Atos 10

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hulaŋ mu Sisalia haiabɨla hɨniadami. Nudɨ ibi Koniliusɨ. Nɨbu Lom haiabɨla hɨsɨŋ agɨladɨ sagaŋ hali hɨsɨŋ hɨniadami. Hɨnihɨni Itali fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨladɨ migɨladami.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Hulaŋ iamɨgali Koniliusɨ ani ani ulaŋ pam hɨniavɨhadami agɨlaŋ Asɨ saŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ hɨji lubiahɨlavɨhadami. Lɨdɨŋ Koniliusɨ agaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ahɨliahuiahu nulɨsaŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ hekɨlɨ iguadami. Nɨbu Asɨ dɨ aba aba hɨniadami.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Mu tɨbɨ hɨfɨlɨdaŋ uaiadi hɨvɨ anisɨhu me hɨvɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igami. Igɨdaci Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Koniliusɨ dɨ ulaŋ hɨvɨ ivavevɨla abami. Koniliusɨ uami.
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Lɨci Koniliusɨ agaŋ igasulasula hɨnia lɨdavɨla abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Akɨ uami.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Nama hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ Jopa haiabɨla uavɨla Saimon dɨ iga abavɨci vem uami. Nudɨ ibi mu Pita uami.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Nɨbu Saimon mu sabaŋ bulɨmakau sɨgɨtɨ sibɨla vilalɨ agaŋ hula hɨnidi uami. Nudɨ ulaŋ agaŋ avɨli hekɨlɨ caba hɨvɨ hɨnilalɨ uami.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Koniliusɨ saŋ ciaŋ iguavɨla vala udaci Koniliusɨ agaŋ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ ahica agɨlasadaŋ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ mu agasadaŋ abɨci nudɨ pɨŋ vehavɨmi. Sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agaŋ Asɨ dɨ hɨji lubiahɨladami. Nɨbu Koniliusɨ hula hɨnihɨni nudɨ ahɨliahuadami.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Nudɨ pɨŋ vehavɨci Koniliusɨ agaŋ anisɨhu me hɨvɨ igami agasaŋ hulaŋ ahica pam agɨladɨ hɨvɨ abɨci Jopa haiabɨla uavɨmi.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Hulaŋ ahica pam Koniliusɨ abɨci uavɨmi agɨlaŋ uavɨla haiabɨla mu hɨvɨ hɨniavɨci mɨŋalahɨci iaha uavɨla Jopa haiabɨla mikɨ lɨhavɨmi. Ua mikɨ lɨhavɨdaci uaiaŋ huva hɨnidaci Pita agaŋ Asɨ dɨ abɨben aba ulaŋ huva uvɨ daŋ heŋ iahumi.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Iahua hɨnidaci Pita dɨ humɨgaŋ ibɨlɨci sɨmɨŋ nana saŋ igahɨlami. Lɨci hulaŋ limu hɨhɨle sɨmɨŋ hɨlanavɨdaci Pita agaŋ anisɨhu me hɨvɨ igami.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Igɨdaci avɨli susu agaŋ hɨbɨ me lavɨlɨci havɨlɨ hekɨlɨ me agaŋ mɨgami. Havɨlɨ agadɨ fɨdɨm limu limu hɨvɨ lɨmɨn me limu ahica limu ahica agɨladɨ hɨvɨ hahavɨla valɨci valɨci mɨgami.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨlaŋ havɨlɨ tulɨ heŋ hɨniavɨdaci valɨci valɨci mɨgami.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Lɨci Asɨ agaŋ Pita dɨ abami. Pita uami. Nama iaha sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨladɨ ifɨhɨmavɨla nɨha uami.
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Lɨci Pita abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Viaŋ ma sɨbaŋ nɨben uami. Viaŋ sɨhɨm hɨbuŋ daŋ nama igɨdanaŋ sɨbɨlɨ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ pabiŋ cɨki avi ma sɨbaŋ nɨlan uami.
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Lɨci cɨhu abami. Viaŋ sɨhɨm akuaba akuaba igɨdalɨŋ huaci hɨniavɨlalɨ agɨladɨ nana saŋ abɨlɨŋ hɨbuŋ daŋ aba abɨmɨnaŋ uami.
15 A voz falou de novo com ele:
16 La cɨhu ahica tɨbɨ nudɨ hameŋ laci sɨhɨm ifɨhɨma nana saŋ abɨci ci lɨci havɨlɨ hekɨlɨ me agadɨ cɨhu magɨlɨci iahumi. Uaiaŋ huva hɨnidaci Pita agaŋ Asɨ dɨ abɨben aba ulaŋ huva sabɨ uvɨ daŋ heŋ iahumi.|src="GW162.jpg" size="col" ref="10.9" Pita agaŋ anisɨhu me igɨdaci sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨlaŋ havɨlɨ tulɨ heŋ hɨniavɨmi.|src="GW163.jpg" size="col" ref="10.11-12"
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 — ausente —
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 — ausente —
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Lɨhavɨdaci Pita anisɨhu me hɨvɨ igami agasaŋ hɨji lamalama hɨnimi. Hɨji lamalama hɨnidaci Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ nudɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Hulaŋ ahica pam agɨlaŋ ve nadɨ suhɨlavadi uami.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Nama iaha mɨguavɨla nɨbɨlaŋ hula uha uami. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨlɨmɨnaŋ uami. Viaŋ nukeŋ abɨlɨŋ vehavɨmalami uami.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Lɨci Pita agaŋ mɨguavɨla nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ akɨ saŋ vevɨla iadɨ suhɨla suhɨla hɨdɨlaŋ uami.
