2 Coríntios 7
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARA
1 Iadɨ nagɨlihali huaci huaci namɨlaŋ uami. Asɨ akuaba akuaba saŋ vaka ciaŋ mɨguavɨla abami agɨladɨ ci vihɨlu uami. Hameŋ sadaŋ iabi neŋ akuaba akuaba lusɨŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ hadipɨlɨ hɨsɨŋ agɨladɨ valɨmɨli uami. Akuaba akuaba sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ hɨji humɨgaŋ hɨsɨŋ agɨladɨ avi valɨmɨli uami. Valɨmɨli Asɨ aludɨ igɨdaci huaci sɨlɨvɨ laci hɨdɨbalu uami. Hɨdahɨda nusaŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ pam hɨnibalu uami. Nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni akuaba akuaba sibɨla huaci huaci agɨladɨ vibalu uami. Sibɨla alaŋ vivi saŋ nɨbu mavɨn hɨnilalɨ hameŋ agɨladɨ laci vibalu uami.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Namɨlaŋ alusaŋ mavɨn hɨnihalaŋ uami. Alaŋ namɨlaŋ sɨbɨlɨ lɨlɨ saŋ akuaba akuaba ma lahɨlu uami. Naludɨ hulaŋ mu agadɨ sɨbɨlɨ ma lamahɨlu uami. Naludɨ hulaŋ mu agadɨ analɨ ciaŋ abavɨla nudɨ akuaba akuaba agɨladɨ ma vihɨlu uami.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Viaŋ naludɨ lɨbɨmɨgumɨgu ciaŋ abavɨla ma abadin uami. Naludɨ ci abacin uami. Alaŋ nalusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalu uami. Hameŋ laci hɨnihɨni via ua hɨmɨmɨli mavɨn hekɨlɨ hɨnihɨni agaŋ hameŋ laci hameŋ laci hɨnibali uami. Hɨhi hɨnidamɨli avi mavɨn hekɨlɨ hɨnihɨni agaŋ hameŋ laci hameŋ laci hɨnibali uami.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Viaŋ naludɨ akuaba akuaba agɨlasaŋ abɨben aba haiabɨla iahaiaha naludɨ abɨlan uami. Viaŋ nalusaŋ hɨjɨŋalɨlan uami. Namɨlaŋ iadɨ mavɨn ifɨmɨgulalaŋ uami. Vɨhɨlɨ akape agɨlaŋ aludɨ hɨvɨ iahavɨdaci viaŋ hekɨlɨ sɨbaŋ hɨjɨŋalɨlan uami.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Alaŋ Masedonia fɨli tɨbɨ ua hɨnihɨlu hadɨhu ma alusahɨlu uami. Haiabɨla heŋ hɨnidamɨli vɨhɨlɨ akuaba akuaba mu hɨdɨlɨ mu hɨdɨlɨ agɨlaŋ aludɨ hɨvɨ iahavalɨ uami. Aludɨ mu ciaŋ mu ciaŋ abavɨdaci hɨlɨvi lɨdaci lɨdalɨda hɨnihɨlu uami.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Agadɨ ala hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ vɨhɨlɨ daŋ hɨnihɨni mavɨn mɨŋamɨŋa hɨniavɨdaci Asɨ agaŋ nulɨdɨ mavɨn ifɨmɨgulalɨ uami. Hameŋ laci ala aludɨ mavɨn ifɨmɨgumɨgu saŋ Taitusɨ dɨ abɨci velɨ uami. Veci aludɨ humɨgaŋ agɨlaŋ simɨ hɨniavɨlalɨ uami.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Namɨlaŋ Taitusɨ dɨ mavɨn ifɨmɨgudalaŋ nudɨ humɨgaŋ simɨ hɨnilɨ agadɨ igahɨlahɨlu uami. Igahɨlɨmɨli aludɨ humɨgaŋ agɨlaŋ avi simɨ hɨniavɨlalɨ uami. Taitusɨ agaŋ aludɨ nameŋ abalɨ uami. Kolin haiabɨla hɨsɨŋ agɨlaŋ nadɨ iga iga saŋ hɨji hekɨlɨ lamalama hɨniavɨlalɨ aba abalɨ uami. Nɨbɨlaŋ nulɨdɨ vɨhɨlɨ agɨladɨ hihɨla hihɨla saŋ ilɨha ilɨha hɨniavɨlalɨ aba abalɨ uami. Nama hula humɨgaŋ simɨ hɨnihɨni saŋ hɨji hekɨlɨ daŋ hɨniavɨlalɨ aba abalɨ uami. Hameŋ abɨci viaŋ hekɨlɨ hɨjɨŋalacin uami.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Namɨlaŋ iadɨ ciaŋ manasɨŋ hɨvɨ lɨbavɨla igulɨŋ ualɨ agadɨ igavɨla mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalahalaŋ uami. Nusaŋ ala igahɨlavɨla nalusaŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ iguben aba lɨcin uami. Agadɨ ala hutesɨ sɨbaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨniahalaŋ uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ ma lamadin uami.