Êxodo 9
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ACF
1 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ Mosesɨ dɨ cɨhu ala abami. Uavɨla manɨgali dɨ nameŋ abɨha uami. Ibɨlu ciaŋ hɨsɨŋ aludɨ Asɨ Iaue agaŋ nameŋ abi aba abɨha uami. Iadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ valɨnaŋ uavɨla iadɨ ibi mɨŋaiahavɨm aba abi aba abɨha uami.
1 Depois o SENHOR disse a Moisés: Vai a Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 — ausente —
2 Porque se recusares deixá-los ir, e ainda por força os detiveres,
3 — ausente —
3 Eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois, e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Agadɨ ala Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sɨhɨm sabaŋ valɨlɨŋ huaci hɨniavɨbali aba abi aba abɨha uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ pabiŋ cɨki avi ma hɨmavɨbali aba abi aba abɨha uami. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ naludɨ sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ pam haba hɨma fɨhalavɨbali aba abi aba abɨha uami.
4 E o Senhor fará separação entre o gado dos israelitas e o gado dos egípcios, para que nada morra de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 Lavɨla Asɨ Iaue mɨhiŋ lamavɨla abami. Amɨli viaŋ nukeŋ lɨlɨŋ hɨmuhɨmu hekɨlɨ agaŋ iahɨbali uami.
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor esta coisa na terra.
6 Lavɨla hameŋ laci ala lɨmi. Lɨci Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ haba hɨma fɨhalavɨmi. Agadɨ ala Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ pabiŋ cɨki avi ma hɨmavɨmi.
6 E o Senhor fez isso no dia seguinte, e todo o gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Lɨci manɨgali agaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ abɨci ua igavɨla ve nudɨ abavɨmi. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ sɨhɨm sabaŋ agɨlaŋ ma hɨmavi uavɨmi. Hameŋ abavɨci manɨgali agaŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ viavɨla Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ma valɨci uavɨmi.
7 E Faraó enviou a ver, e eis que do gado de Israel não morrera nenhum; porém o coração de Faraó se agravou, e não deixou ir o povo.
8 Lɨci Asɨ Iaue Mosesɨ dɨdaŋ Alon dɨdaŋ abami. Ahica namɨlaŋ ulaŋ mu fɨli caŋ eŋala eŋala avɨŋ hɨvɨ hɨlavɨdaci vɨdɨvɨdɨŋ lɨhavɨlalɨ heŋ uhalaŋ uami. Uavɨla avɨŋ ibɨlɨ agadɨ viavɨla manɨgali dɨ pɨŋ uhalaŋ uami. Ua iahulaŋ nɨbu igasulɨdaci Mosesɨ nama avɨŋ ibɨlɨ agadɨ havalɨnaŋ iahum uami.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai vossas mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Iahuavɨla avɨŋ ibɨlɨ agaŋ fɨli ibɨlɨ me sɨkasɨkan Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ hafilɨbɨbali uami. Ibɨlɨ agaŋ mɨgavɨla hulaŋ iamɨgali agɨladɨ hadipɨlɨ hɨvɨ sɨhɨm sabaŋ agɨladɨ hadipɨlɨ hɨvɨ sɨkasɨkan hafilɨba fɨhalɨci hacim hekɨlɨ hekɨlɨ agɨlaŋ nulɨdɨ hadipɨlɨ hɨvɨ iahaiaha vɨkuavɨbali uami.
9 E tornar-se-á em pó miúdo sobre toda a terra do Egito, e se tornará em sarna, que arrebente em úlceras, nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Lɨci hameŋ laci ala lɨhavɨmi. Ulaŋ mu fɨli caŋ eŋala eŋala avɨŋ hɨvɨ hɨlavɨdaci vɨdɨvɨdɨŋ lɨhavɨhadami heŋ uavɨla avɨŋ ibɨlɨ agadɨ via manɨgali agadɨ pɨŋ uavɨmi. Ua lagulamavɨci manɨgali agaŋ nulɨdɨ igasulɨdaci Mosesɨ agaŋ avɨŋ ibɨlɨ agadɨ havalɨci iahumi. Lɨci avɨŋ ibɨlɨ agaŋ mɨgɨci hacim hekɨlɨ hekɨlɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ hadipɨlɨ hɨvɨ sɨhɨm sabaŋ agɨladɨ hadipɨlɨ hɨvɨ iahaiaha vɨkuavɨmi.
