Gênesis 24
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 Ebɨlam agaŋ akuaba akuaba sibɨla vidaci Asɨ Iaue nudɨ ahɨliahuiahu huaci lamadami. Lɨdaci huaci laci hɨniadami. Hɨnia ua hadi hadi lɨmi.
1 Abraão estava bem velho, e o S enhor o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Certo dia, Abraão disse a seu servo mais antigo, o homem encarregado de sua casa: “Faça um juramento colocando a mão debaixo da minha coxa.
3 — ausente —
3 Jure pelo S enhor , o Deus dos céus e da terra, que não deixará meu filho se casar com uma das mulheres cananitas que aqui vivem,
4 Nama iadɨ haiabɨla uavɨla iamɨgali mɨnibɨlɨ iadɨ hɨdɨlɨ pam agadɨ suhɨlavɨla via vaveha uami. Vavenaŋ iadɨ ninaŋ agaŋ nudɨ sabibali uami.
4 mas irá à minha terra natal, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho Isaque”.
5 Lɨci nudɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ nudɨ haiabɨla agadɨ valavɨla viaŋ hula fɨli tɨbɨ neŋ veve saŋ valɨci ha viaŋ akɨ lɨben uami. Cɨhu ve nadɨ ninaŋ agadɨ viavɨla nadɨ fɨli tɨbɨ uben uami.
5 O servo perguntou: “E se eu não encontrar uma moça disposta a viajar para um lugar tão distante de sua terra? Devo levar Isaque para morar entre seus parentes na terra de onde o senhor veio?”.
6 Lɨci Ebɨlam agaŋ abami. Nama iadɨ ninaŋ agadɨ viavɨla iadɨ fɨli tɨbɨ heŋ umɨnaŋ uami.
6 “Não!”, respondeu Abraão. “Cuidado! Não leve meu filho para lá de jeito nenhum.
7 Viaŋ iadɨ iavaŋ hula iadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula iadɨ fɨli tɨbɨ hɨnidalɨŋ Asɨ Iaue akuaba akuaba uaiaŋ susu hɨsɨŋ migɨlɨlalɨ agaŋ nɨbu iadɨ neŋ vavevɨla abami uami. Hɨvɨ hekɨlɨ aba abami uami. Fɨli tɨbɨ nama hɨnidanaŋ nagadɨ nadɨ iamɨlɨhalina agɨlasaŋ iguben aba abami uami. Asɨ Iaue agaŋ nudɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agadɨ abɨci nɨbu mɨse iadɨ fɨli tɨbɨ heŋ udaci nama sɨvɨ ubanaŋ uami. Hameŋ lɨci ha nama huaci iadɨ ninaŋ saŋ iamɨgali mɨnibɨlɨ heŋ hɨsɨŋ vibanaŋ uami.
7 O S enhor , o Deus dos céus, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, prometeu solenemente dar esta terra a meus descendentes. Ele enviará um anjo à sua frente e providenciará para que você encontre ali uma mulher para meu filho.
8 Iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ nama hula veve saŋ valɨci ha nama iamɨgali mɨnibɨlɨ iadɨ hɨvɨ hɨsɨŋ vavevave saŋ hɨvɨ hekɨlɨ aba abɨbanaŋ agasaŋ hɨji cuvɨlɨŋ lamɨmɨnaŋ uami. Agadɨ ala nama cɨhu ve iadɨ ninaŋ agadɨ viavɨla iadɨ fɨli tɨbɨ heŋ umɨnaŋ uami.
8 Se ela não estiver disposta a acompanhá-lo de volta, você estará livre do seu juramento. Mas não leve meu filho para lá, de maneira nenhuma.”
9 Lɨci nudɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ nudɨ manɨgali Ebɨlam dɨ lagiŋ lɨhu hɨvɨ human lamɨci uci abami. Hɨvɨ hekɨlɨ uami. Akuaba akuaba abɨnaŋ agadɨ hameŋ laci ala lɨben uami.
