Gênesis 21
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 — ausente —
1 O S enhor agiu em favor de Sara e cumpriu o que lhe tinha prometido.
2 — ausente —
2 Ela engravidou e deu à luz um filho para Abraão na velhice dele, exatamente no tempo indicado por Deus.
3 Lɨci Ebɨlam agaŋ ninaŋ agadɨ ibi lamavɨla abami. Aisakɨ uami.
3 Abraão deu o nome Isaque ao filho que Sara lhe deu.
4 Huhɨlɨci uaiaŋ human limu fɨhala human limu pabiŋ cɨjɨŋ uci Ebɨlam agaŋ Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lubiahɨlavɨla Aisakɨ dɨ hadi sɨbɨlɨ ihalahami.
4 No oitavo dia depois do nascimento de Isaque, Abraão o circuncidou, como Deus havia ordenado.
5 Sela agaŋ Aisakɨ dɨ huhɨla hɨnidaci Ebɨlam dɨ hualɨ lugɨlavɨci ua 100 iahami.
5 Abraão tinha 100 anos quando Isaque nasceu.
6 La Sela agaŋ abami. Asɨ agaŋ lɨci viaŋ hɨjɨŋalavɨla lɨnin uami. Lɨnilɨŋ hulaŋ iamɨgali akape agɨlaŋ avi ciaŋ hɨjɨ agadɨ igahɨlavɨla nɨbɨlaŋ avi hɨjɨŋalavɨla lɨniavɨbali uami.
6 Sara declarou: “Deus me fez sorrir. Todos que ficarem sabendo do que aconteceu vão rir comigo!”.
7 Vaka akɨ hulaŋ agaŋ hɨji lamavɨla Ebɨlam dɨ abɨvi uami. Abina Sela ninaŋ huhɨlavɨla ninaŋ amaŋ lɨbɨbali aba abɨvi uami. Agadɨ ala Ebɨlam agaŋ hadi hadi lɨci ala viaŋ nudɨ ninaŋ huhɨlacin uami.
7 E disse mais: “Quem diria a Abraão que sua mulher amamentaria um bebê? E, no entanto, em sua velhice, eu lhe dei um filho!”.
8 Lɨci ninaŋ agaŋ hekɨlɨ lavɨla amaŋ valami agasaŋ igahɨlavɨla Ebɨlam agaŋ hɨjɨŋalavɨla sɨmɨŋ hekɨlɨ hɨlanami.
8 Quando Isaque cresceu e estava para ser desmamado, Abraão preparou uma grande festa para comemorar a ocasião.
9 Lɨci mu tɨbɨ Sela agaŋ igɨci Hega dɨ ninaŋ agaŋ salaŋ iahuiahu hɨnimi. Hega nɨbu Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ iamɨgali. Nɨbu Ebɨlam hula hɨdavɨla ninaŋ agadɨ huhɨlami.
9 Sara, porém, viu Ismael, filho de Abraão e da serva egípcia Hagar, caçoar de seu filho, Isaque,
10 Ninaŋ agaŋ salaŋ iahuiahu hɨnidaci Sela agaŋ Ebɨlam dɨ abami. Nama sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali agadɨdaŋ nudɨ ninanu agadɨdaŋ lahunaŋ uavɨm uami. Mufɨli nama hɨmɨnaŋ nudɨ ninaŋ agaŋ nadɨ akuaba akuaba agɨladɨ ma vibali uami. Akuaba akuaba hana ha iadɨ ninaŋ Aisakɨ dɨ laci uami.
10 e disse a Abraão: “Livre-se da escrava e do filho dela! Ele jamais será herdeiro junto com meu filho, Isaque!”.
11 Hameŋ abɨci Ebɨlam agaŋ nudɨ ninaŋ Isɨmaelɨ saŋ igahɨlavɨla humɨgaŋ vɨhɨlɨ vimi.
11 Abraão ficou muito perturbado com isso, pois Ismael era seu filho.
12 Humɨgaŋ vɨhɨlɨ vici Asɨ agaŋ nudɨ abami. Sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali agaŋ nudɨ ninanu hula vala uavɨbali agasaŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ vimɨnaŋ uami. Sela dɨ ciaŋ agadɨ pam lubiahɨlɨha uami. Nadɨ ninana Aisakɨ dɨ hɨvɨ lɨlɨŋ nadɨ iamɨlɨhalina agɨlaŋ iaha habɨlavɨbali uami.
12 Deus, porém, lhe disse: “Não se perturbe por causa do menino e da serva. Faça tudo que Sara lhe pedir, pois Isaque é o filho de quem depende a sua descendência.
13 Sibɨla hɨsɨŋ iamɨgali agadɨ ninaŋ nɨbu avi nadɨ ninaŋ uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ lɨlɨŋ nudɨ iamɨlɨhalinu agɨlaŋ avi hɨdɨlɨ hɨtɨŋ hɨniavɨbali uami.