10 E eles tomaram a cinza do forno, e puseram-se diante de Faraó, e Moisés a espalhou para o céu; e tornou-se em sarna, que arrebentava em úlceras nos homens e no gado;
11 Lɨhavɨci hulaŋ hau hubɨla hubɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ hacim daŋ hɨnihɨni Mosesɨ dɨ pɨŋ ma uavɨmi. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan hacim daŋ hacim daŋ pam hɨniavɨmi.
11 De maneira que os magos não podiam parar diante de Moisés, por causa da sarna; porque havia sarna nos magos, e em todos os egípcios.
12 Hacim daŋ hacim daŋ hɨniavɨdaci Asɨ Iaue nukeŋ lɨdaci manɨgali agadɨ hɨji humɨgaŋ ma iahami. Lɨci Mosesɨ dɨ ciaŋ agadɨdaŋ Alon dɨ ciaŋ agadɨdaŋ ma igahɨlami. Asɨ Iaue Mosesɨ dɨ abami hameŋ laci ala lɨmi.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Lɨci Asɨ Iaue agaŋ Mosesɨ dɨ cɨhu ala abami. Nama cimɨdaŋ sɨbaŋ uavɨla manɨgali dɨ igavɨla nameŋ abɨha uami. Ibɨlu ciaŋ hɨsɨŋ aludɨ Asɨ Iaue agaŋ nameŋ abi aba abɨha uami. Iadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ valɨnaŋ uavɨla iadɨ ibi mɨŋaiahavɨm aba abi aba abɨha uami.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, e põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Nama hameŋ ma lɨnaŋ viaŋ abɨlɨŋ vɨhɨlɨ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨlaŋ nadɨ hɨvɨ iahavɨbali aba abi aba abɨha uami. Hulaŋ nasaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ hɨvɨ iahavɨbali aba abi aba abɨha uami. Nadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ hɨvɨ avi iahavɨbali aba abi aba abɨha uami. Viaŋ hameŋ lɨlɨŋ hɨji igahɨlavɨla abɨbanaŋ aba abi aba abɨha uami. Fɨli tɨbɨ mu hɨvɨ mu hɨvɨ Asɨ Iaue me agɨlaŋ ma hɨniavɨlalɨ aba abɨbanaŋ aba abi aba abɨha uami.
14 Porque esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Viaŋ iadɨ vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ nadɨdaŋ nadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨdaŋ sɨbɨlɨ lamacin padaŋ namɨlaŋ hɨmuhɨmu hekɨlɨ hɨmavɨla fɨli neŋ ma hɨnivalaŋ aba abi aba abɨha uami.
15 Porque agora tenho estendido minha mão, para te ferir a ti e ao teu povo com pestilência, e para que sejas destruído da terra;
16 Agadɨ ala viaŋ nadɨ valɨlɨŋ hɨnidanaŋ iadɨ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ abalamɨdalɨŋ igɨbanaŋ aba abi aba abɨha uami. Igɨdanaŋ hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ iadɨ ibi agasaŋ fɨli tɨbɨ mu hɨvɨ mu hɨvɨ sulasula hɨdavɨbali aba abi aba abɨha uami.
16 Mas, deveras, para isto te mantive, para mostrar meu poder em ti, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Nama nadɨ nukeŋ ibi mɨŋaiahaiaha iadɨ ciaŋ agɨladɨ lulalula hɨnilanaŋ aba abi aba abɨha uami. La iadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ ma valɨnaŋ uavi aba abi aba abɨha uami.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, para não o deixar ir?
18 Ci igɨnaŋ aba abi aba abɨha uami. Amɨli uaiaŋ lamɨgaŋ malɨciŋ hɨnidi nameŋ ala hɨnidaci viaŋ lɨlɨŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ mɨgavɨbali aba abi aba abɨha uami. Vaka Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ hɨdɨlɨ maha nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ migɨlavɨhadami hadɨhu avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me hameŋ agɨladɨ ma igavɨhadami aba abi aba abɨha uami. La hɨdahɨda ve iabi neŋ avi hameŋ ma igavi aba abi aba abɨha uami.
