Rute 1

Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nau ta namu ngatoa laghe aitoiaa aIsraeli etoa, paka maloo ateva ghe lutula. Taita ateva aBetlehem ia ta pai nge Juda ghe lao sio tani toka tau tale kateae masaliki eMoabi, ia me vausenna ateva me natuna taita alua.
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 Taumattu ngateva o ararina ateae ta Elimelek, vausenna ateva ta Naomi, me natuna taita alua arariirarua ta Maloni me Kilion. Ila ararimangali nge Eprata ila, me tanganueira eBetlehem ta pai nge Juda. Laghe siola eMoabi tani toka.
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 Vara me Elimelek ghe matela, ghe mate vulula vausenna ateva ta Naomi, me natuna taita alua.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Natuna taita alua lalu ghe laila. Lalu ghe ghaala vause nge Moabi elua, arariirarua ta Opa me Rutu. Laghe tokala ghe roola koti kasangauluae (10) ninamanama.
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 Vara me Maloni me Kilion lalu ghe mene matela, me Naomi nonga ghe tokala, poli taitanna ateva me natuna alua lotolu ghe mate akapala.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Naomi ghe nongola va Iaue ang ghe tau lao sio masi nau ta kapuna atoa me inana ang ghe mene oroi ila. Liuna avalua o ia me alumuna vause alua laghe aimonomonosiaala tani kasu vuli eMoabi.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Ang ghe kasukasu vuli nongina ghe tokatoka, ia me alumuna vause alua. Ngilotolu ghe kasukasu tani oghi lao eJuda, etapaa salana me
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 Naomi ghe uela etairarua va, “Amalu oghila, me amalu lao tanganueimalua. Amalu laa toka tee kinaimalua alua. Iaue aue eghelei voto masina etaimalua, nongina amalu ghe aitara ngamasinaailiieghila, me lo tee alua ngilalu ghe matela.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Iaue aue eaisausieiniemalua tani mene lai ppae. Me aue amalu toka masina tee!” Naomi ghe ngusulaluela, me lalu ghe sauaa saela, me ngilalu ghe ngangngala.
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 Me lalu ghe uela etana va, “Angalu usio, me itolu lao ta kapum atoa.”
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 Me Naomi ghe uela va, “Masina, amalu oghila, alumughu elua! Vaalua me amalu anna tani usieghi? Karika arooroo tani mene ssu righi natughu taita va amalu ghaa me etaitaniimalua.
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 Amalu oghila, alumughu elua, me amalu lao tanganueimalua. Ngaghele vause namuula. Karika arooroo tani mene ghaa teva taita. Arova aghele ghaa teva taita, ghaine nonga eleivoo, me ghele mene alutu toa natughu taita,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 aue karika amalu ghele anna tani mene lai, me amalu ghele toila ta la ghele tani namuu? Karika aghannaa va eisaa avalua o, alumughu elua. Amalua mene masina, me aghi karika masina, ta poli Iaue ang ghe gheleila voto sesa ang ghele lutula tale maamaulueaghi.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Me lalu ghe mene sauaa saela tani mene ngala. Vara me Opa ghe ngusula alumuna vause ateva tani akorovaia, me ghe kaili emasinala etana. Rutu nonga karika ghe anna tani oghi vulu Naomi.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Me Naomi ghe uela va, “Tarala, iloam ange oghila tani laa tara kapuna atoa me kapuna goto atoa. Laa usia, me amalu oghi.”
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Rutu ghe liula me ghe uela va, “Karika aghaloanna va uue va aoghi vuluo. Poli aue eaa ulao, aghi tee aue alao. Me eaa ulaa toka, aghi tee aue atoka. Kapum atoa aue kapughu ila, kapum Goto ateva, aue kapughu tee ia.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 Eaa ulaa mate, aghi tee aue amate, me la kaia teeieghi. Nimate nonga ateva aue epolaitalua. Arova nganim kamekame, Iaue aue eliu aipolighi sesaaili.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Nau Naomi ghe tarala va Rutu ghe arrekana tani usi, ghe vira ruula tani auliaa etana va eoghi.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Lalu ghe kasula, kasula me lalu ghe laa rekata sio eBetlehem. Nau lalu ghe lao sio eBetlehem, ila akapa taumattu ngatoa laghe soghieinielaluela. Me vause atoa laghe aikolomieinila va, “Tani koronna, va ia okae Naomi?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 Me Naomi,ghe uela etaira va, “Am rau mene kolo Naomi etaghi, am koloaghi va Marapoli Vau ngepona ateva sarasarakanaaili ia ghe gheleila voto kaakaalanaailietaghi.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 Oroi peighi me aghe kasula. Iaue ang ghele ghaa oghieghi mae sio me ngaghele nim peisaanela. Vaalua me am kolokolo Naomi etaghi? Iaue ghe taueghi siola euu me ia sarasarakanaaili ia ghe gheleila voto sesa ta ngetaghi.”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Isaa o kiukiuna Naomi nau ghe oghi lao sio tanganuena, lalua me Rutu atala nge Moabi ia. Lalu ghe kasu vulila eMoabi, me lalu ghe laa rekata sio eBetlehem nau laghe tiuaala tani sai bali raisi.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.