Atos 10
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NAA
1 Hulaŋ mu Sisalia haiabɨla hɨniadami. Nudɨ ibi Koniliusɨ. Nɨbu Lom haiabɨla hɨsɨŋ agɨladɨ sagaŋ hali hɨsɨŋ hɨniadami. Hɨnihɨni Itali fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨladɨ migɨladami.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Hulaŋ iamɨgali Koniliusɨ ani ani ulaŋ pam hɨniavɨhadami agɨlaŋ Asɨ saŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ hɨji lubiahɨlavɨhadami. Lɨdɨŋ Koniliusɨ agaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ahɨliahuiahu nulɨsaŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ hekɨlɨ iguadami. Nɨbu Asɨ dɨ aba aba hɨniadami.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Mu tɨbɨ hɨfɨlɨdaŋ uaiadi hɨvɨ anisɨhu me hɨvɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igami. Igɨdaci Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Koniliusɨ dɨ ulaŋ hɨvɨ ivavevɨla abami. Koniliusɨ uami.
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Lɨci Koniliusɨ agaŋ igasulasula hɨnia lɨdavɨla abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Akɨ uami.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Nama hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ Jopa haiabɨla uavɨla Saimon dɨ iga abavɨci vem uami. Nudɨ ibi mu Pita uami.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Nɨbu Saimon mu sabaŋ bulɨmakau sɨgɨtɨ sibɨla vilalɨ agaŋ hula hɨnidi uami. Nudɨ ulaŋ agaŋ avɨli hekɨlɨ caba hɨvɨ hɨnilalɨ uami.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Koniliusɨ saŋ ciaŋ iguavɨla vala udaci Koniliusɨ agaŋ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ ahica agɨlasadaŋ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ mu agasadaŋ abɨci nudɨ pɨŋ vehavɨmi. Sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agaŋ Asɨ dɨ hɨji lubiahɨladami. Nɨbu Koniliusɨ hula hɨnihɨni nudɨ ahɨliahuadami.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Nudɨ pɨŋ vehavɨci Koniliusɨ agaŋ anisɨhu me hɨvɨ igami agasaŋ hulaŋ ahica pam agɨladɨ hɨvɨ abɨci Jopa haiabɨla uavɨmi.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Hulaŋ ahica pam Koniliusɨ abɨci uavɨmi agɨlaŋ uavɨla haiabɨla mu hɨvɨ hɨniavɨci mɨŋalahɨci iaha uavɨla Jopa haiabɨla mikɨ lɨhavɨmi. Ua mikɨ lɨhavɨdaci uaiaŋ huva hɨnidaci Pita agaŋ Asɨ dɨ abɨben aba ulaŋ huva uvɨ daŋ heŋ iahumi.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Iahua hɨnidaci Pita dɨ humɨgaŋ ibɨlɨci sɨmɨŋ nana saŋ igahɨlami. Lɨci hulaŋ limu hɨhɨle sɨmɨŋ hɨlanavɨdaci Pita agaŋ anisɨhu me hɨvɨ igami.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Igɨdaci avɨli susu agaŋ hɨbɨ me lavɨlɨci havɨlɨ hekɨlɨ me agaŋ mɨgami. Havɨlɨ agadɨ fɨdɨm limu limu hɨvɨ lɨmɨn me limu ahica limu ahica agɨladɨ hɨvɨ hahavɨla valɨci valɨci mɨgami.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨlaŋ havɨlɨ tulɨ heŋ hɨniavɨdaci valɨci valɨci mɨgami.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Lɨci Asɨ agaŋ Pita dɨ abami. Pita uami. Nama iaha sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨladɨ ifɨhɨmavɨla nɨha uami.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Lɨci Pita abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Viaŋ ma sɨbaŋ nɨben uami. Viaŋ sɨhɨm hɨbuŋ daŋ nama igɨdanaŋ sɨbɨlɨ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ pabiŋ cɨki avi ma sɨbaŋ nɨlan uami.
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Lɨci cɨhu abami. Viaŋ sɨhɨm akuaba akuaba igɨdalɨŋ huaci hɨniavɨlalɨ agɨladɨ nana saŋ abɨlɨŋ hɨbuŋ daŋ aba abɨmɨnaŋ uami.
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 La cɨhu ahica tɨbɨ nudɨ hameŋ laci sɨhɨm ifɨhɨma nana saŋ abɨci ci lɨci havɨlɨ hekɨlɨ me agadɨ cɨhu magɨlɨci iahumi. Uaiaŋ huva hɨnidaci Pita agaŋ Asɨ dɨ abɨben aba ulaŋ huva sabɨ uvɨ daŋ heŋ iahumi.|src="GW162.jpg" size="col" ref="10.9" Pita agaŋ anisɨhu me igɨdaci sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨlaŋ havɨlɨ tulɨ heŋ hɨniavɨmi.|src="GW163.jpg" size="col" ref="10.11-12"
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 — ausente —
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 — ausente —
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Lɨhavɨdaci Pita anisɨhu me hɨvɨ igami agasaŋ hɨji lamalama hɨnimi. Hɨji lamalama hɨnidaci Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ nudɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Hulaŋ ahica pam agɨlaŋ ve nadɨ suhɨlavadi uami.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Nama iaha mɨguavɨla nɨbɨlaŋ hula uha uami. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨlɨmɨnaŋ uami. Viaŋ nukeŋ abɨlɨŋ vehavɨmalami uami.
