Lucas 14

eka (EKA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Efung Esabat abehng Jisos kehm tahme song li nsol go etahk ntubesi a nne a Farisi awohng. Owo bo jo baab-e.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Nne awohng no gbo eyam ebyeenge kehm bake goji Jisos.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Owo Jisos kehm bahbe atꞌtibi ba atahm, a Bab Farisi re, “Anv, ntahm enyahre tꞌtaame re nne jo lim ane, bo nob efung Esabata, afi?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Bo kehm belle.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Jisos kehm tongo bo re, “Anv, nne awo ewahne no mmon ewe, afi nfong enye bahke gboko yel elbing alahb ni kpꞌrahbe, á kꞌsong yehk-e efung Esabata?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Jol bo we maam faange ejumjum.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Jisos nyehne kan ana ane ba bo tob tiingi bo elkak fvfo ma song yehke adi nji nya li wahre wahre, owo á kehm tubu bo elgan re,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Nne lꞌtiing-a elkak elbal, ka song ji edi nji ji li wahre wahre. Fundiki nne no ga gbal sehnge wo, nfono elkak tꞌtob tiing-e fvfo.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Lꞌjol ano, nne no tiingi wahn ane abal abal bahke bake, ba tong-a re, ‘Tahm ka nne noa, á ji!’ Ndon bahk-a kehme elfili re wo fere song ji go nredereda nji.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 “Bo lꞌtiing-a elkak, song ji go nredereda nji, eji nfono elkak lꞌba, á bahke ba tong-a re, ‘Mbi, mehl, wo ba ji ga nwahrewahra nji.’ Owo a bahke bele ellub go esamahr ane kpee ba jehk a na go ekpꞌkuru jio.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 “Tibre nne awohng awohng no lꞌrod elne bum wahre wahre, bo bahk-e rede na. Nne no lꞌrede elne, bo bahk-e rodo, bum wahre wahre.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Owo Jisos kehm tob bung a nne no tiing-e no re, “A lꞌtiingi ane re bo ba li nsol, afi jolo elkak, ka jo tiingi ate eba, jol abonane, jol nnahb enya, a aneb nkontahk eba ba li afang ane. Tibre bo fvfo bo bahk-a tob tiingi. A lꞌlim ano, wobbel eltuuru ena tvtv go ejum ji a limi no.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Ga nob re a lꞌtiingi ane elkak, wo jo tiingi akpak, a abanne, a awakamahr.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 A bahke bele elfuulu, tibre bo nehm ma tob lim ka-a. Esowo bi bahke limi ka-a efung bio bi atingi ane bahke nyahme go elkv.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Eji nne awohng no woomo go ellong ane ba tob ji ekpꞌkuru jio a Jisos wuku ano, owo á kehm-e tongo re,
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Jisos kehm-e faange re, “Nne awohng jolo go, no limi egburu elkak, tiingi ane gbalee.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Eji afung elkak ma rehng, á kehm tumu nlokeltum ewe re á song tong ane ba á tiingi bo re bo ba. Tibre bobtoobo ejum ajehng ajehng bum.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 “Bo ane kpee kehm kehme ellaange kunu go nsol. Ngbokambang a nne kehm tongo nlokeltum noo re, ‘N gunu nfong ewubu, n yahke tahm song wuungu bo. Lub wuk ana n kp-a gboongo titi.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Owo nne noko kehm kpe bung re, ‘N gunu edi egbe. M bahke tahme song nyehn. Lub wuk ana n kp-a gboongo titi.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Nne noko kehm tob kpe bung re, ‘Me n ko nkal, owo wahnge n lꞌkꞌma ba.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Nlokeltum noo kehm feere song tong nde.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 “Eji nlokeltum noo je feere, á kehm ba tong nde re, ‘Nsoo, ana a bungu no, me n lim. Eyake jia, kpeke li, ji ane bahke kpe ji.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Nde kehm tongo nlokeltum noo re, ‘Song go abang ebud, a abang ekulugbe, wo jo fanne ane, eji bo lꞌba, ba yel, ane lꞌrur go egame ekpꞌkpa.’
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Tibre n kp-n tongo re, Nne awohng awohng go ellong ane ba bo tiingi bo nehm tiki li elkak ename.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ellong ane gbalee jo jene a Jisos. Owo á kehm keebe, kehm tongo bo re,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Nne awohng awohng no lꞌba go egame, á nehm ma jol ntꞌtoono ewame, tohko jol re á ko nde ekv, a nnyehn, a nkal ewe, a abon ebe, a abonanyehn, a elkpin ene fvfo.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Nne no tohko sol ekros eje, tahm toon-m, á nehm ma jol ntꞌtoono ewame.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Nne awohng ewahne lꞌseb re á si enyong, á bahke tohko gbo mbang ji, gabe ana bahk-e kimi ekun, joare akpohko enye bahk-e biingi, á si kpee mal.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Á tohko lim ano, fundiki á bahke bumu nnahb ekahme nyi nyi, á nehm kpe ma soro asi. Ane kpee ba lꞌnyehn, bo bahk-e kehme elnyoko re,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Nne noa ana bomo etahk go elsehke, á kpeem ma gohro si mal.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Ntul no kpi nsoja atahltahl nkpel eltahl, no yahke tahm re á song nok ebta a ntul noko no kpꞌbake re á ba nok a ne, no kpi nsoja atahltahl nkpel atahl abal, á bahke tohko gbo mbang ji kpee, toobo, joare á li ma yiimi, nok a ntul noko.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Joare á nehm ma yiimi a ne, á bahke tumu ane tv ntul noko, eji á kpeke li go fee re bo song bahb-e ji á bahk-e kake, bo kehm koono.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 “Ano wo fvfo, nne awohng awohng ewahne no tohko yake ejum ajehng ajehng ji á kpi no, á lꞌkꞌma jol ntꞌtoono ewame.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Akang kpꞌyebe. Elyebe akang lꞌlohng, a bahke limi renan, akang kehm kpe yebe?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Jol nehm nob ka ndi, jol nehm nob re nne ko kak go abangenahb nti. Ane kpo sale na elkohn akang nio wohng go. Nne no kpi atung, nong, á wuk.”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.