Atos 27
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs VC
1 Lɨci Fesɨtusɨ agaŋ Polɨ Lukɨ ani ani agɨladɨ via Itali fɨli tɨbɨ uu saŋ hɨji lamavɨla sagaŋ hali hɨsɨŋ agadɨ abami. Polɨ dɨdaŋ hulaŋ limu hɨhɨle lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ hɨniavadi agɨladɨdaŋ likɨla via uha uami. Hunɨga hekɨlɨ hɨvɨ mɨguavɨla Itali fɨli tɨbɨ uhalaŋ uami. Sagaŋ hali hɨsɨŋ agadɨ ibi Juliusɨ. Nɨbu Lom haiabɨla hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agadɨ sagaŋ hali hɨsɨŋ.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Adɨlamitium haiabɨla hɨsɨŋ agɨladɨ hunɨga hekɨlɨ agaŋ Esia fɨli tɨbɨ haiabɨla hekɨlɨ hekɨlɨ avɨli caba hɨniavɨhadami heŋ uben aba lɨmi. Lɨci Polɨ Lukɨ ani ani agɨlaŋ hunɨga hekɨlɨ heŋ mɨguavɨmi. Mɨguavɨla Sisalia haiabɨla agadɨ vala uavɨmi. Hulaŋ mu Alisɨtalɨkusɨ agaŋ avi nɨbɨlaŋ hula uavɨmi. Nɨbu Masedonia fɨli tɨbɨ Tesalonaika haiabɨla hɨsɨŋ.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Hunɨga hɨvɨ uavɨdaci mɨŋalahɨci hunɨga agaŋ uavɨla Saidon haiabɨla itɨlamɨci iahuavɨmi. Iahuavɨla Juliusɨ nɨbu hulaŋ huaci sadaŋ Polɨ dɨ abami. Alia uami. Lɨci Polɨ agaŋ uavɨla nudɨ nagɨlihalinu agɨladɨ igami. Igɨci nusaŋ sɨmɨŋ igunavɨmi. La nudɨ ahɨliahua nusaŋ akuaba akuaba agɨladɨ iguavɨmi.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Iguavɨci Saidon haiabɨla agadɨ valavɨla uavɨdaci huŋe hekɨlɨ vevɨla nulɨdɨ hunɨga agadɨ lulanikɨlami. Lulanikɨlɨci Saipɨlusɨ avɨli muha agadɨ hulɨpɨŋ heŋ uavɨmi.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Uavɨla avɨli hekɨlɨ Silisia fɨli tɨbɨ caba caba Pamɨfilia fɨli tɨbɨ caba caba heŋ uavɨla Maila haiabɨla iahuavɨmi. Maila haiabɨla nɨbu Lisia fɨli tɨbɨ heŋ hɨniadami.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Lavɨla sagaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ igɨci hunɨga hekɨlɨ mu Alekɨsadɨlia haiabɨla hɨsɨŋ agaŋ heŋ hɨnimi. Hunɨga hekɨlɨ agaŋ Itali fɨli tɨbɨ uben aba lɨmi. Lɨci sagaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ abɨci Polɨ Lukɨ ani ani agɨladɨ via ua hunɨga hekɨlɨ mu agadɨ hɨvɨ lamavɨci mɨguavɨmi.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Mɨguavɨla uavɨdaci huŋe hekɨlɨ agaŋ nulɨdɨ lulanikɨlami. Lulanikɨlɨdaci simɨsimɨ sɨbaŋ uavɨmi. Uavɨdaci uaiaŋ akape umi. Hunɨga matamata sibɨla vivi hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ vɨsɨvasi igu igu uavɨla Nidusɨ haiabɨla agasaŋ mikɨ mikɨ lɨhavɨmi. Mikɨ mikɨ lɨhavɨmi ala ma ua iahuavɨmi. Huŋe agaŋ nulɨdɨ lulanikɨlɨci cɨhu limu cimɨlavɨla Salɨmone mugaŋ agadɨ valavɨla cɨhu Kɨlitɨ avɨli muha agadɨ hulɨpɨŋ caba caba pam uavɨmi.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Hunɨga matamata sibɨla vivi hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ vɨsɨvasi igu igu Kɨlitɨ avɨli muha caba caba heŋ uavɨmi. La hɨdahɨda ua haiabɨla mu heŋ iahuavɨmi. Haiabɨla agadɨ ibi lamavɨla abavɨhadami. Avɨli huhaŋ huaci sɨbaŋ uavɨhadami. Haiabɨla agaŋ nɨbu Lasea haiabɨla mikɨ hɨniadami.|src="ApalNTPaul04.jpg" size="span" copy="British & Foreign Bible Society"