18 Eis que amanhã por este tempo farei chover saraiva mui grave, qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Hameŋ sadaŋ nadɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ abɨha aba abi aba abɨha uami. Abɨnaŋ nulɨdɨ sabaŋ bulɨmakau agɨladɨdaŋ nulɨdɨ akuaba akuaba haiabɨla hɨniavi agɨladɨdaŋ likɨla likɨla uleŋ muji lamavɨm aba abi aba abɨha uami. Viaŋ lɨlɨŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ mɨgavɨla hulaŋ iamɨgali sɨhɨm sabaŋ haiabɨla hɨniavi agɨladɨ ifɨcabɨlavɨci hɨmavɨbali aba abi aba abɨha uami.
19 Agora, pois, envia, recolhe o teu gado, e tudo o que tens no campo; todo o homem e animal, que for achado no campo, e não for recolhido à casa, a saraiva cairá sobre eles, e morrerão.
20 Lɨci hulaŋ manɨgali saŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ Asɨ Iaue dɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla haba lɨdavɨmi. Lɨdavɨla nulɨdɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨdaŋ nulɨdɨ sɨhɨm sabaŋ agɨladɨdaŋ likɨla likɨla uleŋ muji lamavɨmi.
20 Quem dos servos de Faraó temia a palavra do Senhor, fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Agadɨ ala hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ Asɨ Iaue dɨ ciaŋ agasaŋ ma lɨdavɨmi. Lavɨla nulɨdɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨdaŋ nulɨdɨ sɨhɨm sabaŋ agɨladɨdaŋ likɨla likɨla uleŋ muji hɨvɨ ma lamavɨmi. Nulɨdɨ valavɨci haiabɨla hɨniavɨmi.
21 Mas aquele que não tinha considerado a palavra do Senhor deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Hɨniavɨdaci Asɨ Iaue Mosesɨ dɨ abami. Nadɨ human agadɨ mɨŋaiahuavɨla uaiaŋ susu hɨvɨ atɨ lamɨnaŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ heŋ mɨgavɨbali uami. Lavɨla hulaŋ iamɨgali sɨhɨm sabaŋ sɨmɨŋ isabɨlaŋ hualabɨla hɨsɨŋ agɨladɨ sɨkasɨkan ifɨcabɨlavɨbali uami.
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, e haverá saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre o gado, e sobre toda a erva do campo, na terra do Egito.
23 Lɨci Mosesɨ agaŋ nudɨ kɨlɨ lɨmɨ via hɨdahɨda hɨsɨŋ agadɨ mɨŋaiahua uaiaŋ susu hɨvɨ atɨ lamɨci Asɨ Iaue lɨci imamulaŋ mɨŋapalɨci lɨbɨlaŋ ifami. Ifɨdaci lɨbɨlaŋ hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ heŋ sɨkasɨkan fɨli hɨvɨ mɨgalahɨlavɨmi. Lɨhavɨdaci avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ mɨgavɨmi.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor deu trovões e saraiva, e fogo corria pela terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Imamulaŋ mɨŋapalɨdaci lɨbɨlaŋ ifami. Ifɨdaci lɨbɨlaŋ hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ agɨlaŋ sɨkasɨkan umi vemi. Avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ mɨgamɨga Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ sɨkasɨkan hafilɨba fɨhalavɨmi. Vaka Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ hɨdɨlɨ maha nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ migɨlavɨhadami heŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me hameŋ agɨladɨ ma igavɨhadami. Cɨhu hɨdahɨda ve hadɨhu laci vɨhɨlɨ hameŋ agadɨ igavɨmi.
24 E havia saraiva, e fogo misturado entre a saraiva, tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito desde que veio a ser uma nação.
25 Avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali sɨhɨm sabaŋ haiabɨla hɨniavɨmi agɨladɨ sɨkasɨkan ifɨcabɨlavɨmi. Akuaba akuaba sɨmɨŋ isabɨlaŋ hualabɨla hɨvɨ hɨniavɨmi agɨladɨ sɨkasɨkan ifɨcabɨlavɨmi. Kɨlɨ huliavɨci amɨŋ lamavɨdaci navɨhadami agɨladɨ avi sɨkasɨkan ifɨcabɨlavɨmi.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, desde os homens até aos animais; também a saraiva feriu toda a erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Agadɨ ala Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ hɨniavɨhadami heŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ ma mɨgavɨmi. Fɨli tɨbɨ agadɨ ibi Gosen. Gosen nɨbu Isipɨ fɨli tɨbɨ agadɨ limu tɨbɨ.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia saraiva.
