Atos 10
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARIB
1 Hulaŋ mu Sisalia haiabɨla hɨniadami. Nudɨ ibi Koniliusɨ. Nɨbu Lom haiabɨla hɨsɨŋ agɨladɨ sagaŋ hali hɨsɨŋ hɨniadami. Hɨnihɨni Itali fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨladɨ migɨladami.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Hulaŋ iamɨgali Koniliusɨ ani ani ulaŋ pam hɨniavɨhadami agɨlaŋ Asɨ saŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ hɨji lubiahɨlavɨhadami. Lɨdɨŋ Koniliusɨ agaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ahɨliahuiahu nulɨsaŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ hekɨlɨ iguadami. Nɨbu Asɨ dɨ aba aba hɨniadami.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Mu tɨbɨ hɨfɨlɨdaŋ uaiadi hɨvɨ anisɨhu me hɨvɨ sɨhɨvia sɨbaŋ igami. Igɨdaci Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Koniliusɨ dɨ ulaŋ hɨvɨ ivavevɨla abami. Koniliusɨ uami.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Lɨci Koniliusɨ agaŋ igasulasula hɨnia lɨdavɨla abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Akɨ uami.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Nama hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ Jopa haiabɨla uavɨla Saimon dɨ iga abavɨci vem uami. Nudɨ ibi mu Pita uami.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Nɨbu Saimon mu sabaŋ bulɨmakau sɨgɨtɨ sibɨla vilalɨ agaŋ hula hɨnidi uami. Nudɨ ulaŋ agaŋ avɨli hekɨlɨ caba hɨvɨ hɨnilalɨ uami.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ Koniliusɨ saŋ ciaŋ iguavɨla vala udaci Koniliusɨ agaŋ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ ahica agɨlasadaŋ sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ mu agasadaŋ abɨci nudɨ pɨŋ vehavɨmi. Sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agaŋ Asɨ dɨ hɨji lubiahɨladami. Nɨbu Koniliusɨ hula hɨnihɨni nudɨ ahɨliahuadami.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Nudɨ pɨŋ vehavɨci Koniliusɨ agaŋ anisɨhu me hɨvɨ igami agasaŋ hulaŋ ahica pam agɨladɨ hɨvɨ abɨci Jopa haiabɨla uavɨmi.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Hulaŋ ahica pam Koniliusɨ abɨci uavɨmi agɨlaŋ uavɨla haiabɨla mu hɨvɨ hɨniavɨci mɨŋalahɨci iaha uavɨla Jopa haiabɨla mikɨ lɨhavɨmi. Ua mikɨ lɨhavɨdaci uaiaŋ huva hɨnidaci Pita agaŋ Asɨ dɨ abɨben aba ulaŋ huva uvɨ daŋ heŋ iahumi.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Iahua hɨnidaci Pita dɨ humɨgaŋ ibɨlɨci sɨmɨŋ nana saŋ igahɨlami. Lɨci hulaŋ limu hɨhɨle sɨmɨŋ hɨlanavɨdaci Pita agaŋ anisɨhu me hɨvɨ igami.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Igɨdaci avɨli susu agaŋ hɨbɨ me lavɨlɨci havɨlɨ hekɨlɨ me agaŋ mɨgami. Havɨlɨ agadɨ fɨdɨm limu limu hɨvɨ lɨmɨn me limu ahica limu ahica agɨladɨ hɨvɨ hahavɨla valɨci valɨci mɨgami.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨlaŋ havɨlɨ tulɨ heŋ hɨniavɨdaci valɨci valɨci mɨgami.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Lɨci Asɨ agaŋ Pita dɨ abami. Pita uami. Nama iaha sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨladɨ ifɨhɨmavɨla nɨha uami.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Lɨci Pita abami. Iadɨ Hekɨlɨ uami. Viaŋ ma sɨbaŋ nɨben uami. Viaŋ sɨhɨm hɨbuŋ daŋ nama igɨdanaŋ sɨbɨlɨ hɨniavɨlalɨ agɨladɨ pabiŋ cɨki avi ma sɨbaŋ nɨlan uami.