Êxodo 9
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARA
1 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ Mosesɨ dɨ cɨhu ala abami. Uavɨla manɨgali dɨ nameŋ abɨha uami. Ibɨlu ciaŋ hɨsɨŋ aludɨ Asɨ Iaue agaŋ nameŋ abi aba abɨha uami. Iadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ valɨnaŋ uavɨla iadɨ ibi mɨŋaiahavɨm aba abi aba abɨha uami.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 — ausente —
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 — ausente —
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Agadɨ ala Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sɨhɨm sabaŋ valɨlɨŋ huaci hɨniavɨbali aba abi aba abɨha uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ pabiŋ cɨki avi ma hɨmavɨbali aba abi aba abɨha uami. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ naludɨ sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ pam haba hɨma fɨhalavɨbali aba abi aba abɨha uami.
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Lavɨla Asɨ Iaue mɨhiŋ lamavɨla abami. Amɨli viaŋ nukeŋ lɨlɨŋ hɨmuhɨmu hekɨlɨ agaŋ iahɨbali uami.
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 Lavɨla hameŋ laci ala lɨmi. Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ haba hɨma fɨhalavɨmi. Agadɨ ala Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ pabiŋ cɨki avi ma hɨmavɨmi.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 Lɨci manɨgali agaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ abɨci ua igavɨla ve nudɨ abavɨmi. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ ma hɨmavi uavɨmi. Hameŋ abavɨci manɨgali agaŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ viavɨla Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ma valɨci uavɨmi.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Lɨci Asɨ Iaue Mosesɨ dɨdaŋ Alon dɨdaŋ abami. Ahica namɨlaŋ ulaŋ mu fɨli caŋ eŋala eŋala avɨŋ hɨvɨ hɨlavɨdaci vɨdɨvɨdɨŋ lɨhavɨlalɨ heŋ uhalaŋ uami. Uavɨla avɨŋ ibɨlɨ agadɨ viavɨla manɨgali dɨ pɨŋ uhalaŋ uami. Ua iahulaŋ nɨbu igasulɨdaci Mosesɨ nama avɨŋ ibɨlɨ agadɨ havalɨnaŋ iahum uami.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Iahuavɨla avɨŋ ibɨlɨ agaŋ fɨli ibɨlɨ me sɨkasɨkan Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ hafilɨbɨbali uami. Ibɨlɨ agaŋ mɨgavɨla hulaŋ iamɨgali agɨladɨ hadipɨlɨ hɨvɨ sɨhɨm sabaŋ agɨladɨ hadipɨlɨ hɨvɨ sɨkasɨkan hafilɨba fɨhalɨci hacim hekɨlɨ hekɨlɨ agɨlaŋ nulɨdɨ hadipɨlɨ hɨvɨ iahaiaha vɨkuavɨbali uami.
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Lɨci hameŋ laci ala lɨhavɨmi. Ulaŋ mu fɨli caŋ eŋala eŋala avɨŋ hɨvɨ hɨlavɨdaci vɨdɨvɨdɨŋ lɨhavɨhadami heŋ uavɨla avɨŋ ibɨlɨ agadɨ via manɨgali agadɨ pɨŋ uavɨmi. Ua lagulamavɨci manɨgali agaŋ nulɨdɨ igasulɨdaci Mosesɨ agaŋ avɨŋ ibɨlɨ agadɨ havalɨci iahumi. Lɨci avɨŋ ibɨlɨ agaŋ mɨgɨci hacim hekɨlɨ hekɨlɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ hadipɨlɨ hɨvɨ sɨhɨm sabaŋ agɨladɨ hadipɨlɨ hɨvɨ iahaiaha vɨkuavɨmi.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Lɨhavɨci hulaŋ hau hubɨla hubɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ hacim daŋ hɨnihɨni Mosesɨ dɨ pɨŋ ma uavɨmi. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan hacim daŋ hacim daŋ pam hɨniavɨmi.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Hacim daŋ hacim daŋ hɨniavɨdaci Asɨ Iaue nukeŋ lɨdaci manɨgali agadɨ hɨji humɨgaŋ ma iahami. Lɨci Mosesɨ dɨ ciaŋ agadɨdaŋ Alon dɨ ciaŋ agadɨdaŋ ma igahɨlami. Asɨ Iaue Mosesɨ dɨ abami hameŋ laci ala lɨmi.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ Mosesɨ dɨ cɨhu ala abami. Nama cimɨdaŋ sɨbaŋ uavɨla manɨgali dɨ igavɨla nameŋ abɨha uami. Ibɨlu ciaŋ hɨsɨŋ aludɨ Asɨ Iaue agaŋ nameŋ abi aba abɨha uami. Iadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ valɨnaŋ uavɨla iadɨ ibi mɨŋaiahavɨm aba abi aba abɨha uami.