27 Lɨci manɨgali agaŋ Mosesɨ sadaŋ Alon sadaŋ ciaŋ abɨci uci vehavɨci nulɨdɨ abami. Iabi viaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ vin uami. Asɨ Iaue agaŋ huaci sɨbaŋ uami. Viaŋ iadɨ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hula lusɨŋ sɨbɨlɨ daŋ hɨnidalu uami.
27 Então Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo ímpios.
28 Lɨbɨlaŋ ifɨdaci avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ mɨgavadi agasaŋ valin uami. Asɨ Iaue dɨ abɨlaŋ abamɨgɨlam uami. Hameŋ lɨci ha viaŋ naludɨ valɨlɨŋ ubalaŋ uami. Neŋ ma hɨnibalaŋ uami.
28 Orai ao Senhor (pois que basta) para que não haja mais trovões de Deus nem saraiva; e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Lɨci Mosesɨ agaŋ abami. Viaŋ nadɨ haiabɨla nagadɨ vala uavɨla iadɨ human agɨladɨ mɨŋaiahua Asɨ Iaue dɨ abɨlɨŋ lɨbɨlaŋ agadɨdaŋ avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨladɨdaŋ abɨci valavɨbali uami. Hameŋ lɨci nama hɨji nameŋ lamɨha uami. Fɨli nana Asɨ Iaue dɨ aba abɨha uami.
29 Então lhe disse Moisés: Em saindo da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá mais saraiva; para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Agadɨ ala viaŋ naludɨ ci igin uami. Nama hulaŋ nasaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨlaŋ hula Asɨ Iaue saŋ ma lɨdɨlalaŋ uami.
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me mɨgavɨmi hadɨhu ala kɨlɨ cɨki cɨki maniahuca fu hajɨŋ daŋ me agɨlaŋ fu hajɨŋ daŋ hɨnihɨni sɨbɨlɨ lɨhavɨmi. Halɨha cahu bali agɨlaŋ avi hɨlɨcɨ saŋ fu lamavɨdaci avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ lɨhavɨci sɨkasɨkan sɨbɨlɨ lɨhavɨmi.
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho na haste.
32 Agadɨ ala halɨha cahu uitɨ mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨlaŋ pam ma sɨbɨlɨ lɨhavɨmi. Nulɨdɨ fu mɨkɨŋ cɨki cɨki sadaŋ nɨbɨlaŋ ma sɨbɨlɨ lɨhavɨmi.
32 Mas o trigo e o centeio não foram feridos, porque estavam cobertos.
33 Lɨhavɨci Mosesɨ agaŋ manɨgali dɨ vala haiabɨla ivouavɨla nudɨ human agɨladɨ mɨŋaiahua Asɨ Iaue dɨ abami. Lɨci lɨbɨlaŋ ifami agaŋ valami. Avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me mɨgavɨmi agɨlaŋ valavɨmi. Avɨli mɨgami agaŋ avi valami.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó, da cidade, e estendeu as suas mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Lɨci manɨgali agaŋ igɨci lɨbɨlaŋ ma ifami. Avɨli vumɨli lɨba hɨlɨcɨ hɨlɨcɨ me agɨlaŋ ma mɨgavɨmi. Avɨli mɨgami agaŋ avi valami. Lɨhavɨci manɨgali agaŋ hula hulaŋ nusaŋ hɨji igu igu hɨsɨŋ agɨlaŋ hula Asɨ dɨ ciaŋ lulavɨla lusɨŋ sɨbɨlɨ cɨhu ala vihavɨmi.
34 Vendo Faraó que cessou a chuva, e a saraiva, e os trovões, pecou ainda mais; e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Manɨgali dɨ hɨji humɨgaŋ agaŋ ma iahami. Hameŋ sadaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ma valɨci uavɨmi. Asɨ Iaue Mosesɨ dɨ abami hameŋ laci ala lɨmi.
35 Assim o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.