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Lɨci cɨhu abami. Viaŋ sɨhɨm akuaba akuaba igɨdalɨŋ huaci hɨniavɨlalɨ agɨladɨ nana saŋ abɨlɨŋ hɨbuŋ daŋ aba abɨmɨnaŋ uami.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 La cɨhu ahica tɨbɨ nudɨ hameŋ laci sɨhɨm ifɨhɨma nana saŋ abɨci ci lɨci havɨlɨ hekɨlɨ me agadɨ cɨhu magɨlɨci iahumi. Uaiaŋ huva hɨnidaci Pita agaŋ Asɨ dɨ abɨben aba ulaŋ huva sabɨ uvɨ daŋ heŋ iahumi.|src="GW162.jpg" size="col" ref="10.9" Pita agaŋ anisɨhu me igɨdaci sɨhɨm sabaŋ lahu havaŋ akuaba akuaba agɨlaŋ havɨlɨ tulɨ heŋ hɨniavɨmi.|src="GW163.jpg" size="col" ref="10.11-12"
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 — ausente —
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 — ausente —
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Lɨhavɨdaci Pita anisɨhu me hɨvɨ igami agasaŋ hɨji lamalama hɨnimi. Hɨji lamalama hɨnidaci Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ nudɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Hulaŋ ahica pam agɨlaŋ ve nadɨ suhɨlavadi uami.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Nama iaha mɨguavɨla nɨbɨlaŋ hula uha uami. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨlɨmɨnaŋ uami. Viaŋ nukeŋ abɨlɨŋ vehavɨmalami uami.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Lɨci Pita agaŋ mɨguavɨla nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ akɨ saŋ vevɨla iadɨ suhɨla suhɨla hɨdɨlaŋ uami.
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Lɨci abavɨmi. Sagaŋ hali hɨsɨŋ Koniliusɨ agaŋ aludɨ abɨci vemalamɨlu uavɨmi. Nɨbu Asɨ saŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlɨlalɨ uavɨmi. Lɨdaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ nudɨ hulaŋ huaci aba abavɨlalɨ uavɨmi. Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ nudɨ hɨvɨ vevɨla nameŋ abɨmalami uavɨmi. Hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ uavɨla Pita dɨ abavɨci nadɨ ulaŋ neŋ ve abɨci igahɨlɨbanaŋ aba abɨmalami uavɨmi. Asɨ dɨ ciaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ hameŋ abɨci Koniliusɨ aludɨ abɨci vemalamɨlu uavɨmi.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Lɨhavɨci Pita agaŋ nulɨdɨ via ivavemi. Via ivavevɨla nulɨsaŋ sɨmɨŋ igunami. La hɨniavɨci mɨŋalahɨci Pita nɨbɨlaŋ hula umi. Hulaŋ Jisasɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamalama Jopa haiabɨla hɨniavɨhadami agɨlaŋ avi nɨbɨlaŋ hula ahuata hameŋ uavɨmi.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Pita agaŋ hulaŋ vehavɨmi agɨlaŋ hula uavɨla haiabɨla mu hɨvɨ hɨniavɨci mɨŋalahɨci Sisalia haiabɨla ua iahuavɨmi. Iahua igavɨci Koniliusɨ agaŋ nulɨsaŋ migɨla migɨla hɨnimi. Nudɨ hɨdɨlɨ pam agɨladɨdaŋ nagɨlihalinu huaci huaci agɨladɨdaŋ abɨci vevɨla nɨbu hula mɨgudɨbavɨla hɨniavɨmi.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Mɨgudɨba hɨniavɨdaci Pita agaŋ Koniliusɨ dɨ ulaŋ hɨvɨ ivouben aba lɨdaci Koniliusɨ agaŋ nudɨ mikɨ pɨŋ vevɨla nudɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Mɨgalɨfɨlɨbɨci Pita nudɨ mɨŋaiahavɨla abami. Nama iahɨha uami. Viaŋ hulaŋ nama me ala uami.