13 Contudo, também farei uma nação dos descendentes do filho de Hagar, pois ele é seu filho”.
14 Lɨci hɨniavɨci mɨŋalahɨci cimɨdaŋ sɨbaŋ Ebɨlam agaŋ iaha sabaŋ meme sɨgɨtɨ hɨcavɨci sɨbɨ hɨlɨcɨ me hɨnici avɨli lula lamavɨmi agadɨ vimi. La sɨmɨŋ cɨki daŋ via uavɨla Hega dɨ macɨŋ sabɨ hɨvɨ lamami. Lamavɨla Ebɨlam agaŋ ninaŋ agadɨ Hega saŋ iguavɨla lahuci ahica uavɨmi. Uavɨla Belɨseba avɨli sɨmɨ tulɨ mikɨ heŋ fɨli tɨbɨ kɨlɨ humɨsɨ akuaba akuaba apalɨ heŋ hɨdavɨmi.
14 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo, preparou mantimentos e uma vasilha cheia de água e os pôs sobre os ombros de Hagar. Então, mandou-a embora com seu filho, e ela andou sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Hɨdahɨda uavɨla avɨli sɨbɨ hɨlɨcɨ me hɨvɨ hɨnimi agadɨ na fɨhalavɨmi. Na fɨhalavɨla ninaŋ agadɨ via ua kɨlɨ cɨki agadɨ hɨbɨlɨ heŋ lamami.
15 Quando acabou a água, Hagar colocou o menino à sombra de um arbusto
16 Lamɨci hɨnidaci hɨji nameŋ lamami. Igasulɨdalɨŋ ninaŋ agaŋ hɨmɨci mavɨn hekɨlɨ vimagaŋ uavɨla vala ataŋ tagɨlaŋ daŋ ua mɨgahɨnia ilɨha ilɨha hɨnimi.
16 e foi sentar-se sozinha, uns cem metros adiante. “Não quero ver o menino morrer”, disse ela, chorando sem parar.
17 Lɨci Asɨ agaŋ ninaŋ ilɨhami agadɨ igahɨlami. Lɨci Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Asɨ dɨ haiabɨla hɨniavɨla Hega dɨ ulavɨla abami. Hega uami. Akɨ saŋ ilɨha ilɨha hɨnidanaŋ uami. Nama lɨdɨmɨnaŋ uami. Asɨ agaŋ nadɨ ninaŋ ilɨhadi agadɨ ci igi uami.
17 Mas Deus ouviu o choro do menino e, do céu, o anjo de Deus chamou Hagar: “Que foi, Hagar? Não tenha medo! Deus ouviu o menino chorar, dali onde ele está.
18 Nama iaha uavɨla ninaŋ agadɨ mɨŋaiahavɨla nudɨ human hɨvɨ mɨŋalɨvɨha uami. Asɨ agaŋ nudɨ iamɨlɨhalinu agɨladɨ lɨci iaha habɨla hɨdɨlɨ hekɨlɨ hɨniavɨbali uami.
18 Levante-o e anime-o, pois farei dos descendentes dele uma grande nação”.
19 Hameŋ abɨci Asɨ agaŋ Hega dɨ hɨji mɨŋaiahɨci avɨli sɨmɨ tulɨ agadɨ heŋ igami. Igavɨla sabaŋ meme sɨgɨtɨ hɨcavɨci sɨbɨ hɨlɨcɨ me hɨnimi agadɨ hɨvɨ avɨli lulavɨla via uavɨla ninanu saŋ iguci nami.
19 Então Deus abriu os olhos de Hagar, e ela viu um poço cheio de água. Sem demora, encheu a vasilha de água e deu para o menino beber.
20 Lɨci Asɨ agaŋ ninaŋ agadɨ igulamɨci hɨniavɨla hekɨlɨ lɨmi. Hekɨlɨ lavɨla fɨli tɨbɨ kɨlɨ humɨsɨ akuaba akuaba apalɨ heŋ hɨniadami. Nɨbu hɨmi hɨvɨ sibɨla sibɨla hulihuli sibɨla agadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igadami.
20 Deus estava com o menino enquanto ele crescia no deserto. Ismael se tornou flecheiro
21 Palan fɨli tɨbɨ kɨlɨ humɨsɨ akuaba akuaba apalɨ heŋ hɨnidaci iamɨnu agaŋ nusaŋ iamɨgali Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agadɨ via vaveci sabimi.
21 e se estabeleceu no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu para ele uma esposa egípcia.
22 Mu tɨbɨ Abimelekɨ agaŋ nudɨ sagaŋ hali hɨsɨŋ Fikolɨ hula Ebɨlam dɨ abɨben aba nudɨ pɨŋ vehavɨmi. Vevɨla Abimelekɨ agaŋ abami. Akuaba akuaba sibɨla vidanaŋ Asɨ agaŋ nama hula hɨnilalɨ uami.
22 Por esse tempo, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, foi visitar Abraão. “É evidente que Deus está com você, ajudando-o em tudo que faz”, disse Abimeleque.
