Atos 10
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARC
1 Hulaŋ mu Sisalia haiabɨla hɨniadami. Nudɨ ibi Koniliusɨ. Nɨbu Lom haiabɨla hɨsɨŋ agɨladɨ sagaŋ hali hɨsɨŋ hɨniadami. Hɨnihɨni Itali fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨladɨ migɨladami.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Hulaŋ iamɨgali Koniliusɨ ani ani ulaŋ pam hɨniavɨhadami agɨlaŋ Asɨ saŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ hɨji lubiahɨlavɨhadami. Lɨdɨŋ Koniliusɨ agaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ahɨliahuiahu nulɨsaŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ hekɨlɨ iguadami. Nɨbu Asɨ dɨ aba aba hɨniadami.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Mu tɨbɨ hɨfɨlɨdaŋ uaiadi hɨvɨ anisɨhu me hɨvɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igami. Igɨdaci Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Koniliusɨ dɨ ulaŋ hɨvɨ ivavevɨla abami. Koniliusɨ uami.
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Lɨci Koniliusɨ agaŋ igasulasula hɨnia lɨdavɨla abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Akɨ uami.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Nama hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ Jopa haiabɨla uavɨla Saimon dɨ iga abavɨci vem uami. Nudɨ ibi mu Pita uami.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nɨbu Saimon mu sabaŋ bulɨmakau sɨgɨtɨ sibɨla vilalɨ agaŋ hula hɨnidi uami. Nudɨ ulaŋ agaŋ avɨli hekɨlɨ caba hɨvɨ hɨnilalɨ uami.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Koniliusɨ saŋ ciaŋ iguavɨla vala udaci Koniliusɨ agaŋ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ ahica agɨlasadaŋ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ mu agasadaŋ abɨci nudɨ pɨŋ vehavɨmi. Sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agaŋ Asɨ dɨ hɨji lubiahɨladami. Nɨbu Koniliusɨ hula hɨnihɨni nudɨ ahɨliahuadami.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Nudɨ pɨŋ vehavɨci Koniliusɨ agaŋ anisɨhu me hɨvɨ igami agasaŋ hulaŋ ahica pam agɨladɨ hɨvɨ abɨci Jopa haiabɨla uavɨmi.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Hulaŋ ahica pam Koniliusɨ abɨci uavɨmi agɨlaŋ uavɨla haiabɨla mu hɨvɨ hɨniavɨci mɨŋalahɨci iaha uavɨla Jopa haiabɨla mikɨ lɨhavɨmi. Ua mikɨ lɨhavɨdaci uaiaŋ huva hɨnidaci Pita agaŋ Asɨ dɨ abɨben aba ulaŋ huva uvɨ daŋ heŋ iahumi.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Iahua hɨnidaci Pita dɨ humɨgaŋ ibɨlɨci sɨmɨŋ nana saŋ igahɨlami. Lɨci hulaŋ limu hɨhɨle sɨmɨŋ hɨlanavɨdaci Pita agaŋ anisɨhu me hɨvɨ igami.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Igɨdaci avɨli susu agaŋ hɨbɨ me lavɨlɨci havɨlɨ hekɨlɨ me agaŋ mɨgami. Havɨlɨ agadɨ fɨdɨm limu limu hɨvɨ lɨmɨn me limu ahica limu ahica agɨladɨ hɨvɨ hahavɨla valɨci valɨci mɨgami.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨlaŋ havɨlɨ tulɨ heŋ hɨniavɨdaci valɨci valɨci mɨgami.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Lɨci Asɨ agaŋ Pita dɨ abami. Pita uami. Nama iaha sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨladɨ ifɨhɨmavɨla nɨha uami.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Lɨci Pita abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Viaŋ ma sɨbaŋ nɨben uami. Viaŋ sɨhɨm hɨbuŋ daŋ nama igɨdanaŋ sɨbɨlɨ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ pabiŋ cɨki avi ma sɨbaŋ nɨlan uami.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Lɨci cɨhu abami. Viaŋ sɨhɨm akuaba akuaba igɨdalɨŋ huaci hɨniavɨlalɨ agɨladɨ nana saŋ abɨlɨŋ hɨbuŋ daŋ aba abɨmɨnaŋ uami.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 La cɨhu ahica tɨbɨ nudɨ hameŋ laci sɨhɨm ifɨhɨma nana saŋ abɨci ci lɨci havɨlɨ hekɨlɨ me agadɨ cɨhu magɨlɨci iahumi. Uaiaŋ huva hɨnidaci Pita agaŋ Asɨ dɨ abɨben aba ulaŋ huva sabɨ uvɨ daŋ heŋ iahumi.|src="GW162.jpg" size="col" ref="10.9" Pita agaŋ anisɨhu me igɨdaci sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨlaŋ havɨlɨ tulɨ heŋ hɨniavɨmi.|src="GW163.jpg" size="col" ref="10.11-12"
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 — ausente —
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 — ausente —
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Lɨhavɨdaci Pita anisɨhu me hɨvɨ igami agasaŋ hɨji lamalama hɨnimi. Hɨji lamalama hɨnidaci Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ nudɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Hulaŋ ahica pam agɨlaŋ ve nadɨ suhɨlavadi uami.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Nama iaha mɨguavɨla nɨbɨlaŋ hula uha uami. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨlɨmɨnaŋ uami. Viaŋ nukeŋ abɨlɨŋ vehavɨmalami uami.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Lɨci Pita agaŋ mɨguavɨla nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ akɨ saŋ vevɨla iadɨ suhɨla suhɨla hɨdɨlaŋ uami.