9 Então o servo colocou a mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou seguir suas instruções.
10 La nudɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ sabaŋ kamelɨ human limu limu fɨhala agɨladɨdaŋ akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨdaŋ viavɨla Naholɨ dɨ haiabɨla uavɨmi. Naholɨ dɨ haiabɨla agaŋ Mesopotemia fɨli tɨbɨ heŋ hɨniadami.
10 Em seguida, pegou dez camelos de Abraão, carregou-os com presentes valiosos de todo tipo da parte de seu senhor e viajou para a terra distante de Arã-Naaraim. Chegando lá, dirigiu-se à cidade onde Naor, irmão de Abraão, havia se estabelecido.
11 Ua hɨdahɨda hɨfɨlɨdaŋ hɨvɨ haiabɨla agadɨ lua madɨŋ madɨŋ heŋ iahuavɨmi. Iamɨgali avɨli licilici lakuku hɨvɨ ua iahuavɨla sabaŋ kamelɨ agɨladɨ abɨci avɨli sɨmɨ tulɨ caba heŋ mɨgalɨfɨlɨba hɨniavɨmi.
11 Ao entardecer, quando as mulheres saíam para tirar água, ele fez os camelos se ajoelharem perto de um poço nos arredores da cidade.
12 La hɨniavɨdaci abami. Asɨ Iaue nama iadɨ manɨgali Ebɨlam dɨ Asɨ uami. Nama iadɨ manɨgali agasaŋ mavɨn hɨniha uami. Lɨnaŋ sibɨla akuaba akuaba viaŋ viben agaŋ huaci laci iaham uami.
12 Então o servo orou: “Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso hoje e sê bondoso com o meu senhor Abraão.
13 Viaŋ avɨli sɨmɨ tulɨ mikɨ neŋ hɨnidalɨŋ iamɨgali mɨnibɨlɨ haiabɨla neŋ hɨsɨŋ agɨlaŋ avɨli licilici saŋ neŋ vehavɨbali uami.
13 Como vês, estou aqui junto desta fonte, e as moças da cidade estão vindo tirar água.
14 Vehavɨci viaŋ iamɨgali mɨnibɨlɨ mu agadɨ nameŋ abɨben uami. Nama fɨli sɨji avɨli daŋ agadɨ mɨŋamɨgɨnaŋ nɨlɨŋ aba abɨben uami. Abɨlɨŋ alia nɨha aba abɨbali uami. Lɨnaŋ nadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasaŋ avi igulɨŋ navɨbali aba abɨbali uami. Hameŋ abɨci viaŋ hɨji nameŋ lamɨben uami. Iamɨgali mɨnibɨlɨ nagadɨ ala nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ Aisakɨ saŋ lɨbɨmɨŋahanaŋ aba abɨben uami. Hameŋ lɨnaŋ viaŋ hɨji nameŋ lamɨben uami. Ha iadɨ manɨgali agasaŋ mavɨn hɨniavɨla ahɨliahui aba abɨben uami.
14 Esta é minha súplica. Pedirei a uma delas: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’. Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do teu servo Isaque. Desse modo, saberei que foste bondoso com o meu senhor”.
15 Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ Asɨ dɨ aba aba hɨnidaci Lebeka agaŋ nudɨ fɨli sɨji macɨŋ sabɨ hɨvɨ lamavɨla haiabɨla agadɨ vala vemi. Lebeka dɨ iaganu nɨbu Betuelɨ. Betuelɨ dɨ iaganu nɨbu Naholɨ. Naholɨ nɨbu Ebɨlam dɨ imanu. Betuelɨ dɨ iamɨnu nɨbu Milɨka.
15 Antes de terminar a oração, o servo viu aproximar-se uma moça chamada Rebeca, que trazia um cântaro no ombro. Ela era filha de Betuel, filho do irmão de Abraão, Naor, e de sua mulher, Milca.
