1 Tessalonicenses 2
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVI
1 Iadɨ isagali imahali me namɨlaŋ uami. Namɨlaŋ nukeŋ ci igahalaŋ uami. Alaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni sibɨla vihɨlu agɨlaŋ havɨ ma sɨvɨlavalɨ uami.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Namɨlaŋ igahɨlahalaŋ uami. Alaŋ naludɨ hɨvɨ ma vemaŋ lɨdɨŋ alaŋ Filipai haiabɨla hɨnihɨlu uami. Hɨnidamɨli aludɨ sɨbɨlɨ iga iga aludɨ hadipɨlɨ sɨbɨlɨ lamavɨdaci avɨha avɨha igahɨlu uami. Agadɨ ala alaŋ naludɨ hɨvɨ umɨli aludɨ Asɨ agaŋ aludɨ iagaŋ lagualɨ uami. Iagaŋ lagudaci alaŋ vɨhɨlɨ akape agɨlasaŋ lɨdalɨda ma vala haŋɨlahɨlu uami. Alaŋ vɨdɨvɨdɨŋ lagulamalama Asɨ dɨ ciaŋ nalusaŋ sulahɨlu uami.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Namɨlaŋ Jisasɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨbalaŋ aba alaŋ naludɨ hɨji mɨŋaihuihu lɨlɨ hɨsɨŋ ciaŋ mu mu agɨladɨ ma sulahɨlu uami. Lɨdɨŋ sɨdaŋ ciaŋ igu igu naludɨ analɨ ciaŋ ma abahɨlu uami.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Asɨ agaŋ aludɨ igɨdaci aludɨ hɨji humɨgaŋ agɨlaŋ huaci sɨbaŋ hɨniavɨlalɨ uami. Hɨniavɨdaci nudɨ nukeŋ hɨji lubiahɨlavɨla Jisasɨ dɨ ciaŋ sulasula sibɨla agadɨ alusaŋ igumi uami. Hameŋ sadaŋ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ aludɨ sibɨla agadɨ iga iga hɨjɨŋalavɨbali aba ciaŋ ma sulɨlalu uami. Asɨ nukeŋ aludɨ hɨji humɨgaŋ sibɨla akuaba akuaba agɨladɨ lamalɨhɨlɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ nɨbu nukeŋ aludɨ sibɨla agadɨ iga iga hɨjɨŋalɨbali aba vilalu uami.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Asɨ avi aludɨ igɨlalɨ uami. Alaŋ naludɨ mɨŋafifi lɨlɨ saŋ analɨ analɨ ciaŋ agɨladɨ nalusaŋ ma sulahɨlu uami. Naludɨ akuaba akuaba agɨlasaŋ mavɨn iga iga ciaŋ huaci huaci agɨladɨ ma sulahɨlu uami.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Hameŋ lɨdamɨli namɨlaŋ aludɨ igɨdalaŋ ibi hekɨlɨ daŋ hɨnihɨni saŋ sibɨla agadɨ ma vihɨlu uami. Hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ avi aludɨ igavɨdaci ibi hekɨlɨ daŋ hɨnihɨni saŋ ma vihɨlu uami.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Jisasɨ Kɨlaisɨ agaŋ nudɨ sibɨla vivi saŋ aludɨ lɨbɨmɨŋalɨ uami. Hameŋ sadaŋ alaŋ akuaba akuaba saŋ mavɨn hɨniavɨla uami. Ha namɨlaŋ aludɨ ahɨliahuiahu saŋ naludɨ huaci abavɨlu uami. Agadɨ ala alaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni simɨ sɨbaŋ hɨnihɨlu uami. Hɨnidamɨli namɨlaŋ ninanadi mumɨŋ cɨki me hɨnidalaŋ alaŋ naludɨ iamɨgagalinalu me nalusaŋ amaŋ igu igu me hɨnihɨlu uami.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Alaŋ nalusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnihɨlu uami. Hɨnihɨni Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ naludɨ aba aba saŋ hɨjɨŋalahɨlu uami. Alaŋ nalusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnihɨni naludɨ ahɨliahuiahu saŋ lɨlalu uami. Vɨhɨlɨ akuaba akuaba aludɨ hɨvɨ iahavɨlalɨ agɨlasaŋ hɨji ma lamɨlalu uami.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Iadɨ isagali imahali me namɨlaŋ uami. Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Alaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ sulahɨlu uami. Agadɨ ala namɨlaŋ aludɨ ahɨliahuiahu saŋ naludɨ ma abahɨlu uami. Alaŋ hɨfɨlɨ hɨfɨlɨ uaiadi uaiadi anɨm hɨlɨcɨ sibɨla vivi vɨhɨlɨfɨlɨfɨ aludɨ nukeŋ akuaba akuaba agɨladɨ lavahɨlu uami. Hameŋ lɨdɨŋ hɨnihɨni nalusaŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ sulahɨlu uami.