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Lɨci abavɨmi. Sagaŋ hali hɨsɨŋ Koniliusɨ agaŋ aludɨ abɨci vemalamɨlu uavɨmi. Nɨbu Asɨ saŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlɨlalɨ uavɨmi. Lɨdaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ nudɨ hulaŋ huaci aba abavɨlalɨ uavɨmi. Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ nudɨ hɨvɨ vevɨla nameŋ abɨmalami uavɨmi. Hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ uavɨla Pita dɨ abavɨci nadɨ ulaŋ neŋ ve abɨci igahɨlɨbanaŋ aba abɨmalami uavɨmi. Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ hameŋ abɨci Koniliusɨ aludɨ abɨci vemalamɨlu uavɨmi.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Lɨhavɨci Pita agaŋ nulɨdɨ via ivavemi. Via ivavevɨla nulɨsaŋ sɨmɨŋ igunami. La hɨniavɨci mɨŋalahɨci Pita nɨbɨlaŋ hula umi. Hulaŋ Jisasɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamalama Jopa haiabɨla hɨniavɨhadami agɨlaŋ avi nɨbɨlaŋ hula ahuata hameŋ uavɨmi.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Pita agaŋ hulaŋ vehavɨmi agɨlaŋ hula uavɨla haiabɨla mu hɨvɨ hɨniavɨci mɨŋalahɨci Sisalia haiabɨla ua iahuavɨmi. Iahua igavɨci Koniliusɨ agaŋ nulɨsaŋ migɨla migɨla hɨnimi. Nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨdaŋ nagɨlihalinu huaci huaci agɨladɨdaŋ abɨci vevɨla nɨbu hula mɨgudɨbavɨla hɨniavɨmi.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Mɨgudɨba hɨniavɨdaci Pita agaŋ Koniliusɨ dɨ ulaŋ hɨvɨ ivouben aba lɨdaci Koniliusɨ agaŋ nudɨ mikɨ pɨŋ vevɨla nudɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Mɨgalɨfɨlɨbɨci Pita nudɨ mɨŋaiahavɨla abami. Nama iahɨha uami. Viaŋ hulaŋ nama me ala uami.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 La Pita nɨbu hula ciaŋ aba aba ivoumi. Ivoua igɨci hulaŋ iamɨgali akape mɨgudɨbavɨla hɨniavɨmi.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Mɨgudɨba hɨniavɨdaci Pita agaŋ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agaŋ abami uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ namɨlaŋ hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hula hɨdɨmɨlaŋ aba abami uami. Nulɨdɨ ulaŋ hɨvɨ avi ivoumɨlaŋ aba abami uami. Agadɨ ala Asɨ agaŋ anisɨhu me hɨvɨ iadɨ abalamalɨ uami. Asɨ igɨdaci hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ avi huaci hɨniavɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ nameŋ ma abɨben uami. Hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hɨbuŋ daŋ hɨniavɨdaci Asɨ nulɨdɨ igɨdaci sɨbɨlɨ hɨniavɨlalɨ aba ma abɨben uami.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Viaŋ naludɨ ciaŋ ma lulacin uami. Naludɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla iaha vemalamin uami. Viaŋ naludɨ abitɨhɨben uami. Namɨlaŋ iadɨ akɨ saŋ abɨlaŋ vemalamin uami.Koniliusɨ agaŋ Pita dɨ mikɨ pɨŋ vevɨla nudɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.|alt="Cornilius kneeling before Peter" src="WA03964b.jpg" size="col" copy="Wade" ref="10.25"
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Lɨci Koniliusɨ agaŋ hɨbɨŋ abami. Ciheŋ hɨfɨlɨdaŋ uaiadi nameŋ ala hɨnidaci viaŋ iadɨ ulaŋ hɨvɨ hɨnihɨni Asɨ dɨ aba aba hɨnicin uami. Asɨ dɨ aba aba hɨnidalɨŋ hulaŋ mu vevɨla iadɨ pɨŋ lagulamalɨ uami. Nudɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agaŋ mila sɨbaŋ hɨnilɨ uami.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Nɨbu iadɨ nameŋ abalɨ uami. Koniliusɨ aba abalɨ uami. Nama Asɨ dɨ abɨlanaŋ agadɨ nɨbu igɨlalɨ aba abalɨ uami. Hulaŋ iamɨgali anɨm hɨlɨcɨ akuaba akuaba apalɨ agɨlasaŋ igulanaŋ agadɨ avi igɨlalɨ aba abalɨ uami.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ Jopa haiabɨla uavɨla Saimon dɨ iga abavɨci vem aba abalɨ uami. Nudɨ ibi mu Pita aba abalɨ uami. Nɨbu Saimon mu sabaŋ bulɨmakau sɨgɨtɨ sibɨla vilalɨ agaŋ hula hɨnidi aba abalɨ uami. Nudɨ ulaŋ agaŋ avɨli hekɨlɨ caba hɨvɨ hɨnilalɨ aba abalɨ uami.