Gênesis 24
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NTLH
1 Ebɨlam agaŋ akuaba akuaba sibɨla vidaci Asɨ Iaue nudɨ ahɨliahuiahu huaci lamadami. Lɨdaci huaci laci hɨniadami. Hɨnia ua hadi hadi lɨmi.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 — ausente —
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Nama iadɨ haiabɨla uavɨla iamɨgali mɨnibɨlɨ iadɨ hɨdɨlɨ pam agadɨ suhɨlavɨla via vaveha uami. Vavenaŋ iadɨ ninaŋ agaŋ nudɨ sabibali uami.
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Lɨci nudɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ nudɨ haiabɨla agadɨ valavɨla viaŋ hula fɨli tɨbɨ neŋ veve saŋ valɨci ha viaŋ akɨ lɨben uami. Cɨhu ve nadɨ ninaŋ agadɨ viavɨla nadɨ fɨli tɨbɨ uben uami.
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Lɨci Ebɨlam agaŋ abami. Nama iadɨ ninaŋ agadɨ viavɨla iadɨ fɨli tɨbɨ heŋ umɨnaŋ uami.
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Viaŋ iadɨ iavaŋ hula iadɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ hula iadɨ fɨli tɨbɨ hɨnidalɨŋ Asɨ Iaue akuaba akuaba uaiaŋ susu hɨsɨŋ migɨlɨlalɨ agaŋ nɨbu iadɨ neŋ vavevɨla abami uami. Hɨvɨ hekɨlɨ aba abami uami. Fɨli tɨbɨ nama hɨnidanaŋ nagadɨ nadɨ iamɨlɨhalina agɨlasaŋ iguben aba abami uami. Asɨ Iaue agaŋ nudɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agadɨ abɨci nɨbu mɨse iadɨ fɨli tɨbɨ heŋ udaci nama sɨvɨ ubanaŋ uami. Hameŋ lɨci ha nama huaci iadɨ ninaŋ saŋ iamɨgali mɨnibɨlɨ heŋ hɨsɨŋ vibanaŋ uami.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ nama hula veve saŋ valɨci ha nama iamɨgali mɨnibɨlɨ iadɨ hɨvɨ hɨsɨŋ vavevave saŋ hɨvɨ hekɨlɨ aba abɨbanaŋ agasaŋ hɨji cuvɨlɨŋ lamɨmɨnaŋ uami. Agadɨ ala nama cɨhu ve iadɨ ninaŋ agadɨ viavɨla iadɨ fɨli tɨbɨ heŋ umɨnaŋ uami.
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Lɨci nudɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ nudɨ manɨgali Ebɨlam dɨ lagiŋ lɨhu hɨvɨ human lamɨci uci abami. Hɨvɨ hekɨlɨ uami. Akuaba akuaba abɨnaŋ agadɨ hameŋ laci ala lɨben uami.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 La nudɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ sabaŋ kamelɨ human limu limu fɨhala agɨladɨdaŋ akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨdaŋ viavɨla Naholɨ dɨ haiabɨla uavɨmi. Naholɨ dɨ haiabɨla agaŋ Mesopotemia fɨli tɨbɨ heŋ hɨniadami.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Ua hɨdahɨda hɨfɨlɨdaŋ hɨvɨ haiabɨla agadɨ lua madɨŋ madɨŋ heŋ iahuavɨmi. Iamɨgali avɨli licilici lakuku hɨvɨ ua iahuavɨla sabaŋ kamelɨ agɨladɨ abɨci avɨli sɨmɨ tulɨ caba heŋ mɨgalɨfɨlɨba hɨniavɨmi.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 La hɨniavɨdaci abami. Asɨ Iaue nama iadɨ manɨgali Ebɨlam dɨ Asɨ uami. Nama iadɨ manɨgali agasaŋ mavɨn hɨniha uami. Lɨnaŋ sibɨla akuaba akuaba viaŋ viben agaŋ huaci laci iaham uami.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Viaŋ avɨli sɨmɨ tulɨ mikɨ neŋ hɨnidalɨŋ iamɨgali mɨnibɨlɨ haiabɨla neŋ hɨsɨŋ agɨlaŋ avɨli licilici saŋ neŋ vehavɨbali uami.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Vehavɨci viaŋ iamɨgali mɨnibɨlɨ mu agadɨ nameŋ abɨben uami. Nama fɨli sɨji avɨli daŋ agadɨ mɨŋamɨgɨnaŋ nɨlɨŋ aba abɨben uami. Abɨlɨŋ alia nɨha aba abɨbali uami. Lɨnaŋ nadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasaŋ avi igulɨŋ navɨbali aba abɨbali uami. Hameŋ abɨci viaŋ hɨji nameŋ lamɨben uami. Iamɨgali mɨnibɨlɨ nagadɨ ala nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ Aisakɨ saŋ lɨbɨmɨŋahanaŋ aba abɨben uami. Hameŋ lɨnaŋ viaŋ hɨji nameŋ lamɨben uami. Ha iadɨ manɨgali agasaŋ mavɨn hɨniavɨla ahɨliahui aba abɨben uami.