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 La Pita nɨbu hula ciaŋ aba aba ivoumi. Ivoua igɨci hulaŋ iamɨgali akape mɨgudɨbavɨla hɨniavɨmi.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Mɨgudɨba hɨniavɨdaci Pita agaŋ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agaŋ abami uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ namɨlaŋ hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hula hɨdɨmɨlaŋ aba abami uami. Nulɨdɨ ulaŋ hɨvɨ avi ivoumɨlaŋ aba abami uami. Agadɨ ala Asɨ agaŋ anisɨhu me hɨvɨ iadɨ abalamalɨ uami. Asɨ igɨdaci hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ avi huaci hɨniavɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ nameŋ ma abɨben uami. Hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hɨbuŋ daŋ hɨniavɨdaci Asɨ nulɨdɨ igɨdaci sɨbɨlɨ hɨniavɨlalɨ aba ma abɨben uami.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Viaŋ naludɨ ciaŋ ma lulacin uami. Naludɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla iaha vemalamin uami. Viaŋ naludɨ abitɨhɨben uami. Namɨlaŋ iadɨ akɨ saŋ abɨlaŋ vemalamin uami.Koniliusɨ agaŋ Pita dɨ mikɨ pɨŋ vevɨla nudɨ ibi mɨŋaiahɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.|alt="Cornilius kneeling before Peter" src="WA03964b.jpg" size="col" copy="Wade" ref="10.25"
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Lɨci Koniliusɨ agaŋ hɨbɨŋ abami. Ciheŋ hɨfɨlɨdaŋ uaiadi nameŋ ala hɨnidaci viaŋ iadɨ ulaŋ hɨvɨ hɨnihɨni Asɨ dɨ aba aba hɨnicin uami. Asɨ dɨ aba aba hɨnidalɨŋ hulaŋ mu vevɨla iadɨ pɨŋ lagulamalɨ uami. Nudɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ agaŋ mila sɨbaŋ hɨnilɨ uami.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Nɨbu iadɨ nameŋ abalɨ uami. Koniliusɨ aba abalɨ uami. Nama Asɨ dɨ abɨlanaŋ agadɨ nɨbu igɨlalɨ aba abalɨ uami. Hulaŋ iamɨgali anɨm hɨlɨcɨ akuaba akuaba apalɨ agɨlasaŋ igulanaŋ agadɨ avi igɨlalɨ aba abalɨ uami.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Hulaŋ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨnaŋ Jopa haiabɨla uavɨla Saimon dɨ iga abavɨci vem aba abalɨ uami. Nudɨ ibi mu Pita aba abalɨ uami. Nɨbu Saimon mu sabaŋ bulɨmakau sɨgɨtɨ sibɨla vilalɨ agaŋ hula hɨnidi aba abalɨ uami. Nudɨ ulaŋ agaŋ avɨli hekɨlɨ caba hɨvɨ hɨnilalɨ aba abalɨ uami.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Lɨci viaŋ nudɨ ciaŋ igahɨlavɨla hulaŋ ahica pam agɨladɨ abɨlɨŋ nadɨ vivi saŋ uavalɨ uami. Uavɨci nama hɨji huaci viavɨla nɨbɨlaŋ hula vemalamɨnaŋ uami. Asɨ agaŋ alaŋ hula neŋ hɨnidi uami. Aludɨ Hekɨlɨ Asɨ agaŋ nadɨ akuaba ciaŋ abalɨ agadɨ aludɨ abɨnaŋ igahɨlɨbalu aba mɨgudɨba hɨnidalu uami.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Lɨci Pita agaŋ abami. Amɨŋ ala uami. Asɨ igɨdaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ hula hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ hula hɨdɨlɨ pam me hɨniavɨlalɨ uami. Nɨbu hulaŋ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ hɨji ma lamɨlalɨ uami.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Hulaŋ iamɨgali hɨdɨlɨ mu mu nusaŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlahɨla sibɨla vihavɨlalɨ agɨlasaŋ pam mavɨn hɨnilalɨ uami.