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Lɨci viaŋ nudɨ ciaŋ igahɨlavɨla hulaŋ ahica pam agɨladɨ abɨlɨŋ nadɨ vivi saŋ uavalɨ uami. Uavɨci nama hɨji huaci viavɨla nɨbɨlaŋ hula vemalamɨnaŋ uami. Asɨ agaŋ alaŋ hula neŋ hɨnidi uami. Aludɨ Hekɨlɨ Asɨ agaŋ nadɨ akuaba ciaŋ abalɨ agadɨ aludɨ abɨnaŋ igahɨlɨbalu aba mɨgudɨba hɨnidalu uami.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Lɨci Pita agaŋ abami. Amɨŋ ala uami. Asɨ igɨdaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ hula hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hula hɨdɨlɨ pam me hɨniavɨlalɨ uami. Nɨbu hulaŋ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ hɨji ma lamɨlalɨ uami.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Hulaŋ iamɨgali hɨdɨlɨ mu mu nusaŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlahɨla sibɨla vihavɨlalɨ agɨlasaŋ pam mavɨn hɨnilalɨ uami.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Asɨ agaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ ciaŋ iguci uci abami uami. Jisasɨ Kɨlaisɨ agaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ Hekɨlɨ hɨnidaci hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan viaŋ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨniavɨbali aba abami uami.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Jon agaŋ avɨli hɨvɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahaiaha saŋ abami uami. Lɨdaci akuaba akuaba hɨdɨlɨ maha Galili fɨli tɨbɨ heŋ iahavɨmi uami. Akuaba akuaba Judia fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ haiabɨla mu hɨvɨ mu hɨvɨ iahavɨmi agɨladɨ avi namɨlaŋ igɨlalaŋ uami.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Asɨ agaŋ Jisasɨ Nasaletɨ haiabɨla hɨsɨŋ agadɨ lɨbɨmɨŋavɨla abɨci nudɨ Amɨŋ agaŋ nɨbu hula hɨnihɨni nusaŋ vɨdɨvɨdɨŋ iguadami uami. Igudaci Jisasɨ agaŋ mu haiabɨla mu haiabɨla hɨdahɨda hulaŋ iamɨgali agɨladɨ ahɨliahuadami uami. Ahɨliahuiahu hulaŋ iamɨgali laguŋ dɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni sɨbɨlɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ lɨdaci huaci hɨniavɨhadami uami. Asɨ nɨbu hula hɨnidaci akuaba akuaba hameŋ agɨladɨ lɨhadami uami.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Nɨbu Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ fɨli tɨbɨ hɨdahɨda akuaba akuaba lɨdaci igamɨlu agɨlasaŋ sulɨlalu uami. Jelusalem haiabɨla hɨdahɨda akuaba akuaba lɨdaci igamɨlu agɨlasaŋ avi sulɨlalu uami. Nɨbɨlaŋ kɨlɨ cɨkaŋ hɨlihua lamalama agadɨ hɨvɨ Jisasɨ dɨ lama henaŋ hɨvɨ ifavɨci uci hɨmami uami.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Hɨmɨci cɨhu anihuliŋ me hɨvɨ Asɨ abɨci cɨhu hɨhi iahɨci hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle nudɨ igavɨmi uami.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ limu hɨhɨle agɨlaŋ nudɨ ma igavɨmi uami. Asɨ agaŋ aludɨ lɨbɨmɨŋɨci Jisasɨ hɨhi iahavɨla aludɨ pɨŋ veci alaŋ igamɨlu uami. Igavɨla nɨbu hula sɨmɨŋ namɨlu uami.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Nana hɨnidamɨli aludɨ abami uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ haiabɨla lamalama ciaŋ nameŋ abɨhalaŋ aba abami uami. Asɨ agaŋ Jisasɨ dɨ lɨbɨmɨŋami aba abɨhalaŋ aba abami uami. Lɨbɨmɨŋɨci hulaŋ iamɨgali hɨmavɨmi agɨladɨdaŋ hɨhi hɨniavi agɨladɨdaŋ ciaŋ hɨvɨ lamɨbali aba abɨhalaŋ aba abami uami.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Lavɨla abami. Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ ahuata Jisasɨ saŋ ala nameŋ abavɨhadami uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nusaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨdaci Asɨ agaŋ nulɨdɨ hugɨ agɨladɨ hivɨbali aba abavɨhadami uami.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita agaŋ Asɨ dɨ ciaŋ aba aba hɨnidaci Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ mɨgavɨla hulaŋ iamɨgali ahuata Asɨ dɨ ciaŋ igahɨlahɨla hɨniavɨmi agɨlaŋ hula hɨnimi.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 — ausente —
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 — ausente —
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.