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Hunɨga hekɨlɨ hɨvɨ uavɨdaci uaiaŋ akape umi. Lɨci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ sɨmɨŋ valavɨhadami agadɨ mɨhiŋ hekɨlɨ agaŋ avi ua sɨvɨlami. Lɨci avɨli hekɨlɨ agaŋ aibubuŋ ifu ifu hɨnidaci Polɨ agaŋ nulɨdɨ abami.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Hulaŋ namɨlaŋ igahɨlɨhalaŋ uami. Viaŋ hɨji nameŋ lamin uami. Alaŋ iabi uavɨla vɨhɨlɨ hekɨlɨ igɨbalu akua uami. Aludɨ hunɨga akuaba akuaba agɨlaŋ sɨbɨlɨ lɨhavɨbali uami. Hulaŋ limu hɨhɨle alaŋ avi hɨmɨbalu uami.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Hameŋ abɨci ala sagaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Polɨ dɨ ciaŋ agadɨ ma igahɨlami. Nɨbu hulaŋ hunɨga mɨŋalɨvalɨva hɨsɨŋ agadɨ hɨji lubiahɨlami. Hunɨga iaganu agadɨ hɨji avi lubiahɨlami.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Nɨbɨlaŋ avɨli huhaŋ agadɨ igavɨci avɨli hɨmiŋ sadaŋ hunɨga hɨnihɨni hɨsɨŋ uvɨ agaŋ huaci ma hɨnimi. Lɨci cɨhu hulaŋ akape hunɨga hɨvɨ hɨniavɨmi agɨlaŋ haiabɨla agadɨ valavɨla uu saŋ ciaŋ abaigahɨlavɨmi. Lavɨla Finikɨsɨ haiabɨla uu saŋ hɨji lamavɨmi. Alaŋ haiabɨla heŋ uavɨla huaci hɨnibalu uavɨmi. Finikɨsɨ haiabɨla agadɨ avɨli huhaŋ agaŋ nɨbu Kɨlitɨ avɨli muha heŋ hɨniadami. Hɨnidaci nudɨ avɨli huhaŋ uu veve hɨbɨ agaŋ uaiaŋ mɨgumɨgu kɨlikɨli heŋ hɨniadami.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Huŋe agaŋ ium kɨlikɨli hɨnia vemi. Vedaci nɨbɨlaŋ hɨji nameŋ igahɨlavɨmi. Alaŋ avɨli huhaŋ hekɨlɨ abahɨlu agasaŋ huaci akua ubalu uavɨmi. Hameŋ abavɨla hunɨga hekɨlɨ agaŋ umɨdɨ vemɨdɨ aba lɨba kum hekɨlɨ lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ hahavɨla havalavɨci mɨgua hɨnimi agadɨ magɨlavɨci iahami. Magɨlavɨci iahɨci Kɨlitɨ avɨli muha agadɨ caba caba heŋ uavɨmi.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Umitavɨla igavɨci cɨhu huŋe sagaŋ hekɨlɨ vemi. Huŋe sagaŋ agadɨ ibi lakulamaŋ kɨlikɨli uaiaŋ iahaiaha kɨlikɨli alɨhaŋ heŋ hɨnia iaha veve hɨsɨŋ huŋe sagaŋ uavɨhadami. Huŋe sagaŋ agaŋ Kɨlitɨ avɨli muha limu caba heŋ hɨnia iaha vemi.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Vevɨla hunɨga hekɨlɨ agadɨ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ lulanikɨlami. Lulanikɨlɨdaci hunɨga matamata sibɨla vivi hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ cɨhu hunɨga agadɨ limu cimɨlɨci uu saŋ lɨhavɨci ala hɨma lɨci valavɨla abavɨmi. Hunɨga agadɨ vana huŋe sagaŋ agaŋ lulanikɨlɨci um uavɨmi.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Lavɨla ium kɨlikɨli heŋ uavɨla Kauda avɨli muha cɨki agadɨ hulɨpɨŋ heŋ uavɨmi. Uavɨdaci avɨli muha agaŋ hɨsihalɨci huŋe sagaŋ agaŋ hekɨlɨ ma vemi. Lɨci hunɨga matamata sibɨla vivi hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ vɨsɨvasi igu igu hunɨga sudɨme cɨki agadɨ mɨŋamagɨlavɨci hunɨga hekɨlɨ agadɨ pɨŋ vemi.