Rute 1
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs ACF
1 Nau ta namu ngatoa laghe aitoiaa aIsraeli etoa, paka maloo ateva ghe lutula. Taita ateva aBetlehem ia ta pai nge Juda ghe lao sio tani toka tau tale kateae masaliki eMoabi, ia me vausenna ateva me natuna taita alua.
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; por isso um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele e sua mulher, e seus dois filhos;
2 Taumattu ngateva o ararina ateae ta Elimelek, vausenna ateva ta Naomi, me natuna taita alua arariirarua ta Maloni me Kilion. Ila ararimangali nge Eprata ila, me tanganueira eBetlehem ta pai nge Juda. Laghe siola eMoabi tani toka.
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o de sua mulher Noemi, e os de seus dois filhos Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e chegaram aos campos de Moabe, e ficaram ali.
3 Vara me Elimelek ghe matela, ghe mate vulula vausenna ateva ta Naomi, me natuna taita alua.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Natuna taita alua lalu ghe laila. Lalu ghe ghaala vause nge Moabi elua, arariirarua ta Opa me Rutu. Laghe tokala ghe roola koti kasangauluae (10) ninamanama.
4 Os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o da outra Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 Vara me Maloni me Kilion lalu ghe mene matela, me Naomi nonga ghe tokala, poli taitanna ateva me natuna alua lotolu ghe mate akapala.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Naomi ghe nongola va Iaue ang ghe tau lao sio masi nau ta kapuna atoa me inana ang ghe mene oroi ila. Liuna avalua o ia me alumuna vause alua laghe aimonomonosiaala tani kasu vuli eMoabi.
6 Então se levantou ela com as suas noras, e voltou dos campos de Moabe, porquanto na terra de Moabe ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Ang ghe kasukasu vuli nongina ghe tokatoka, ia me alumuna vause alua. Ngilotolu ghe kasukasu tani oghi lao eJuda, etapaa salana me
7 Por isso saiu do lugar onde estivera, e as suas noras com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Naomi ghe uela etairarua va, “Amalu oghila, me amalu lao tanganueimalua. Amalu laa toka tee kinaimalua alua. Iaue aue eghelei voto masina etaimalua, nongina amalu ghe aitara ngamasinaailiieghila, me lo tee alua ngilalu ghe matela.
8 Disse Noemi às suas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Iaue aue eaisausieiniemalua tani mene lai ppae. Me aue amalu toka masina tee!” Naomi ghe ngusulaluela, me lalu ghe sauaa saela, me ngilalu ghe ngangngala.
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz e choraram.
10 Me lalu ghe uela etana va, “Angalu usio, me itolu lao ta kapum atoa.”
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo ao teu povo.
11 Me Naomi ghe uela va, “Masina, amalu oghila, alumughu elua! Vaalua me amalu anna tani usieghi? Karika arooroo tani mene ssu righi natughu taita va amalu ghaa me etaitaniimalua.
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas. Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Amalu oghila, alumughu elua, me amalu lao tanganueimalua. Ngaghele vause namuula. Karika arooroo tani mene ghaa teva taita. Arova aghele ghaa teva taita, ghaine nonga eleivoo, me ghele mene alutu toa natughu taita,
12 Voltai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido e ainda tivesse filhos,
13 aue karika amalu ghele anna tani mene lai, me amalu ghele toila ta la ghele tani namuu? Karika aghannaa va eisaa avalua o, alumughu elua. Amalua mene masina, me aghi karika masina, ta poli Iaue ang ghe gheleila voto sesa ang ghele lutula tale maamaulueaghi.”
13 Esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Me lalu ghe mene sauaa saela tani mene ngala. Vara me Opa ghe ngusula alumuna vause ateva tani akorovaia, me ghe kaili emasinala etana. Rutu nonga karika ghe anna tani oghi vulu Naomi.
14 Então levantaram a sua voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Me Naomi ghe uela va, “Tarala, iloam ange oghila tani laa tara kapuna atoa me kapuna goto atoa. Laa usia, me amalu oghi.”
15 Por isso disse Noemi: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após tua cunhada.
16 Rutu ghe liula me ghe uela va, “Karika aghaloanna va uue va aoghi vuluo. Poli aue eaa ulao, aghi tee aue alao. Me eaa ulaa toka, aghi tee aue atoka. Kapum atoa aue kapughu ila, kapum Goto ateva, aue kapughu tee ia.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te abandone, e deixe de seguir-te; porque aonde quer que tu fores irei eu, e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus;
17 Eaa ulaa mate, aghi tee aue amate, me la kaia teeieghi. Nimate nonga ateva aue epolaitalua. Arova nganim kamekame, Iaue aue eliu aipolighi sesaaili.”
17 Onde quer que morreres morrerei eu, e ali serei sepultada. Faça-me assim o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Nau Naomi ghe tarala va Rutu ghe arrekana tani usi, ghe vira ruula tani auliaa etana va eoghi.
18 Vendo Noemi, que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Lalu ghe kasula, kasula me lalu ghe laa rekata sio eBetlehem. Nau lalu ghe lao sio eBetlehem, ila akapa taumattu ngatoa laghe soghieinielaluela. Me vause atoa laghe aikolomieinila va, “Tani koronna, va ia okae Naomi?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 Me Naomi,ghe uela etaira va, “Am rau mene kolo Naomi etaghi, am koloaghi va Marapoli Vau ngepona ateva sarasarakanaaili ia ghe gheleila voto kaakaalanaailietaghi.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara; porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Oroi peighi me aghe kasula. Iaue ang ghele ghaa oghieghi mae sio me ngaghele nim peisaanela. Vaalua me am kolokolo Naomi etaghi? Iaue ghe taueghi siola euu me ia sarasarakanaaili ia ghe gheleila voto sesa ta ngetaghi.”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que pois me chamareis Noemi? O Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem feito mal.
22 Isaa o kiukiuna Naomi nau ghe oghi lao sio tanganuena, lalua me Rutu atala nge Moabi ia. Lalu ghe kasu vulila eMoabi, me lalu ghe laa rekata sio eBetlehem nau laghe tiuaala tani sai bali raisi.
22 Assim Noemi voltou, e com ela Rute a moabita, sua nora, que veio dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da colheita das cevadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.