16 Lebeka dɨ mugaŋ lamɨgaŋ agaŋ nɨbu huaci sɨbaŋ hɨniadami. Nɨbu hulaŋ mu hula ma hɨdɨmaŋ. Nɨbu nudɨ fɨli sɨji via vevɨla avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ mɨguavɨla avɨli liciavɨla cɨhu iahami.
16 Rebeca era muito bonita, tinha idade para casar e era virgem. Ela desceu à fonte, encheu o cântaro e voltou.
17 Iahɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ lɨhalɨha nudɨ pɨŋ uavɨla abami. Iasaŋ nadɨ avɨli sɨji igunaŋ nacɨhulɨŋ uami.
17 O servo de Abraão correu até ela e lhe pediu: “Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber”.
18 Lɨci Lebeka agaŋ abami. Hulaŋ hekɨlɨ nɨha uami. La lɨhalɨha mɨŋamɨga mɨŋaiaha via hɨnidaci nami.
18 “Sim, meu senhor, beba”, respondeu ela e, prontamente, baixou o cântaro do ombro e lhe deu de beber.
19 Nɨci ci lɨci Lebeka agaŋ nudɨ abami. Nadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasaŋ avi avɨli igulɨŋ navɨla humɨgaŋ laguavɨm uami.
19 Depois que lhe deu de beber, disse: “Tirarei água para seus camelos também, até que estejam satisfeitos”.
20 Hameŋ abavɨla lɨba hɨbɨn hɨbɨn sɨhɨm sabaŋ navɨhadami heŋ mɨŋamɨjici mɨguci navɨmi. Navɨdaci cɨhu lɨhalɨha uvɨhevɨla avɨli licimi. La hameŋ laci vavevave mɨŋamɨjidaci mɨgudaci nana humɨgaŋ laguavɨmi.
20 Esvaziou depressa o cântaro no bebedouro e correu de volta ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ avɨli licidaci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ ciaŋ ma abami. Nɨbu havɨ igasulasula hɨnimi. Nɨbu sɨhɨvia igɨben aba lɨmi. Asɨ Iaue agaŋ sibɨla viaŋ vin agadɨ huaci lamɨbali ua hɨma aba igahɨlahɨla hɨnimi.
21 O homem a observou em silêncio, pensando se o S enhor lhe tinha dado sucesso em sua missão.
22 Lɨdaci sabaŋ kamelɨ agɨlaŋ avɨli navɨci ci lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ luvɨŋ lɨba golɨ hɨvɨ vihavɨmi agadɨ viavɨla Lebeka saŋ igumi. Human lavi lɨba golɨ hɨvɨ vihavɨmi agɨladɨ avi nusaŋ igumi. Human lavi agɨladɨdaŋ luvɨŋ agadɨdaŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ hɨvɨ vihavɨmi. Luvɨŋ agadɨ vɨhɨlɨ ha 5 gɨlam. Lavi agɨladɨ vɨhɨlɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ ha 100 gɨlam.
22 Por fim, quando os camelos terminaram de beber, o servo deu à moça uma argola de ouro para o nariz e duas pulseiras grandes de ouro para os braços.
23 Lavɨla abami. Iadɨ abɨha uami. Nadɨ iagana ani uami. Nadɨ iagana dɨ ulaŋ ani hɨnihɨni fipɨ daŋ lɨci alaŋ nama hula ubalu uami. Uavɨla iadɨ sibɨla pam hɨsɨŋ agɨlaŋ hula iabi hɨfɨlɨ namɨlaŋ hula hɨsɨvɨbalu uami.
23 “De quem você é filha?”, perguntou ele. “Diga-me, por favor, se seu pai tem lugar para nos hospedar esta noite.”
24 Lɨci Lebeka agaŋ abami. Iadɨ iavaŋ nɨbu Betuelɨ uami. Betuelɨ dɨ iaganu nɨbu Naholɨ uami. Betuelɨ dɨ iamɨnu nɨbu Milɨka uami.
24 “Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca”, respondeu ela.