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Lɨci abavɨmi. Sagaŋ hali hɨsɨŋ Koniliusɨ agaŋ aludɨ abɨci vemalamɨlu uavɨmi. Nɨbu Asɨ saŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlɨlalɨ uavɨmi. Lɨdaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ nudɨ hulaŋ huaci aba abavɨlalɨ uavɨmi. Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ nudɨ hɨvɨ vevɨla nameŋ abɨmalami uavɨmi. Hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ uavɨla Pita dɨ abavɨci nadɨ ulaŋ neŋ ve abɨci igahɨlɨbanaŋ aba abɨmalami uavɨmi. Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ hameŋ abɨci Koniliusɨ aludɨ abɨci vemalamɨlu uavɨmi.
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Lɨhavɨci Pita agaŋ nulɨdɨ via ivavemi. Via ivavevɨla nulɨsaŋ sɨmɨŋ igunami. La hɨniavɨci mɨŋalahɨci Pita nɨbɨlaŋ hula umi. Hulaŋ Jisasɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamalama Jopa haiabɨla hɨniavɨhadami agɨlaŋ avi nɨbɨlaŋ hula ahuata hameŋ uavɨmi.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Pita agaŋ hulaŋ vehavɨmi agɨlaŋ hula uavɨla haiabɨla mu hɨvɨ hɨniavɨci mɨŋalahɨci Sisalia haiabɨla ua iahuavɨmi. Iahua igavɨci Koniliusɨ agaŋ nulɨsaŋ migɨla migɨla hɨnimi. Nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨdaŋ nagɨlihalinu huaci huaci agɨladɨdaŋ abɨci vevɨla nɨbu hula mɨgudɨbavɨla hɨniavɨmi.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Mɨgudɨba hɨniavɨdaci Pita agaŋ Koniliusɨ dɨ ulaŋ hɨvɨ ivouben aba lɨdaci Koniliusɨ agaŋ nudɨ mikɨ pɨŋ vevɨla nudɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Mɨgalɨfɨlɨbɨci Pita nudɨ mɨŋaiahavɨla abami. Nama iahɨha uami. Viaŋ hulaŋ nama me ala uami.
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 La Pita nɨbu hula ciaŋ aba aba ivoumi. Ivoua igɨci hulaŋ iamɨgali akape mɨgudɨbavɨla hɨniavɨmi.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Mɨgudɨba hɨniavɨdaci Pita agaŋ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agaŋ abami uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ namɨlaŋ hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hula hɨdɨmɨlaŋ aba abami uami. Nulɨdɨ ulaŋ hɨvɨ avi ivoumɨlaŋ aba abami uami. Agadɨ ala Asɨ agaŋ anisɨhu me hɨvɨ iadɨ abalamalɨ uami. Asɨ igɨdaci hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ avi huaci hɨniavɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ nameŋ ma abɨben uami. Hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hɨbuŋ daŋ hɨniavɨdaci Asɨ nulɨdɨ igɨdaci sɨbɨlɨ hɨniavɨlalɨ aba ma abɨben uami.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Viaŋ naludɨ ciaŋ ma lulacin uami. Naludɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla iaha vemalamin uami. Viaŋ naludɨ abitɨhɨben uami. Namɨlaŋ iadɨ akɨ saŋ abɨlaŋ vemalamin uami.Koniliusɨ agaŋ Pita dɨ mikɨ pɨŋ vevɨla nudɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.|alt="Cornilius kneeling before Peter" src="WA03964b.jpg" size="col" copy="Wade" ref="10.25"
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Lɨci Koniliusɨ agaŋ hɨbɨŋ abami. Ciheŋ hɨfɨlɨdaŋ uaiadi nameŋ ala hɨnidaci viaŋ iadɨ ulaŋ hɨvɨ hɨnihɨni Asɨ dɨ aba aba hɨnicin uami. Asɨ dɨ aba aba hɨnidalɨŋ hulaŋ mu vevɨla iadɨ pɨŋ lagulamalɨ uami. Nudɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agaŋ mila sɨbaŋ hɨnilɨ uami.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Nɨbu iadɨ nameŋ abalɨ uami. Koniliusɨ aba abalɨ uami. Nama Asɨ dɨ abɨlanaŋ agadɨ nɨbu igɨlalɨ aba abalɨ uami. Hulaŋ iamɨgali anɨm hɨlɨcɨ akuaba akuaba apalɨ agɨlasaŋ igulanaŋ agadɨ avi igɨlalɨ aba abalɨ uami.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ Jopa haiabɨla uavɨla Saimon dɨ iga abavɨci vem aba abalɨ uami. Nudɨ ibi mu Pita aba abalɨ uami. Nɨbu Saimon mu sabaŋ bulɨmakau sɨgɨtɨ sibɨla vilalɨ agaŋ hula hɨnidi aba abalɨ uami. Nudɨ ulaŋ agaŋ avɨli hekɨlɨ caba hɨvɨ hɨnilalɨ aba abalɨ uami.