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Nama hameŋ ma lɨnaŋ viaŋ abɨlɨŋ vɨhɨlɨ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨlaŋ nadɨ hɨvɨ iahavɨbali aba abi aba abɨha uami. Hulaŋ nasaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ hɨvɨ iahavɨbali aba abi aba abɨha uami. Nadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨvɨ avi iahavɨbali aba abi aba abɨha uami. Viaŋ hameŋ lɨlɨŋ hɨji igahɨlavɨla abɨbanaŋ aba abi aba abɨha uami. Fɨli tɨbɨ mu hɨvɨ mu hɨvɨ Asɨ Iaue me agɨlaŋ ma hɨniavɨlalɨ aba abɨbanaŋ aba abi aba abɨha uami.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Viaŋ iadɨ vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ nadɨdaŋ nadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨdaŋ sɨbɨlɨ lamacin padaŋ namɨlaŋ hɨmuhɨmu hekɨlɨ hɨmavɨla fɨli neŋ ma hɨnivalaŋ aba abi aba abɨha uami.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Agadɨ ala viaŋ nadɨ valɨlɨŋ hɨnidanaŋ iadɨ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ abalamɨdalɨŋ igɨbanaŋ aba abi aba abɨha uami. Igɨdanaŋ hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ iadɨ ibi agasaŋ fɨli tɨbɨ mu hɨvɨ mu hɨvɨ sulasula hɨdavɨbali aba abi aba abɨha uami.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 Nama nadɨ nukeŋ ibi mɨŋaiahaiaha iadɨ ciaŋ agɨladɨ lulalula hɨnilanaŋ aba abi aba abɨha uami. La iadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ ma valɨnaŋ uavi aba abi aba abɨha uami.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Ci igɨnaŋ aba abi aba abɨha uami. Amɨli uaiaŋ lamɨgaŋ malɨciŋ hɨnidi nameŋ ala hɨnidaci viaŋ lɨlɨŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ mɨgavɨbali aba abi aba abɨha uami. Vaka Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ hɨdɨlɨ maha nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ migɨlavɨhadami hadɨhu avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me hameŋ agɨladɨ ma igavɨhadami aba abi aba abɨha uami. La hɨdahɨda ve iabi neŋ avi hameŋ ma igavi aba abi aba abɨha uami.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Hameŋ sadaŋ nadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ abɨha aba abi aba abɨha uami. Abɨnaŋ nulɨdɨ sabaŋ bulɨmakau agɨladɨdaŋ nulɨdɨ akuaba akuaba haiabɨla hɨniavi agɨladɨdaŋ likɨla likɨla uleŋ muji lamavɨm aba abi aba abɨha uami. Viaŋ lɨlɨŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ mɨgavɨla hulaŋ iamɨgali sɨhɨm sabaŋ haiabɨla hɨniavi agɨladɨ ifɨcabɨlavɨci hɨmavɨbali aba abi aba abɨha uami.
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 Lɨci hulaŋ manɨgali saŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ Asɨ Iaue dɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla haba lɨdavɨmi. Lɨdavɨla nulɨdɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨdaŋ nulɨdɨ sɨhɨm sabaŋ agɨladɨdaŋ likɨla likɨla uleŋ muji lamavɨmi.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Agadɨ ala hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ Asɨ Iaue dɨ ciaŋ agasaŋ ma lɨdavɨmi. Lavɨla nulɨdɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨdaŋ nulɨdɨ sɨhɨm sabaŋ agɨladɨdaŋ likɨla likɨla uleŋ muji hɨvɨ ma lamavɨmi. Nulɨdɨ valavɨci haiabɨla hɨniavɨmi.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 Hɨniavɨdaci Asɨ Iaue Mosesɨ dɨ abami. Nadɨ human agadɨ mɨŋaiahuavɨla uaiaŋ susu hɨvɨ atɨ lamɨnaŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ heŋ mɨgavɨbali uami. Lavɨla hulaŋ iamɨgali sɨhɨm sabaŋ sɨmɨŋ isabɨlaŋ hualabɨla hɨsɨŋ agɨladɨ sɨkasɨkan ifɨcabɨlavɨbali uami.
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Lɨci Mosesɨ agaŋ nudɨ kɨlɨ lɨmɨ via hɨdahɨda hɨsɨŋ agadɨ mɨŋaiahua uaiaŋ susu hɨvɨ atɨ lamɨci Asɨ Iaue lɨci imamulaŋ mɨŋapalɨci lɨbɨlaŋ ifami. Ifɨdaci lɨbɨlaŋ hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ heŋ sɨkasɨkan fɨli hɨvɨ mɨgalahɨlavɨmi. Lɨhavɨdaci avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ mɨgavɨmi.