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Veci hunɨga sudɨme cɨki agadɨ magɨlavɨci hunɨga hekɨlɨ hɨvɨ iahumi. Iahuci lɨmɨn agadɨ viavɨla vɨdɨvɨdɨŋ lɨbɨhahavɨmi. La hɨnimitavɨla lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ havalavɨci hunɨga hekɨlɨ lɨhu heŋ ivoumi. Havalavɨci ivouci vɨdɨvɨdɨŋ hahavɨmi. Hunɨga hekɨlɨ agaŋ cɨkɨlɨmɨdɨ aba hameŋ lɨhavɨmi. Lavɨla hacɨŋ Afɨlika fɨli tɨbɨ mikɨ hɨniadami agadɨ hɨvɨ iahumagalu aba lɨdavɨmi. Lɨdavɨla hunɨga hekɨlɨ hɨsɨŋ havɨlɨ agadɨ mɨŋasɨlɨhalavɨci mɨgami. Mɨgɨci huŋe sagaŋ agaŋ lulanikɨlɨdaci hunɨga hekɨlɨ agaŋ simɨsimɨ umi.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Udaci huŋe sagaŋ agaŋ lɨdaci avɨli aibubuŋ ifu ifu nulɨdɨ vɨdɨvɨdɨŋ lulanikɨlami. Hameŋ lɨdɨŋ hɨnidaci fɨli mɨŋalahami. Mɨŋalahɨci hunɨga matamata sibɨla vivi hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ hunɨga vɨhɨlɨ lɨmɨdɨ aba nulɨdɨ akuaba akuaba limu hɨhɨle agɨladɨ avɨli hekɨlɨ hɨvɨ ahɨlavɨci mɨguavɨmi.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 La hɨniavɨci mɨŋalahɨci hunɨga matamata sibɨla vivi hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ lɨdavɨla hunɨga hekɨlɨ hɨsɨŋ havɨlɨ lɨmɨn akuaba akuaba limu hɨhɨle agɨladɨ ahɨlavɨci mɨguavɨmi. Kɨlɨ hutesɨ hutesɨ limu hɨhɨle havɨlɨ lɨbavɨhadami agɨladɨ avi ahɨlavɨci mɨguavɨmi.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Lɨhavɨci avɨli susu agaŋ uaiaŋ lamɨgaŋ agadɨ hafilama hɨnidaci uaiaŋ akape umi. Lidɨ agɨladɨ avi hafilamɨdaci ma igavɨhadami. Huŋe sagaŋ hekɨlɨ nulɨdɨ lulanikɨlɨdaci nɨbɨlaŋ hɨnihɨni hɨji nameŋ lamavɨmi. Alaŋ sɨkasɨkan hɨmɨbalu uavɨmi.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Hameŋ hɨji lamalama uaiaŋ akape sɨmɨŋ ma navɨmi. Lɨhavɨdaci Polɨ agaŋ iaha nulɨdɨ alɨhaŋ heŋ lagulamavɨla nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ iadɨ ciaŋ lubiahɨlahalaŋ padaŋ Kɨlitɨ avɨli muha agadɨ ma vala vevɨlu uami. Lavɨla alaŋ vɨhɨlɨ hekɨlɨ nagadɨ ma igavɨlu uami. Aludɨ akuaba akuaba avi ma sɨbɨlɨ lɨhavɨvi uami.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Agadɨ ala viaŋ naludɨ abin uami. Namɨlaŋ vɨdɨvɨdɨŋ lagulamɨhalaŋ uami. Aludɨ hulaŋ mu avi ma sɨbɨlɨ lɨbali uami. Hunɨga hekɨlɨ pam sɨbɨlɨ lɨbali uami.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 — ausente —
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 — ausente —
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ iadɨ hameŋ abiemi sadaŋ namɨlaŋ vɨdɨvɨdɨŋ lagulamɨhalaŋ uami. Viaŋ Asɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨla abin uami. Nɨbu iadɨ akuaba akuaba agɨlasaŋ abiemi hameŋ laci ala lɨbali uami.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Alaŋ hunɨga hekɨlɨ nagadɨ valɨmɨli uci huŋe sagaŋ agaŋ lulanikɨlɨdaci uavɨla avɨli muha hɨvɨ iahubali uami.