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ Asɨ dɨ aba aba hɨnidaci Lebeka agaŋ nudɨ fɨli sɨji macɨŋ sabɨ hɨvɨ lamavɨla haiabɨla agadɨ vala vemi. Lebeka dɨ iaganu nɨbu Betuelɨ. Betuelɨ dɨ iaganu nɨbu Naholɨ. Naholɨ nɨbu Ebɨlam dɨ imanu. Betuelɨ dɨ iamɨnu nɨbu Milɨka.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 Lebeka dɨ mugaŋ lamɨgaŋ agaŋ nɨbu huaci sɨbaŋ hɨniadami. Nɨbu hulaŋ mu hula ma hɨdɨmaŋ. Nɨbu nudɨ fɨli sɨji via vevɨla avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ mɨguavɨla avɨli liciavɨla cɨhu iahami.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Iahɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ lɨhalɨha nudɨ pɨŋ uavɨla abami. Iasaŋ nadɨ avɨli sɨji igunaŋ nacɨhulɨŋ uami.
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Lɨci Lebeka agaŋ abami. Hulaŋ hekɨlɨ nɨha uami. La lɨhalɨha mɨŋamɨga mɨŋaiaha via hɨnidaci nami.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Nɨci ci lɨci Lebeka agaŋ nudɨ abami. Nadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasaŋ avi avɨli igulɨŋ navɨla humɨgaŋ laguavɨm uami.
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Hameŋ abavɨla lɨba hɨbɨn hɨbɨn sɨhɨm sabaŋ navɨhadami heŋ mɨŋamɨjici mɨguci navɨmi. Navɨdaci cɨhu lɨhalɨha uvɨhevɨla avɨli licimi. La hameŋ laci vavevave mɨŋamɨjidaci mɨgudaci nana humɨgaŋ laguavɨmi.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ avɨli licidaci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ ciaŋ ma abami. Nɨbu havɨ igasulasula hɨnimi. Nɨbu sɨhɨvia igɨben aba lɨmi. Asɨ Iaue agaŋ sibɨla viaŋ vin agadɨ huaci lamɨbali ua hɨma aba igahɨlahɨla hɨnimi.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Lɨdaci sabaŋ kamelɨ agɨlaŋ avɨli navɨci ci lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ luvɨŋ lɨba golɨ hɨvɨ vihavɨmi agadɨ viavɨla Lebeka saŋ igumi. Human lavi lɨba golɨ hɨvɨ vihavɨmi agɨladɨ avi nusaŋ igumi. Human lavi agɨladɨdaŋ luvɨŋ agadɨdaŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ hɨvɨ vihavɨmi. Luvɨŋ agadɨ vɨhɨlɨ ha 5 gɨlam. Lavi agɨladɨ vɨhɨlɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ ha 100 gɨlam.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Lavɨla abami. Iadɨ abɨha uami. Nadɨ iagana ani uami. Nadɨ iagana dɨ ulaŋ ani hɨnihɨni fipɨ daŋ lɨci alaŋ nama hula ubalu uami. Uavɨla iadɨ sibɨla pam hɨsɨŋ agɨlaŋ hula iabi hɨfɨlɨ namɨlaŋ hula hɨsɨvɨbalu uami.
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Lɨci Lebeka agaŋ abami. Iadɨ iavaŋ nɨbu Betuelɨ uami. Betuelɨ dɨ iaganu nɨbu Naholɨ uami. Betuelɨ dɨ iamɨnu nɨbu Milɨka uami.
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Humɨsɨ akuaba akuaba huaci huaci sabaŋ kamelɨ navɨlalɨ agɨlaŋ hanɨbuŋ hɨniavi uami. Ani hɨnihɨni fipɨ avi hanɨbuŋ hɨniavi uami.