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 Imamulaŋ mɨŋapalɨdaci lɨbɨlaŋ ifami. Ifɨdaci lɨbɨlaŋ hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ agɨlaŋ sɨkasɨkan umi vemi. Avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ mɨgamɨga Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ sɨkasɨkan hafilɨba fɨhalavɨmi. Vaka Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ hɨdɨlɨ maha nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ migɨlavɨhadami heŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me hameŋ agɨladɨ ma igavɨhadami. Cɨhu hɨdahɨda ve hadɨhu laci vɨhɨlɨ hameŋ agadɨ igavɨmi.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali sɨhɨm sabaŋ haiabɨla hɨniavɨmi agɨladɨ sɨkasɨkan ifɨcabɨlavɨmi. Akuaba akuaba sɨmɨŋ isabɨlaŋ hualabɨla hɨvɨ hɨniavɨmi agɨladɨ sɨkasɨkan ifɨcabɨlavɨmi. Kɨlɨ huliavɨci amɨŋ lamavɨdaci navɨhadami agɨladɨ avi sɨkasɨkan ifɨcabɨlavɨmi.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Agadɨ ala Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ hɨniavɨhadami heŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ ma mɨgavɨmi. Fɨli tɨbɨ agadɨ ibi Gosen. Gosen nɨbu Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ limu tɨbɨ.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 Lɨci manɨgali agaŋ Mosesɨ sadaŋ Alon sadaŋ ciaŋ abɨci uci vehavɨci nulɨdɨ abami. Iabi viaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ vin uami. Asɨ Iaue agaŋ huaci sɨbaŋ uami. Viaŋ iadɨ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hula lusɨŋ sɨbɨlɨ daŋ hɨnidalu uami.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 Lɨbɨlaŋ ifɨdaci avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ mɨgavadi agasaŋ valin uami. Asɨ Iaue dɨ abɨlaŋ abamɨgɨlam uami. Hameŋ lɨci ha viaŋ naludɨ valɨlɨŋ ubalaŋ uami. Neŋ ma hɨnibalaŋ uami.
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Lɨci Mosesɨ agaŋ abami. Viaŋ nadɨ haiabɨla nagadɨ vala uavɨla iadɨ human agɨladɨ mɨŋaiahua Asɨ Iaue dɨ abɨlɨŋ lɨbɨlaŋ agadɨdaŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨladɨdaŋ abɨci valavɨbali uami. Hameŋ lɨci nama hɨji nameŋ lamɨha uami. Fɨli nana Asɨ Iaue dɨ aba abɨha uami.
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 Agadɨ ala viaŋ naludɨ ci igin uami. Nama hulaŋ nasaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨlaŋ hula Asɨ Iaue saŋ ma lɨdɨlalaŋ uami.
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 Avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me mɨgavɨmi hadɨhu ala kɨlɨ cɨki cɨki maniahuca fu hajɨŋ daŋ me agɨlaŋ fu hajɨŋ daŋ hɨnihɨni sɨbɨlɨ lɨhavɨmi. Halɨha cahu bali agɨlaŋ avi hɨlɨcɨ saŋ fu lamavɨdaci avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ lɨhavɨci sɨkasɨkan sɨbɨlɨ lɨhavɨmi.
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Agadɨ ala halɨha cahu uitɨ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨlaŋ pam ma sɨbɨlɨ lɨhavɨmi. Nulɨdɨ fu mɨkɨŋ cɨki cɨki sadaŋ nɨbɨlaŋ ma sɨbɨlɨ lɨhavɨmi.
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 Lɨhavɨci Mosesɨ agaŋ manɨgali dɨ vala haiabɨla ivouavɨla nudɨ human agɨladɨ mɨŋaiahua Asɨ Iaue dɨ abami. Lɨci lɨbɨlaŋ ifami agaŋ valami. Avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me mɨgavɨmi agɨlaŋ valavɨmi. Avɨli mɨgami agaŋ avi valami.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Lɨci manɨgali agaŋ igɨci lɨbɨlaŋ ma ifami. Avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ ma mɨgavɨmi. Avɨli mɨgami agaŋ avi valami. Lɨhavɨci manɨgali agaŋ hula hulaŋ nusaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨlaŋ hula Asɨ dɨ ciaŋ lulavɨla lusɨŋ sɨbɨlɨ cɨhu ala vihavɨmi.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Manɨgali dɨ hɨji humɨgaŋ agaŋ ma iahami. Hameŋ sadaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ma valɨci uavɨmi. Asɨ Iaue Mosesɨ dɨ abami hameŋ laci ala lɨmi.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.