1 Tessalonicenses 2
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARC
1 Iadɨ isagali imahali me namɨlaŋ uami. Namɨlaŋ nukeŋ ci igahalaŋ uami. Alaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni sibɨla vihɨlu agɨlaŋ havɨ ma sɨvɨlavalɨ uami.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Namɨlaŋ igahɨlahalaŋ uami. Alaŋ naludɨ hɨvɨ ma vemaŋ lɨdɨŋ alaŋ Filipai haiabɨla hɨnihɨlu uami. Hɨnidamɨli aludɨ sɨbɨlɨ iga iga aludɨ hadipɨlɨ sɨbɨlɨ lamavɨdaci avɨha avɨha igahɨlu uami. Agadɨ ala alaŋ naludɨ hɨvɨ umɨli aludɨ Asɨ agaŋ aludɨ iagaŋ lagualɨ uami. Iagaŋ lagudaci alaŋ vɨhɨlɨ akape agɨlasaŋ lɨdalɨda ma vala haŋɨlahɨlu uami. Alaŋ vɨdɨvɨdɨŋ lagulamalama Asɨ dɨ ciaŋ nalusaŋ sulahɨlu uami.
2 mas, havendo primeiro padecido e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Namɨlaŋ Jisasɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨbalaŋ aba alaŋ naludɨ hɨji mɨŋaihuihu lɨlɨ hɨsɨŋ ciaŋ mu mu agɨladɨ ma sulahɨlu uami. Lɨdɨŋ sɨdaŋ ciaŋ igu igu naludɨ analɨ ciaŋ ma abahɨlu uami.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Asɨ agaŋ aludɨ igɨdaci aludɨ hɨji humɨgaŋ agɨlaŋ huaci sɨbaŋ hɨniavɨlalɨ uami. Hɨniavɨdaci nudɨ nukeŋ hɨji lubiahɨlavɨla Jisasɨ dɨ ciaŋ sulasula sibɨla agadɨ alusaŋ igumi uami. Hameŋ sadaŋ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ aludɨ sibɨla agadɨ iga iga hɨjɨŋalavɨbali aba ciaŋ ma sulɨlalu uami. Asɨ nukeŋ aludɨ hɨji humɨgaŋ sibɨla akuaba akuaba agɨladɨ lamalɨhɨlɨlalɨ uami. Hameŋ sadaŋ nɨbu nukeŋ aludɨ sibɨla agadɨ iga iga hɨjɨŋalɨbali aba vilalu uami.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova o nosso coração.
5 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Asɨ avi aludɨ igɨlalɨ uami. Alaŋ naludɨ mɨŋafifi lɨlɨ saŋ analɨ analɨ ciaŋ agɨladɨ nalusaŋ ma sulahɨlu uami. Naludɨ akuaba akuaba agɨlasaŋ mavɨn iga iga ciaŋ huaci huaci agɨladɨ ma sulahɨlu uami.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Hameŋ lɨdamɨli namɨlaŋ aludɨ igɨdalaŋ ibi hekɨlɨ daŋ hɨnihɨni saŋ sibɨla agadɨ ma vihɨlu uami. Hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle agɨlaŋ avi aludɨ igavɨdaci ibi hekɨlɨ daŋ hɨnihɨni saŋ ma vihɨlu uami.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Jisasɨ Kɨlaisɨ agaŋ nudɨ sibɨla vivi saŋ aludɨ lɨbɨmɨŋalɨ uami. Hameŋ sadaŋ alaŋ akuaba akuaba saŋ mavɨn hɨniavɨla uami. Ha namɨlaŋ aludɨ ahɨliahuiahu saŋ naludɨ huaci abavɨlu uami. Agadɨ ala alaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni simɨ sɨbaŋ hɨnihɨlu uami. Hɨnidamɨli namɨlaŋ ninanadi mumɨŋ cɨki me hɨnidalaŋ alaŋ naludɨ iamɨgagalinalu me nalusaŋ amaŋ igu igu me hɨnihɨlu uami.
7 antes, fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 Alaŋ nalusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnihɨlu uami. Hɨnihɨni Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ naludɨ aba aba saŋ hɨjɨŋalahɨlu uami. Alaŋ nalusaŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnihɨni naludɨ ahɨliahuiahu saŋ lɨlalu uami. Vɨhɨlɨ akuaba akuaba aludɨ hɨvɨ iahavɨlalɨ agɨlasaŋ hɨji ma lamɨlalu uami.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda a nossa própria alma; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Iadɨ isagali imahali me namɨlaŋ uami. Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Alaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ sulahɨlu uami. Agadɨ ala namɨlaŋ aludɨ ahɨliahuiahu saŋ naludɨ ma abahɨlu uami. Alaŋ hɨfɨlɨ hɨfɨlɨ uaiadi uaiadi anɨm hɨlɨcɨ sibɨla vivi vɨhɨlɨfɨlɨfɨ aludɨ nukeŋ akuaba akuaba agɨladɨ lavahɨlu uami. Hameŋ lɨdɨŋ hɨnihɨni nalusaŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ sulahɨlu uami.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Hulaŋ iamɨgali Jisasɨ Kɨlaisɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨlalaŋ namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Asɨ avi igɨlalɨ uami. Alaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni akuaba akuaba lɨlɨ hɨnihɨlu uami. Alaŋ Asɨ dɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlahɨla akuaba akuaba huaci huaci Asɨ igɨdaci huaci sɨlɨvɨ laci hɨniavɨlalɨ agɨladɨ pam lahɨlu uami. La alaŋ akuaba hugɨ ma lamahɨlu uami.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Namɨlaŋ igɨlalaŋ uami. Iagagali agɨlaŋ ninanadi agɨlasaŋ akuaba akuaba lɨhavɨlalɨ hameŋ me lahɨlu uami.