25 Humɨsɨ akuaba akuaba huaci huaci sabaŋ kamelɨ navɨlalɨ agɨlaŋ hanɨbuŋ hɨniavi uami. Ani hɨnihɨni fipɨ avi hanɨbuŋ hɨniavi uami.
25 “Temos bastante palha e forragem para os camelos e espaço para hóspedes.”
26 Lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ hali lɨbuhɨlavɨla cɨhu Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.
26 O homem se prostrou e adorou o S enhor .
27 La abami. Viaŋ Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahin uami. Nɨbu iadɨ manɨgali Ebɨlam dɨ Asɨ uami. Nɨbu iadɨ manɨgali saŋ mavɨn hɨnilalɨ uami. Hɨnihɨni akuaba akuaba lɨlɨ saŋ abɨlalɨ agɨladɨ hameŋ laci lɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ iadɨ viavɨla iadɨ manɨgali agadɨ hɨdɨlɨ pam hɨniavi neŋ vave uami.
27 “Louvado seja o S enhor , Deus do meu senhor Abraão!”, disse ele. “O S enhor demonstrou bondade e fidelidade ao meu senhor, pois me conduziu até seus parentes.”
28 Lɨci iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ haŋɨla iamɨnu dɨ ulaŋ umi. Uavɨla akuaba akuaba lɨmi agasaŋ sulami.
28 A moça correu para casa e contou à família tudo que havia acontecido.
29 — ausente —
29 Rebeca tinha um irmão chamado Labão, que foi prontamente à fonte para conhecer o homem.
30 — ausente —
30 Ele havia visto a argola para o nariz e as pulseiras nos braços da irmã, e tinha ouvido Rebeca contar o que o homem dissera. Assim, apressou-se até a fonte, onde o homem ainda estava parado perto dos camelos.
31 Hɨniavɨdaci Laban agaŋ nudɨ abami. Asɨ Iaue agaŋ nadɨ huaci lamɨlalɨ uami. Akɨ saŋ haiabɨla neŋ lagulama hɨnidanaŋ uami. Venaŋ alaŋ ahica haiabɨla agadɨ lua muji ivoumɨli uami. Viaŋ nasadaŋ nadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasadaŋ fipɨ ci mɨŋahihɨlin uami.
31 Labão lhe disse: “Venha e fique conosco, abençoado do S enhor ! Por que ficar aí fora? Já mandei arrumar acomodações para você e seus homens e lugar para os camelos”.
32 Lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ uleŋ muji ivoumi. Ivouci Laban agaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ agɨladɨ abami. Akuaba akuaba nulɨdɨ sabaŋ kamelɨ sabɨ hɨvɨ hɨniavadi agɨladɨ ahɨla via lamavɨla nulɨsaŋ humɨsɨ akuaba akuaba agɨladɨ igulaŋ navɨm uami. La Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agasadaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ agɨlasadaŋ avɨli igulaŋ hɨcɨ husavɨm uami.
32 Então o homem foi com ele para casa. Labão mandou descarregar os camelos, dar palha para os animais se deitarem e forragem para comerem, e água para o homem e seus ajudantes lavarem os pés.
33 Lɨci hɨcɨ husa fɨhala hɨniavɨdaci nulɨsaŋ sɨmɨŋ vavehavɨmi. Vavehavɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Viaŋ sɨmɨŋ lɨhalɨha ma nɨben uami. Vana viaŋ ciaŋ sula fɨhalavɨla ala sɨmɨŋ heŋ nɨben uami. Lɨci Laban agaŋ abami. Alia sulɨha uami.Laban agaŋ luvɨŋ mugaŋ sɨmɨ hɨvɨ hɨnimi agadɨ igami.|alt="Rebekah with septum nose ring." src="RebekahSep.jpg" size="col" copy="Gordon Thompson © 2010, 2017 Wyclife Bible Translators, Inc. Licensed under the Creatve Commons, Atributon-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Australia License" ref="24.29-30"
33 Quando a refeição foi servida, porém, o servo de Abraão disse: “Não comerei enquanto não explicar o motivo da minha vinda”. “Está bem”, disse Labão. “Fale.”