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Hulaŋ iamɨgali Jisasɨ Kɨlaisɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨlalaŋ namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Asɨ avi igɨlalɨ uami. Alaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni akuaba akuaba lɨlɨ hɨnihɨlu uami. Alaŋ Asɨ dɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlahɨla akuaba akuaba huaci huaci Asɨ igɨdaci huaci sɨlɨvɨ laci hɨniavɨlalɨ agɨladɨ pam lahɨlu uami. La alaŋ akuaba hugɨ ma lamahɨlu uami.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Iagagali agɨlaŋ ninanadi agɨlasaŋ akuaba akuaba lɨhavɨlalɨ hameŋ me lahɨlu uami.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Alaŋ naludɨ hɨji humɨgaŋ agɨladɨ iagaŋ lagulagu saŋ ciaŋ nagɨladɨ nalusaŋ sulahɨlu uami. Akuaba akuaba huaci huaci Asɨ nukeŋ igɨdaci huaci hɨniavɨlalɨ agɨladɨ namɨlaŋ lɨlɨ saŋ haiabɨla lamalama naludɨ abahɨlu uami. Nusaŋ ala Asɨ naludɨ likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni saŋ nɨbu nukeŋ naludɨ abalɨ uami. Lɨci nudɨ abɨlu hekɨlɨ vɨdɨvɨdɨŋ daŋ heŋ hɨnihɨni nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnibalaŋ uami.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Alaŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ hulaŋ iamɨgali Jisasɨ Kɨlaisɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨlalaŋ nalusaŋ sulahɨlu uami. Sulɨdamɨli igahɨlahɨla nameŋ ma abahalaŋ uami. Ha hulaŋ dɨ ciaŋ aba ma abahalaŋ uami. Namɨlaŋ igahɨlahɨla nameŋ abahalaŋ uami. Amɨŋ sɨbaŋ aba abahalaŋ uami. Ha Asɨ dɨ ciaŋ aba abahalaŋ uami. Lɨdalaŋ ciaŋ agaŋ naludɨ hɨji humɨgaŋ hɨvɨ sibɨla vɨdɨvɨdɨŋ vilɨ uami. Vivi hɨnidaci alaŋ nusaŋ ala hameŋ laci hameŋ laci Asɨ dɨ huaci aba abɨlalu uami.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Iadɨ isagali imahali me namɨlaŋ uami. Avɨli hɨvɨ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahavɨci Judia fɨli tɨbɨ hɨniavɨlalɨ uami. Nɨbɨlaŋ ala Asɨ dɨ hulaŋ iamɨgali hɨnihɨni Jisasɨ Kɨlaisɨ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨniavɨlalɨ uami. Hɨniavɨdaci nulɨdɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ nulɨsaŋ vɨhɨlɨ hekɨlɨ hekɨlɨ iguavɨlalɨ uami. Namɨlaŋ avi nɨbɨlaŋ me hɨnilalaŋ uami. Hɨnidalaŋ naludɨ haiabɨla pam hɨsɨŋ agɨlaŋ avi vɨhɨlɨ hekɨlɨ hekɨlɨ agɨladɨ nalusaŋ iguavɨlalɨ uami.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 — ausente —
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 — ausente —
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Iadɨ isagali imahali me namɨlaŋ uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ lɨhavɨci alaŋ lɨhalɨha naludɨ vala vehɨlu uami. Vevɨla hɨji nameŋ lamahɨlu uami. Hulaŋ mu agaŋ nudɨ ninanadi agɨladɨ valavɨla ataŋ hɨnilalɨ hameŋ hɨnilalu aba abahɨlu uami. Alaŋ naludɨ mugaŋ lamɨgaŋ ma igɨlalu uami. Agadɨ ala aludɨ hɨji humɨgaŋ agɨlaŋ namɨlaŋ hula hanɨbuŋ hɨniavadi uami. Hameŋ sadaŋ alaŋ cɨhu uavɨla naludɨ iga iga saŋ hɨbɨ suhɨladalu uami. Alaŋ naludɨ iga iga saŋ hɨji hekɨlɨ sɨbaŋ daŋ hɨnidalu uami.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Akape tɨbɨ alaŋ naludɨ ua iga iga saŋ hɨbɨ suhɨla suhɨla vɨsɨvasi igu igu hɨnilalu uami. Agadɨ ala Satan agaŋ aludɨ hɨbɨ hɨnilahɨlalɨ uami.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 — ausente —
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.