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ hali lɨbuhɨlavɨla cɨhu Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 La abami. Viaŋ Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahin uami. Nɨbu iadɨ manɨgali Ebɨlam dɨ Asɨ uami. Nɨbu iadɨ manɨgali saŋ mavɨn hɨnilalɨ uami. Hɨnihɨni akuaba akuaba lɨlɨ saŋ abɨlalɨ agɨladɨ hameŋ laci lɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ iadɨ viavɨla iadɨ manɨgali agadɨ hɨdɨlɨ pam hɨniavi neŋ vave uami.
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Lɨci iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ haŋɨla iamɨnu dɨ ulaŋ umi. Uavɨla akuaba akuaba lɨmi agasaŋ sulami.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
31 Hɨniavɨdaci Laban agaŋ nudɨ abami. Asɨ Iaue agaŋ nadɨ huaci lamɨlalɨ uami. Akɨ saŋ haiabɨla neŋ lagulama hɨnidanaŋ uami. Venaŋ alaŋ ahica haiabɨla agadɨ lua muji ivoumɨli uami. Viaŋ nasadaŋ nadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasadaŋ fipɨ ci mɨŋahihɨlin uami.
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ uleŋ muji ivoumi. Ivouci Laban agaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ agɨladɨ abami. Akuaba akuaba nulɨdɨ sabaŋ kamelɨ sabɨ hɨvɨ hɨniavadi agɨladɨ ahɨla via lamavɨla nulɨsaŋ humɨsɨ akuaba akuaba agɨladɨ igulaŋ navɨm uami. La Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agasadaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ agɨlasadaŋ avɨli igulaŋ hɨcɨ husavɨm uami.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Lɨci hɨcɨ husa fɨhala hɨniavɨdaci nulɨsaŋ sɨmɨŋ vavehavɨmi. Vavehavɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Viaŋ sɨmɨŋ lɨhalɨha ma nɨben uami. Vana viaŋ ciaŋ sula fɨhalavɨla ala sɨmɨŋ heŋ nɨben uami. Lɨci Laban agaŋ abami. Alia sulɨha uami.Laban agaŋ luvɨŋ mugaŋ sɨmɨ hɨvɨ hɨnimi agadɨ igami.|alt="Rebekah with septum nose ring." src="RebekahSep.jpg" size="col" copy="Gordon Thompson © 2010, 2017 Wyclife Bible Translators, Inc. Licensed under the Creatve Commons, Atributon-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Australia License" ref="24.29-30"
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Viaŋ Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ uami.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 Asɨ Iaue agaŋ iadɨ manɨgali agadɨ huaci lamavɨla nusaŋ akuaba akuaba akape igudaci nɨbu hulaŋ hekɨlɨ hɨnilalɨ uami. La nɨbu sabaŋ sipsipɨ sabaŋ bulɨmakau sabaŋ kamelɨ sabaŋ donɨki akape daŋ hɨnilalɨ uami. Lɨba silɨva lɨba golɨ akuaba akuaba akape daŋ hɨnilalɨ uami. Sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali avi akape daŋ hɨnilalɨ uami.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Nudɨ abinu Sela nɨbu hadi hadi sɨbaŋ hɨniavɨla ninaŋ huhɨlami uami. Lɨci iadɨ manɨgali agaŋ nudɨ akuaba akuaba agɨladɨ nudɨ ninanu dɨ human hɨvɨ lamami uami.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 — ausente —
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 — ausente —
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 Hameŋ abavɨla iadɨ manɨgali agadɨ nameŋ abacin uami. Iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ viaŋ hula veve saŋ valɨci ha akɨ lɨben aba abacin uami.
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 Lɨlɨŋ nɨbu iadɨ nameŋ abalɨ uami. Viaŋ Asɨ Iaue dɨ ciaŋ lubiahɨlɨlan aba abalɨ uami. Nɨbu nudɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agadɨ abɨci nama hula uavɨla nadɨ ahɨliahuci nadɨ sibɨla agaŋ huaci iahɨbali aba abalɨ uami. Lɨci nama iadɨ iavaŋ dɨ hɨvɨ uavɨla nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨ iamɨgali mɨnibɨlɨ agadɨ igavɨla iadɨ ninaŋ sabibali agasaŋ vibanaŋ aba abalɨ uami.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Nama iadɨ iavaŋ dɨ hɨvɨ unaŋ nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ ma alia aba abavɨci ha nama iamɨgali mɨnibɨlɨ iadɨ hɨvɨ hɨsɨŋ vavevave saŋ hɨvɨ hekɨlɨ aba abɨnaŋ agasaŋ hɨji cuvɨlɨŋ lamɨmɨnaŋ aba abalɨ uami.
