Rute 1

Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nau ta namu ngatoa laghe aitoiaa aIsraeli etoa, paka maloo ateva ghe lutula. Taita ateva aBetlehem ia ta pai nge Juda ghe lao sio tani toka tau tale kateae masaliki eMoabi, ia me vausenna ateva me natuna taita alua.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 Taumattu ngateva o ararina ateae ta Elimelek, vausenna ateva ta Naomi, me natuna taita alua arariirarua ta Maloni me Kilion. Ila ararimangali nge Eprata ila, me tanganueira eBetlehem ta pai nge Juda. Laghe siola eMoabi tani toka.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Vara me Elimelek ghe matela, ghe mate vulula vausenna ateva ta Naomi, me natuna taita alua.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Natuna taita alua lalu ghe laila. Lalu ghe ghaala vause nge Moabi elua, arariirarua ta Opa me Rutu. Laghe tokala ghe roola koti kasangauluae (10) ninamanama.
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Vara me Maloni me Kilion lalu ghe mene matela, me Naomi nonga ghe tokala, poli taitanna ateva me natuna alua lotolu ghe mate akapala.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Naomi ghe nongola va Iaue ang ghe tau lao sio masi nau ta kapuna atoa me inana ang ghe mene oroi ila. Liuna avalua o ia me alumuna vause alua laghe aimonomonosiaala tani kasu vuli eMoabi.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Ang ghe kasukasu vuli nongina ghe tokatoka, ia me alumuna vause alua. Ngilotolu ghe kasukasu tani oghi lao eJuda, etapaa salana me
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Naomi ghe uela etairarua va, “Amalu oghila, me amalu lao tanganueimalua. Amalu laa toka tee kinaimalua alua. Iaue aue eghelei voto masina etaimalua, nongina amalu ghe aitara ngamasinaailiieghila, me lo tee alua ngilalu ghe matela.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Iaue aue eaisausieiniemalua tani mene lai ppae. Me aue amalu toka masina tee!” Naomi ghe ngusulaluela, me lalu ghe sauaa saela, me ngilalu ghe ngangngala.
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Me lalu ghe uela etana va, “Angalu usio, me itolu lao ta kapum atoa.”
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Me Naomi ghe uela va, “Masina, amalu oghila, alumughu elua! Vaalua me amalu anna tani usieghi? Karika arooroo tani mene ssu righi natughu taita va amalu ghaa me etaitaniimalua.
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Amalu oghila, alumughu elua, me amalu lao tanganueimalua. Ngaghele vause namuula. Karika arooroo tani mene ghaa teva taita. Arova aghele ghaa teva taita, ghaine nonga eleivoo, me ghele mene alutu toa natughu taita,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 aue karika amalu ghele anna tani mene lai, me amalu ghele toila ta la ghele tani namuu? Karika aghannaa va eisaa avalua o, alumughu elua. Amalua mene masina, me aghi karika masina, ta poli Iaue ang ghe gheleila voto sesa ang ghele lutula tale maamaulueaghi.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Me lalu ghe mene sauaa saela tani mene ngala. Vara me Opa ghe ngusula alumuna vause ateva tani akorovaia, me ghe kaili emasinala etana. Rutu nonga karika ghe anna tani oghi vulu Naomi.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Me Naomi ghe uela va, “Tarala, iloam ange oghila tani laa tara kapuna atoa me kapuna goto atoa. Laa usia, me amalu oghi.”
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Rutu ghe liula me ghe uela va, “Karika aghaloanna va uue va aoghi vuluo. Poli aue eaa ulao, aghi tee aue alao. Me eaa ulaa toka, aghi tee aue atoka. Kapum atoa aue kapughu ila, kapum Goto ateva, aue kapughu tee ia.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Eaa ulaa mate, aghi tee aue amate, me la kaia teeieghi. Nimate nonga ateva aue epolaitalua. Arova nganim kamekame, Iaue aue eliu aipolighi sesaaili.”
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Nau Naomi ghe tarala va Rutu ghe arrekana tani usi, ghe vira ruula tani auliaa etana va eoghi.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Lalu ghe kasula, kasula me lalu ghe laa rekata sio eBetlehem. Nau lalu ghe lao sio eBetlehem, ila akapa taumattu ngatoa laghe soghieinielaluela. Me vause atoa laghe aikolomieinila va, “Tani koronna, va ia okae Naomi?”
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Me Naomi,ghe uela etaira va, “Am rau mene kolo Naomi etaghi, am koloaghi va Marapoli Vau ngepona ateva sarasarakanaaili ia ghe gheleila voto kaakaalanaailietaghi.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Oroi peighi me aghe kasula. Iaue ang ghele ghaa oghieghi mae sio me ngaghele nim peisaanela. Vaalua me am kolokolo Naomi etaghi? Iaue ghe taueghi siola euu me ia sarasarakanaaili ia ghe gheleila voto sesa ta ngetaghi.”
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Isaa o kiukiuna Naomi nau ghe oghi lao sio tanganuena, lalua me Rutu atala nge Moabi ia. Lalu ghe kasu vulila eMoabi, me lalu ghe laa rekata sio eBetlehem nau laghe tiuaala tani sai bali raisi.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.