2 Coríntios 7
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs VC
1 Iadɨ nagɨlihali huaci huaci namɨlaŋ uami. Asɨ akuaba akuaba saŋ vaka ciaŋ mɨguavɨla abami agɨladɨ ci vihɨlu uami. Hameŋ sadaŋ iabi neŋ akuaba akuaba lusɨŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ hadipɨlɨ hɨsɨŋ agɨladɨ valɨmɨli uami. Akuaba akuaba sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ hɨji humɨgaŋ hɨsɨŋ agɨladɨ avi valɨmɨli uami. Valɨmɨli Asɨ aludɨ igɨdaci huaci sɨlɨvɨ laci hɨdɨbalu uami. Hɨdahɨda nusaŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ pam hɨnibalu uami. Nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni akuaba akuaba sibɨla huaci huaci agɨladɨ vibalu uami. Sibɨla alaŋ vivi saŋ nɨbu mavɨn hɨnilalɨ hameŋ agɨladɨ laci vibalu uami.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Namɨlaŋ alusaŋ mavɨn hɨnihalaŋ uami. Alaŋ namɨlaŋ sɨbɨlɨ lɨlɨ saŋ akuaba akuaba ma lahɨlu uami. Naludɨ hulaŋ mu agadɨ sɨbɨlɨ ma lamahɨlu uami. Naludɨ hulaŋ mu agadɨ analɨ ciaŋ abavɨla nudɨ akuaba akuaba agɨladɨ ma vihɨlu uami.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Viaŋ naludɨ lɨbɨmɨgumɨgu ciaŋ abavɨla ma abadin uami. Naludɨ ci abacin uami. Alaŋ nalusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalu uami. Hameŋ laci hɨnihɨni via ua hɨmɨmɨli mavɨn hekɨlɨ hɨnihɨni agaŋ hameŋ laci hameŋ laci hɨnibali uami. Hɨhi hɨnidamɨli avi mavɨn hekɨlɨ hɨnihɨni agaŋ hameŋ laci hameŋ laci hɨnibali uami.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Viaŋ naludɨ akuaba akuaba agɨlasaŋ abɨben aba haiabɨla iahaiaha naludɨ abɨlan uami. Viaŋ nalusaŋ hɨjɨŋalɨlan uami. Namɨlaŋ iadɨ mavɨn ifɨmɨgulalaŋ uami. Vɨhɨlɨ akape agɨlaŋ aludɨ hɨvɨ iahavɨdaci viaŋ hekɨlɨ sɨbaŋ hɨjɨŋalɨlan uami.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Alaŋ Masedonia fɨli tɨbɨ ua hɨnihɨlu hadɨhu ma alusahɨlu uami. Haiabɨla heŋ hɨnidamɨli vɨhɨlɨ akuaba akuaba mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨlaŋ aludɨ hɨvɨ iahavalɨ uami. Aludɨ mu ciaŋ mu ciaŋ abavɨdaci hɨlɨvi lɨdaci lɨdalɨda hɨnihɨlu uami.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Agadɨ ala hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ vɨhɨlɨ daŋ hɨnihɨni mavɨn mɨŋamɨŋa hɨniavɨdaci Asɨ agaŋ nulɨdɨ mavɨn ifɨmɨgulalɨ uami. Hameŋ laci ala aludɨ mavɨn ifɨmɨgumɨgu saŋ Taitusɨ dɨ abɨci velɨ uami. Veci aludɨ humɨgaŋ agɨlaŋ simɨ hɨniavɨlalɨ uami.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Namɨlaŋ Taitusɨ dɨ mavɨn ifɨmɨgudalaŋ nudɨ humɨgaŋ simɨ hɨnilɨ agadɨ igahɨlahɨlu uami. Igahɨlɨmɨli aludɨ humɨgaŋ agɨlaŋ avi simɨ hɨniavɨlalɨ uami. Taitusɨ agaŋ aludɨ nameŋ abalɨ uami. Kolin haiabɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ nadɨ iga iga saŋ hɨji hekɨlɨ lamalama hɨniavɨlalɨ aba abalɨ uami. Nɨbɨlaŋ nulɨdɨ vɨhɨlɨ agɨladɨ hihɨla hihɨla saŋ ilɨha ilɨha hɨniavɨlalɨ aba abalɨ uami. Nama hula humɨgaŋ simɨ hɨnihɨni saŋ hɨji hekɨlɨ daŋ hɨniavɨlalɨ aba abalɨ uami. Hameŋ abɨci viaŋ hekɨlɨ hɨjɨŋalacin uami.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Namɨlaŋ iadɨ ciaŋ manasɨŋ hɨvɨ lɨbavɨla igulɨŋ ualɨ agadɨ igavɨla mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalahalaŋ uami. Nusaŋ ala igahɨlavɨla nalusaŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ iguben aba lɨcin uami. Agadɨ ala hutesɨ sɨbaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨniahalaŋ uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ ma lamadin uami.