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos,
12 Alaŋ naludɨ hɨji humɨgaŋ agɨladɨ iagaŋ lagulagu saŋ ciaŋ nagɨladɨ nalusaŋ sulahɨlu uami. Akuaba akuaba huaci huaci Asɨ nukeŋ igɨdaci huaci hɨniavɨlalɨ agɨladɨ namɨlaŋ lɨlɨ saŋ haiabɨla lamalama naludɨ abahɨlu uami. Nusaŋ ala Asɨ naludɨ likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni saŋ nɨbu nukeŋ naludɨ abalɨ uami. Lɨci nudɨ abɨlu hekɨlɨ vɨdɨvɨdɨŋ daŋ heŋ hɨnihɨni nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnibalaŋ uami.
12 para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Alaŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ hulaŋ iamɨgali Jisasɨ Kɨlaisɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨlalaŋ nalusaŋ sulahɨlu uami. Sulɨdamɨli igahɨlahɨla nameŋ ma abahalaŋ uami. Ha hulaŋ dɨ ciaŋ aba ma abahalaŋ uami. Namɨlaŋ igahɨlahɨla nameŋ abahalaŋ uami. Amɨŋ sɨbaŋ aba abahalaŋ uami. Ha Asɨ dɨ ciaŋ aba abahalaŋ uami. Lɨdalaŋ ciaŋ agaŋ naludɨ hɨji humɨgaŋ hɨvɨ sibɨla vɨdɨvɨdɨŋ vilɨ uami. Vivi hɨnidaci alaŋ nusaŋ ala hameŋ laci hameŋ laci Asɨ dɨ huaci aba abɨlalu uami.
13 Pelo que também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade) como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Iadɨ isagali imahali me namɨlaŋ uami. Avɨli hɨvɨ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahavɨci Judia fɨli tɨbɨ hɨniavɨlalɨ uami. Nɨbɨlaŋ ala Asɨ dɨ hulaŋ iamɨgali hɨnihɨni Jisasɨ Kɨlaisɨ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨniavɨlalɨ uami. Hɨniavɨdaci nulɨdɨ hɨdɨlɨ pam agɨlaŋ nulɨsaŋ vɨhɨlɨ hekɨlɨ hekɨlɨ iguavɨlalɨ uami. Namɨlaŋ avi nɨbɨlaŋ me hɨnilalaŋ uami. Hɨnidalaŋ naludɨ haiabɨla pam hɨsɨŋ agɨlaŋ avi vɨhɨlɨ hekɨlɨ hekɨlɨ agɨladɨ nalusaŋ iguavɨlalɨ uami.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 — ausente —
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 — ausente —
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 Iadɨ isagali imahali me namɨlaŋ uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ lɨhavɨci alaŋ lɨhalɨha naludɨ vala vehɨlu uami. Vevɨla hɨji nameŋ lamahɨlu uami. Hulaŋ mu agaŋ nudɨ ninanadi agɨladɨ valavɨla ataŋ hɨnilalɨ hameŋ hɨnilalu aba abahɨlu uami. Alaŋ naludɨ mugaŋ lamɨgaŋ ma igɨlalu uami. Agadɨ ala aludɨ hɨji humɨgaŋ agɨlaŋ namɨlaŋ hula hanɨbuŋ hɨniavadi uami. Hameŋ sadaŋ alaŋ cɨhu uavɨla naludɨ iga iga saŋ hɨbɨ suhɨladalu uami. Alaŋ naludɨ iga iga saŋ hɨji hekɨlɨ sɨbaŋ daŋ hɨnidalu uami.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto.
18 Akape tɨbɨ alaŋ naludɨ ua iga iga saŋ hɨbɨ suhɨla suhɨla vɨsɨvasi igu igu hɨnilalu uami. Agadɨ ala Satan agaŋ aludɨ hɨbɨ hɨnilahɨlalɨ uami.
18 Pelo que bem quisemos, uma e outra vez, ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 — ausente —
19 Porque qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura, não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 — ausente —
20 Na verdade, vós sois a nossa glória e gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.