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Asɨ agaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ ciaŋ iguci uci abami uami. Jisasɨ Kɨlaisɨ agaŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ Hekɨlɨ hɨnidaci hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan viaŋ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨniavɨbali aba abami uami.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Jon agaŋ avɨli hɨvɨ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahaiaha saŋ abami uami. Lɨdaci akuaba akuaba hɨdɨlɨ maha Galili fɨli tɨbɨ heŋ iahavɨmi uami. Akuaba akuaba Judia fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨladɨ haiabɨla mu hɨvɨ mu hɨvɨ iahavɨmi agɨladɨ avi namɨlaŋ igɨlalaŋ uami.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Asɨ agaŋ Jisasɨ Nasaletɨ haiabɨla hɨsɨŋ agadɨ lɨbɨmɨŋavɨla abɨci nudɨ Amɨŋ agaŋ nɨbu hula hɨnihɨni nusaŋ vɨdɨvɨdɨŋ iguadami uami. Igudaci Jisasɨ agaŋ mu haiabɨla mu haiabɨla hɨdahɨda hulaŋ iamɨgali agɨladɨ ahɨliahuadami uami. Ahɨliahuiahu hulaŋ iamɨgali laguŋ dɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni sɨbɨlɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ lɨdaci huaci hɨniavɨhadami uami. Asɨ nɨbu hula hɨnidaci akuaba akuaba hameŋ agɨladɨ lɨhadami uami.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Nɨbu Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ fɨli tɨbɨ hɨdahɨda akuaba akuaba lɨdaci igamɨlu agɨlasaŋ sulɨlalu uami. Jelusalem haiabɨla hɨdahɨda akuaba akuaba lɨdaci igamɨlu agɨlasaŋ avi sulɨlalu uami. Nɨbɨlaŋ kɨlɨ cɨkaŋ hɨlihua lamalama agadɨ hɨvɨ Jisasɨ dɨ lama henaŋ hɨvɨ ifavɨci uci hɨmami uami.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Hɨmɨci cɨhu anihuliŋ me hɨvɨ Asɨ abɨci cɨhu hɨhi iahɨci hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle nudɨ igavɨmi uami.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ limu hɨhɨle agɨlaŋ nudɨ ma igavɨmi uami. Asɨ agaŋ aludɨ lɨbɨmɨŋɨci Jisasɨ hɨhi iahavɨla aludɨ pɨŋ veci alaŋ igamɨlu uami. Igavɨla nɨbu hula sɨmɨŋ namɨlu uami.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Nana hɨnidamɨli aludɨ abami uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ haiabɨla lamalama ciaŋ nameŋ abɨhalaŋ aba abami uami. Asɨ agaŋ Jisasɨ dɨ lɨbɨmɨŋami aba abɨhalaŋ aba abami uami. Lɨbɨmɨŋɨci hulaŋ iamɨgali hɨmavɨmi agɨladɨdaŋ hɨhi hɨniavi agɨladɨdaŋ ciaŋ hɨvɨ lamɨbali aba abɨhalaŋ aba abami uami.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Lavɨla abami. Asɨ dɨ ciaŋ igalahalaha hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ ahuata Jisasɨ saŋ ala nameŋ abavɨhadami uami. Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nusaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨdaci Asɨ agaŋ nulɨdɨ hugɨ agɨladɨ hivɨbali aba abavɨhadami uami.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita agaŋ Asɨ dɨ ciaŋ aba aba hɨnidaci Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ mɨgavɨla hulaŋ iamɨgali ahuata Asɨ dɨ ciaŋ igahɨlahɨla hɨniavɨmi agɨlaŋ hula hɨnimi.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 — ausente —
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 — ausente —
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.