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Huŋe sagaŋ agaŋ hɨdɨlɨ maha hunɨga hekɨlɨ agadɨ lulanikɨlɨdaci Meditelenian avɨli hekɨlɨ heŋ umi. Udaci hɨfɨlɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu ahica cɨjɨŋ umi. Lɨci hɨfɨlɨ alɨhaŋ heŋ hunɨga matamata sibɨla vivi hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ nameŋ abavɨmi. Alaŋ hacɨŋ savu caba caba ci akua mikɨ mikɨ lɨdalu uavɨmi.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Hameŋ abavɨla lɨmɨn mu lɨba kum hɨvɨ hahavɨmi agadɨ havalavɨci mɨgumi. Avɨli huhaŋ agadɨ hɨdɨlɨ igɨbalu aba havalavɨci mɨgumi. Na huhaŋ ua sabɨ sabɨ aba havalavɨci mɨgumi. Havalavɨci mɨguci mɨŋaiaha igavɨci 40 mita hɨnimi. Lɨci abavɨmi. Na huhaŋ hekɨlɨ uavɨmi. La hunɨga hekɨlɨ agaŋ umitɨci cɨhu ala lɨmɨn agadɨ havalavɨci mɨgumi. Havalavɨci mɨguci mɨŋaiaha igavɨci 30 mita hɨnimi. Lɨci abavɨmi. Na huhaŋ hɨma uavɨmi. Na sabɨ sabɨ tagɨlaŋ daŋ uavɨmi.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 La hunɨga hekɨlɨ agaŋ uavɨla uvɨ lɨba daŋ heŋ iahua sɨbɨlɨ lɨmɨdɨ aba nusaŋ lɨdavɨmi. Lavɨla hunɨga hekɨlɨ agaŋ umɨdɨ vemɨdɨ aba lɨba kum hekɨlɨ hekɨlɨ lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ hahavɨhadami limu ahica limu ahica agɨladɨ ahɨlavɨci hunɨga liji hɨnimi heŋ mɨguavɨmi. Ahɨlavɨci mɨguavɨci hɨnihɨni uaiaŋ agaŋ iahavɨhem aba Asɨ dɨ abitɨhatɨha hɨniavɨmi.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Lɨhavɨdaci hunɨga matamata sibɨla vivi hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ hunɨga hekɨlɨ agadɨ valavɨla uu saŋ hɨbɨ suhɨlavɨmi. Lavɨla analɨ nameŋ abavɨmi. Hunɨga hekɨlɨ agaŋ umɨdɨ vemɨdɨ aba alaŋ hunɨga sudɨme cɨki hɨvɨ hunɨga hekɨlɨ agadɨ hali heŋ ubalu uavɨmi. Uavɨla lɨba kum hekɨlɨ hekɨlɨ lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ hahavɨhadami agɨladɨ ahɨlɨmɨli mɨguavɨbali uavɨmi. Hameŋ abavɨla hunɨga sudɨme cɨki hunɨga hekɨlɨ sabɨ heŋ lama lɨbɨhahavɨmi agadɨ viavɨla simɨsimɨ sɨbaŋ valavɨci valavɨci mɨgumi.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Mɨgudaci Polɨ agaŋ sagaŋ hali hɨsɨŋ agadɨdaŋ nudɨ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨladɨdaŋ abami. Namɨlaŋ nulɨdɨ valɨlaŋ uavɨci namɨlaŋ avi hɨmɨbalaŋ uami.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Hameŋ abɨci sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨlaŋ uavɨla hunɨga sudɨme cɨki agadɨ lɨmɨn ihalahavɨmi. Ihalahavɨci hunɨga sudɨme cɨki agaŋ mɨguavɨla umi.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Udaci uaiaŋ agaŋ amɨŋ ci iahɨben aba lɨdaci Polɨ agaŋ sɨmɨŋ via nana saŋ hulaŋ akape agɨladɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ abami. Namɨlaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨlahɨla sɨmɨŋ vakaci valahalaŋ uami. Namɨlaŋ ma nɨlalaŋ uami. Lɨdalaŋ uaiaŋ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu ahica cɨjɨŋ ci ualɨ uami.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Hameŋ sadaŋ viaŋ naludɨ abin uami. Namɨlaŋ sɨmɨŋ limu hɨhɨle via nɨhalaŋ uami. Via navɨla humɨgaŋ lagua vɨdɨvɨdɨŋ vihalaŋ uami. Ci igɨlaŋ uami. Namɨlaŋ ma hɨmɨbalaŋ uami. Namɨlaŋ huaci hɨnibalaŋ uami.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 — ausente —