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Iabi viaŋ hɨjɨŋalin uami. Agadɨ ala namɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalɨlalaŋ agasaŋ ma hɨjɨŋalin uami. Namɨlaŋ iadɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla mavɨn mɨŋamɨŋa lusɨŋ sɨbɨlɨ valahalaŋ agasaŋ pam hɨjɨŋalin uami. Asɨ nukeŋ lɨci namɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalɨlalaŋ uami. Iadɨ ciaŋ agaŋ naludɨ ma sɨbɨlɨ lamalɨ uami.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Asɨ agaŋ lɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalavɨlalɨ uami. Hameŋ lɨdɨŋ hɨji vivi lusɨŋ sɨbɨlɨ valavɨdaci Asɨ nulɨdɨ ahɨliahudaci huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨniavɨlalɨ uami. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ ma lamavɨlalɨ uami. Agadɨ ala akuaba akuaba fɨli hɨsɨŋ agɨlaŋ lɨhavɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalavɨlalɨ uami. Hameŋ lɨdɨŋ via ua heŋ hɨmavɨlalɨ uami.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Ci igɨlaŋ uami. Asɨ nukeŋ lɨdaci namɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalɨlalaŋ uami. Hameŋ lɨdalaŋ nɨbu naludɨ hihɨlɨdaci akuaba akuaba sibɨla huaci huaci nameŋ agɨladɨ vilalaŋ uami. Namɨlaŋ naludɨ ciaŋ akuaba akuaba agɨladɨ hihɨlɨbalu aba lahalaŋ uami. Hulaŋ hugɨ daŋ agɨladɨ abacabɨlahalaŋ uami. Namɨlaŋ Asɨ saŋ lɨdahalaŋ uami. Naludɨ vɨhɨlɨ agadɨ hihɨla hihɨla saŋ ilɨha ilɨha hɨnilalaŋ uami. Nɨbu hula humɨgaŋ simɨ hɨnihɨni saŋ hɨji hekɨlɨ daŋ hɨnilalaŋ uami. Ciaŋ akuaba akuaba agɨladɨ namɨlaŋ nukeŋ hihɨlahalaŋ uami. Lɨlaŋ hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ igavɨla abavalɨ uami. Nɨbɨlaŋ hugɨ apalɨ aba abavalɨ uami.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Viaŋ nalusaŋ ciaŋ manasɨŋ hɨvɨ lɨbacin uami. Ha hulaŋ mu agaŋ hulaŋ mu agadɨ sɨbɨlɨ lamavɨla hugɨ daŋ hɨnidi agasaŋ abavɨla ma lɨbacin uami. Hulaŋ vɨhɨlɨ igalɨ agasaŋ avi abavɨla ma lɨbacin uami. Asɨ igɨdaci namɨlaŋ alusaŋ mavɨn hɨnilalaŋ agaŋ haiabɨla iahɨbali aba lɨbacin uami.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Iabi naludɨ hɨnihɨni agaŋ haiabɨla iahavɨla aludɨ mavɨn ifɨmɨguci aludɨ humɨgaŋ agɨlaŋ simɨ sɨbaŋ hɨniavɨlalɨ uami. Aludɨ humɨgaŋ agɨlaŋ simɨ hɨniavɨdaci alaŋ hɨjɨŋaladalu uami. Taitusɨ dɨ mavɨn ifɨmɨgulabɨla nudɨ humɨgaŋ simɨ hɨnidaci huaci hɨnilalɨ agasaŋ vakala vakala hɨjɨŋalɨbalu uami.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Alaŋ naludɨ ciaŋ amɨŋ laci abahɨlu uami. Hameŋ laci ala viaŋ namɨlaŋ huaci hɨnilalaŋ agasaŋ naludɨ ibi mɨŋaiahaiaha Taitusɨ dɨ abacin uami. Ciaŋ abahɨlu agaŋ nɨbu amɨŋ laci lalɨ uami. Lɨci alaŋ ma sɨhumahɨlahɨlu uami.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Taitusɨ naludɨ pɨŋ uci nudɨ igɨlaŋ naludɨ hɨlɨvi lɨci lɨdavɨla namɨlaŋ sɨkasɨkan nudɨ ciaŋ agadɨ pam lubiahɨlahalaŋ uami. Namɨlaŋ nudɨ migɨla migɨla huaci lamahalaŋ agasaŋ igahɨlahɨla nalusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ uami.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Viaŋ nalusaŋ hɨjɨŋalavɨla hɨji vɨdɨvɨdɨŋ nameŋ lamin uami. Nulɨdɨ hɨnihɨni agɨlaŋ huaci laci hɨniavɨbali aba abin uami.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.