Êxodo 19

Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 No terceiro mês da saída dos filhos de Israel da terra do Egito, no primeiro dia desse mês, vieram ao deserto do Sinai.
2 — ausente —
2 Tendo partido de Refidim, vieram ao deserto do Sinai, no qual se acamparam; ali, pois, se acampou Israel em frente do monte.
3 — ausente —
3 Subiu Moisés a Deus, e do monte o Senhor o chamou e lhe disse: Assim falarás à casa de Jacó e anunciarás aos filhos de Israel:
4 — ausente —
4 Tendes visto o que fiz aos egípcios, como vos levei sobre asas de águia e vos cheguei a mim.
5 — ausente —
5 Agora, pois, se diligentemente ouvirdes a minha voz e guardardes a minha aliança, então, sereis a minha propriedade peculiar dentre todos os povos; porque toda a terra é minha;
6 — ausente —
6 vós me sereis reino de sacerdotes e nação santa. São estas as palavras que falarás aos filhos de Israel.
7 Maʌ̃be Moisera Sinai eyad̶eba ed̶aa wãsia israelerã duanʌmaa. Jũẽped̶a dji bororãra trʌ̃ped̶a ãdjirãa ebud̶a nẽbʌrʌsia jũma Ãcõrẽba idjía jarad̶ada.
7 Veio Moisés, chamou os anciãos do povo e expôs diante deles todas estas palavras que o Senhor lhe havia ordenado.
8 Maʌ̃ne jũmarã israelerãba ab̶ari quĩrãca panusid̶aa:
8 Então, o povo respondeu à uma: Tudo o que o Senhor falou faremos. E Moisés relatou ao Senhor as palavras do povo.
9 Maʌ̃ne Ãcõrẽba idjía jarasia:
9 Disse o Senhor a Moisés: Eis que virei a ti numa nuvem escura, para que o povo ouça quando eu falar contigo e para que também creiam sempre em ti. Porque Moisés tinha anunciado as palavras do seu povo ao Senhor .
10 — ausente —
10 Disse também o Senhor a Moisés: Vai ao povo e purifica-o hoje e amanhã. Lavem eles as suas vestes
11 — ausente —
11 e estejam prontos para o terceiro dia; porque no terceiro dia o Senhor , à vista de todo o povo, descerá sobre o monte Sinai.
12 Idjab̶a naʌ̃ eya carra sẽyãda aud̶u jũrã b̶ʌdua. Israelerãra maʌ̃ sẽyã b̶ʌd̶eba ed̶aa wãnacara panʌa. Ãdjirãa jaradua: “Naʌ̃ eyad̶e ʌ̃taa bãrãra wãnacara panʌa ni dji carraya bid̶a wãnacara panʌa. Bariduada wãibʌrʌ wãrãda beuida b̶ʌa.”
12 Marcarás em redor limites ao povo, dizendo: Guardai-vos de subir ao monte, nem toqueis o seu limite; todo aquele que tocar o monte será morto.
13 Bariduada maʌ̃ sẽyã b̶ʌd̶eba ed̶aa wãibʌrʌ ni ab̶aʌba idjira jidad̶e wãcara b̶ʌa, ãtebʌrʌ mõgaraba tab̶ari bead̶ida panʌa wa chaba drʌ bead̶ida panʌa. Animarãda wa ẽberã sid̶a ed̶aa wãibʌrʌ idjira bead̶ida panʌa. Ab̶abe cachiru dãrã jĩguabʌrʌd̶e bãrãra naʌ̃ eya carra sẽyã jũrã b̶ʌ caita wãnida panʌa.–
13 Mão nenhuma tocará neste, mas será apedrejado ou flechado; quer seja animal, quer seja homem, não viverá. Quando soar longamente a buzina, então, subirão ao monte.