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Lɨci viaŋ nudɨ ciaŋ igahɨlavɨla hulaŋ ahica pam agɨladɨ abɨlɨŋ nadɨ vivi saŋ uavalɨ uami. Uavɨci nama hɨji huaci viavɨla nɨbɨlaŋ hula vemalamɨnaŋ uami. Asɨ agaŋ alaŋ hula neŋ hɨnidi uami. Aludɨ Hekɨlɨ Asɨ agaŋ nadɨ akuaba ciaŋ abalɨ agadɨ aludɨ abɨnaŋ igahɨlɨbalu aba mɨgudɨba hɨnidalu uami.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Lɨci Pita agaŋ abami. Amɨŋ ala uami. Asɨ igɨdaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ hula hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hula hɨdɨlɨ pam me hɨniavɨlalɨ uami. Nɨbu hulaŋ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ hɨji ma lamɨlalɨ uami.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Hulaŋ iamɨgali hɨdɨlɨ mu mu nusaŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlahɨla sibɨla vihavɨlalɨ agɨlasaŋ pam mavɨn hɨnilalɨ uami.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Asɨ agaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ ciaŋ iguci uci abami uami. Jisasɨ Kɨlaisɨ agaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ Hekɨlɨ hɨnidaci hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan viaŋ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨniavɨbali aba abami uami.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Jon agaŋ avɨli hɨvɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahaiaha saŋ abami uami. Lɨdaci akuaba akuaba hɨdɨlɨ maha Galili fɨli tɨbɨ heŋ iahavɨmi uami. Akuaba akuaba Judia fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ haiabɨla mu hɨvɨ mu hɨvɨ iahavɨmi agɨladɨ avi namɨlaŋ igɨlalaŋ uami.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Asɨ agaŋ Jisasɨ Nasaletɨ haiabɨla hɨsɨŋ agadɨ lɨbɨmɨŋavɨla abɨci nudɨ Amɨŋ agaŋ nɨbu hula hɨnihɨni nusaŋ vɨdɨvɨdɨŋ iguadami uami. Igudaci Jisasɨ agaŋ mu haiabɨla mu haiabɨla hɨdahɨda hulaŋ iamɨgali agɨladɨ ahɨliahuadami uami. Ahɨliahuiahu hulaŋ iamɨgali laguŋ dɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni sɨbɨlɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ lɨdaci huaci hɨniavɨhadami uami. Asɨ nɨbu hula hɨnidaci akuaba akuaba hameŋ agɨladɨ lɨhadami uami.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Nɨbu Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ fɨli tɨbɨ hɨdahɨda akuaba akuaba lɨdaci igamɨlu agɨlasaŋ sulɨlalu uami. Jelusalem haiabɨla hɨdahɨda akuaba akuaba lɨdaci igamɨlu agɨlasaŋ avi sulɨlalu uami. Nɨbɨlaŋ kɨlɨ cɨkaŋ hɨlihua lamalama agadɨ hɨvɨ Jisasɨ dɨ lama henaŋ hɨvɨ ifavɨci uci hɨmami uami.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Hɨmɨci cɨhu anihuliŋ me hɨvɨ Asɨ abɨci cɨhu hɨhi iahɨci hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle nudɨ igavɨmi uami.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ limu hɨhɨle agɨlaŋ nudɨ ma igavɨmi uami. Asɨ agaŋ aludɨ lɨbɨmɨŋɨci Jisasɨ hɨhi iahavɨla aludɨ pɨŋ veci alaŋ igamɨlu uami. Igavɨla nɨbu hula sɨmɨŋ namɨlu uami.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Nana hɨnidamɨli aludɨ abami uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ haiabɨla lamalama ciaŋ nameŋ abɨhalaŋ aba abami uami. Asɨ agaŋ Jisasɨ dɨ lɨbɨmɨŋami aba abɨhalaŋ aba abami uami. Lɨbɨmɨŋɨci hulaŋ iamɨgali hɨmavɨmi agɨladɨdaŋ hɨhi hɨniavi agɨladɨdaŋ ciaŋ hɨvɨ lamɨbali aba abɨhalaŋ aba abami uami.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Lavɨla abami. Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ ahuata Jisasɨ saŋ ala nameŋ abavɨhadami uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nusaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨdaci Asɨ agaŋ nulɨdɨ hugɨ agɨladɨ hivɨbali aba abavɨhadami uami.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Pita agaŋ Asɨ dɨ ciaŋ aba aba hɨnidaci Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ mɨgavɨla hulaŋ iamɨgali ahuata Asɨ dɨ ciaŋ igahɨlahɨla hɨniavɨmi agɨlaŋ hula hɨnimi.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 — ausente —
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 — ausente —
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 — ausente —
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 — ausente —
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.