23 Asɨ igɨdaci hɨvɨ hekɨlɨ uavɨla abɨha uami. Viaŋ nadɨdaŋ nadɨ ninanadina agɨladɨdaŋ cɨhu cɨhu analɨ ma abɨben aba abɨha uami. Nadɨ iamɨlɨhalina agɨladɨ avi analɨ ma abɨben aba abɨha uami. Lavɨla Ebɨlam dɨ cɨhu ala abami. Viaŋ nasaŋ mavɨn hɨniavɨla nadɨ huaci lamacin uami. Hameŋ sadaŋ hɨvɨ hekɨlɨ uavɨla abɨha uami. Viaŋ nadɨdaŋ nadɨ fɨli tɨbɨ hɨnilan agadɨdaŋ huaci lamɨben aba abɨha uami.
23 “Jure, em nome de Deus, que não enganará nem a mim, nem a meus filhos, nem a nenhum de meus descendentes. Tenho sido leal a você, por isso jure que será leal a mim e a esta terra onde vive como estrangeiro.”
24 Lɨci Ebɨlam agaŋ Abimelekɨ dɨ abami. Hɨvɨ hekɨlɨ uami. Nama abɨnaŋ agadɨ viaŋ hameŋ ala lɨben uami.
24 Abraão respondeu: “Eu juro!”.
25 La cɨhu ala abami. Viaŋ nama hula ciaŋ cɨki daŋ uami. Nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ sagaŋ lɨbavɨla aludɨ lahuavɨla iadɨ avɨli sɨmɨ tulɨ agadɨ ci vihavalɨ uami.
25 Contudo, Abraão reclamou com Abimeleque sobre um poço que os servos de Abimeleque lhe haviam tomado à força.
26 Hameŋ abɨci Abimelekɨ agaŋ cɨhu abami. Hulaŋ aniaba agɨlaŋ hameŋ lɨhavalɨ agadɨ viaŋ ma igacin uami. Nama iadɨ vaka ma abahanaŋ uami. Viaŋ ciaŋ agadɨ malɨciŋ laci igahɨlin uami.
26 “Eu não sabia disso”, respondeu Abimeleque. “Não faço ideia de quem seja o responsável. Você nunca se queixou a esse respeito.”
27 Lɨci Ebɨlam agaŋ sabaŋ sipsipɨ limu hɨhɨle agɨladɨdaŋ sabaŋ bulɨmakau limu hɨhɨle agɨladɨdaŋ viavɨla Abimelekɨ saŋ iguavɨla nɨbu hula ciaŋ mɨgumi.
27 Então Abraão deu ovelhas e bois a Abimeleque, e os dois fizeram um acordo.
28 La Ebɨlam agaŋ sabaŋ sipsipɨ ninaŋ mɨgenaŋ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ nudɨ nukeŋ agɨladɨ viavɨla mu abɨla hɨvɨ lamami.
28 Quando Abraão também separou do rebanho mais sete cordeirinhas,
29 Lɨci Abimelekɨ agaŋ nudɨ abitɨhami. Akɨ saŋ hameŋ lɨnaŋ uami.
29 Abimeleque lhe perguntou: “Por que você separou estas sete das demais?”.
30 Lɨci Ebɨlam agaŋ abami. Nama sabaŋ sipsipɨ ninaŋ mɨgenaŋ human limu fɨhala human limu ahica cɨjɨŋ nasaŋ lamin agɨladɨ viha uami. Hameŋ lɨlɨŋ igavɨla abɨbanaŋ uami. Avɨli sɨmɨ tulɨ hana nɨbu nukeŋ mavalɨ aba abɨbanaŋ uami.
30 Abraão respondeu: “Por favor, aceite estas sete cordeirinhas como testemunho de que eu cavei este poço”.
31 Avɨli sɨmɨ tulɨ fipɨ heŋ hɨniavɨla abavɨmi. Hɨvɨ hekɨlɨ uavɨmi. La ibi lamavɨla abavɨmi. Belɨseba uavɨmi.
31 Por isso Abraão chamou o lugar de Berseba, porque ali os dois fizeram o juramento.
32 Belɨseba avɨli sɨmɨ tulɨ fipɨ heŋ ciaŋ mɨgua fɨhalavɨla Abimelekɨ hula nudɨ sagaŋ hali hɨsɨŋ Fikolɨ hula cɨhu ala Filisɨtia hɨdɨlɨ agɨladɨ fɨli tɨbɨ heŋ uavɨmi.
32 Depois de firmarem a aliança em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Uavɨci Ebɨlam agaŋ Asɨ Iaue hameŋ laci hameŋ laci hɨnilalɨ agadɨ ibi mɨŋaiahɨben aba kɨlɨ Belɨseba avɨli sɨmɨ tulɨ mikɨ heŋ hulimi. Huliavɨla Asɨ Iaue dɨ ibi luvɨla luvɨla nudɨ ibi mɨŋaiahami.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do S enhor , o Deus Eterno.
34 Lavɨla Filisɨtia hɨdɨlɨ agɨladɨ fɨli tɨbɨ heŋ hutesɨ tagɨlaŋ daŋ hɨniadami.
34 E Abraão morou na terra dos filisteus como estrangeiro por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.