2 Coríntios 2
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs VC
1 Vaka viaŋ abɨlɨŋ namɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalahalaŋ uami. Hameŋ lɨcin agasaŋ igahɨlavɨla naludɨ hɨvɨ lɨhalɨha ma uacin uami.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 — ausente —
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 — ausente —
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 Viaŋ nalusaŋ manasɨŋ lɨbɨdalɨŋ iadɨ mavɨn lɨdaci nalusaŋ igahɨlahɨla ilɨhacin uami. Namɨlaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa saŋ ma lɨbacin uami. Viaŋ nalusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilan agadɨ igavɨla nameŋ abɨbalaŋ aba lɨbacin uami. Polɨ agaŋ alusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalɨ aba abɨbalaŋ aba lɨbacin uami.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Naludɨ hulaŋ mu agaŋ akuaba akuaba lɨci viaŋ mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalacin uami. Lɨdalɨŋ naludɨ hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ avi mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalavalɨ uami. Viaŋ naludɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ havɨ havɨ ma abɨben uami. Viaŋ hɨji nameŋ lamin uami. Nɨbu lɨci hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan namɨlaŋ avi mavɨn mɨŋamɨŋa ma hɨjɨŋalahalaŋ aba abin uami.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Hulaŋ agaŋ hɨji huaci vibali aba hulaŋ iamɨgali akape namɨlaŋ nusaŋ vɨhɨlɨ ci iguahalaŋ uami. Hameŋ sadaŋ cɨhu cɨhu vɨhɨlɨ igumɨlaŋ uami.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Cɨhu cɨhu vɨhɨlɨ igulaŋ nɨbu mavɨn mɨŋamɨŋa sɨbɨlɨ lɨbali uami. Hameŋ sadaŋ nudɨ nameŋ abɨhalaŋ uami. Alaŋ nama hula ciaŋ apalɨ aba abɨhalaŋ uami. Hameŋ aba aba nudɨ mavɨn ifɨmɨguhalaŋ uami.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Viaŋ nalusaŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ iguadin uami. Namɨlaŋ nudɨ mavɨn ifɨmɨgulaŋ nameŋ abɨbali uami. Nɨbɨlaŋ iasaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨniavi aba abɨbali uami.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Namɨlaŋ iadɨ ciaŋ igahɨla lubiahɨlahɨla saŋ abacin agadɨ lubiahɨlɨlalaŋ ua hɨma uami. Nusaŋ ala naludɨ hɨji iga iga saŋ manasɨŋ agadɨ lɨbacin uami.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Hulaŋ mu namɨlaŋ hula hugɨ daŋ hɨnici namɨlaŋ nudɨ abɨbalaŋ uami. Alaŋ nama hula ciaŋ apalɨ aba abɨbalaŋ uami. Hameŋ abɨlaŋ viaŋ avi hameŋ ala abɨben uami. Hulaŋ mu viaŋ hula hugɨ daŋ hɨnici viaŋ hɨji hɨvɨ nudɨ hugɨ hivavɨla abacin uami. Viaŋ nɨbu hula ciaŋ apalɨ aba abacin uami. Jisasɨ Kɨlaisɨ agaŋ igɨdaci viaŋ nalusaŋ igahɨlavɨla hameŋ abacin uami.
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 Ciaŋ agadɨ havɨ ma abacin uami. Satan agaŋ aludɨ analɨ abavɨla aludɨ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lɨvalɨmɨdɨ aba hameŋ abacin uami. Alaŋ Satan dɨ hɨji agadɨ igɨlalu uami.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 Jisasɨ Kɨlaisɨ dɨ ciaŋ sulɨben aba ua Tɨloasɨ haiabɨla iahuacin uami. Iahulɨŋ aludɨ Hekɨlɨ agaŋ sibɨla agadɨ vivi saŋ hɨbɨ hihɨlalɨ uami.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 Lɨci ala viaŋ iadɨ ima me Taitusɨ dɨ ma igɨmaŋ lɨdalɨŋ iadɨ mavɨn lɨdaci hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamalama hɨnicin uami. Lavɨla Tɨloasɨ haiabɨla hɨsɨŋ agɨlasaŋ lamulavɨla vala Masedonia fɨli tɨbɨ uacin uami.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Viaŋ Asɨ dɨ huaci aba abɨlan uami. Asɨ agaŋ manɨgali me hɨnihɨni hali udaci alaŋ haiabɨla mu hɨvɨ mu hɨvɨ ulalu uami. Uu hɨdahɨda Jisasɨ Kɨlaisɨ aludɨ likɨlɨci nudɨ hulemɨlɨ hɨnihɨni nudɨ sibɨla vilalu agasaŋ sulɨlalu uami. Lɨdamɨli hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan Asɨ dɨ ciaŋ igahɨlavɨlalɨ uami. Ciaŋ agaŋ nɨbu akuaba akuaba hɨsi huaci sɨbaŋ agadɨ huŋe via ulalɨ hameŋ uami.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 — ausente —
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 — ausente —
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Hulaŋ akape anɨm hɨlɨcɨ vivi saŋ Asɨ dɨ ciaŋ sulavɨlalɨ uami. Alaŋ hameŋ ma lɨlalu uami. Asɨ nukeŋ alusaŋ sibɨla nagadɨ iguci alaŋ analɨ ciaŋ ma abɨlalu uami. Alaŋ Jisasɨ Kɨlaisɨ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨnilalu uami. Hɨnihɨni Asɨ alusaŋ ciaŋ igulalɨ agɨladɨ nɨbu nukeŋ igɨdaci sɨlɨvɨ sɨbaŋ sulɨlalu uami.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.