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 Lɨci viaŋ iabi avɨli sɨmɨ tulɨ abɨla heŋ ve iahavɨla nameŋ abin uami. Asɨ Iaue nama iadɨ manɨgali Ebɨlam dɨ Asɨ aba abin uami. Nama iadɨ ahɨliahunaŋ iadɨ sibɨla agaŋ huaci iahɨbali aba abin uami.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Malɨciŋ viaŋ avɨli sɨmɨ tulɨ mikɨ lagulama hɨnidin aba abin uami. Iamɨgali mɨnibɨlɨ mu avɨli liciben aba veci viaŋ nameŋ abɨben aba abin uami. Nadɨ avɨli sɨji iasaŋ igunaŋ nacɨhulɨŋ aba abɨben aba abin uami.
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 Abɨlɨŋ alia nɨha aba abɨbali aba abin uami. Lɨnaŋ nadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasaŋ avi igulɨŋ navɨbali aba abɨbali aba abin uami. Hameŋ abɨci viaŋ hɨji nameŋ lamɨben aba abin uami. Iamɨgali nudɨ ala iadɨ manɨgali agadɨ ninaŋ agasaŋ lɨbɨmɨŋahanaŋ aba abɨben aba abin uami.
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Viaŋ hɨji hɨvɨ Asɨ dɨ aba aba hɨnidalɨŋ Lebeka agaŋ nudɨ fɨli sɨji macɨŋ sabɨ hɨvɨ lamavɨla avɨli liciben aba ve uami. Vevɨla avɨli sɨmɨ tulɨ hɨvɨ mɨgua liciavɨla iahɨci abin uami. Iasaŋ avɨli igunaŋ nacɨhulɨŋ aba abin uami.
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 Lɨlɨŋ avɨli sɨji agadɨ lɨhalɨha mɨŋamɨga mɨŋalɨva hɨnihɨni abi uami. Nɨha aba abi uami. Lɨnaŋ nadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasaŋ avi igulɨŋ navɨbali aba abi uami. Lɨci viaŋ nɨlɨŋ nɨbu iadɨ sabaŋ kamelɨ agɨlasaŋ avi iguci navi uami.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 Lɨhavɨci viaŋ nudɨ abitɨhin uami. Nadɨ iagana ani aba abin uami. Lɨlɨŋ nɨbu abi uami. Iadɨ iavaŋ nɨbu Betuelɨ aba abi uami. Betuelɨ dɨ iaganu nɨbu Naholɨ aba abi uami. Betuelɨ dɨ iamɨnu nɨbu Milɨka aba abi uami. Lɨci viaŋ luvɨŋ agadɨ nudɨ mugaŋ sɨmɨ hɨvɨ lamin uami. Human lavi ahica agɨladɨ avi nudɨ human limu limu hɨvɨ iahu lamin uami.
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 La hali lɨbuhɨlavɨla cɨhu Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbavɨla abin uami. Viaŋ Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahin aba abin uami. Iadɨ manɨgali agadɨ Asɨ agaŋ iadɨ via neŋ vave aba abin uami. Iadɨ manɨgali Ebɨlam dɨ imanu agadɨ ulaŋ hɨvɨ vave aba abin uami. Lɨci viaŋ nudɨ ajinu dɨ via uben aba abin uami. Via ulɨŋ iadɨ manɨgali agadɨ ninaŋ agaŋ nudɨ sabibali aba abin uami.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Alialaŋ uami. Namɨlaŋ iadɨ manɨgali agasaŋ mavɨn hɨniavɨla akuaba akuaba lɨlɨ saŋ abalɨ hameŋ laci lɨben aba ha iadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ abɨhalaŋ uami. Hɨma aba abɨlaŋ viaŋ naludɨ vala uben uami.
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Lɨci Laban hula Betuelɨ hula cɨhu abavɨmi. Asɨ Iaue nukeŋ sibɨla vi agadɨ alaŋ cɨhu akuaba akuaba ciaŋ ma abɨbalu uavɨmi.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Lebeka ha hɨnidi uavɨmi. Viavɨla uha uavɨmi. Lɨnaŋ nadɨ manɨgali agadɨ ninaŋ agaŋ nudɨ sabim uavɨmi. Asɨ Iaue abalɨ hameŋ laci ala lɨm uavɨmi.