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Iabi viaŋ hɨjɨŋalin uami. Agadɨ ala namɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalɨlalaŋ agasaŋ ma hɨjɨŋalin uami. Namɨlaŋ iadɨ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla mavɨn mɨŋamɨŋa lusɨŋ sɨbɨlɨ valahalaŋ agasaŋ pam hɨjɨŋalin uami. Asɨ nukeŋ lɨci namɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalɨlalaŋ uami. Iadɨ ciaŋ agaŋ naludɨ ma sɨbɨlɨ lamalɨ uami.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Asɨ agaŋ lɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalavɨlalɨ uami. Hameŋ lɨdɨŋ hɨji vivi lusɨŋ sɨbɨlɨ valavɨdaci Asɨ nulɨdɨ ahɨliahudaci huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨniavɨlalɨ uami. Hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ ma lamavɨlalɨ uami. Agadɨ ala akuaba akuaba fɨli hɨsɨŋ agɨlaŋ lɨhavɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalavɨlalɨ uami. Hameŋ lɨdɨŋ via ua heŋ hɨmavɨlalɨ uami.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ci igɨlaŋ uami. Asɨ nukeŋ lɨdaci namɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalɨlalaŋ uami. Hameŋ lɨdalaŋ nɨbu naludɨ hihɨlɨdaci akuaba akuaba sibɨla huaci huaci nameŋ agɨladɨ vilalaŋ uami. Namɨlaŋ naludɨ ciaŋ akuaba akuaba agɨladɨ hihɨlɨbalu aba lahalaŋ uami. Hulaŋ hugɨ daŋ agɨladɨ abacabɨlahalaŋ uami. Namɨlaŋ Asɨ saŋ lɨdahalaŋ uami. Naludɨ vɨhɨlɨ agadɨ hihɨla hihɨla saŋ ilɨha ilɨha hɨnilalaŋ uami. Nɨbu hula humɨgaŋ simɨ hɨnihɨni saŋ hɨji hekɨlɨ daŋ hɨnilalaŋ uami. Ciaŋ akuaba akuaba agɨladɨ namɨlaŋ nukeŋ hihɨlahalaŋ uami. Lɨlaŋ hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ igavɨla abavalɨ uami. Nɨbɨlaŋ hugɨ apalɨ aba abavalɨ uami.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Viaŋ nalusaŋ ciaŋ manasɨŋ hɨvɨ lɨbacin uami. Ha hulaŋ mu agaŋ hulaŋ mu agadɨ sɨbɨlɨ lamavɨla hugɨ daŋ hɨnidi agasaŋ abavɨla ma lɨbacin uami. Hulaŋ vɨhɨlɨ igalɨ agasaŋ avi abavɨla ma lɨbacin uami. Asɨ igɨdaci namɨlaŋ alusaŋ mavɨn hɨnilalaŋ agaŋ haiabɨla iahɨbali aba lɨbacin uami.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Iabi naludɨ hɨnihɨni agaŋ haiabɨla iahavɨla aludɨ mavɨn ifɨmɨguci aludɨ humɨgaŋ agɨlaŋ simɨ sɨbaŋ hɨniavɨlalɨ uami. Aludɨ humɨgaŋ agɨlaŋ simɨ hɨniavɨdaci alaŋ hɨjɨŋaladalu uami. Taitusɨ dɨ mavɨn ifɨmɨgulabɨla nudɨ humɨgaŋ simɨ hɨnidaci huaci hɨnilalɨ agasaŋ vakala vakala hɨjɨŋalɨbalu uami.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Alaŋ naludɨ ciaŋ amɨŋ laci abahɨlu uami. Hameŋ laci ala viaŋ namɨlaŋ huaci hɨnilalaŋ agasaŋ naludɨ ibi mɨŋaiahaiaha Taitusɨ dɨ abacin uami. Ciaŋ abahɨlu agaŋ nɨbu amɨŋ laci lalɨ uami. Lɨci alaŋ ma sɨhumahɨlahɨlu uami.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Taitusɨ naludɨ pɨŋ uci nudɨ igɨlaŋ naludɨ hɨlɨvi lɨci lɨdavɨla namɨlaŋ sɨkasɨkan nudɨ ciaŋ agadɨ pam lubiahɨlahalaŋ uami. Namɨlaŋ nudɨ migɨla migɨla huaci lamahalaŋ agasaŋ igahɨlahɨla nalusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ uami.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Viaŋ nalusaŋ hɨjɨŋalavɨla hɨji vɨdɨvɨdɨŋ nameŋ lamin uami. Nulɨdɨ hɨnihɨni agɨlaŋ huaci laci hɨniavɨbali aba abin uami.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.