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Lɨci Pita agaŋ mɨguavɨla nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ akɨ saŋ vevɨla iadɨ suhɨla suhɨla hɨdɨlaŋ uami.
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Lɨci abavɨmi. Sagaŋ hali hɨsɨŋ Koniliusɨ agaŋ aludɨ abɨci vemalamɨlu uavɨmi. Nɨbu Asɨ saŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlɨlalɨ uavɨmi. Lɨdaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ nudɨ hulaŋ huaci aba abavɨlalɨ uavɨmi. Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ nudɨ hɨvɨ vevɨla nameŋ abɨmalami uavɨmi. Hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ uavɨla Pita dɨ abavɨci nadɨ ulaŋ neŋ ve abɨci igahɨlɨbanaŋ aba abɨmalami uavɨmi. Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ hameŋ abɨci Koniliusɨ aludɨ abɨci vemalamɨlu uavɨmi.
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Lɨhavɨci Pita agaŋ nulɨdɨ via ivavemi. Via ivavevɨla nulɨsaŋ sɨmɨŋ igunami. La hɨniavɨci mɨŋalahɨci Pita nɨbɨlaŋ hula umi. Hulaŋ Jisasɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamalama Jopa haiabɨla hɨniavɨhadami agɨlaŋ avi nɨbɨlaŋ hula ahuata hameŋ uavɨmi.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Pita agaŋ hulaŋ vehavɨmi agɨlaŋ hula uavɨla haiabɨla mu hɨvɨ hɨniavɨci mɨŋalahɨci Sisalia haiabɨla ua iahuavɨmi. Iahua igavɨci Koniliusɨ agaŋ nulɨsaŋ migɨla migɨla hɨnimi. Nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨdaŋ nagɨlihalinu huaci huaci agɨladɨdaŋ abɨci vevɨla nɨbu hula mɨgudɨbavɨla hɨniavɨmi.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Mɨgudɨba hɨniavɨdaci Pita agaŋ Koniliusɨ dɨ ulaŋ hɨvɨ ivouben aba lɨdaci Koniliusɨ agaŋ nudɨ mikɨ pɨŋ vevɨla nudɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Mɨgalɨfɨlɨbɨci Pita nudɨ mɨŋaiahavɨla abami. Nama iahɨha uami. Viaŋ hulaŋ nama me ala uami.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 La Pita nɨbu hula ciaŋ aba aba ivoumi. Ivoua igɨci hulaŋ iamɨgali akape mɨgudɨbavɨla hɨniavɨmi.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Mɨgudɨba hɨniavɨdaci Pita agaŋ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agaŋ abami uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ namɨlaŋ hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hula hɨdɨmɨlaŋ aba abami uami. Nulɨdɨ ulaŋ hɨvɨ avi ivoumɨlaŋ aba abami uami. Agadɨ ala Asɨ agaŋ anisɨhu me hɨvɨ iadɨ abalamalɨ uami. Asɨ igɨdaci hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ avi huaci hɨniavɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ nameŋ ma abɨben uami. Hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hɨbuŋ daŋ hɨniavɨdaci Asɨ nulɨdɨ igɨdaci sɨbɨlɨ hɨniavɨlalɨ aba ma abɨben uami.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Viaŋ naludɨ ciaŋ ma lulacin uami. Naludɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla iaha vemalamin uami. Viaŋ naludɨ abitɨhɨben uami. Namɨlaŋ iadɨ akɨ saŋ abɨlaŋ vemalamin uami.Koniliusɨ agaŋ Pita dɨ mikɨ pɨŋ vevɨla nudɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.|alt="Cornilius kneeling before Peter" src="WA03964b.jpg" size="col" copy="Wade" ref="10.25"
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Lɨci Koniliusɨ agaŋ hɨbɨŋ abami. Ciheŋ hɨfɨlɨdaŋ uaiadi nameŋ ala hɨnidaci viaŋ iadɨ ulaŋ hɨvɨ hɨnihɨni Asɨ dɨ aba aba hɨnicin uami. Asɨ dɨ aba aba hɨnidalɨŋ hulaŋ mu vevɨla iadɨ pɨŋ lagulamalɨ uami. Nudɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agaŋ mila sɨbaŋ hɨnilɨ uami.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Nɨbu iadɨ nameŋ abalɨ uami. Koniliusɨ aba abalɨ uami. Nama Asɨ dɨ abɨlanaŋ agadɨ nɨbu igɨlalɨ aba abalɨ uami. Hulaŋ iamɨgali anɨm hɨlɨcɨ akuaba akuaba apalɨ agɨlasaŋ igulanaŋ agadɨ avi igɨlalɨ aba abalɨ uami.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ Jopa haiabɨla uavɨla Saimon dɨ iga abavɨci vem aba abalɨ uami. Nudɨ ibi mu Pita aba abalɨ uami. Nɨbu Saimon mu sabaŋ bulɨmakau sɨgɨtɨ sibɨla vilalɨ agaŋ hula hɨnidi aba abalɨ uami. Nudɨ ulaŋ agaŋ avɨli hekɨlɨ caba hɨvɨ hɨnilalɨ aba abalɨ uami.