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 — ausente —
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Hulaŋ hunɨga hekɨlɨ hɨvɨ hɨniavɨmi agɨladɨ lugɨlavɨci ua 276 iahami.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Sɨmɨŋ navɨci humɨgaŋ ci lɨci hunɨga hekɨlɨ agaŋ vɨhɨlɨ lɨmɨdɨ uavɨla halɨha cahu uitɨ hɨlɨcɨ vaŋ agɨladɨ likɨla likɨla avɨli hekɨlɨ hɨvɨ ahɨlavɨdaci mɨguavɨmi.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 La hɨniavɨci fɨli mɨŋalahɨci hunɨga matamata sibɨla vivi hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ igoua igavɨla hacɨŋ savu agadɨ igavɨla abavɨmi. Avɨli muha ha fɨli tɨbɨ abeba hɨsɨŋ agaŋ iahadi uavɨmi. Lavɨla igavɨci avɨli huhaŋ hekɨlɨ sɨbaŋ agaŋ hameŋ hɨnimi. Nudɨ hacɨŋ savu agaŋ avi huaci sɨbaŋ hɨnimi. Lɨci hɨji nameŋ lamavɨmi. Alaŋ uavɨla hacɨŋ savu adeŋ huaci akua ua iahubalu uavɨmi.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Lavɨla hunɨga hekɨlɨ agaŋ umɨdɨ vemɨdɨ aba lɨba kum hekɨlɨ hekɨlɨ lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ hahavɨhadami agɨladɨ sɨkasɨkan ihalahavɨmi. Ihalahavɨci hunɨga agaŋ avɨli hekɨlɨ hɨvɨ havɨ hɨnimi. Lɨci hunɨga hekɨlɨ agadɨ malahɨdɨ lɨmɨn hɨvɨ lɨbɨhahavɨmi agɨladɨ hivavɨmi. Lavɨla havɨlɨ huŋe lulanikɨladami agadɨ magɨlavɨci iahumi. Magɨlavɨci iahuci huŋe sagaŋ agaŋ vɨdɨvɨdɨŋ lulanikɨlɨdaci ua hacɨŋ savu heŋ iahuben aba lɨhavɨmi.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ua iahuben aba lɨhavɨdaci hunɨga hekɨlɨ agaŋ uavɨla lɨba muji hɨnimi heŋ iahumi. Lɨci hunɨga hali agaŋ lɨba hɨvɨ iahuavɨla vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ hɨnimi. Hɨnidaci avɨli agaŋ aibubuŋ ifu ifu veve ifɨdaci hunɨga liji agaŋ cɨkɨlɨben aba lɨmi.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Lɨdaci sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨlaŋ hɨji nameŋ igahɨlavɨmi. Lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ avɨli malavɨla haba haŋɨlavɨmɨdɨ uavɨmi. Hɨji hameŋ igahɨlavɨla nulɨdɨ ifɨhɨmɨben aba lɨhavɨmi.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Lɨhavɨdaci sagaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Polɨ dɨ ahɨliahuben aba sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨladɨ abamɨgɨlami. Namɨlaŋ nulɨdɨ ifɨhɨmɨmɨlaŋ uami. Lavɨla hulaŋ sɨkasɨkan agɨladɨ nameŋ abami. Avɨli malamala hɨsɨŋ namɨlaŋ hali havala mɨgua malamala uavɨla caba iahuhalaŋ uami.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Limu hɨhɨle avɨli ma malɨlalaŋ namɨlaŋ hunɨga cɨkaŋ akuaba akuaba kɨlɨ cɨkaŋ agɨladɨ mɨŋalɨvavɨla malamala uavɨla caba iahuhalaŋ uami. Lɨci nudɨ ciaŋ agadɨ lubiahɨlavɨla ahuata hameŋ malamala uavɨla caba hɨvɨ iahuavɨmi.Avɨli malamala hɨsɨŋ namɨlaŋ hali havala mɨgua malamala uavɨla caba iahuhalaŋ uami.|src="GW195.jpg" size="col" ref="27.43"
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.