Rute 1

Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nau ta namu ngatoa laghe aitoiaa aIsraeli etoa, paka maloo ateva ghe lutula. Taita ateva aBetlehem ia ta pai nge Juda ghe lao sio tani toka tau tale kateae masaliki eMoabi, ia me vausenna ateva me natuna taita alua.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Taumattu ngateva o ararina ateae ta Elimelek, vausenna ateva ta Naomi, me natuna taita alua arariirarua ta Maloni me Kilion. Ila ararimangali nge Eprata ila, me tanganueira eBetlehem ta pai nge Juda. Laghe siola eMoabi tani toka.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Vara me Elimelek ghe matela, ghe mate vulula vausenna ateva ta Naomi, me natuna taita alua.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Natuna taita alua lalu ghe laila. Lalu ghe ghaala vause nge Moabi elua, arariirarua ta Opa me Rutu. Laghe tokala ghe roola koti kasangauluae (10) ninamanama.
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Vara me Maloni me Kilion lalu ghe mene matela, me Naomi nonga ghe tokala, poli taitanna ateva me natuna alua lotolu ghe mate akapala.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Naomi ghe nongola va Iaue ang ghe tau lao sio masi nau ta kapuna atoa me inana ang ghe mene oroi ila. Liuna avalua o ia me alumuna vause alua laghe aimonomonosiaala tani kasu vuli eMoabi.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Ang ghe kasukasu vuli nongina ghe tokatoka, ia me alumuna vause alua. Ngilotolu ghe kasukasu tani oghi lao eJuda, etapaa salana me
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Naomi ghe uela etairarua va, “Amalu oghila, me amalu lao tanganueimalua. Amalu laa toka tee kinaimalua alua. Iaue aue eghelei voto masina etaimalua, nongina amalu ghe aitara ngamasinaailiieghila, me lo tee alua ngilalu ghe matela.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Iaue aue eaisausieiniemalua tani mene lai ppae. Me aue amalu toka masina tee!” Naomi ghe ngusulaluela, me lalu ghe sauaa saela, me ngilalu ghe ngangngala.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 Me lalu ghe uela etana va, “Angalu usio, me itolu lao ta kapum atoa.”
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Me Naomi ghe uela va, “Masina, amalu oghila, alumughu elua! Vaalua me amalu anna tani usieghi? Karika arooroo tani mene ssu righi natughu taita va amalu ghaa me etaitaniimalua.
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Amalu oghila, alumughu elua, me amalu lao tanganueimalua. Ngaghele vause namuula. Karika arooroo tani mene ghaa teva taita. Arova aghele ghaa teva taita, ghaine nonga eleivoo, me ghele mene alutu toa natughu taita,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 aue karika amalu ghele anna tani mene lai, me amalu ghele toila ta la ghele tani namuu? Karika aghannaa va eisaa avalua o, alumughu elua. Amalua mene masina, me aghi karika masina, ta poli Iaue ang ghe gheleila voto sesa ang ghele lutula tale maamaulueaghi.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Me lalu ghe mene sauaa saela tani mene ngala. Vara me Opa ghe ngusula alumuna vause ateva tani akorovaia, me ghe kaili emasinala etana. Rutu nonga karika ghe anna tani oghi vulu Naomi.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Me Naomi ghe uela va, “Tarala, iloam ange oghila tani laa tara kapuna atoa me kapuna goto atoa. Laa usia, me amalu oghi.”
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Rutu ghe liula me ghe uela va, “Karika aghaloanna va uue va aoghi vuluo. Poli aue eaa ulao, aghi tee aue alao. Me eaa ulaa toka, aghi tee aue atoka. Kapum atoa aue kapughu ila, kapum Goto ateva, aue kapughu tee ia.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Eaa ulaa mate, aghi tee aue amate, me la kaia teeieghi. Nimate nonga ateva aue epolaitalua. Arova nganim kamekame, Iaue aue eliu aipolighi sesaaili.”
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Nau Naomi ghe tarala va Rutu ghe arrekana tani usi, ghe vira ruula tani auliaa etana va eoghi.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Lalu ghe kasula, kasula me lalu ghe laa rekata sio eBetlehem. Nau lalu ghe lao sio eBetlehem, ila akapa taumattu ngatoa laghe soghieinielaluela. Me vause atoa laghe aikolomieinila va, “Tani koronna, va ia okae Naomi?”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Me Naomi,ghe uela etaira va, “Am rau mene kolo Naomi etaghi, am koloaghi va Marapoli Vau ngepona ateva sarasarakanaaili ia ghe gheleila voto kaakaalanaailietaghi.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Oroi peighi me aghe kasula. Iaue ang ghele ghaa oghieghi mae sio me ngaghele nim peisaanela. Vaalua me am kolokolo Naomi etaghi? Iaue ghe taueghi siola euu me ia sarasarakanaaili ia ghe gheleila voto sesa ta ngetaghi.”
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Isaa o kiukiuna Naomi nau ghe oghi lao sio tanganuena, lalua me Rutu atala nge Moabi ia. Lalu ghe kasu vulila eMoabi, me lalu ghe laa rekata sio eBetlehem nau laghe tiuaala tani sai bali raisi.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.