avi hekɨlɨ hekɨlɨ vibanaŋ uami.
28 Deus lhe dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de vinho.
29 Hulaŋ iamɨgali haiabɨla mu hɨsɨŋ mu hɨsɨŋ agɨlaŋ nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hɨniavɨbali uami. Hulaŋ iamɨgali fɨli tɨbɨ mu hɨsɨŋ mu hɨsɨŋ agɨlaŋ nadɨ ibi mɨŋaiahɨben aba nadɨ mikɨ pɨŋ mɨgalɨfɨlɨbavɨbali uami. Nama manɨgali hɨnihɨni nadɨ imahalina agɨladɨ migɨlɨbanaŋ uami. Nadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ nadɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨbali uami. Hulaŋ nama vɨhɨlɨ iga iga saŋ Asɨ dɨ abavɨci Asɨ lɨci nɨbɨlaŋ nukeŋ vɨhɨlɨ igavɨbali uami. Hulaŋ Asɨ nadɨ huaci lamalama saŋ abavɨci nulɨdɨ avi huaci lamɨbali uami.
29 Que povos sirvam você, e nações o reverenciem. Que você seja senhor de seus irmãos, e os filhos de sua mãe se curvem diante de você. Maldito seja quem o amaldiçoar, e bendito quem o abençoar.
30 Aisakɨ agaŋ Jekopɨ dɨ huaci lamɨci umi. Udaci Jekopɨ isanu Iso cicɨ hɨdavɨla cɨhu vemi.
30 E aconteceu que, depois que Isaque abençoou Jacó e este tinha acabado de sair da presença de seu pai, chegou Esaú, seu irmão, vindo da sua caçada.
31 Vevɨla nɨbu avi sɨmɨŋ huaci hɨla iaganu saŋ vavemi. Vavevɨla abami. Iavaŋ uami. Iaha sɨhɨm hɨhɨle vaven nagɨladɨ navɨla iadɨ huaci lamɨha uami.
31 Ele também fez uma comida saborosa e a levou ao seu pai. E lhe disse: — Levante-se, meu pai, e coma da caça de seu filho, para que o senhor me abençoe.
32 Lɨci Aisakɨ abami. Nama ani uami. Lɨci Iso abami. Viaŋ Iso nadɨ ninaŋ manɨgali uami.
32 Então Isaque, o pai dele, perguntou: — Quem é você? Ele respondeu: — Sou o seu filho, o seu primogênito; sou Esaú.
33 Lɨci Aisakɨ agaŋ hekɨlɨ lɨdavalavala abami. Ani agaŋ sɨhɨm mu ifɨhɨma hɨla iasaŋ vaveiemi uami. Nama ma ve iahɨdanaŋ ci niemin uami. La viaŋ nudɨ ci huaci lamiemin uami. Huaci lamavɨla abiemin agaŋ hameŋ laci hɨnibali uami.
33 Isaque estremeceu, sentindo uma violenta comoção. E disse: — Mas então quem foi aquele que apanhou a caça e trouxe para mim? Eu comi tudo, antes que você chegasse, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Lɨci Iso igahɨlavɨla humɨgaŋ vɨhɨlɨ viavɨla ilɨha ilɨha abami. Iavaŋ uami. Iadɨ avi huaci lamɨha uami.
34 Ao ouvir tais palavras de seu pai, Esaú deu um grito cheio de amargura e disse: — Abençoe também a mim, meu pai!
35 Lɨci Aisakɨ abami. Viaŋ nadɨ huaci lamalama saŋ abɨlɨŋ ala nadɨ imana agaŋ iadɨ analɨ abɨci nudɨ ci huaci lamiemin uami.
35 Mas Isaque respondeu: — Seu irmão veio e, com astúcia, tomou a bênção que era sua.
36 Lɨci Iso abami. Iamɨga iadɨ mɨse huhɨlami uami. Agadɨ ala Jekopɨ ninaŋ manɨgali me iadɨ uvɨsɨjiŋ vilɨ uami. La cɨhu nama iadɨ huaci lamalama saŋ abiemɨnaŋ agadɨ ala nɨbu ve nadɨ analɨ abɨci nudɨ ci huaci lamiemɨnaŋ uami. Vaka ninaŋ magɨlasiŋ agadɨ akuaba akuaba agɨladɨ vilɨ hameŋ ala iabi avi liemi uami. Lɨci nudɨ ibi Jekopɨ agaŋ hulaŋ mu agaŋ hulaŋ mu dɨ hɨnikuavɨla nudɨ uvɨsɨjiŋ vivi ibi hɨni uami. Iavaŋ uami. Iadɨ avi huaci lamɨvanaŋ uami.
36 Esaú disse: — Não é com razão que ele se chama Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora tomou a bênção que era minha. E perguntou: — Então o senhor não reservou nenhuma bênção para mim?