34 Lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Viaŋ Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ uami.
34 “Sou servo de Abraão”, explicou ele.
35 Asɨ Iaue agaŋ iadɨ manɨgali agadɨ huaci lamavɨla nusaŋ akuaba akuaba akape igudaci nɨbu hulaŋ hekɨlɨ hɨnilalɨ uami. La nɨbu sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau sabaŋ kamelɨ sabaŋ donɨki akape daŋ hɨnilalɨ uami. Lɨba silɨva lɨba golɨ akuaba akuaba akape daŋ hɨnilalɨ uami. Sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali avi akape daŋ hɨnilalɨ uami.
35 “O S enhor abençoou grandemente o meu senhor, e ele se tornou um homem rico. O S enhor lhe deu rebanhos de ovelhas e bois, uma fortuna em prata e ouro, e muitos servos e servas, camelos e jumentos.
36 Nudɨ abinu Sela nɨbu hadi hadi sɨbaŋ hɨniavɨla ninaŋ huhɨlami uami. Lɨci iadɨ manɨgali agaŋ nudɨ akuaba akuaba agɨladɨ nudɨ ninanu dɨ human hɨvɨ lamami uami.
36 “Quando Sara, mulher do meu senhor, era muito idosa, deu à luz o filho dele. Meu senhor deu tudo que possui a esse filho
37 — ausente —
37 e me fez jurar, dizendo: ‘Não permita que meu filho se case com uma das mulheres cananitas que aqui vivem.
38 — ausente —
38 Vá à casa de meu pai, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho’.
39 Hameŋ abavɨla iadɨ manɨgali agadɨ nameŋ abacin uami. Iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ viaŋ hula veve saŋ valɨci ha akɨ lɨben aba abacin uami.
39 “Mas eu perguntei ao meu senhor: ‘E se eu não encontrar uma moça disposta a voltar comigo?’.
40 Lɨlɨŋ nɨbu iadɨ nameŋ abalɨ uami. Viaŋ Asɨ Iaue dɨ ciaŋ lubiahɨlɨlan aba abalɨ uami. Nɨbu nudɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agadɨ abɨci nama hula uavɨla nadɨ ahɨliahuci nadɨ sibɨla agaŋ huaci iahɨbali aba abalɨ uami. Lɨci nama iadɨ iavaŋ dɨ hɨvɨ uavɨla nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ iamɨgali mɨnibɨlɨ agadɨ igavɨla iadɨ ninaŋ sabibali agasaŋ vibanaŋ aba abalɨ uami.
40 Ele respondeu: ‘O S enhor , em cuja presença tenho vivido, enviará um anjo com você e lhe dará sucesso em sua missão. Encontre uma mulher para meu filho entre os meus parentes, da família de meu pai.
41 Nama iadɨ iavaŋ dɨ hɨvɨ unaŋ nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ ma alia aba abavɨci ha nama iamɨgali mɨnibɨlɨ iadɨ hɨvɨ hɨsɨŋ vavevave saŋ hɨvɨ hekɨlɨ aba abɨnaŋ agasaŋ hɨji cuvɨlɨŋ lamɨmɨnaŋ aba abalɨ uami.
41 Então você terá cumprido sua obrigação. Se, porém, você for aos meus parentes e eles não deixarem a moça acompanhá-lo, estará livre do juramento’.
42 Lɨci viaŋ iabi avɨli sɨmɨ tulɨ abɨla heŋ ve iahavɨla nameŋ abin uami. Asɨ Iaue nama iadɨ manɨgali Ebɨlam dɨ Asɨ aba abin uami. Nama iadɨ ahɨliahunaŋ iadɨ sibɨla agaŋ huaci iahɨbali aba abin uami.
42 “Hoje, quando cheguei à fonte, fiz a seguinte oração: ‘Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso em minha missão.