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Lɨci viaŋ nudɨ ciaŋ igahɨlavɨla hulaŋ ahica pam agɨladɨ abɨlɨŋ nadɨ vivi saŋ uavalɨ uami. Uavɨci nama hɨji huaci viavɨla nɨbɨlaŋ hula vemalamɨnaŋ uami. Asɨ agaŋ alaŋ hula neŋ hɨnidi uami. Aludɨ Hekɨlɨ Asɨ agaŋ nadɨ akuaba ciaŋ abalɨ agadɨ aludɨ abɨnaŋ igahɨlɨbalu aba mɨgudɨba hɨnidalu uami.
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Lɨci Pita agaŋ abami. Amɨŋ ala uami. Asɨ igɨdaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ hula hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hula hɨdɨlɨ pam me hɨniavɨlalɨ uami. Nɨbu hulaŋ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ hɨji ma lamɨlalɨ uami.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Hulaŋ iamɨgali hɨdɨlɨ mu mu nusaŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlahɨla sibɨla vihavɨlalɨ agɨlasaŋ pam mavɨn hɨnilalɨ uami.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Asɨ agaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ ciaŋ iguci uci abami uami. Jisasɨ Kɨlaisɨ agaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ Hekɨlɨ hɨnidaci hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan viaŋ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨniavɨbali aba abami uami.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Jon agaŋ avɨli hɨvɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahaiaha saŋ abami uami. Lɨdaci akuaba akuaba hɨdɨlɨ maha Galili fɨli tɨbɨ heŋ iahavɨmi uami. Akuaba akuaba Judia fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ haiabɨla mu hɨvɨ mu hɨvɨ iahavɨmi agɨladɨ avi namɨlaŋ igɨlalaŋ uami.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Asɨ agaŋ Jisasɨ Nasaletɨ haiabɨla hɨsɨŋ agadɨ lɨbɨmɨŋavɨla abɨci nudɨ Amɨŋ agaŋ nɨbu hula hɨnihɨni nusaŋ vɨdɨvɨdɨŋ iguadami uami. Igudaci Jisasɨ agaŋ mu haiabɨla mu haiabɨla hɨdahɨda hulaŋ iamɨgali agɨladɨ ahɨliahuadami uami. Ahɨliahuiahu hulaŋ iamɨgali laguŋ dɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni sɨbɨlɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ lɨdaci huaci hɨniavɨhadami uami. Asɨ nɨbu hula hɨnidaci akuaba akuaba hameŋ agɨladɨ lɨhadami uami.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Nɨbu Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ fɨli tɨbɨ hɨdahɨda akuaba akuaba lɨdaci igamɨlu agɨlasaŋ sulɨlalu uami. Jelusalem haiabɨla hɨdahɨda akuaba akuaba lɨdaci igamɨlu agɨlasaŋ avi sulɨlalu uami. Nɨbɨlaŋ kɨlɨ cɨkaŋ hɨlihua lamalama agadɨ hɨvɨ Jisasɨ dɨ lama henaŋ hɨvɨ ifavɨci uci hɨmami uami.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Hɨmɨci cɨhu anihuliŋ me hɨvɨ Asɨ abɨci cɨhu hɨhi iahɨci hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle nudɨ igavɨmi uami.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ limu hɨhɨle agɨlaŋ nudɨ ma igavɨmi uami. Asɨ agaŋ aludɨ lɨbɨmɨŋɨci Jisasɨ hɨhi iahavɨla aludɨ pɨŋ veci alaŋ igamɨlu uami. Igavɨla nɨbu hula sɨmɨŋ namɨlu uami.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Nana hɨnidamɨli aludɨ abami uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ haiabɨla lamalama ciaŋ nameŋ abɨhalaŋ aba abami uami. Asɨ agaŋ Jisasɨ dɨ lɨbɨmɨŋami aba abɨhalaŋ aba abami uami. Lɨbɨmɨŋɨci hulaŋ iamɨgali hɨmavɨmi agɨladɨdaŋ hɨhi hɨniavi agɨladɨdaŋ ciaŋ hɨvɨ lamɨbali aba abɨhalaŋ aba abami uami.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Lavɨla abami. Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ ahuata Jisasɨ saŋ ala nameŋ abavɨhadami uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nusaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨdaci Asɨ agaŋ nulɨdɨ hugɨ agɨladɨ hivɨbali aba abavɨhadami uami.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Pita agaŋ Asɨ dɨ ciaŋ aba aba hɨnidaci Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ mɨgavɨla hulaŋ iamɨgali ahuata Asɨ dɨ ciaŋ igahɨlahɨla hɨniavɨmi agɨlaŋ hula hɨnimi.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 — ausente —
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 — ausente —
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 — ausente —
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.