37 Lɨci Aisakɨ Iso dɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Viaŋ imana dɨ ci lɨbɨmɨŋin uami. Nɨbu nadɨ manɨgali hɨnibali uami. Nudɨ isaima agɨlaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hɨniavɨbali uami. Nɨbu halɨha cahu uitɨ akape daŋ hɨnibali uami. Lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ hekɨlɨ daŋ hɨnibali uami. Ninaŋ uami. Akɨakɨ mu agɨlaŋ hɨniavɨci nasaŋ avi igu igu saŋ nadɨ abɨben uami.
37 Isaque respondeu a Esaú: — Eis que o constituí senhor sobre você, e fiz com que todos os parentes sejam servos dele; de trigo e de vinho o supri. Assim, o que posso fazer por você, meu filho?
38 Lɨci Iso agaŋ iaganu dɨ abitɨhami. Iavaŋ uami. Nama ninadina dɨ pabiŋ tɨbɨ laci huaci lamɨvanaŋ uami. Iadɨ avi huaci lamɨha uami. Hameŋ abavɨla cɨhu hekɨlɨ ilɨhami.
38 Esaú disse a seu pai: — Será que o senhor, meu pai, tem somente uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Lɨci Aisakɨ nudɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Nadɨ haiabɨla fɨli huaci ma hɨnibali uami. Hamu cɨbɨ nadɨ hualabɨla hɨvɨ ma mɨgɨbali uami.
39 Então Isaque, seu pai, disse: Sua habitação será longe dos lugares férteis da terra, longe do orvalho que cai do alto.
40 Nama sɨmɨŋ nana huaci mɨgahɨnihɨni saŋ puia hutesɨ hɨvɨ sagaŋ hɨdɨbanaŋ uami. La imana dɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnibanaŋ uami. Agadɨ ala mufɨli nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni saŋ valavɨla nudɨ lɨvalɨnaŋ nɨbu nadɨ manɨgali ma hɨnibali uami.
40 Você viverá da sua espada e servirá o seu irmão; quando, porém, você se libertar, sacudirá do seu pescoço o jugo dele.
41 Lɨci Iso agaŋ iaganu Jekopɨ dɨ huaci lamami agasaŋ igahɨlɨci nudɨ igɨvɨ lɨmi. Lɨci hɨji nameŋ lamami. Iadɨ iavaŋ amɨŋ ci hɨmɨbali uami. Hɨmɨci alaŋ ilɨhɨbalu uami. Ilɨhɨmɨli ci lɨci viaŋ Jekopɨ dɨ ifɨhɨmɨben uami.
41 Esaú passou a odiar Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado. E disse em seu íntimo: — Os dias de luto por meu pai se aproximam; então matarei meu irmão Jacó.
42 Hɨji hameŋ lamavɨla abɨci hulaŋ limu hɨhɨle igahɨlavɨla uavɨla Lebeka dɨ abavɨmi. Lɨhavɨci Lebeka agaŋ hulaŋ mu dɨ abɨci uavɨla Jekopɨ dɨ abɨci veci abami. Igahɨlɨha uami. Nama isana Iso dɨ uvɨsɨjiŋ vinaŋ agasaŋ nudɨ igɨvɨ hɨma sɨbaŋ lɨci nadɨ ifɨhɨmuhɨmu saŋ abi uami. Nadɨ ifɨhɨmuhɨmu hɨji agaŋ muji hɨnidaci sabɨ pam simɨ hɨnidi uami.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho. Então ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: — Eis que o seu irmão Esaú se consola fazendo planos para matá-lo.
43 Ninaŋ uami. Viaŋ abɨben hameŋ lɨha uami. Nama iahavɨla haŋɨla ua iadɨ amu Laban hula Halan haiabɨla hɨniha uami.
43 Agora, pois, meu filho, ouça bem o que vou dizer: levante-se e fuja para a casa de Labão, meu irmão, em Harã.
44 — ausente —
44 Fique com ele alguns dias, até que passe o furor de seu irmão,
45 — ausente —
45 e cesse o rancor dele contra você, e se esqueça do que você lhe fez. Quando isso acontecer, enviarei alguém para trazer você de volta. Não posso perder os meus dois filhos num só dia!
46 La hɨnia Lebeka agaŋ Aisakɨ dɨ abami. Iso agaŋ iamɨgali Hitɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sabici viaŋ vɨhɨlɨ igɨlan uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ Jekopɨ avi iamɨgali Hitɨ hɨdɨlɨ fɨli tɨbɨ neŋ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ vivi saŋ valin uami. Iamɨgali Hitɨ hɨdɨlɨ agadɨ sabici viaŋ huaci ma hɨniben uami.
46 Então Rebeca disse a Isaque: — Estou aborrecida da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.