43 Malɨciŋ viaŋ avɨli sɨmɨ tulɨ mikɨ lagulama hɨnidin aba abin uami. Iamɨgali mɨnibɨlɨ mu avɨli liciben aba veci viaŋ nameŋ abɨben aba abin uami. Nadɨ avɨli sɨji iasaŋ igunaŋ nacɨhulɨŋ aba abɨben aba abin uami.
43 Como vês, estou aqui junto desta fonte. Esta é minha súplica. Quando uma jovem vier tirar água, eu lhe direi: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro’.
44 Abɨlɨŋ alia nɨha aba abɨbali aba abin uami. Lɨnaŋ nadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasaŋ avi igulɨŋ navɨbali aba abɨbali aba abin uami. Hameŋ abɨci viaŋ hɨji nameŋ lamɨben aba abin uami. Iamɨgali nudɨ ala iadɨ manɨgali agadɨ ninaŋ agasaŋ lɨbɨmɨŋahanaŋ aba abɨben aba abin uami.
44 Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do filho do meu senhor’.
45 Viaŋ hɨji hɨvɨ Asɨ dɨ aba aba hɨnidalɨŋ Lebeka agaŋ nudɨ fɨli sɨji macɨŋ sabɨ hɨvɨ lamavɨla avɨli liciben aba ve uami. Vevɨla avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ mɨgua liciavɨla iahɨci abin uami. Iasaŋ avɨli igunaŋ nacɨhulɨŋ aba abin uami.
45 “Antes de terminar de orar em meu coração, vi Rebeca vindo com o cântaro no ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. Eu lhe disse: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’.
46 Lɨlɨŋ avɨli sɨji agadɨ lɨhalɨha mɨŋamɨga mɨŋalɨva hɨnihɨni abi uami. Nɨha aba abi uami. Lɨnaŋ nadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasaŋ avi igulɨŋ navɨbali aba abi uami. Lɨci viaŋ nɨlɨŋ nɨbu iadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasaŋ avi iguci navi uami.
46 Prontamente, ela baixou o cântaro do ombro e disse: ‘Sim, beba. Também darei água aos seus camelos’. Eu bebi, e ela deu água aos camelos.
47 Lɨhavɨci viaŋ nudɨ abitɨhin uami. Nadɨ iagana ani aba abin uami. Lɨlɨŋ nɨbu abi uami. Iadɨ iavaŋ nɨbu Betuelɨ aba abi uami. Betuelɨ dɨ iaganu nɨbu Naholɨ aba abi uami. Betuelɨ dɨ iamɨnu nɨbu Milɨka aba abi uami. Lɨci viaŋ luvɨŋ agadɨ nudɨ mugaŋ sɨmɨ hɨvɨ lamin uami. Human lavi ahica agɨladɨ avi nudɨ human limu limu hɨvɨ iahu lamin uami.
47 “Em seguida, perguntei-lhe: ‘De quem você é filha?’. Ela respondeu: ‘Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca’. Então coloquei a argola em seu nariz e as pulseiras em seus braços.
48 La hali lɨbuhɨlavɨla cɨhu Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbavɨla abin uami. Viaŋ Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahin aba abin uami. Iadɨ manɨgali agadɨ Asɨ agaŋ iadɨ via neŋ vave aba abin uami. Iadɨ manɨgali Ebɨlam dɨ imanu agadɨ ulaŋ hɨvɨ vave aba abin uami. Lɨci viaŋ nudɨ ajinu dɨ via uben aba abin uami. Via ulɨŋ iadɨ manɨgali agadɨ ninaŋ agaŋ nudɨ sabibali aba abin uami.
48 “Depois, prostrei-me e adorei o S enhor . Louvei o S enhor , Deus do meu senhor Abraão, pois ele havia me conduzido até a sobrinha-neta do meu senhor, para que ela seja mulher do filho do meu senhor.
49 Alialaŋ uami. Namɨlaŋ iadɨ manɨgali agasaŋ mavɨn hɨniavɨla akuaba akuaba lɨlɨ saŋ abalɨ hameŋ laci lɨben aba ha iadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ abɨhalaŋ uami. Hɨma aba abɨlaŋ viaŋ naludɨ vala uben uami.