14 Maʌ̃be Moisera Sinai eyad̶eba ed̶aa wãsia israelerãmaa. Jũẽped̶a ãdjirãa jarasia:
14 Moisés, tendo descido do monte ao povo, consagrou o povo; e lavaram as suas vestes.
15 Idjab̶a Moiseba ãdjirãa jarasia:
15 E disse ao povo: Estai prontos ao terceiro dia; e não vos chegueis a mulher.
16 Ewari ũbead̶e diaped̶a baada b̶ae nũmesia. Maʌ̃ne jʌ̃rãrã pãĩmaba Sinai eyara ãnã eronũmesia idjab̶a cachiru quĩrãca dãrã jĩgua nũmesia. Maʌ̃ carea jũma israelerãra dauperabʌdaba ure duanesid̶aa.
16 Ao amanhecer do terceiro dia, houve trovões, e relâmpagos, e uma espessa nuvem sobre o monte, e mui forte clangor de trombeta, de maneira que todo o povo que estava no arraial se estremeceu.
17 Maʌ̃be Moiseba israelerãra ãdjirã duanʌmaʌba Sinai eya carrad̶aa edesia Ãcõrẽra bed̶ea b̶ʌda ũrĩnamãrẽã.
17 E Moisés levou o povo fora do arraial ao encontro de Deus; e puseram-se ao pé do monte.
18 Sinai eyara cowaga nũmesia Ãcõrẽra tʌbʌ urua bara zed̶a bẽrã. Maʌ̃ cowaara pea bad̶a cowa quĩrãca nũmasia. Idjab̶a jũma maʌ̃ eyara minijĩchia ure nũmesia.
18 Todo o monte Sinai fumegava, porque o Senhor descera sobre ele em fogo; a sua fumaça subiu como fumaça de uma fornalha, e todo o monte tremia grandemente.
19 Maʌ̃ne cachiru quĩrãca jĩguabarira jĩguaara nũmesia. Moiseba Ãcõrẽa bed̶eabʌrʌza Ãcõrẽba panubadjia baa jĩguabʌrʌ quĩrãca.
19 E o clangor da trombeta ia aumentando cada vez mais; Moisés falava, e Deus lhe respondia no trovão.
20 Ãcõrẽ Sinai eya borod̶aa zesid̶e Moisera trʌ̃sia ʌ̃taa zemãrẽã. Ara maʌ̃da Moisera ʌ̃taa wãsia.
20 Descendo o Senhor para o cimo do monte Sinai, chamou o Senhor a Moisés para o cimo do monte. Moisés subiu,
21 Maʌ̃ne Ãcõrẽba Moisea jarasia:
21 e o Senhor disse a Moisés: Desce, adverte ao povo que não traspasse o limite até ao Senhor para vê-lo, a fim de muitos deles não perecerem.
22 Sacerdoterãba ẽberãrã carea mʌ̃́a bed̶eabadamĩna maʌ̃ sẽyãneba ed̶aa zed̶acara panʌa mʌ̃ acʌd̶i carea. Ãdjirã bid̶a od̶ida panʌa mʌ̃ itea bia duanani carea. Mãwã od̶aẽ́bʌrʌ mʌ̃a ãdjirãra quinibiya.–
22 Também os sacerdotes, que se chegam ao Senhor , se hão de consagrar, para que o Senhor não os fira.
23 Moiseba Ãcõrẽa jarasia:
23 Então, disse Moisés ao Senhor : O povo não poderá subir ao monte Sinai, porque tu nos advertiste, dizendo: Marca limites ao redor do monte e consagra-o.
24 Ãcõrẽba idjía jarasia:
24 Replicou-lhe o Senhor : Vai, desce; depois, subirás tu, e Arão contigo; os sacerdotes, porém, e o povo não traspassem o limite para subir ao Senhor , para que não os fira.
25 Ara maʌ̃da Moisera ed̶aa wãped̶a israelerãa Ãcõrẽba jarad̶ara jũma nẽbʌrʌsia.
25 Desceu, pois, Moisés ao povo e lhe disse tudo isso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.