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Hameŋ abavɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ Asɨ Iaue dɨ ibi mɨŋaiahɨben aba fɨli hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbami.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 La akuaba akuaba huaci huaci lɨba silɨva lɨba golɨ hɨvɨ vihavɨmi agɨladɨdaŋ hadi hɨlahɨla huaci huaci limu hɨhɨle agɨladɨdaŋ Lebeka saŋ igumi. Akuaba akuaba huaci huaci limu hɨhɨle agɨladɨ avi Lebeka amunu sadaŋ iamɨnu sadaŋ igumi.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Ciaŋ aba fɨhalavɨla Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ hulaŋ limu hɨhɨle nɨbu hula vehavɨmi agɨlaŋ hula sɨmɨŋ navɨla ani hɨsɨvavɨmi. La cimɨdaŋ sɨbaŋ iahavɨla Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Iadɨ valɨlaŋ viaŋ cɨhu iadɨ manɨgali agadɨ pɨŋ uben uami.
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Hameŋ abɨci Lebeka amunu hula iamɨnu hula abavɨmi. Vana iamɨgali mɨnibɨlɨ agaŋ alaŋ hula hɨnimitavɨla uaiaŋ human limu fɨhala human limu ahica pam cɨjɨŋ akua uci ahila ubali uavɨmi.
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Lɨhavɨci cɨhu Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Sibɨla viaŋ vilɨŋ Asɨ Iaue ahɨliahuci huaci li sadaŋ iadɨ valɨlaŋ iadɨ manɨgali agadɨ pɨŋ cɨhu uben uami. Iadɨ abamɨgɨlɨmɨlaŋ uami.
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Hameŋ abɨci abavɨmi. Alaŋ iamɨgali mɨnibɨlɨ agadɨ ulɨmɨli veci abitɨha igɨmɨli uavɨmi.
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 La Lebeka dɨ ulavɨci vemi. Veci abitɨhavɨmi. Nama hulaŋ nagaŋ hula huaci ubanaŋ uavɨmi. Lɨhavɨci abami. Uben uami.
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 Lɨci Lebeka dɨdaŋ iamɨgali mu nudɨ migɨladami agadɨdaŋ abavɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ hula uavɨmi. Hɨmamɨgɨlɨ daŋ agadɨ sibɨla pam hɨsɨŋ agɨlaŋ avi ahuata hameŋ uavɨmi.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Uben aba lɨhavɨdaci Lebeka dɨ huaci lamɨben aba abavɨmi. Nama mufɨli ninanadi akape sɨbaŋ huhɨlɨbanaŋ uavɨmi. Lɨnaŋ nadɨ iamɨlɨhalina agɨlaŋ iaha habɨla hulaŋ nulɨdɨ nagɨli lamavɨbali agɨlaŋ hula sagaŋ lɨbavɨla nulɨdɨ lɨvalavɨbali uavɨmi. La nulɨdɨ haiabɨla agɨladɨ vihavɨbali uavɨmi.
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Hameŋ abavɨci Lebeka hula nudɨ sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali agɨlaŋ hula Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ hula vebalu aba sabaŋ kamelɨ sabɨ hɨvɨ iahua mɨgahɨniavɨmi. Mɨgahɨniavɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ nulɨdɨ viavɨla vemi.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Viavɨla vemi hadɨhu Aisakɨ agaŋ Lahailoi avɨli sɨmɨ tulɨ agadɨ vala vemi. Vala vevɨla Negevɨ fɨli tɨbɨ hɨniadami.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Mu tɨbɨ hɨfɨlɨdaŋ lɨdaci mɨda hɨvɨ hɨdami. Hɨdahɨda igɨci sabaŋ kamelɨ agɨlaŋ vehavɨmi.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Vevɨla Lebeka agaŋ Aisakɨ dɨ igoua igavɨla sabaŋ kamelɨ valavɨla fɨli mɨgami.
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 La Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agadɨ abitɨhami. Hana akɨ hulaŋ aludɨ pɨŋ vedi uami. Lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ abami. Ha iadɨ manɨgali uami. Lɨci Lebeka agaŋ havɨlɨ tɨbɨ viavɨla nudɨ nukeŋ mugaŋ lamɨgaŋ hafilɨbami.
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Lɨci Ebɨlam dɨ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agaŋ akuaba akuaba lɨmi agasaŋ Aisakɨ dɨ sulami.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Sula fɨhalɨci Aisakɨ agaŋ Lebeka dɨ viavɨla iamɨnu Sela dɨ havɨlɨ ulaŋ heŋ via ua lamami. Lavɨla nusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨniavɨla nudɨ sabimi. Vaka Aisakɨ agaŋ iamɨnu Sela hɨmɨci humɨgaŋ vɨhɨlɨ vimi. Agadɨ ala Lebeka dɨ sabici nudɨ mavɨn mɨgumi.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.