49 Agora, digam-me se mostrarão bondade e fidelidade ao meu senhor. Por favor, respondam-me ‘sim’ ou ‘não’, para que eu saiba o que fazer em seguida.”
50 Lɨci Laban hula Betuelɨ hula cɨhu abavɨmi. Asɨ Iaue nukeŋ sibɨla vi agadɨ alaŋ cɨhu akuaba akuaba ciaŋ ma abɨbalu uavɨmi.
50 Labão e Betuel responderam: “É evidente que o S enhor o trouxe até aqui. Sendo assim, não há nada que possamos dizer.
51 Lebeka ha hɨnidi uavɨmi. Viavɨla uha uavɨmi. Lɨnaŋ nadɨ manɨgali agadɨ ninaŋ agaŋ nudɨ sabim uavɨmi. Asɨ Iaue abalɨ hameŋ laci ala lɨm uavɨmi.
51 Aqui está Rebeca; tome-a e leve-a com você. Que ela seja mulher do filho do seu senhor, como disse o S enhor ”.
52 Hameŋ abavɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahɨben aba fɨli hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbami.
52 Quando o servo de Abraão ouviu a resposta, prostrou-se no chão e adorou o S enhor .
53 La akuaba akuaba huaci huaci lɨba silɨva lɨba golɨ hɨvɨ vihavɨmi agɨladɨdaŋ hadi hɨlahɨla huaci huaci limu hɨhɨle agɨladɨdaŋ Lebeka saŋ igumi. Akuaba akuaba huaci huaci limu hɨhɨle agɨladɨ avi Lebeka amunu sadaŋ iamɨnu sadaŋ igumi.
53 Em seguida, entregou a Rebeca joias de prata e ouro e vestidos. Também deu presentes valiosos ao irmão e à mãe de Rebeca.
54 Ciaŋ aba fɨhalavɨla Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ hulaŋ limu hɨhɨle nɨbu hula vehavɨmi agɨlaŋ hula sɨmɨŋ navɨla ani hɨsɨvavɨmi. La cimɨdaŋ sɨbaŋ iahavɨla Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Iadɨ valɨlaŋ viaŋ cɨhu iadɨ manɨgali agadɨ pɨŋ uben uami.
54 Então o servo e os homens que o acompanhavam comeram e passaram a noite ali. Logo cedo na manhã seguinte, o servo de Abraão disse: “Enviem-me de volta ao meu senhor”.
55 Hameŋ abɨci Lebeka amunu hula iamɨnu hula abavɨmi. Vana iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ alaŋ hula hɨnimitavɨla uaiaŋ human limu fɨhala human limu ahica pam cɨjɨŋ akua uci ahila ubali uavɨmi.
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: “Queremos que Rebeca fique conosco pelo menos dez dias; depois, ela poderá partir”.
56 Lɨhavɨci cɨhu Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Sibɨla viaŋ vilɨŋ Asɨ Iaue ahɨliahuci huaci li sadaŋ iadɨ valɨlaŋ iadɨ manɨgali agadɨ pɨŋ cɨhu uben uami. Iadɨ abamɨgɨlɨmɨlaŋ uami.
56 O servo, porém, disse: “Não me detenham. O S enhor me deu sucesso em minha missão; agora, enviem-me de volta ao meu senhor”.
57 Hameŋ abɨci abavɨmi. Alaŋ iamɨgali mɨnibɨlɨ agadɨ ulɨmɨli veci abitɨha igɨmɨli uavɨmi.
57 “Pois bem”, disseram eles. “Chamaremos Rebeca e pediremos a opinião dela.”
58 La Lebeka dɨ ulavɨci vemi. Veci abitɨhavɨmi. Nama hulaŋ nagaŋ hula huaci ubanaŋ uavɨmi. Lɨhavɨci abami. Uben uami.
58 Chamaram Rebeca e lhe perguntaram: “Você está disposta a ir com este homem?”. E ela respondeu: “Sim, estou”.
59 Lɨci Lebeka dɨdaŋ iamɨgali mu nudɨ migɨladami agadɨdaŋ abavɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ hula uavɨmi. Hɨmamɨgɨlɨ daŋ agadɨ sibɨla pam hɨsɨŋ agɨlaŋ avi ahuata hameŋ uavɨmi.
59 Com isso, eles se despediram de Rebeca e a enviaram com o servo de Abraão e seus homens. A serva que havia amamentado Rebeca a acompanhou.
60 Uben aba lɨhavɨdaci Lebeka dɨ huaci lamɨben aba abavɨmi. Nama mufɨli ninanadi akape sɨbaŋ huhɨlɨbanaŋ uavɨmi. Lɨnaŋ nadɨ iamɨlɨhalina agɨlaŋ iaha habɨla hulaŋ nulɨdɨ nagɨli lamavɨbali agɨlaŋ hula sagaŋ lɨbavɨla nulɨdɨ lɨvalavɨbali uavɨmi. La nulɨdɨ haiabɨla agɨladɨ vihavɨbali uavɨmi.
60 Na hora da partida, abençoaram Rebeca, dizendo: “Nossa irmã, que você se torne mãe de muitos milhares! Que seus descendentes conquistem as cidades de seus inimigos!”.
61 Hameŋ abavɨci Lebeka hula nudɨ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali agɨlaŋ hula Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ hula vebalu aba sabaŋ kamelɨ sabɨ hɨvɨ iahua mɨgahɨniavɨmi. Mɨgahɨniavɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ nulɨdɨ viavɨla vemi.
61 Então Rebeca e suas servas montaram nos camelos e seguiram o homem. Assim, o servo de Abraão partiu levando Rebeca.
62 Viavɨla vemi hadɨhu Aisakɨ agaŋ Lahailoi avɨli sɨmɨ tulɨ agadɨ vala vemi. Vala vevɨla Negevɨ fɨli tɨbɨ hɨniadami.
62 Nesse meio-tempo, Isaque, que morava no Neguebe, havia regressado de Beer-Laai-Roi.
63 Mu tɨbɨ hɨfɨlɨdaŋ lɨdaci mɨda hɨvɨ hɨdami. Hɨdahɨda igɨci sabaŋ kamelɨ agɨlaŋ vehavɨmi.
63 Ao entardecer, enquanto caminhava pelo campo e meditava, levantou os olhos e viu que camelos se aproximavam.
64 Vevɨla Lebeka agaŋ Aisakɨ dɨ igoua igavɨla sabaŋ kamelɨ valavɨla fɨli mɨgami.
64 Quando Rebeca levantou os olhos e viu Isaque, desceu do camelo no mesmo instante
65 La Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agadɨ abitɨhami. Hana akɨ hulaŋ aludɨ pɨŋ vedi uami. Lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Ha iadɨ manɨgali uami. Lɨci Lebeka agaŋ havɨlɨ tɨbɨ viavɨla nudɨ nukeŋ mugaŋ lamɨgaŋ hafilɨbami.
65 e perguntou ao servo: “Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro?”. Quando ele respondeu: “É meu senhor”, Rebeca cobriu o rosto com o véu.
66 Lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ akuaba akuaba lɨmi agasaŋ Aisakɨ dɨ sulami.
66 Depois, o servo contou a Isaque tudo que havia feito.
67 Sula fɨhalɨci Aisakɨ agaŋ Lebeka dɨ viavɨla iamɨnu Sela dɨ havɨlɨ ulaŋ heŋ via ua lamami. Lavɨla nusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨniavɨla nudɨ sabimi. Vaka Aisakɨ agaŋ iamɨnu Sela hɨmɨci humɨgaŋ vɨhɨlɨ vimi. Agadɨ ala Lebeka dɨ sabici nudɨ mavɨn mɨgumi.
67 Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e Rebeca se tornou sua mulher. Ele a amava profundamente e nela encontrou consolação depois que sua mãe morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.